Προσωπικές Εμπειρίες. Η συμμετοχή σας.
Αντώνης WolfBack | Τρίτη, 27 Απριλίου 2010 10:01 μμ
Το blog είναι ζωντάνο και χρωστάω τις ευχαριστίες μου σ'όλους/ες εσάς που αφήνετε τα σχόλια σας και διαβάζετε τα άρθρα μου.
Τα άρθρα θα ενημερώνονται συνεχώς και θα προστίθονται νέες εγγραφές κατά καιρούς μιας και το θέμα των κρίσεων/διαταραχών πανικού είναι ανεξάντλητο.
Θα προστεθεί νέα στήλη/σελίδα στο blog με τις προσωπικές εμπειρίες των επισκεπτών και φίλων του ιστιότοπου.
Μπορείτε να στέλνετε τις προσωπικές σας εμπειρίες, επώνυμα ή ανώνυμα στο e-mail:
Σας ευχαριστώ θερμά για το ενδιαφέρον σας, τα καλά σας λόγια και την συμπαράσταση.
Αντώνης.
RSS Feed για αυτό το θέμα 312
από zeni8 | Πέμπτη, 13 Μαΐου 2010 5:13 μμ
kalispera,eimai 27 xron. kai pasxw kai gw apo diataraxes panikou,ti prototypo!einai gegonos oti oloi gnwrizoyme ta aitia pou mas eferan sthn parousa katastash,olo auto den egine mesa se mia mera,epi xronia douleue ypoula mesa mas ws pou to hfaisteio ekseragh...se anadromes pou kanw sto parel8on vlepw ta shmadia kai katalhgw oti olA phgazoun apthn anasfaleia,thn eleipsh autopepoi8hshs kai se paidika traumata pou ta 8ewrhsame ka8hmerina kai apla..pleon apla prospa8w namhn kanw ta la8h tou parel8ontos kai katalava pws h krish episkeptetai osous ta vazoun ola mesa tous kai pote den eixan to kouragioh thn dia8esh na koitaksoun ta provlhmata tous katamata!otan teleiwsei olo auto oouranos 8anai pio galanos kai ta asteria pio fwteina,mas episkefthkegia na mas allaksei thn zwh [pros tokalutero,as petaksoume ta aplyta ths psyxas mas kai ola 8a teleiwsoun!gnwmh mou einai pws xwris thn voh8eia enos eidikou den 8a allaksoun kai polla,ola osa anefera einai proswpikh mou apopsh xwris na 8elw na ephreasw kanenan...papste na milate se osous den to exoun zhsei den prokeitai na sas niwsei kaneis kai as to 8eloyn den mporoun,vare8hka na akouw ola einai mesa sto kefali sou!8a 8ela na sunomilhsw me thn dhmhtra apto blogs,kalh dynamh se olous!
από Αντώνης Μπακ... | Πέμπτη, 13 Μαΐου 2010 11:44 μμ
@zeni8: Έχεις απόλυτο δίκιο σε όσα αναγράφεις. Συνήθως τα προβλήματα των κρίσεων πανικού δεν έρχονται απ'το πουθενά και απ'την μια στιγμή στην άλλη. Σίγουρα κάποια κρυφά απωθημένα, κάποιοι προσωπικοί περιορισμοί και κάποια εξωτερικά ερεθίσματα ταϊζουν τις διαταραχές και κάνουν την εμφάνιση τους όταν ξεχειλίσει το ποτήρι. Αυτός είναι ο συναγερμός του οργανισμού μας, ο οποίος προσπαθεί (έστω με τον χειρότερο τρόπο) να μας δείξει πως κάτι δεν πάει καλά, είτε με το περιβάλλον μας, είτε με την ψυχική μας ηρεμία. Από εκεί και πέρα, είναι στην κρίση του κάθε ατόμου για το ποια πράγματα θα πρέπει να αλλάξει και ποια θα αποχωριστεί. Θα χρειαστούν θυσίες οι οποίες πρέπει να γίνουν και αποφάσεις οι οποίες θα πρέπει να ληφθούν. Πιστεύω πως αν η Δήμητρα διαβάσει το μήνυμα σου, θα σου απαντήσει άμεσα.
από Χρηστος | Κυριακή, 30 Μαΐου 2010 9:24 μμ
Καλησπέρα .. Με λένε χρήστο και ειμαι 26 χρονών... Πριν 3 χρόνια επαθα την 1η μου κριση πανικου και απο τοτε η ζωη μου εχει αλλαξει εντελώς..πηγα σε ψυχολογο ο οποιος πραγματικα δεν με βοηθησε καθολου ετσι αισθανομουν 3 μηνες που πηγαινα...ισως δεν του ειχα εμπιστοσυνη οτι μπορει να κανει κατι..παραλληλα πηγα και σε ψυχιατρο και μου εδωσε ladose και μετα σεροξατ και συνηλθα..τον τελευταιο χρονο προσπαθω να βαλω σε ταξη την ζωη μου αφου 2 χρονια ειχα τραυματιστει πολυ απο αυτην την εμπειρια..δεν μπορουσα να παω πουθενα δεν μπορουσα να κανω τιποτα..η κοπελα μου με βοηθησε να ανταπεξέλθω και να μην χασω τις ελπίδες μου... Βεβαια τα προβληματα της ζωης μου που μου προκαλέσαν αυτες τις κρίσεις δεν ειχαν προσπεραστεί..με αποαποτελεσμα τον τελευταιο μήνα να αρχισουν σιγα σιγα να επανερχονται οι κρισεις...Αυτην την φορά ομως με χειροτερο τροπο απο ταχυκαρδια και ζαλάδα..αυτην την φορά με αισθημα οτι μου κοβετε η αναπνοη και δεν μπορω να ανασάνω..οτι θα μεινω απο αερα και θα πνιγω..πραγματικα μου ερχεται να κλαιω...δεν αντεχω κατι τετοιο τώρα και δεν ξερωτ τι να κάνω... Μια συμβουλη παρακαλώ..δεν μπορω να ξαναπεράσω τα ιδια.. Ευχαριστώ...
από Αντώνης Μπακ... | Κυριακή, 30 Μαΐου 2010 9:57 μμ
Καλησπέρα φίλε Χρήστο. Αν δεν υπάρξει η κατάλληλη χημεία και εμπιστοσύνη ανάμεσα στον γιατρό και στον ασθενή, τότε σίγουρα δεν θα υπάρξουν θετικά αποτελέσματα απ'την θεραπεία, όσο κατάλληλη κι αν είναι αυτή. Η αρνητική ψυχολογία του ασθενή δεν θα τον αφήσει να γιατρευτεί, όσο κι αν εκείνος βάλει όλα του τα δυνατά. Σίγουρα ο ψυχίατρος σε βοήθησε με τα φάρμακα που σου έδωσε. Για πόσο καιρό τα έπαιρνες; Ένιωθες καλά μ'αυτά; Ακολούθησες όλον τον κύκλο της θεραπείας ή τα παράτησες όταν είδες ότι μπορείς να σταθείς στα πόδια σου; Η επαναπρόσληψη των κρίσεων πανικού, στις περισσότερες των περιπτώσεων οφείλονται σε πολλούς παράγοντες, όπως το ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής ή να επιλύσουμε μερικά προβλήματα που έχουν την τάση να μας αγχώνουν καθημερινά. Πιθανότατα, κάποιες συμβουλές που παραθέτω στα άρθρα μου να μπορέσουν να καταλαγιάσουν τα προβλήματα που νιώθεις, αν όχι να στα λύσουν. Δεν μπορώ να σε συμβουλέψω να αρχίσεις εκ νέου να λαμβάνεις τα φάρμακα ή να επισκευθείς κάποιον ψυχίατρο. Ίσως αυτή να ήταν μια έτοιμη και απεγνωσμένη λύση, αλλά απ'την στιγμή που εμφανίστηκε η επαναπρόσληψη των συμπτωμάτων, θα πρέπει να συμβουλευτείς κάποιον ψυχολόγο που ειδικεύεται στο συμπεριφορικό και γνωσιακό μοντέλο. Αυτή την φορά, όμως θα πρέπει να βρεις έναν γιατρό ανάλογα με την εμπιστοσύνη που μπορείς να του δώσεις. Θα πρέπει να σου εκλογικεύσει τα συμπτώματα που νιώθεις και να σου μάθει έναν νέο τρόπο στην συμπεριφορά σου, όσο αναφορά τα προβλήματα που αντιμετωπίζεις τον τελευταίο καιρό. Αν νιώθεις επιρρεπής στους φόβους σου αυτή την στιγμή, αυτή θα είναι η πιο κατάλληλη λύση.
από Δημητρης | Δευτέρα, 7 Ιουνίου 2010 11:30 πμ
Καλημέρα απο μενα. λοιπον εγω αυτην την στιγμη ειμαι 19 ετων και ειχα κρισεις πανικου απο τα 16 μου.Εχω φτασει σε σημειο να σκεφτομαι οτι πασχω απο καποια ασθενεια. Ειτε καρδια ειναι ειτε ογκος στο κεφαλι ειτε παραλυση.Προσπαθω απο τοτε παρα πολυ να το βγαλω απο το κεφαλι μου αυτο αφου δεν εχω κατι οργανικο παρα μονο στο κεφαλι μου αυτα τα ψυχοσωματικα οπως σφιξιμο στο πισω μερος του κεφαλιου,στο στηθος,ταχυκαρδιες,αδυναμιες στα ποδια κ τρομος για το τιποτα! Αυτην την στιγμη αρχισα σιγα σιγα μετα απο τοσα χρονια να το ξεπερναω λεγοντας συνεχεια οτι δεν εχω κατι μεσα μου αλλα μονο στο μυαλο μου. Ειναι μερες που με περνει απο κατω και αλλες που ειμαι πολυ τελεια με τον εαυτο μου.Ελπιζω και πιστευω οτι καποια μερα θα μου φυγουν ολα αυτα και θα ζησω ξανα ωραια.Τα συμπτωματα που μου εχουν εμφανιστει ειναι,αδυναμια στα ποδια,ταχυκαρδιες,ανεβασμενη πιεση,πονοι στο στηθος,ζαλη,δυσπνοια,τρεμουλο στα χερια,αισθημα ανεξηγητου φοβου και μια αισθηση να φυγω μακρια χωρις λογο.Προσπαθω και θα το ξεπερασω! Ευχαριστω που με ακουσατε
από Αντώνης Μπακ... | Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2010 10:57 μμ
Ένα μήνυμα απ'την φίλη μας, Άννα, απ'την Ελβετία. Την ευχαριστώ πολύ για το μήνυμα που μου έστειλε μέσω e-mail. Σας το παραθέτω. Πιστεύω πως θα βοηθήσει κάποιους που ψάχνουν κάποια λύση στο πρόβλημα τους:
Kalispera Antoni,
diavasa to blog sou ta arthra sou kai thelo na se sygxaro apo tin kardia mou gia tin prosfora sou kai ti leptotita alla kai amesotita me tin opoia psaxouleveis kai servireis se mas tous omoiopatheis to zitima "kriseis panikou". Me lene Anna, ithela na afiso kai go to sxolio mou sto blog sou, eimai 28 xrono kai edo kai 8 mines pasxo apo kriseis panikou. Fysika pasxo praktika apo 8 mines kai syneidita alla opos kai alloi sympasxontes omologoun i diergasia eixe idi ksekinisei apo prin kai i agonia ipirxe, apla ego den tin akouga kai den akouga to soma mou pou mou fonaze, to talaiporo me proeidopoiouse alla ego to agnoousa, giati imoun toso aporrofimeni apo tis spoudes mou kai os ellinida tou eksoterikou apo ti zoi mou edo, stin elvetia, kai ti zoi mou ekei, stin ellada. ton oktovri eixa ti megali tixi na vro mia geniki giatro edo stin elvetia i opoia me anelave prosopika, mou edose tin agogi pou pistevei oti taireiazei sti diki mou periptosi kai otan aisthanthike oti mporei na paradosei ti skitali stin psixiatro m'esteile se mia psixiatro. Diskoles poly oi protes synedries, mia fora ti vdomada, kai omos me ton kairo vlepo pos me voithaei kai to kalo ton psixiatron einai i epanalispi, kratan to imerologio tou asthenous kai mporoun se kathe stigmi na anatreksoun kai na aksiologisoun tin proodo i tis ypotropes, toulaxiston etsi ginetai sti dikia mou periptosi, kai akoma kai an pote den aisthanthika to klik me ti psixiatro mou vlepo oti exei syneisferei. I therapeia mou einai miso cipralex ti mera kai ena xanax alla afto den exei kai poly simasia, giati opos eipa pistevo nai oti yparxoun poly syllogika paradeigmata stis kriseis panikou opos fereis sto blog sou alla i farmakologiki therapeia prepei na ginetai sinergatika anamesa se astheni kai giatro, oste ki o asthenis na empistevetai to giatro tou kai ti therapeia tou i opoia einai makroxroni sinithos. sti dikia mou periptosi o geniki giatros mou kai i psixiatros mou leitourgoun sinergatika, panta ofeilo na enimeroso ti mia gia ta farmaka pou proteinei i alli kai oi apofaseis pairnontai kai apo tis 3 mas. afto simainei polla gia mena. Episis, edo kai ena misi mina ksekinisa mia poly enallakitiki therapeia, afou epemeine i giatros mou, mia energeiaki therapeia pou stoxo exei na doulepsei sto vathos ton synaisthimaton kai ton fovon alla kai stin epanevresi empistosinis sto soma. I therapeftria mou exei analavei pollous astheneis me kriseis panikou pou tis stelnei kai i geniki mou giatros kai vevaia einai arxi gia na mporo na doso leptomereis alla opos leei tha me sinodepsei sta somatika aisthitiria pou fernoun synagermo sto soma mou opos taxikardies efidrosi zalada kai tha tha einai ekei mazi mou kai tha prospathisoume na ksanadimiourgisoume kales empeiries apafta ta symptomata pou oi perissoteroi apo mas tremoume giati aisthanomaste oti i krisi karadokei opote emfanizontai. tha mporeso na fero leptomereies gia afti ti therapeia sto mellon. gia osous gnorizoun gallika idou i istoselida tis therapeftrias mou, isos na iparxei kati antistoixo stin ellada http://www.oshoun.ch/index.php/fr/cabinet-de-sante alla prosekste min pesete se atoma pou promotaroun ti therapeia tous kai pou yposxontai grigora apotelesmata. tora pou piasan oi zestes edo ki ego talaiporiemai poly, vriskomai se mia diarki anisixia, kai sigoura paizei rolo oti otan eixa tin proti mou krisi itan mia poly poly zesti mera stin athina kai vlepeis olo ton kosmo na xairetai kai na laxtara ton ilio, eidika edo stin elvetia, kai mena na laxtaro ton iskio kai ta drosera meri. Den mporoume na eleksoume ta panta kai malista ton kairo, afto leo ston eafto mou, o opoios thelei na kontrolarei ta panta dimiourgontas akoma parapano piesi kai anisixia. An yparxoun alles kalokairines symvoules tha tis dexto me xara. Efxomai se olous kouragio, dinami, kai mesa mas exoume poly dinami opos synama exoume kai to dikaioma na min eimaste panta dinatoi.. to na pasxeis apo diataraxi panikou einai eksantlitiko giati to "einai" mas vrisketai diarkos se mia katastasi sinargemou kai provlepsis. De xreiazetai na krivete tin eksantlisi sas i tin agonia sas apo tous dikous sas anthropous, afto kanei ta pragmata mono xeirotera. Exo ti megali tixi se afto to golgotha na xo ena syntrofo pou me stirizei poly kai mou dinei asfalei osotou na mporeso na ksanavro ti dikia mou kai afto me kanei na dexomai tis diskoles stigmes kai tis ypotropes pio efkola kai na ksanapairno mpros pio grigora. Sinisto se aftous pou to diavasma tous voithaei ta eksis vivlia Tous odigous: Mi fovasai tipota tou Paul Hauck (aplo kai katanoitii gia olous grameno me amesotita, an exete sinithisei na kritikarete tetoiou eidous vivlia afiste ligo ttin kritiki stin akri giati mporei na sas fanei ofelimo) Ksepernontas ton paniko apo tous siggrafeis Silove kai Manicavasagar, vreite tin peitharxia na kanete tis askiseis pou proteinei, esas tha voithisite. Kai gia osous theloun na emvathynoun I tetralogia tou fovou apo to Fritz Riemann! ena apistefta epikairo vivlio an skeftoume oti graftike tin epoxi tou 60 pou pasxontes kai mi tha prepei na diavasoun. Peran toutou emena prosopika afto pou me exei voithisei poly einai i yoga alla ksero oti o kathenas exei ti diki tou stratigiki kai oti ola afta pou proteino kostizoun kai ego exo ti tixi me tin iatriki mou asfaleia na apolamvano ta perissotera dorean, kati pou fantazomai to ika den parexei stin ellada. alla i yoga kai eksaskisi tis kathimera eidika ton praktikon anapnois sto domatio sas sto saloni opoudipote mporei na syneisferei poly otan mia krisi etoimazetai na sas xtipisei tin porta. Afta, poly makrigorisa, tis skepseis mou se olous tous pasxontes kai antoni efxaristo alli mia fora gia oles tis symvoules sou alla kirios gia tin protovoulia pou pires na ftiakseis afto to blog.
από Αντώνης Μπακ... | Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2010 11:07 μμ
@Δημήτρης: Καλησπέρα Δημήτρη. Απ'ότι διαβάζω, βρίσκεσαι σε πολύ καλό δρόμο στην αυτοθεραπεία. Είναι μεγάλο τόλμημα και θέλει ψυχή να προβάλεις τις δυνάμεις σου στο σώμα και στα συμπτώματα των κρίσεων πανικού και αν το διαχειριστείς καλά έχεις άμεσα και θετικά αποτελέσματα. Πιστεύω πως αν συνεχίσεις μ'αυτόν τον τρόπο, αρκετά γρήγορα θα καταφέρεις να δραπετεύσεις απ'τις κρίσεις πανικού και απ'τα δυσάρεστα συμπτώματα της. Σου εύχομαι καλή δύναμη και καλή συνέχεια. Ενημέρωσε μας για οποιαδήποτε νέα σου.
από vassilis0810879 | Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010 6:00 μμ
Vassilis: Loipon, shmera eida gia prwth fora thn istoselida sou k diavasa polla endiaferonta pragmata! Eimai 22 xronwn, zw kai spoudazw sthn Agglia kai pasxw apo diataraxh panikou tous teleutaious 10 mhnes. Exw epignwsh ths katastashs mou kai 3erw akrivws ta pws kai ta giati. Auta ta pragmata (diataraxes panikou, kata8lipsh klp.) eloxeuoun gia xronia mesa mas kai apla kapoia stigmh kanoun to "mpam" kai erxontai sthn epifaneia. Egw sugkekrimena exw perasei arketes stenaxwries sth zwh mou, idiaitera sta duskola efhvika xronia, alla se ekeinh thn hlikia sunh8ws dn polukatalavaineis ti sumvainei, alla ta sunais8hmata "katagrafontai" kai erxontai sthn epifaneia meta (gnwmh m ola auta). Na epishmanw oti dn eixa duskola paidika xronia, apla kapoia dusaresta gegonota (oikogeneiaka provlhmata ta opoia eutuxws dn uparxoun pia). H prwth krish panikou hr8e meta apo xrhsh kanavhs, h opoia htan k h stagona p 3exeilise to pothri. Exw kai to gonidio (mana 20 xronia sta antikata8liptika kai diaforoi alloi sto soi) kai hmoun k apo palia arketa kleistos tupos me anasfaleies kai mia as tn poume "psilokata8liptikh" sumperifora wres wres. Sthn arxh den h3era ti diaolo mou sunevaine kai o fovos opws katalavaineis htan terastios. Etre3a sto nosokomeio nomizontas oti exw kardia, o giatros leei "exeis mia taxupalmia, apo agxos einai, den exeis tipota, fuge kai phgaine na hremhseis". Mia kouventa einai!! Efuga loipon, perase kapoios kairos opou endiamesa me 3anapianan, kuriws otan vriskomoun e3w. Kai me to kairo, aneptu3a agorafovia. Me to pou evgaina e3w zalizomoun kai genika den mporousa ka8olou, eixa entonh dusforia klp.... Ola auta enw den h3era gia kriseis panikou kai tetoia pramata. Ekana e3etaseis aimatos, kardias kai oooola auta ta klassika eikonografhmena, kai afou eida oti den exw tipota, arxisa na anarwtiemai "ti exw??". Arxisa loipon me tn kairo na psaxnomai kai n pataw st google ta sumptwmata m kai m evgaze "panick attacks, anxiety" k tetoia. E kai lew auto einai gt ta eixa ola osa elege. Kai meta arxisa n diavazw diafora blogs kai tetoia sxetika, tropous antimetwpishs klp., alla eixa pei stn eauto m oti 8a to 3eperasw monos m. Meta apo 2-3 mhnes kleistofoviwn-agorafoviwn siga siga ta 3eperasa auta... Meta arxisan vevaia diafora "paratrexamena" sumptwmata tou monimou agxous p uphrxe opws monimh zalada, "8oloura 8a thn elega, mia ais8hsh oti to perivallon dn einai pragmatiko, san oneiro, ponoi olwn twn eidwn, apeira stomaxika provlhmata (palindromhseis, tash gia emeto, diarroies klp)...Ola auta gia kana dimhno meta3u ianouariou kai martiou. To pasxa pou hr8a ellada eixa hremhsei kapws kai ekana polla apta pramata pou oute ta fantazomoun oti 8a kana prin (empaina s club me 1000 atoma o enas panew stn allo xwris provlhma, ta3ideua me ploia, aeroplana mia xara epaiza basket, podosfairo m ts wwres klp...ai genia hmoun s polu kalh fash. Otan omws gurisa Agglia m e3etastikh klp k genika stn Agglia dn pernaw k toso kala (dn exw parea oute polla endiaferonta) arxisan pali ta idia s xeirotero va8mo!! Eixa peripou 6 sovares kriseis s 2 evdomades kai eixa frikarei!! Arxisa loipon pali n "peftw" kai n skeftomai, mazi me tn oikogeneia m, na episkef8w kapoio psuxiatro. Kati pou ekana prin 5 meres twra p hr8a Ellada gia kalokairi (dn 3erw an shmainei kati to gegonos oti molis erxomai Ellada 3ananiwnw kata kapoio tropo, sigoura shmainei). Phga loipon s auton k m egrapse Prozac me Zanax. Alla egw genika dn goustarw xapia k tetoia, eidika toso varia oso auta k eipa oti 8a sunexisw t maxh m afou twra eimai kalutera. Euelpistw twra t kalokairi p exw edw s ena nhsi mia wraia doulitsa k kalh parea, me ta mpania m k ola m, na sunel8w, k an me 3anapiasoun st mellon, me 3anapiasan(!!!), dn dinw polu shmasia pia!!!
από christiana nikolaou | Σάββατο, 3 Ιουλίου 2010 9:12 μμ
opos anafera kai proigoumenos to provlima to exo peripou7 xronia.to megalutero mou vasano einai oti den mporo na odigiso.odigo mono se para polu kontines apostaseis.eime apo kupro kai meno sthn pafo katholou sxetiks megali poli.thelo npragmatika thn zoh mou piso den antexo allo.
από ευα στρατακη | Σάββατο, 3 Ιουλίου 2010 10:38 μμ
Καλησπερα σε ολους. Ειμαι καινουργια στο μπλοκ,μολις σημερα μπηκα,μετα απο μια βαρβατη κριση πανικου που ξεκινησε απο το μεσημερι.Τωρα ειναι βραδυ και διαβαζοντας τις εμπειριες σας παιρνω κουραγιο και δυναμη βλεποντας πως ολοι οι ανθρωποι μοιραζομαστε τους ιδιους φοβους. Ειναι παρηγορω να επικοινωνεις με ανθρωπους που σε καταλαβαινουν...και τους καταλαβαινεις. Η ερωτηση μου ειναι πως αντιμετωπιζεις τον φοβο απο τη στιγμη που η λογικη εκεινη τη δυσαρεστη ωρα παει περιπατο??Ε γω προσωπικα χανω τη ψυχραιμια μου τοσο πολυ που σχεδον βρισκομαι σε κατασταση υστεριας..Οι τεχνικες χαλαρωσης,αναπνοης με ανχωνουν και με κανουν ακομη χειροτερα.. οπου και καταληγω στα ζαναξ.Σημαντικο ομως ειναι που βρισκομαστε εδω σαν παλιοι φιλοι γεματοι κατανοηση,και συμπαθεια ο ενας για τον αλλον...κουραγιο παιδια,κουραγιο!!!
από ανώνυμος | Κυριακή, 11 Ιουλίου 2010 10:53 πμ
Καλημέρα σε όλους! Στα 33 μου, ανακάλυψα ότι έχω κρίσεις άγχους και πανικού με ελαφριά κατάθλιψη.Όλα ξεκίνησαν με ταχυκαρδία, μούδιασμα σε όλο το σώμα και σκέψεις του τύπου ¨Είμαι τρελή?Γιατί νιώθω έτσι?Τρελαίνομαι? Πήγα σε καρδιολόγο, παθολόγο...Μου σύστησαν έναν ψυχίατρο και νιώθω ευτυχισμένη ειλικρινά,γιατί εκτός απο την φαρμακευτική αγωγή (αντικαταθληπτικά Anafranil/10 mg)με έχει βοηθήσει πολύ με την συζήτηση που κάνουμε κάθε φορά.Δεν είναι απο τους γιατρούς που σου γράφουν τα χάπια και...ευχαριστώ γειά σας!Μου εξήγησε απο την αρχή ότι τα φάρμακα δεν κάνουν θαύματα αν δεν διορθώσουμε καταστάσεις που μας φαίρνουν στο σημείο μιας κρίσης.Έτσι δεν χρειάστηκα ψυχολόγο γιατί νιώθω ότι ο άνθρωπος αυτός με έχει βοηθήσει περισσότερο με την κουβέντα. Απλά συνεχίζω να θεωρώ άδικο εκεί που όλα είναι καλά, να με επισκέφτονται οι ηλίθιες αυτές σκέψεις.Τώρα όμως δεν τους δίνω σημασία καιι πιστεύω βαθειά μέσα μου ότι κάποια στιγμή θα σταματήσουν.Τουλάχιστον ξέρω ότι δεν μπορώ να πάθω κάτι κακό."Μιλάω" στον πανικό μου και λέω ήρθες πάλι?Σκασίλα μου!Είμαι δυνατή δεν θα με βάλεις κάτω! Παιδιά, αξίζουμε τα καλύτερα ας μην αφήνουμε τις κρίσεις πανικού να μας καταβάλλουν! Συγχαρητήρια για άλλη μια φορά στον δημιουργό αυτής εδώ της σελίδας. "Αννα"
από ευα στρατακη | Κυριακή, 11 Ιουλίου 2010 5:13 μμ
α Α ννα μηπως μπορεις να μου πεις το ονομα του γιατρου που πηγες? Εχω επισκευτει τρεις μεχρι τωρα αλλα ηταν ολοι ψυχροι επαγγελματιες και αισθανθηκα ακομη χειροτερα.. Ευχαριστω εκ των προτερων.
από ευα στρατακη | Κυριακή, 11 Ιουλίου 2010 5:23 μμ
Και κατι ακομη,το εχω ξαναπει και θα το ξαναπω. Φιλε Αντωνη δεν μπορεις να φανταστεις ποσο καλο μας εχεις κανει με το μπλοκ σου!! Δεν θελω να πω μεγαλα λογια, και μεγαλοσχημες προτασεις,αλλα εισαι αξιος συνχαρητηριων γιατι εισαι ενας ανθρωπος που εχει ποιοτητα και ποσοτητα ψυχης!!!
Σε ευχαριστω με ολη την ειλικρινεια της καρδιας μου!!!
από ανώνυμος | Κυριακή, 11 Ιουλίου 2010 6:51 μμ
Εύα, συμφωνώ απόλυτα για την πολύτιμη βοήθεια του Αντώνη. Ο γιατρός είναι στο Ηράκλειο Κρήτης .Επειδή δεν ξέρω αν επιτρέπεται να αναφέρω το όνομα του γιατρού εδώ μέσα , αν θέλεις στείλε μου email: lastros@ath.forthnet.gr Θα χαρώ πολύ να μιλήσουμε. Με φιλικούς χαιρετισμούς, Άννα
από Αντώνης Μπακ... | Κυριακή, 11 Ιουλίου 2010 9:23 μμ
@Εύα & Άννα. Σας ευχαριστώ και τις δύο σας για τα καλά σας λόγια. Η ουσία αυτού του blog ήταν και είναι να βγάλω στην επιφάνεια μερικά πράγματα που κακώς και σκοπίμως αποκρίβονται και αφορούν άμεσα τις κρίσεις και διαταραχές πανικού. Με τον καιρό (και έπειτα από αρκετά χρόνια που βασανιζόμουν με τις διαταραχές πανικού) έβγαλα το συμπέρασμα ότι η γνώση πάνω στο αντικείμενο βοηθάει πολύ περισσότερο και από κάποια ψυχοθεραπεία, ή λήψη φαρμάκων. Και αυτό προσπαθώ να μοιράσω εδώ... Μερικά πράγματα που είχα ανάγκη να μάθω και να ακούσω πριν από μερικά χρόνια, αλλά πουθενά δεν μπορούσα να τα βρω. Μαζεύω όλη την μελέτη μου πάνω στο θέμα μέσα σ'αυτό το blog και αυτό βοηθάει κι εμένα τον ίδιο. Εύα: Η λογική δεν πάει περίπατο, όπως περιγράφεις. Απλά πνίγεται και δεν μπορεί να εκδηλώσει την παρουσία της όταν το μυαλό είναι συγκεχυμένο και απασχολημένο στα σωματικά συμπτώματα των κρίσεων πανικού. Το μεγάλο τόλμημα είναι να βγάλεις στο φως αυτή την λογική και να κρατήσεις μια απόσταση απ'τα xanax. Έχεις φτιάξει μια δική σου δικλείδα ασφαλείας απ'τις κρίσεις πανικού και αυτή είναι το φάρμακο. Μήπως δεν αφήνεις την λογική να υπερισχύσει όταν γνωρίζεις ότι με ένα xanax θα νιώσεις καλύτερα; Οι αναπνοές βοηθάνε τον οργανισμό να ηρεμήσει και όχι να διαταραχτεί. Ουσιαστικά αυτό το πράγμα που βοηθάει είναι η συγκέντρωση στις αναπνοές, και ο σκοπός του να μην απασχολείται το μυαλό με τα σωματικά συμπτώματα που ανέφερα προηγουμένως. Συγκεντρώσου στο μέτρημα δίχως να αγχωθείς για κάποιον λόγο (όσο αναφορά την άσκηση). Ο λόγος που αγχώνεσαι είναι το ότι πιέζεις τον εαυτό σου να νιώσει καλύτερα και όσο δεν βλέπεις κάποια βελτίωση, τόσο οι κρίσεις επιδεινώνονται. Χαλάρωσε όσο μπορείς και άφησε το μυαλό σου να χαθεί κάπου μακριά απ'το παρόν και την κατάσταση που βρίσκεσαι. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω και τις δυο για τα καλά σας λόγια και για την εμπιστοσύνη που δίνετε στην σελίδα μου. Χαίρομαι επίσης απ'την επικοινωνία που δημιουργείται μεταξύ σας. Αυτή είναι η αρχή μιας αμοιβαίας θεραπείας, κι αυτό είναι σίγουρο και δοκιμασμένο!
από ευα στρατακη | Κυριακή, 11 Ιουλίου 2010 10:07 μμ
Aντωνη μου καλησπερα,πως να αμφισβητησω τα λεγομενα μια πολυετους πειρας? Φυσικα και συμφωνω με οσα γραφεις παραπανω,η λογικη υπερανω ολων παντα, αυτο που δεν ανεφερα ομως ειναι πως οι ιδεοληψιες προηγουνται παντα και ειναι αυτες που πυροδοτουν τις κρισεις Και οταν λεω ιδεοληψιες εννοω πως μια σκεψη,απλη χαζη,με πανικοβαλλει σε τετοιο βαθμο που απο κει και περα χανω τον ελενχο.Παραδειγματα μπορω να σου αναφερω πολλα....το τελευταιο ομως που μου χει κολλησει ειναι πως θα παθω ανορεξια,απλα και μονο επειδη εχω να φαω δυο μερες. Μηπως τελικα το προβλημα μου δεν ειναι οι κρισεις,αλλα οι ιδεοληψιες και οι φοβιες,οποτε μηπως πρεπει να το ψαξω αλλιως?? Σε ευχαριστω εκ των προτερων.
από ευα στρατακη | Κυριακή, 11 Ιουλίου 2010 10:26 μμ
Αννα μου δυστηχως το μαιλ μου δεν υποστηριζει την επικοινωνια με το δικο σου. Μου βγαζει κατι περιεργα που δεν τα γνωριζω,οποτε σου απαντω απο εδω , Δυστηχως μενω Πειραια,αν και καταγομαι και εγω απο ενα χωριο του Ηρακλειου πηγαινω μονο μια ,δυο φορες το χρονο,οποτε δεν εχει νοημα πλεον. Παντως σε ευχαριστω πολυ που προθυμοποιηθηκες και ευχομαι σε σενα και σε ολους μας απο δω και περα να χουμε παντα λαμπροτερες μερες!!
από katerina | Τρίτη, 13 Ιουλίου 2010 1:01 μμ
Πέρυσι τον αυγουστο είχα για πρώτη φορά μια κρίση πανικού. Φυσικα τότε δεν γνώριζα τι ακριβώς μου είχε συμβεί και είχα τρομάξει πάρα πολύ νομίζοντας οτι εχω κατι παθολογικο. μια εβδομαδα μετα ξαναέπαθα και αποφάσισα να παω σε ενα καρδιολογο λογω των ταχυκαρδιων που μ επιαναν την ωρα της κρισης. Ανακάλυψα ότι εχω και προπτωση μητροειδους βαλβιδος (κάτι πολυ συνηθισμενο και ακινδυνο) κι απο τότε μ εχουν πιασει οι φοβιες. Καθε τρεις κ λιγο και κυριως όταν οδηγω με πιάνουν κρίσεις πανικου. Νομίζω ότι κατι θα πάθει η καρδια μου ή οτι θα παθω εγκεφαλικο!! Κ περναω πολυ ασχημα! Και μετα αφού μου περασει καθομαι και βάζω τα κλαματα γιατι δεν αντεχω συνεχεια να περναω αυτο το πραγμα. Εχει πλεον μπει στην καθημερινοτητα μου, οχι οτι παθαινω καθε μερα αλλα σιγουρα το χω στο μυαλο μου καθε μερα. Τις προάλλες έπρεπε να μπω στο αεροπλάνο.. με το που έκατσα στη θέση μου αρχισα να σκεφτομαι ότι θα θέλω να βγω απο κει μεσα και δεν θα μπορω κι άρχισα να ιδρωνω και να με πιανει ταχυκαρδια (ενώ παλιοτερα τρελαινομουν να μπαινω σε αεροπλανο!!). φοβάμαι να μπαινω πια στη θαλασσα ενω έχω μεγαλωσει σε παραλιακο μερος απλα μπαινω στα ρηχα και ξαναβγαινω έξω γιατι νομιζω οτι κατι θα παθω. φοβαμαι ακομα κι οταν έχει πολυ ζεστη και περπαταω στον ηλιο νομιζοντας εκεινη την ωρα οτι το σωμα μου δεν αντεχει τοση ζεστη (όντας 27 χρονων και αδυνατη). Φοβαμαι και οταν καποιος μου λεει μια ασχημη η μακαβρια ιστορια, νομιζω μετα πως θα παθω κατι αντιστοιχο! πήγα και σε ψυχολογο αλλά δεν με βοηθησε αλλά ίσως δεν ηταν ο συγκεκριμένος ο κατάλληλος για μενα. Ο φίλος μου φυσικα δεν καταλαβαινει τι περναω οσο κι αν εχω προσπαθησει να του εξηγησω ποσο ασχημα περναω οταν μου συμβαινει αυτο το πραγμα. Αισθανομαι τρομερη ανασφαλεια και τόσο μονη... και θέλω να ξαναγινω οπως παλια! παρα πολυ! Σας καταλαβαινω όλους εδω.. Ευχομαι όλοι μας να ξεπεράσουμε αυτο που μας συμβαινει και να ζουμε την καθε μας μερα όμορφα και ηρεμα..
από menia mple | Τρίτη, 20 Ιουλίου 2010 12:51 πμ
Γεια σας κ απο μενα.Για μενα οι κρισεις πανικου ξεκινησαν 4 χρονια περιπου πριν όταν ήμουν φοιτητρια. Ειχα μπλεξει με ατομα που δεν ηταν καταλληλα για μενα ειχα παρατησει την σχολη και ξαφνικα ξυπνησα μια μερα στο τριτο ετος συνειδητοποιωντας οτι ολα αυτα δεν ηταν για μενα. Τοτε ηρθαν οι κρισεις πανικου..Ηθελα οπωσδηποτε να τελειωσω την σχολη μου στα 4 χρονια και ουτε ενα εξαμηνο αργοτερα για να μην στεναχωρησω τους γονεις μου και γενικα να επανελθω στον ανθρωπο που ημουν πριν παω στο πανεπιστημιο.Τον στοχο μου τον πετυχα κ πηρα το πτυχιο μ στην ωρα μου μετα απο υπερανθρωπη προσπαθεια, αλλα οι κρισεις ουσιαστικα δεν εφυγαν ποτε.Πανε και ερχονται συνεχως με διαφορετικη μορφη καθε φορα. Οσο σπουδαζα ειχα φοβο με τα μεσα μεταφορας και επισης φοβομουν να φαω εξω ή να παω για καφε ή ποτο. Σε ολα αυτα με στηριζε παντα το αγορι μου και η οικογενεια μου αλλα παντα ενιωθα τυψεις που με βλεπουν να σερνομαι οταν παθαινω κρισεις πανικου. Οταν γυρισα στο πατρικο μου οι κρισεις εφυγαν για λιγο καιρο. Φυσικα απο την πρωτη στιγμη ειχα την βοηθεια ενος καταπληκτικου ψυχιατρου που τον ενδιαφερει πρωτα η μενια και μετα τα χρηματα (μου παιρνει μονο 25 € για να καταλαβετε). τον τελευταιο χρονο προσπαθωντας να μεγαλωσω λιγο το βιογραφικο μου κανω μεταπτυχιακο και εδωσα εξετασεις για proficiency. Βρισκομαι συνεχως σε φαση εξετασεων και επομενως αγχους και ετσι οι κρισεις πανε και ερχονται συνεχως. Τωρα οι κρισεις μου οπως ειπα και πριν εχουν αλλη μορφη. Τωρα ζαλιζομαι φοβαμαι πως θα παθω εγκεφαλικο ή οτι εχω καρκινο και ολη την ημερα ψαχνω για ασθενειες για να δω μηπως πασχω απο καποια. Φυσικα οι εξετασεις για την υγεια μου ειναι ολες καθαρες αφου τα προβληματα μου ειναι καθαρα ψυχολογικης φυσης. Τωρα εχω διακοπες απο το μεταπτυχιακο μου και καθομαι ολη την ημερα μεσα στο σπιτι. Νιωθω πολυ ασχημα που δεν κανω κατι που αρμοζει στην ηλικια μου οπως το να παω στην θαλασσα ή για εναν καφε αλλα αν μου προτεινει καποιος να κανω κατι απο αυτα αρνουμαι κατευθειαν γιατι φοβαμαι πως αν βγω εξω θα λιποθυμησω ή θα με πειραξει η ζεστη. Σαν να μην εφτανε αυτο μου δνεται η δυνατοτητα να δουλεψω για πρωτη φορα στη ζωη μου και εγω τρεμω και μονο στην ιδεα οτι θα πρεπει καθε μερα να σηκωνομαι να βγαινω εξω απο το σπιτι και να πηγαινω στη δουλεια. Ξερω οτι αν πιασω δουλεια και βγαινω καθημερινα απο το σπιτι ισως ξεπερασω ολες μου τις φοβιες αλλα πως να παρω μια τετοια αποφαση??Κ αν με πιασει μια κριση πανικου στην δουλεια?Τι θα κανω?Θα αρχισω να κλαιω μπροστα σε ξενους ανθρωπους? Θα με παρουν χαμπαρι και θα γινω ρεζιλι..Ευχαριστω πολυ για οποιονδηποτε αντεξε να διαβασει ολο αυτο το κειμενο και συγχρητηρια για τον δημιουργο του blog.Μακαρι να σας εβρισκα νωριτερα για να μπορουσα να μιλησω νωριτερα σε ανθρωπους που περνουν τα ιδαι με μενα. Καλο κουραγιο σε ολους παιδια..Το μονο που με καθησυχαζει οταν το σκεφτομαι και σας το λεω κ εσας μηπως βοηθησει εστω και εναν ειναι η φραση:"Θα περασει κ αυτο...."
από ανώνυμος | Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2010 6:33 μμ
Μένια, να πας στην δουλειά, δεν πρόκειται να πάθεις τίποτα. Κάθε φορά που περνάω μια κρίση πανικού σκέφτομαι : Την προηγούμενη φορά που πέρασα την κρίση τί έπαθα? Τίποτα! Οπότε και τώρα δεν θα πάθω τίποτα!Σε καταλαβαίνω απόλυτα και όλοι όσοι είμαστε εδώ καταλαβαίνει ο ένας τον άλλον γιατί περνάμε κάτι κοινό. Κι εγώ έχω έναν πολύ καλό γιατρό- ψυχίατρο- ο οποίος είναι της άποψης ότι αν δεν λύσουμε προβλήματα που μας δημιουργούν τις κρίσεις, δεν υπάρχει λόγος να πέρνουμε τα φάρμακα. Εγώ πάλι ξεπέρασα το αρχικό στάδιο δηλαδή ότι περνάω καρδιακό επεισόδιο, ότι έχο όγκο στο κεφάλι γενικά ότι θα πάθω κάτι κακό. Αυτό που δεν μπορώ να αποβάλλω είναι η σκέψη ότι θα ξαναπάθω μια κρίση πανικού. Φοβάμαι ότι θα τρελαθώ. Η μια σκέψη φέρνει την άλλη, αρνητική, ότι μπορεί να κάνω κακό στο παιδί μου, στους συναδέλφους μου...Ότι θα χάσω τον έλεγχο... Αυτές τις σκέψεις προσπαθώ να μην κάνω...Και νευριάζω γιατί ενώ θέλω να είναι η ζωή μου καλά, να πηγαίνω βόλτες, να χαίρομαι την οικογένειά μου μπλοκάρω..Αλλά πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα σταματήσει όλο αυτό. Τι να πώ...Είναι φορές που σταματάω τις αρνητικές σκέψεις αμέσως , γελάω με την κρίση και άλλες φορές με πέρνει απο κάτω...Τελικά θέλει πολύ δύναμη και είμαι σίγουρη ότι όλοι την έχουμε απλά δεν έχουμε βρει ακόμα τον κατάλληλο τρόπο!!! Με φιλικούς χαιρετισμούς, Άννα
από menia mple | Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010 11:45 πμ
Ξερετε ποιο ειναι το τρομερο απο τοτε που βρηκα αυτο το site?Οτι συνειδητοποιω οτι δεν ειμαι μονη..Οταν μου ερχεται η σκεψη οτι παθαινω κριση ή οτι εχω καποια αρρωστια σκεφτομαι οτι κ εσεις εχετε αυτες τις σκεψεις και λεω μεσα μου:"Ε δεν μπορει ολοι εμειες να ειμαστε αρρωσοι. ολα στο μυαλο μας ειναι λοοιπν.." Αρα το μονο που εχουμε να κανουμε μαλλον ολοι ειναι να ελεγξουμε τις σκεψεις μας.. Πρεπει να συνειδητοποιησουμε οτι ειμαστε πιο δυνατοι απο τις σκεψεις μας γιατι οντως ειμαστε..Αλλωστε εμεις ειμαστε αυτοι που τις φτιαχνουμε,δεν μας φτιαχνουν αυτες..Οποτε το θεμα ειναι να μην μεγαλωνουμε τις σκεψεις μας..Αννα σε ευχαριστω πολυ για τα ενθαρρυντικα σου λογια..Να ξερεις οτι εισαι τα λογια σ με βοηθησαν να πω ναι θα παω στη δουλεια.Βρισκομαι στη φαση συνεντευξης ακομη αλλα νομιζω οτι θα με παρουν τελικα..Κ αληθεια νιωθω χαρουμενη και αισιοδοξη γι'αυτο..Λεω οτι αν βγαινω απο το σπιτι καθημερια θα με βοηθησει να σκεφτομαι λιγοτερο τις βλακειες μου..Μην φοβασαι οτι θα κανεις κακο σε καποιον?Εχεις κανει ποτε για να κανεις τωρα?Το πως θα σταματησουμε βεβαια τον φοβο του φοβου ειναι λιγο δυσκολο..Κ εμενα με παιδευει πολυ..Θα περασει κ αυτο..Που θα παει..
)
από θωμαή | Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010 1:35 μμ
http://www.panicend.com/indexgk όλα λίγο πολύ τείνουν στα λόγια του Αντώνη....δαιβάστε για να πειστείται....πρέπει όλοι μας πια να αποκτησουμε συνείδηση καλή δύναμη σε όλους μας!
από ανώνυμος | Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010 9:27 μμ
Μένια να σκεφτεσαι θετικά για την δουλειά και όλα θα πάνε καλά. Κι εγώ πέρνω δύναμη απο εδώ μέσα , ειλικρινά! Ενημέρωσέ μας όταν με το καλό πιάσεις δουλεία!Καλή επιτυχία !!! Άννα
από ανώνυμος | Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010 9:42 μμ
Θωμαή, όλα αυτά που περιγράφοντε στο link που αναφέρεις, με αντιπροσωπεύουν απόλυτα!Λες και τα έγραψα εγώ!Είναι απίστευτο...
Άννα
από Αντώνης Μπακ... | Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010 10:09 μμ
@Εύα Στρατάκη: Οι ιδεοληψίες (ή, αλλιώς, εμμονές) είναι, συνήθως, το πιο δυσάρεστο κατάλοιπο των κρίσεων πανικού και, συνήθως, οδηγεί αθέμιτα σε νέες κρίσεις. Το ότι θα πάθεις ανορεξία επειδή έχεις να φας δυο ημέρες, αυτό δεν στέκει σε κάποια λογική και ίσως θα πρέπει να προσπαθήσεις να πείσεις τον εαυτό σου ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει εφικτό. Οι κρίσεις, οι φοβίες και οι ιδεοληψίες έχουν κοινά στοιχεία μεταξύ τους και δεν χρειάζεται να αγχώνεσαι με την ταυτοποίηση των συμπτωμάτων σου. Οι ιδεοληψίες και ο φόβος μπορούν να σε οδηγήσουν σε συμπτώματα πανικού (ή και το αντίστροφο σε μερικές περιπτώσεις.). Δεν χρειάζεται να το ψάξεις αλλιώς, αλλά να βρεις τον κατάλληλο τρόπο που θα μπορέσεις να τιθασεύσεις τους φόβους σου και τις αδικαιολόγητες ανησυχίες που σε βασανίζουν. Παρόλο που κάτι τέτοιο δεν ακούγεται και τόσο εύκολο, όπως και να χει, θα μπορέσει να κυριαρχήσει η λογική και θα καταφέρεις να βάλεις τη ζωή σου σε μια σειρά.
από Αντώνης Μπακ... | Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010 10:21 μμ
@Κατερίνα: Αγαπητή Κατερίνα, όσα περιγράφεις στο σχόλιο σου δεν είναι κάτι καινούριο σε όσους πάσχουν από διαταραχές πανικού, οπότε σίγουρα δεν θα νιώθεις και τόσο μόνη (ή ανασφαλής, όπως αναγράφεις). Ο πανικός αρέσκεται στο να μας στερεί τις συνήθεις καθημερινές μας ασχολίες, που ίσως κάποτε τις κάναμε και για διασκέδαση. Οτιδήποτε κουράζει το σώμα θα στέλνει λανθασμένες ενδείξεις στο μυαλό μας και ο τρόμος θα μεταφράζεται ως κάποια παθολογική ασθένεια ή κάτι επικίνδυνο για την υγεία μας. Το σίγουρο είναι πως ΔΕΝ θα χρειαστεί να αλλάξεις συνήθειες και ρόλους στο υπόλοιπο της ζωής σου. Με τον καιρό θα διαπιστώσεις το πόσο παράλογοι είναι αυτοί οι φόβοι και η συναίσθηση της λογικής θα μπορέσει να σου δείξει τον σωστό δρόμο στη ζωή σου. Χρειάζεται δουλειά και υπομονή. Ένας καλός ψυχολόγος που θα μπορέσεις να εμπιστευθείς ΔΕΝ θα σου λύσει το πρόβλημα, όσο κι αν το επιθυμείς. Απλά, θα σου δείξει την σωστή πόρτα για να ανοίξεις. Αυτό που προέχει, για να μπορέσεις να θεραπευτείς απ'όλα αυτά τα δυσάρεστα συναισθήματα, είναι να αποκτήσεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου. Βάλε στόχους προς το τέλος της διαδρομής και όχι στην επιστροφή. Ένα ακόμη βήμα μέσα στη ζέστη ή μέσα στο νερό μπορεί να φαίνεται σαν ένα τεράστιο χάσμα, ή να σου χτυπάει τον συναγερμό του: Είμαι παγιδευμένη, αλλά σίγουρα είναι το βήμα προς την κατάλληλη κατεύθυνση...
από Αντώνης Μπακ... | Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010 10:35 μμ
@menia mple: Φυσικά και δεν είσαι μόνη, Μένια... Η πραγματικότητα είναι πως ΔΕΝ μπορείς να φανταστείς το πόσοι είμαστε. Και δεν μπορείς να φανταστείς πόσο πολλοί είναι κι εκείνοι που βρίσκονται ακόμη στην άγνοια και ψάχνουν απεγνωσμένα να βρουν τι ακριβώς έχουν και περιτριγυρίζονται συνεχώς από γιατρούς. Όλα όσα συμβαίνουν οφείλονται στον τρόπο σκέψης = πράξης = συναισθήματος = αποτελέσματος (και ίσως όχι με την συγκεκριμένη σειρά.). Είναι πολλά που έχουν περάσεις απ'το μυαλό μας απαρατήρητα, ή κάποια άλλα που προσπαθήσαμε να χαληναγωγήσουμε με λάθος τρόπο και μας οδήγησαν σε λάθος δρόμους. Θα προσπαθήσω μελλοντικά να εμβαθύνω σ'αυτό το θέμα και ίσως να είναι η πηγή έρευνας μου για το επόμενο άρθρο στο blog. Προχειρόγραψε σε ένα χαρτί τους λάθος τρόπους σκέψης πριν από μια κρίση πανικού και έπειτα γράψε τον σωστό τρόπο σκέψης όταν θα είσαι καλύτερα. Μ'αυτόν τον τρόπο θα διαπιστώσεις πως οι δύο τρόποι σκέψης συγκλίνουν δραματικά μεταξύ τους. Θα σε βοηθήσει, επίσης, να ακολουθήσεις συνειδητά την πιο σωστή κατεύθυνση για να αποφύγεις μελλοντικές κρίσεις. Μην ανησυχείς, όλα θα περάσουν. Όπως έχω γράψει επανειλημμένως, κανείς δεν ζει με τις κρίσεις πανικού στο υπόλοιπο της ζωής του. Η λογική και η ορθή σκέψη πάντοτε κυριαρχούν.
από Αντώνης Μπακ... | Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010 10:37 μμ
@Θωμαή: Σ'ευχαριστούμε Θωμαή για το link που μας παράθεσες. Πραγματικά, όλοι μας θα πρέπει να αποκτήσουμε ορθή συνείδηση για να απαλλαγούμε απ'τις δύσκολες στιγμές που ζούμε. Υπάρχει πάντοτε μια θετική και λογική πλευρά στην ψυχολογία μας. Απλώς, περιμένει να βρεθεί ο τρόπος για να πυροδοτηθεί και πάλι.
από Θωμαή | Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010 11:33 μμ
`Θα αφήσω αυτό το συναίσθημα φόβου να γίνει όσο χειρότερο θέλει να είναι, δεν με νοιάζει πια`` Όταν μας πιάνουν οι κρίσεις αυτό να διαβάζουμε. Εγώ αυτό θα κάνω, και ομολογώ πως σήμερα το δοκίμασα σε ήπιο τόνο και έπιασε. ΕΞΑΣΚΗΣΗ θέλει και υπομονή και όλα θα πάνε καλά.
από Λυδια | Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2010 2:58 μμ
Γεια σας!!!Ειμαι και εγω εννοειται πανικοπληκτη..Εχω διαφορα συμπτωματα αλλα αυτο που με δυσκολευει πολυ τον τελευταιο καιρο ειναι ενα σχεδον μονιμο σφιξιμο στο στηθος και δυσπνοια.Α ενιοτε και οι εντονες ζαλαδες.Ολα αυτα με φοβιζουν παρα πολυ με αποτελεσμα να δυσκολευομαι να χαρω βασικα πραγματα.Καμια συμβουλη ειδικα για την δυσπνοια;;; Συγχαρητηρια και για το Blog!!!!
από Αντώνης Μπακ... | Σάββατο, 31 Ιουλίου 2010 9:46 μμ
@Λύδια: Καλησπέρα, Λύδια. Όσα νιώθεις, σφίξιμο στο στήθος, δύσπνοια και ζαλάδες (ίσως και ένα σφίξιμο στο στομάχι
είναι τα πιο βασικά
συμπτώματα των διαταραχών πανικού και, ομολογουμένως, δεν σου
αφήνουν και πολλά περιθώρια για να χαρείς βασικά πράγματα στη ζωή
σου, ιδιαίτερα αν αυτά τα συναισθήματα είναι έντονα και μακρόχρονα.
Υπάρχουν αρκετές ασκήσεις σ'αυτό το blog που θα σε βοηθήσουν να
ξεπεράσεις την δύσπνοια που νιώθεις, αλλά το πιο βασικό είναι το να
χαλαρώσεις όλους τους μύες σου, οι οποίοι σίγουρα είναι σφιγμένοι
απ'το έντονο στρες και τον φόβο. Πρέπει να έχεις το πάνω χέρι στον
έλεγχο των αναπνοών σου. Απέφυγε το να ελέγχεις το κάθε σωματικό
σύμπτωμα που νιώθεις και επικεντρώσου στις αναπνοές σου. Μην
αφήνεις τίποτε άλλο να σου τραβήξει την προσοχή. Η υπεροξυγόνωση θα
σε κάνει να νιώσεις χειρότερα αν το κάνεις αυτό. Κάνε αργές
αναπνοές και εκπνοές και προσπάθησε να οδηγήσεις τον αέρα που
εισπνέεις στο στομάχι σου και όχι στους πνεύμονες (δες και το
σχετικό άρθρο με τις χαμηλές και υψηλές αναπνοές του blog). Μέτρα
τις αναπνοές σου μία προς μία και συγκεντρώσου σ'αυτές. Πάρε μια
ανάσα, μέτρα 5 δευτερόλεπτα, άφησε την να φύγει, ξαναμέτρα 5
δευτερόλεπτα και πάρε την επόμενη κ.ο.κ. Αυτό σίγουρα θα διώξει τις
ζαλάδες και θα ελευθερώσει τους μύες σου και επομένως θα νιώσεις
την αίσθηση του πνιγμού να υποχωρεί. Ελπίζω να σε βοήθησα. Για
οτιδήποτε άλλο θελήσεις, μη διστάσεις να αφήσεις το μήνυμα σου.
Σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
από θωμαή | Τρίτη, 3 Αυγούστου 2010 5:47 μμ
Κάποιος είπε: "οι περισσότεροι άνθρωποι είναι τόσο ευτυχισμένοι, όσο τους επιτρέπει το μυαλό τους να είναι." Σοφές κουβέντες είναι αυτές και θα πρέπει να κάτσουμε να τις αναλογιστούμε. Αν δεν λύσουμε τα προβλήματα που μας απασχολούν δεν θα μπορέσουμε να ξεφύσουμε από τις κρίσεις μας. Σε αυτό το συμπέρασμα έχω καταλήξει, μιας και βλέπω πως για μένα οι ευτυχισμένες μου μέρες είναι όταν είμαι κάπου που το μυαλό μου έχει κυριολεκτικά ξεφύγει. Αυτό έπαθα το σκ που μας πέρασα. Δίσταζα στην αρχή να πάω με την παρέα μου για ελεύθερο κάμπιγκ για τους γνωστούς λόγους -μην με πιάσει καμιά κρίση, και που θα μεπιάσει, κτλ.- αλλά πήγα και πέρασα τέλεια. Ηταν μια ανάσα ξεγνοιασιάς για μένα. Μόλις γύρισα τα θέματά μου με περιμένανε. Και πάλι αυτός ο κύκλος αρχίζει. όποτε το λογικό που πρέπει να κάνω είναι ένα ένα να τα λύσω και να τελειώσω. όσο για τις κρίσεις θα φύγουν, με την δική μου αδιαφορία για αυτές θα φύγουν. ΥΠΟΜΟΝΗ λοιπόν σε όλους και δύναμη.
από ανώνυμος | Παρασκευή, 6 Αυγούστου 2010 10:16 πμ
Θωμαή, πριν λίγες ημέρες είχα άλλη μια συνεδρία με τον γιατρό μου. Μετά απο 2 περίπου χρόνια που ξεκίνησαν οι κρίσεις πανικού είμαι τώρα στο στάδιο των αρνητικών σκέψεων(ότι θα μπορούσα να κάνω κακό σε ανθρώπους που αγαπώ). Αυτό λοιπόν που ρώτησα για άλλη μια φορά είναι γιατί ενώ θέλω να είμαι καλά, ελπίζω, κάνω σχέδια ,όνειρα συνεχίζονται οι αρνητικές σκέψεις. Η απάντηση που πήρα είναι ότι όσο αφήνω καταστάσεις και ανθρώπους να με πληγώνουν, να "καταπίνω" και να μην μιλάω αυτό το πράγμα δεν θα φύγει. Κάθε άνθρωπος είναι μια διαφορετική ιστορία, δεν υπάρχει συνταγή να ξυπνήσουμε ένα ωραίο πρωί και να έχουν φύγει όλα δια μαγείας. Αυτό όμως που μπορούμε να κάνουμε όλοι μας είναι να αφυπνιστούμε και να καταλάβουμε επιτέλους ότι δεν πρέπει να αφήνουμε ανθρώπους και καταστάσεις να μας φέρνουν σε αυτό το σημείο.Εγώ προσωπικά νιώθω ότι δεν αξίζω να περνάω αυτές τις καταστάσεις. Και προσπαθώ όσο μπορώ και πιστεύω ότι θα τα καταφέρω να μην πιάνομαι απο λόγια και καταστάσεις. Είμαι πολύ ευαίσθητη, έχασα τον μπαμπά μου όταν είμουν 13 ετών και μαζί με τις συγκηρίες της ζωής έφτασα να έχω τις κρίσεις πανικού. Θωμαή, μην σκέφτεσαι αρνητικά και να λες θα βγω αλλά θα γυρίσω και θα ξαναπάθω τα ίδια. Να λες θα βγώ και αν ερθει μια κριση ε, και?Σκασίλα μου!Δεν θα πάθω τίποτα. Έτσι σκέφτομαι και πίστεψε με σιγά σιγά φεύγουν! Φοβόμαστε τον φόβο μας! Οπότε ?....Τον στέλνουμε απο εκεί που ήρθε! Σας μιλάω ειλικρινά, εκτός απο την θέλησή μου και τον γιατρό μου (βοήθεια ουσιαστική με συζητήσεις -τα φάρμακα τα έχουμε σε 2η μοίρα)με βοήθησε αρκετά αυτο εδώ το blog . Δημήτρη τί να πω, άλλο ένα ευχαριστώ μέσα απο την καρδιά μου, άλλο ένα μπράβο δεν είναι αρκετά! Ο Θεός να σε έχει πάντα γερό και δυνατό, με υγεία και αρμονία στην ζωή σου.
"ANNA"
από ανώνυμος | Παρασκευή, 6 Αυγούστου 2010 10:18 πμ
Αντώνη ήθελα να πω με συγχωρείτε για το λάθος!!!
"ANNA"
από Θωμαή | Παρασκευή, 6 Αυγούστου 2010 4:50 μμ
@άννα. Άννα μου σε ευχαριστώ που μοιράστηκες μαζί μου τις σκέψεις σου. Είμαι σε φενικές γραμμές ένα αισιόδοξο άτομο, όσον αφορά το θέμα των κρίσεων. Έχω ππάρει χαμπάρι τι γίνεται ακριβώς απλά είμαι στο στάδιο εφαρμογής τους. Διστάζω θα έλεγα κάποιες φορές να κάνω πράγματα. Έχω πάρει φάρμακα, έχω επισκεφτεί ψυχολόγο για κανα δύμινο και τώρα είμαι μόνη μου, με τον εαυτό μου. Και νομίζω πως εφθασε πλέον η ώρα αυτή. Να τα δώ τα πράγματα μόνη μου. ότι είχαν να μου προσφέρουν οι άλλοι και τα άλλα -φάρμακα- το έχουν ήδη κάνει. Απλά εγώ εστιάζω το πρόβλημά μου σε σχέση με το μυαλό μου. Προβλήματα θα υπάρχουν πάντα. Το θέμα είναι πως τα αντιμετωπίζουμε. Αυτό λοιπόν για μένα αποτελεί συνταγή. Πρέπει να αλλάξω σκεπτικό προς τα προβλήματα. Πρέπει να αισιοξώ πιο πολύ και πρέπει να τα λύνω εκείνηγ την στιγμή. Εγώ τα κατάπινα όλα. όλα μέσα μου και νόμιζα πως δια μαγείας θα φύγουν. όχι μόνο δεν φύγανε αλλά ήρθε και η κρίση πανικού.
από Θωμαή | Παρασκευή, 6 Αυγούστου 2010 4:56 μμ
Για μένα λοιπόν, συνεχίζοντας, η κρίση ήταν μια μεγάλη αφύπνιση και ευκαιρία να αλλάξω. Έτσι το βλέπω και θεωρώ πως όλοι μας πρέπει έτσι να το δούμε. Για αυτό λοιπόν, θα προσπαθήσω να κάνω κάποιες αλλαγές -Θεού θέλοντος-, την προσευχή μου και το πιο σημαντικό την αυτοπεποίθησή μου. Την έχω χάσει και έχς επίσης χάσει την ανεξαρτησία μου. Θέλω να απεξαρτηθώ από το παρελθόν, να ζήσω το παρόν και να ασχοληθώ λίγο με το μέλλον, όσο μπορώ και όσο μου επιτρέπεται γιατί κανείς μας δεν ξέρει τι του ξημερώνει αύριο και μπορεί άλλα σχέδια να έχει ο Θεός για σένα και άλλα να κάνεις. Αυτά από εμένα. ΕΠΛΙΖΩ ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ και κάποια μέρα θα αναπολούμε αυτές τις στιγμές.
από ανώνυμος | Παρασκευή, 6 Αυγούστου 2010 5:31 μμ
Θωμαή θα συμφωνήσω μαζί σου στο ότι οι κρίσεις πανικού και η διαταραχή πανικού (τουλάχιστον για εμένα) με έκαναν να καταλάβω ότι πρέπει να διαχειρίζομαι διαφορετικά της καταστάσεις στη ζωή μου.Σαφέστατα δυσκολίες & προβλήματα θα παρουσιάζονται μπροστά μας. Πρέπει όμως να τα διαχειριζόμαστε διαφορετικά. Μου προέκυψε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα κατά το οποίο ο γιατρός μου περίμενε ότι θα με έριχνε κάτω και θα με πήγαινε πολύ πίσω σχεδόν απο την αρχή μην σου πω και χειρότερα. Έκλαψα, μέχρι σημάδια έβγαλα σε όλο μου το σώμα απο το στρες μέσα σε μια ημέρα. Την επόμενη ημέρα ακριβώς είπα έγινε, δεν μπορώ να κάνω κάτι γι αυτό, τελείωσε.Τράβηξα μια "κουρτίνα "και πραγματικά για μένα έληξε το θέμα. Αν μου συνέβαινε το ίδιο πριν απο πολλά χρόνια δεν θα μπορούσα να το διαχειριστώ έτσι είμαι σίγουρη. Μέσα απο όλο αυτό (εννοώ τις κρίσεις) νιώθω ποιο δυνατή. Ας έρθουν όσες κρίσεις θέλουν.Δεν με νοιάζει πραγματικά. Πραγματικά θέλω πολύ να έρθει η στιγμή που αναφέρεις. Να αναπολούμε τις κρίσεις μας και να νιώθουμε καλά!
από Θωμαή | Παρασκευή, 6 Αυγούστου 2010 10:42 μμ
Πραγματικά τα λεώ όλα αυτά και τα γράφω σε εσάς, για να ακούω. Είναι δύσκολος ο δρόμος και ας μην πώ καλύτερα και μεγάλος γιατί μπορεί να απογοητευτώ. οταν έρχεται μια κρίση, με πιάνει πάλι αυτός ο φόβος. Σε συγχαίρω Άννα και όσοι μπόρεσαν πραγματικά να μην τους νοιάζει μια επερχόμενη κρίση. Η αδιαφορία είναι το ιδανικότερο σε αυτήν την περίπτωση. Εγώ έχω δρόμο, το βλέπω. Θα συνεχίσω όμως να προσπαθώ και να μην λυγίζω. Πρέπει να το πιστέψω κάποια στιγμή. Άννα εγώ δεν ξέρω αν μπορούσα να αντιμετωπίσω έτσι το πρόβλημα. Μπράβο σου και εύχομαι να συνεχίσεις έτσι.Αυτό που μου έκανε ετνύοωση στα λεγόμενά σου είναι πως φοβάσαι μην κάνεισ κακό στους δικούς σου. Εγώ ποτέ δεν το αισθάνθηκα έτσι. Θα μου πείς ο καθένας με τα ζόρια του. Εμένα αυτό που με έχει φάει είναι το άγχος μου. Ακόμα και σε χαρούμενα γεγονότα έχω άγχος. Ανεβαίνει η αδρεναλίνη και άντε να την ελέγξεις. Αυτά από εμένα. Τις καλύτερες ευχές μου σε όλους σας.
από ανώνυμος | Σάββατο, 7 Αυγούστου 2010 8:50 πμ
Θωμαή καλημέρα. Για να φτάσω στο σημείο που είμαι σήμερα μου πήρε 2 χρόνια. Δεν μπορώ να πω ότι νιώθω εντελώς καλά, ΄το σίγουρο είναι ότι δεν σκέφτομαι πια αν θα έλθει ξανά μια κρίση πανικού. Γιατί οι ίδιες οι κρίσεις μου έχουν αποδείξει ότι δεν μπορώ να πάθω κάτι κακό. Θα έρθει, θα φύγει. Αυτό είναι όλο. Τώρα εστιάζω στα συναισθήματά μου, προσπαθώ να σκέφτομαι θετικά . Πέρνω δύναμη απο την θέλησή μου, το παιδί μου και απο αυτό εδώ το blog. Να έχεις μια πολύ πολύ καλή ημέρα
"ANNA"
από VICKY | Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010 3:04 μμ
Αντωνη (συγνωμη για τον ενικο) τα θερμα μου συγχαρητηρια!!! Θα ηθελα να πω κι εγω δυο λογια, σε οσους υποφερουν. Η πρωτη φορα που επαθα κριση πανικου, ηταν πριν 15 χρονια. Με τη βοηθεια του Ψυχιατρου μου, (να ειναι παντα καλα ο ανθρωπος) και με τη θεραπεια βεβαια φαρμακων, το ξεπερασα σχετικα γρηγορα. Αν θυμαμαι καλα, στον πρωτο χρονο. Ολα αυτα τα χρονια, μπορει να μην το ξεχασα ποτε, και να ειχα καπου καπου τις φοβιες μου, αλλα οχι κριση πανικου. Αρα υπαρχει θεραπεια! Μη νομιζει ο κοσμος οτι θα ζησει με ΑΥΤΟ! Εγω εχω καμια βδομαδα τωρα (μετα απο σοβαρα θεματα ομως που αντιμετωπισα) που ξαναβιωνω τις κρισεις πανικου αλλα, ΤΩΡΑ ΓΝΩΡΙΖΩ. Ξεκινησα θεραπεια αμεσως κι οχι οπως την πρωτη φορα που μου ελεγαν οι γιατροι (μην πας σε ψυχιατρο, θα σε πλακωσει στα φαρμακα, και δεν θα τα κοψεις ποτε). ΤΑ ΕΚΟΨΑ ΟΜΩΣ ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ!!! Θελει προσπαθεια κι απο εμας τους ιδιους παιδια.Το ξερω οτι φαινεται ακατορθωτο αλλα με υπομονη κι επιμονη θα τα καταφερουμε!
από VICKY | Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010 3:06 μμ
ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΚΙ ΕΓΩ ΚΑΙ ΠΑΙΡΝΩ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ! ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ!
από ΘΑΝΑΣΗΣ | Κυριακή, 22 Αυγούστου 2010 11:12 μμ
ΟΝΟΜΑΖΟΜΑΙ ΘΑΝΑΣΗΣ Κ ΕΙΜΑΙ 27.ΣΥΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ BLOGS ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ ΣΤΟ ΠΑΤΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΟΥΜΠΙΟΥ,ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ Κ ΟΙ ΓΝΩΜΕΣ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΘΕΣΤΑΤΟ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗ. ΕΙΜΑΙ Κ ΕΓΩ ΠΑΘΟΝ ΕΔΩ Κ ΚΑΤΙ ΜΗΝΕΣ ΜΕ ΤΑ ΓΝΩΣΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ,ΕΝΩ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ Μ ΧΤΥΠΑΓΕ ΧΡΟΝΙΑ.ΑΠΑΝΟΤΑ ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ Μ ΤΟ ΕΦΕΡΑΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ,ΑΝΕΡΓΙΑ,ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ,ΡΙΧΝΩΝΤΑΣ ΚΑΠΩΣ ΤΟ ΒΙΟΤΙΚΟ ΜΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟ Κ ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΒΙΟΝΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΛΥΣΕΙΣ ΣΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΡΗΜΕΝΕΣ ΣΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ..ΤΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ Κ ΕΙΜΑΙ ΛΙΓΟ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΑ ΠΕΡΟΣΣΟΤΕΡΑ ΠΟΥ ΜΕ ΦΟΒΙΖΟΥΝ ΟΠΩΣ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΜΟΝΟΣ,ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΩ ΣΤΗΝ ΖΕΣΤΗ,ΝΑ ΟΔΗΓΑΩ ΤΟ ΑΜΑΞΙ Μ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΕΠΙΔΙΩΚΟ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ Κ ΑΣ ΦΟΒΑΜΑΙ,ΕΡΧΟΜΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΣ
ΜΜΜΕΜΜΕΤΗΝΚΑΡΔΙΑ
από VICKY | Τρίτη, 24 Αυγούστου 2010 1:51 πμ
ΘΑΝΑΣΗ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ! ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΘΑ ΒΓΕΙΣ ΝΙΚΗΤΗΣ! ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΜΟΥ ΠΛΕΟΝ ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΠΩΣ ΟΣΟ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ ΟΤΙ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΕΙ, ΜΑΣ ΝΙΚΑΕΙ ΤΟ ΘΗΡΙΟ........ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΠΡΑΒΟ! ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΒΓΕΙΣ ΝΙΚΗΤΗΣ ΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΓΙΝΕΤΑΙ!
από Αντώνης Μπακ... | Τετάρτη, 25 Αυγούστου 2010 2:21 πμ
@ΘΑΝΑΣΗΣ: Αυτό είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις για να καταπολεμήσεις τις κρίσεις πανικού, ακόμη κι αν αυτές έχουν εκδηλώσει την παρουσία τους. Η κατά πρόσωπο επίθεση (ενόσω έχεις την επίγνωση πως όλα πηγάζουν από αυτόν τον αόρατο εχθρό) είναι το πιο αποτελεσματικό όπλο και σου επιτρέπει να αναπτερώσεις την αυτοπεποίθηση σου. Συνέχισε μ'αυτόν τον τρόπο. Το αποτέλεσμα όλης αυτής της δύσκολης και επίπονης διαδικασίας θα σε δικαιώσει όταν οι κρίσεις πανικού δεν θα έχουν πια να σου στερήσουν τίποτε απ'την ζωή σου. Όταν πια θα σταματήσουν να σε χτυπούν μιας και εσύ θα έχεις βρει το κλειδί για να κλειδώσεις την πόρτα...
από Αντώνης Μπακ... | Τετάρτη, 25 Αυγούστου 2010 2:28 πμ
@VICKY: Προσπαθώ καιρό τώρα να πείσω αρκετούς ότι τα φάρμακα ΔΕΝ θα λαμβάνονται για πάντα. Όλοι έχουν τις φοβίες τους όταν τα ξεκινούν, αλλά καταλήγουν να μαθαίνουν να προστατεύονται πίσω από έναν υπέροχο κόσμο χωρίς πανικό που αυτά με τον καιρό δημιουργούν. Η λανθασμένη κίνηση είναι η κατάχρηση. Είναι αποδεδειγμένο πως τα φάρμακα βοηθούν στην πρόληψη και στην θεραπεία των διαταραχών πανικού, αλλά ΔΕΝ είναι για χόρταση. Τα φάρμακα από μόνα τους δεν μπορούν να νικήσουν τις κρίσεις πανικού, άσχετα αν βοηθούν στο να μην κάνουν την εμφάνιση τους. Απλά δίνουν το κουράγιο σε όσους ζουν με τον φόβο και τις εμμονές ώστε να βρουν τον κατάλληλο τρόπο που μόνοι τους θα μπορέσουν να συνεχίσουν δίχως διαταραχές και δίχως την λήψη φαρμάκων. Τα φάρμακα θα μπορέσουν να πείσουν ακόμη και τους πιο δύσπιστους ότι δεν πάσχουν από κάποια παθολογική ασθένεια. Όταν πια θα έχουν διαπιστώσει πως όλα όσα νιώθουν είναι ψυχολογικά τότε θα μπορέσουν να βρουν τον δικό τους δρόμο προς την λύτρωση...
από tonia | Παρασκευή, 27 Αυγούστου 2010 9:35 μμ
γεια σας και ευχομαι καλο κουραγιο σε ολους,αντιμετωπιζω και εγω προβλημα με τις κρισεις πανικου εδω και 5 χρονια<ειμαι 26>υπαρχουν στιγμες που μπορω να πω οτι τις ελεγχω αλλα υπαρχουν και στιγμες που με περνει απο κατω,τωρα ειμαι εγκυος 4 μηνων και με εχει πιασει μια φοβια να μην θελω να βγω εξω.πιστευω αυτο ωφηλεται στο οτι την τελευταια φορα που βγηκα εξω με επιασε δυσπνια δεν μπορουσα να παρω βαθια ανασα και οσο προσπαθουσα να παρω βαθια ανασα τιποτα με επιασε ενας πανικος κοπηκαν τα ποδια μου τα χερια μου δεν μπορουσα να περπατησω νομιζα οτι αμα περπατησω δεν θα μπορω να αναπνευσω,ηταν μια πολυ δυσαρεστη εμπειρια που δεν θελω να ξαναπερασω για αυτο δεν βγαινω να παω πουθενα.φοβαμαι τοσο πολυ οταν με πιανει αυτο αλλα δεν γινεται να ειμαι κλεισμενη μεσα σε ενα σπιτι,ειναι και η εγκυμοσυνη και οπως καταλαβενετε με εχει παρει λιγο απο κατω...ευχαριστω
από VICKY | Κυριακή, 29 Αυγούστου 2010 7:51 μμ
Τονια γεια σου! Ελπιζω μεχρι να διαβασεις αυτο, να εισαι καλα!!! Σκεψου κουκλα μου (και συγνωμη για το θαρρος) , ποσες ομορφες στιγμες σε περιμενουν με το μωρακι σου, και σταματα να θυμασαι αυτο που επαθες. Ηταν απλα μια αδυναμη στιγμη και σε χτυπησε εκει που πονας. (Ως συνηθως αυτο κανει η ατιμη). Ξερω οτι σου φαινεται δυσκολο κι ακατορθωτο, αλλα προσπαθησε να ξεχασεις εκεινη τη στιγμη του πανικου, και θα τα καταφερεις!!! Σιγουρα ηταν δυσαρεστη εμπειρια, αλλα αφου τα εχεις καταφερει τα προηγουμενα χρονια, ΣΙΓΟΥΡΑ θα τα καταφερεις και τωρα! Η κορη μου ειναι κι αυτη 4 μηνων εγκυος, δεν εχει παθει ποτε κριση πανικου, κι ομως παραπονιεται για δυσπνοιες. Τα εχει αυτα η εγκυμοσυνη. (Αν και δε γνωριζω αν ειναι η πρωτη σου). Βγαλε τη δυσαρεστη εμπειρια απο το μυαλουδακι σου, και σκεψου μια μοναδικη κι ανεπαναληπτη ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ που προκειται να ζησεις σε λιγους μηνες!!! Τον αντρουλη σου απο το χερι, κι οσες βολτες μπορειτε........
ΣΟΥ ευχομαι
από VICKY | Δευτέρα, 30 Αυγούστου 2010 11:23 μμ
ΑΝΤΩΝΗ ΕΓΩ ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ! ΑΠΛΑ ΜΠΕΡΔΕΥΤΗΚΑ ΛΙΓΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕΣ. ΕΙΠΑ ΚΑΤΙ ΛΑΘΟΣ? ΤΑ ΧΑΠΙΑ (ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΠΙΑ) ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΣΤΗΡΙΧΤΕΙΣ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΟΥ, Ν"ΑΡΧΙΣΕΙΣ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ, ΚΑΙ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ Ν" ΑΡΧΙΣΕΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΤΙ ΣΟΥ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ. ΜΕΤΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΚΙ ΑΠΟ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ.........
από Αντώνης Μπακ... | Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010 0:20 πμ
@VICKY: Και βέβαια δεν έχεις πει κάτι λάθος. Το σχόλιο σου είναι εύστοχο και λογικό. Απλώς συμπλήρωσα κι εγώ με το δικό μου σχόλιο στα συμφραζόμενα και σ'αυτό που λέω πάντοτε, ότι η λήψη των φαρμάκων θα σταματήσει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα και το άτομο που πάσχει από διαταραχές πανικού θα πρέπει να συνεχίσει με τα όσα έχει μάθει όλο αυτό το διάστημα.
από elena mitsou | Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010 1:03 πμ
γεια σας!ειμαι 32 ετων κ παθαινα για ενα χρονο κρισεις πανικου,ολα ξεκινησαν στο πρωτο εξαμηνο μετα την γεννηση της κορης μου.τωρα περνω 5 μηνες εντακτ και ειμαι πολυ καλα,ανησυχω ομως για το ποσο ακομα θα περνω αυτα τα χαπια κ αν θα ειμαι μετα οπως ημουν πριν?ταυτοχρονα κανω κ ψυχοθεραπεια αλλα εχω μπερδευτη λιγο επειδη νομιζω οτι με εχουν βοηθεισει μονο τα χαπια....ευχαριστω πολυ
από VICKY VASSALOU | Πέμπτη, 2 Σεπτεμβρίου 2010 10:57 μμ
ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΑΝΤΩΝΗ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ!!!
από VICKY | Πέμπτη, 2 Σεπτεμβρίου 2010 10:58 μμ
ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΑΝΤΩΝΗ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ!!!
από VICKY | Πέμπτη, 2 Σεπτεμβρίου 2010 11:07 μμ
elena mitsou γεια σου! Μην ανησυχεις, δεν θα παιρνεις τα φαρμακα για παντα. Αν και δεν ειμαι ειδικη, (απλα συναδελφος)
θα σου πω
οτι οταν νιωσεις ετοιμη να κοψεις τα φαρμακα, ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ θα εχεις
μια φυσιολογικη ζωη!!! Απλα, μια συμβουλη απο μενα. Οταν
αποφασισεις να το κανεις, θα ΠΡΕΠΕΙ να το κανεις με τη συνεργασια
του γιατρου σου!!! Να εισαι παντα καλα!
από ema voulgari | Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2010 10:15 μμ
eimai 24 xronwn k exw analoges empeiries me sas.pathainw kriseis panikou edw kai 5 mines.h prwti fora pou to epatha itan k ipio entoni k dusaresti.imoun sto spiti mou me mia fili mou k eniwsa ena tsimpima stin plati k ksafnika ''xathika'' arxisa na tremw eixa ginei kataxlomi,eixa entones taxukardies k eixe moudiasei oli i deksia mou pleura alla to xeirotero pou eniwtha itan o entonos fovos.nomiza oti tha pethanw etsi ksafnika.sti sunexeia akolouthisan k alles alla oxi toso entones k me tosa sumptwmata mazemena.to pio suxno pou mou sumvainei plewn einai to moudiasma sta xeria k sta podia mou ,h duspnoia k oi taxukardies k fusika auti i entoni aisthisi tou fovou oti kati polu kako tha mou sumvei.kserw oti ola auta einai psuxoswmatika k oti mporw na ta elegxw mono me tin thetiki mou skepsi,prospathw na ta antimetwpisw apla einai duskolo na elegxw panta tis skepseis mou kai to agxos mou.einai krima kai kata kapoio tropo ''axaristia'' na afinoume provlimata pou mporoume na antimetwpisoume na mas ftanoun se tetoio simeio enw gurw mas uparxoun anthrwpoi pou upoferoun apo sovares astheneies.
από eleni mitropoulaki | Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου 2010 11:54 πμ
Καλημέρα σε όλους!! Αντιμετωπίζω και εγώ θέμα με τις κρίσεις πανικού εδώ και 3 χρόνια περίπου. Τα τελευταία 2 χρόνια βλέπω έναν ειδικό ο οποίος με έχει βοηθήσει πάρα πολύ. Στην αρχή τον έβλεπα μια φορά την εβδομάδα, τώρα το έχουμε περιορίσει στη μια φορά το μήνα. Νιώθω πολύ καλύτερα αν και συχνά υπάρχουν περιόδοι που δεν αισθάνομαι καλά, που σκέφτομαι πολύ για να κάνω μια δραστηριότητα και που με τρομάζει η συναναστροφή με άλλους ανθρώπους. Κάνω μεγάλο αγώνα για να αποφύγω τα αγχολυτικά διότι πιστεύω ότι πρέπει να λύσω τις αιτίες που μου προκαλούν αυτό το άγχος και όχι τα συμπτώματα. Είναι πολύ επώδυνο μερικές φορές και χάνω την πίστη μου και θέλω ένα χάπι εκείνη την στιγμή για να μου περάσουν όλα. Αλλά δεν είναι λύση και το ξέρω... Ψάχνω να βρώ τις βαθύτερες αιτίες που μου το προκαλούν, άρχισα σιγά σιγά να εξωτερικεύω αυτά που αισθάνομαι, να διεκδικώ το δίκιο μου (όσο μπορώ), να φαντάζομαι τον εαυτό μου ευτυχισμένο και όχι να κάνω σκέψεις "μαύρες" για το μέλλον μου. Δεν μπορώ να πω ότι είμαι καλά πάντα.. αλλά το παλεύω. Προσπαθώ να κάνω όλα αυτά που με φοβίζουν, ποτέ δεν τα έχω εγκαταλείψει ακόμα και αν αισθάνομαι ότι "πεθαίνω". Θέλω τα επόμενα χρόνια της ζωής μου να είναι πιο "ποιοτικά'. Εύχομαι σε όλους καλή δύναμη και πίστη στον εαυτό μας. Οι κρίσεις πανικού είναι ένα μύνημα του σώματος μας ότι πρέπει να το προσέξουμε. Να ασχοληθούμε μαζί του. Προσπαθώ να το κάνω..........
από Αντώνης Μπακ... | Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2010 2:43 μμ
@elena mitsou: Καλησπέρα, Έλενα. Αυτή την στιγμή αισθάνεσαι καλά, αλλά το μεγαλύτερο ποσοστό της επιτυχίας αυτή βασίζεται στα χάπια. Η ψυχοθεραπεία θα σε βοηθήσει, αλλά αυτό που χρειάζεται είναι να κάνεις υπομονή και να συμβάλεις κι εσύ με τις προσπάθειες σου για να πετύχει. Ο χρόνος θεραπείας με φάρμακα δεν είναι μεγάλος. Ανάλογα με τις εξελίξεις και τα θετικά αποτελέσματα που θα έχεις, ο γιατρός θα σου τα κόψει σταδιακά και θα πρέπει να προσαρμοστείς πλέον δίχως αυτά (όταν πια θα έχεις ξεκαθαρίσει πολλά πράγματα όσο αναφορά τον τρόπο σκέψης και αποδοχής μερικών εντόνων συναισθημάτων από μέρους σου). Συνήθως η θεραπεία διαρκεί από 6-8μήνες εώς 1 χρόνο. Αν ξεπεράσεις τον χρόνο, δεν πρέπει να φοβηθείς ότι δεν θα γίνεις ποτέ καλά... Και όσο για τον αν θα γίνεις ξανά όπως ήσουν; Θα ήταν εντελώς παράλογο να σου πω το αντίθετο. Φυσικά και θα είσαι όπως ήσουν πριν τις κρίσεις πανικού. Μια δύσκολη περίοδος δεν είναι αρκετή ώστε να σου αμαυρώσει όλη σου τη ζωή...
από Αντώνης Μπακ... | Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2010 2:48 μμ
@ema voulgari: Καλησπέρα, Έμα. Έχεις απόλυτο δίκιο σ'όσα γράφεις. Υπάρχουν, όντως, μεγαλύτερα προβλήματα απ'τις κρίσεις πανικού και γι'αυτό δεν υπάρχει κάποιος λόγος να τροφοδοτούμε τον πανικό, ούτε και να του δίνουμε την αξία που αυτός χρειάζεται για να μας αποδυναμώσει. Αυτό θα πρέπει να προσέξεις. Όσο αναγκάζεις τον εαυτό σου να κάνει έλεγχο στις ζωτικές σου λειτουργίες και όσο περισσότερο τον πιέζεις να αντισταθεί στον πανικό, τόσο περισσότερο αναζωπυρώνεις το πρόβλημα. Και όλα αυτά προκαλούν άγχος, και το άγχος όπως γνωρίζεις θα έχει τα αντίθετα αποτελέσματα απ'αυτά που περιμένεις. Σταμάτα να πιέζεσαι κάθε φορά που κάτι δεν πάει καλά. Μόνο όταν νιώσεις τον πανικό να σε κατακλύζει θα δείξεις τα δόντια σου και θα τον αντιμετωπίσεις.
από Αντώνης Μπακ... | Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2010 3:03 μμ
@eleni mitropoulaki: Καλησπέρα, Ελένη. Το έντονο άγχος, η χαμηλή αυτοεκτίμηση, η στεναχώρια και η θλίψη ανοίγουν τρύπες στην ψυχολογία μας. Αυτές οι τρύπες, όποτε γίνονται πολλές, τότε το σώμα μας μπαίνει σε κατάσταση συναγερμού, ώστε να σου είναι αδύνατο να το παραμελήσεις ή να συνεχίσεις με τις ίδιες δυσάρεστες σκέψεις και πράξεις που είχες στο παρελθόν. Χρειάζεται άμεσα κάποια αλλαγή στις συνήθειες και στον χαρακτήρα ώστε να στρώσουν τα πράγματα και να πάρουν τον φυσιολογικό τους δρόμο. Φυσικά και θα νιώσεις έντρομη όταν σκεφτείς να λάβεις μέρος σε κάποια δραστηριότητα. Αυτό είναι το βασικότερο όπλο του πανικού εναντίον σου. Απ'την άλλη, κι εσύ δεν είναι άοπλη.... Έχεις τα κατάλληλα όπλα, απλά δεν ξέρεις το πως να τα χρησιμοποιήσεις. Τα φάρμακα είναι απλώς δικλείδες ασφαλείας. Όλοι όσοι πάσχουν από διαταραχές πανικού κουβαλούν και ένα ροζ χαπάκι μαζί τους, αλλά η μεγάλη νίκη είναι το πόσο μακρυά θα μείνει κάποιος απ'αυτό. Η παραμικρή έξαρση δεν είναι δικαιολογία για να το λάβει κανείς. Όταν η κατάσταση υπερβαίνει τα όρια, μόνο τότε θα μπορέσει κάποιος να λάβει την εξωτερική βοήθεια. Μη φοβάσαι τις δραστηριότητες. Εξάλλου, δεν φοβάσαι αυτές, αλλά τον ίδιο τον πανικό. Και αυτός ο πανικός βρίσκεται μέσα σου και τον κουβαλάς παντού, είτε είσαι στο σπίτι σου, είτε στη δουλειά σου, είτε και σ'αυτές τις δραστηριότητες που αποφεύγεις. Δεν θα εμφανιστεί όποτε θέλεις ή φοβάσαι εσύ, αλλά όποτε εκείνος θα θελήσει να σε τρομοκρατήσει. Μη φοβάσαι το ίσως και το αν όμως.... Επικεντρώσου στο εμπρός και ότι προκύψει. Πίστεψε το και θα δεις μόνη σου ότι τίποτε δεν θα σου τύχει για να σου χαλάσει τη μέρα. Και αν σου τύχει;... Κανένα πρόβλημα... Το τόλμημα και μόνο είναι ένα καλό βήμα για να δείξεις στον πανικό σου ποιο είναι το αφεντικό...!
από eleni mitropoulaki | Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2010 8:54 μμ
Αντώνη καλησπέρα, σε ευχαριστώ πολύ για την απάντηση σου. Είναι σημαντικό για μένα που μου "υπενθύμισες" ότι τον πανικό τον κουβαλάω μαζί μου σε όλες τις δραστηριότητες της μέρας μου γιατί είναι πολλές φορές που τα μπερδεύω!! Θα ακολουθήσω την συμβουλή σου και θα κοιτάξω μπροστά.
Σε ευχαριστώ πολύ πολύ!!
από adreas | Τρίτη, 28 Σεπτεμβρίου 2010 7:52 πμ
loipon ego epatha mia krisi panikou proti fora sto aeroplano kai alli mia mia vdomada argotera meta gia ena meina eimouna se xalia katastasi otan mou pan oti einai krisi alla exoun perasei 6 meines kai den exo ksanapathei kai afto pou katalava einai siga re paidia den einai kai tipota mia taxipalmia einai otan sas erthei palefteto min gineste pelates ton psixiatron aftoi giafto dinoune xapia otan fovasai trexa prokaleseto tsampouka thelei otan to patheis pare ena xanax an fovasai toso tha sou perasei den einai tipota apolitos mia zoi tin exete krima einai na ste me ton fovo tou tipota ego tora pou mai mia xara min gineste pelates ton psixiatorn me farmaka aftoi sas fovizoune monos sou mporeis mono na to kseperaseis xoris xapia stamatiste na tremete kai nioste ligo dinami aide uparxoun anthropou pou xoun aids kai seis fovaste ena psema
από Λυδια | Τρίτη, 28 Σεπτεμβρίου 2010 2:53 μμ
Γεια σας και παλι , μετα απο 2 μηνες που ξαναγραψα παλι εδω!!! Το προβλημα μου τωρα εναι η δυσπνοια!!!Σημερα ολη μερα νομιζω δεν μπορω να παρω ανασα, δεν μου φτανει ο αερας!!!Και μ εχει κουρασει πολυ , γιατι δεν ειναι μονο το σημερα, αλλα σχεδον καθε μερα το εχω!!!Και ολα τα ωραια που συνοδευουν τη δυσπνοια, σφιξιμο στο στηθος και στο λαιμο!!!Εχω κουραστει παρα πολυ.Χαπια δεν παιρνω, κανε φυσικο τροπο για να ηρεμησει λιγακι δυσπνοια;;; Ευχαριστω ...και ολοι μπορουμε να τα καταφερουμε
από HaRuLLiS | Τετάρτη, 6 Οκτωβρίου 2010 8:16 μμ
Γειά σας, Λέγομαι Χάρης Ζαβρός και κατάγωμαι απο την Κύπρο. Έχω ένα μικρό πρόβλημα όσο αφορά την κρίση πανικού αφού το έχουν διαπιστώσει κάποιοι γιατροί. Είμαι ηλικίας 21 ετων 10/12/1988 Αυτό άρχησε πρίν απο μερικούς μήνες με πολύ μικρές δύσπνοιες και τώρα έχω καταντήσει να έχω μεγάλης διάρκειας δύσπνοιες. Επίσης χθες το βράδυ καθώς κοιμόμουν ξύπνησα και ένιωσα μεγάλου βαθμού ατονία μαζί με αδυναμία στα πόδια λες και ήμουν έτοιμος να λυποθημίσω. Ένιωσα ότι θα παρέδινα πνεύμα και πήρα τηλέφωνο να έρθουν να με πάρουν και μέχρι αυτό να γίνει βρήκα την δύναμη και πήγα μόνος στο γενικό νοσοκομείο (00:00 το βράδυ) Έχω ένα ιστορικό νευρικότητας (να εκνευρίζομαι εύκολα)
Έχω πάει σε γαστρεντερολόγο - δεν βρήκε τίποτα Έχω πάει σε πνευμονολόγο - δεν βρήκε τίποτα (σπιρωμέτρηση) Έχω πάει σε παθολόγο - δεν βρήκε τίποτα (άγχος και μου έγραψε συνταγή για Deanxit τα οποία δεν κάνουν τίποτα) Έχω πάει σε θυροειδηολόγο - δεν βρήκε τίποτα (μόνο μια μικρή αλλείωση στον θειρωηδή ίσως λόγο άγχους ενώ οι αναλύσεις δίχνουν καλες TCH και μου είπε να κάνω και TS4) Ultra Sound Λαιμού Έχω πάει σε παθολόγο 2 - δεν βρήκε τίποτα (άγχος και μου έγραψε συνταγή για QuietLife τα οποία δεν κάνουν τίποτα)
Χθές μου κάνανε και καρδιογράφημα και πάλι ήταν πολύ καλο
Έχετε κάποια ιδέα έτσι να ανακτήσω την ζωή μου πάλι πίσω??
Διαμένω μόνος μου, οι γονείς μου είναι εν ζωη και με βοηθούν. Φοιτώ σε πανεπιστήμιο και εργάζομαι ταυτόχρονα μόνος. Καπνίζω (10-20τσιγάρα την μέρα) Είμαι 90kg - 1,74 ύψος
από Αντώνης Μπακ... | Δευτέρα, 11 Οκτωβρίου 2010 1:15 μμ
@Λύδια: Καλησπέρα, Λύδια. Η δύσπνοια, όπως έχεις πια μάθει, είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι των κρίσεων πανικού. Το σφίξιμο στο στομάχι και το στήθος, όπως και το συναίσθημα του ότι δεν μας φτάνει ο αέρας που ανασαίνουμε είναι τα βασικότερα συμπτώματα που μας κάνουν να ανησυχούμε για την υγεία μας. Τρόποι επίλυσης αυτού του προβλήματος είναι πολλά, αλλά το σπουδαιότερο είναι να προσπαθήσεις να ηρεμίσεις και να δημιουργήσεις μια πιο συλλογική σκέψη για την κατάσταση σου. Δεν χρειάζεται να καταφύγεις σε φάρμακα, παρόλ'αυτά, μερικά φυτικά προϊόντα δεν θα σου κάνουν κακό. Πάρε απ'το φαρμακείο μερικά χάπια βαλεριάνας και δοκίμασε τα. Ίσως σε ηρεμήσουν και να αποβάλουν τον κόμπο που νιώθεις στο λαιμό σου. Επιπρόσθετα, μερικές τεχνικές αναπνοής που παραθέτω στα άρθρα μου ίσως να σε βοηθήσουν.
από Αντώνης Μπακ... | Δευτέρα, 11 Οκτωβρίου 2010 1:26 μμ
@HaRuLLiS: Καλησπέρα, Χάρη. Για το πρόβλημα σου, αρχικά, θα πρέπει να σταματήσεις να επισκεύθεσαι λάθος γιατρούς. Ίσως έχεις ακόμη τις υπόνοιες του ότι πάσχεις από κάτι παθολογικό και προσπαθείς να εξαντλήσεις όλες τις πιθανότητες για να ανακαλύψεις τι ακριβώς σου συμβαίνει. Το αποτέλεσμα αυτού θα είναι να χάσεις τον χρόνο σου και την υπομονή σου. Τα φάρμακα που σου έδωσαν οι παθολόγοι δεν θα σου λύσουν το πρόβλημα σου (παρόλ'αυτά, δεν θα σου το κάνουν και χειρότερο, επίσης). Τα QuitLife, απ'την άλλη, είναι φυτικά προιόντα και δεν μπορούσαν να σου δώσουν το αποτέλεσμα που γυρεύεις. Θα είναι αρκετά δύσκολο να ανακτήσεις την ζωή σου κάνοντας λάθος βήματα και σε λάθος προορισμό. Αυτό που έχεις ανάγκη είναι να ενημερωθείς για το πρόβλημα που σε βασανίζει από κάποιον ειδικό. Τα νεύρα σου θα σου δώσουν τα αντίθετα αποτελέσματα απ'αυτά που επιθυμείς και είναι κάτι που θα πρέπει να κοντρολάρεις, αν θέλεις να ξεφύγεις απ'όλα αυτά. Κάνε μια επίσκεψη σε κάποιον ψυχίατρο, κουβέντιασε μαζί του και δέξου τα φάρμακα που ίσως σου δώσει. Άφησε λιγάκι τον καιρό να περάσει μέχρι να ορθοποδήσεις και έπειτα κάνε και μια επίσκεψη σε κάποιον ψυχολόγο. Είναι βασικό να αφήσεις τον χρόνο να κάνει τη δουλειά του, αλλά θα χρειαστεί και τη δική σου συμμετοχή και προσπάθεια. Ακολούθησε αυτά τα βήματα και έπειτα από 6-8 μήνες θα διαπιστώσεις πως έχεις την μέγιστη δύναμη και συνεχίσεις τη ζωή σου και να ανακτήσεις όλη την χαμένη σου δύναμη.
από Αντώνης Μπακ... | Δευτέρα, 11 Οκτωβρίου 2010 1:36 μμ
@adreas: Καλησπέρα, Αντρέα. Εν μέρη, έχεις δίκιο σ'όσα γράφεις. Δεν είμαι γιατρός και ούτε δηλώνω πως είμαι υπέρ στο να καταφεύγει ο καθένας με την πρώτη ενόχληση σ'αυτούς, αλλά μερικές φορές είναι και η μοναδική διέξοδος σε περιπτώσεις που όλα πια θεωρούνται αποτυχημένες προσπάθειες. Η ζωή εν μέσω της κρίσης είναι αρκετά πιο δύσκολη απ'όσο τον καιρό που ξεκινούν τα συμπτώματα και ο οργανισμός διαθέτει όλα τα όπλα για να νικήσει σ'αυτόν τον πόλεμο. Όταν ο καιρός περνάει, το άτομο προτρέχει σε ακατάλληλους γιατρούς για να του διαγνώσουν έναν λανθασμένο συναγερμό και δεν υπάρχει κάποιος τριγύρω τους για να μπορέσει να τους ενημερώσει για την φύση του προβλήματος τους, τότε ο ψυχίατρος είναι η μόνη διέξοδος. Έχεις απόλυτο δίκιο στο ότι ο καθένας δυνάται να το παλέψει μόνος του και να προκαλέσει τους φόβους του. Σ'αυτό το σημείο θα φτάσει το άτομο όταν πια θα έχει την επίγνωση του προβλήματος του και θα είναι ψυχολογικά έτοιμος να δεχθεί τους φόβους του. Πολλοί δεν γνωρίζουν τους φόβους τους... Ίσως, οι περισσότεροι, δεν γνωρίζουν ΚΑΝ ότι έχουν κάποιες φοβίες. Και όταν ο κόμπος φτάνει στο χτένι, τότε ίσως είναι η καταλληλότερη στιγμή για να δεχθούν μια επαγγελματική γνώμη ή βοήθεια από κάποιον ειδικό. Κανένα φάρμακο δεν κάνει θαύματα. Η συλλογική σκέψη και προσπάθεια του ατόμου θα λύσει το πρόβλημα του.
από ioanna | Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010 0:54 πμ
geia sas! eimai 20 xronwn k biwnw k egw kriseis panikou edw k 2 xronia peripou. paw se psuxologo me thn opoia pragmatika exoume kalh xhmeia k to shmantikotero me bohthise na katalabw thn riza tou problhmatos k oxi na stathw sto symptwma.h alhtheia einai pws enw sth thewria ta paw kala, sthn praxh einai ta dyskola! polles fores mporw k thn antimetwpizw thn krish alles me pairnei apo katw. eidika ton teleutaio kairo opou to kurio sumptwma mou einai oti tremoun ta xeria mou! to thema einai oti dn tremoun mono kata thn krish alla k kata th diarkeia ths meras . nomizw ofeiletai sto oti teleutaia skeftomai syxna tis kriseis k eimai se yperentash. tha thela poly na akousw thn gnwmh sas. euxaristw poly ek twn proterwn k euxomai se olous na broun thn hremia k galhnh pou toso poly epithumoume!
από Όλγα | Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2010 9:09 μμ
Καλησπερα σας! Πριν 2 μήνες με επισκεφτηκε για πρωτη φορα η κρίση πανικού............. Ειχα έντονη δύσπνοια και σκέφτηκα να πάω στο νοσοκομείο! Εκεί εκαναν λάθος τα φάρμακα και έπαθα αλεργικό σοκ!!!! Για να μπορέσουν να με συνεφέρουν μου χορήγησαν αδρεναλίνη , κορτιζόνη κλπ............. Την στιγμή που έπαθα το αλεργικό σοκ από τον έντονο φόβο μου έπαθα την πρώτη κρίση!!! Φανταστείτε αλεργικό σοκ και μαζί η πρώτη κρίση!!! Σκέτη φρίκη!!! Για αρκετό καιρό είχα και ακόμα έχω αλλά σε μικρότερο βαθμό και όχι πάντα ένα "μπαλακι" στο διάφραγμά μου που με πονα και με εμποδίζει να αναπνεύσω........... Προσπαθώ να το παλαίψω μόνη μου ( τώρα όμως έχω και όλους εσας!!) χωρίς χάια γιατί πιστεύω ότι ο άνθρωπος εχει πολύ δύναμη μέσα του! Προσπαθώ να προσεύχομαι πολύ (αυτό με βοηθάει). Εχει αλλάξει όλη η ζωή μου......... ακόμα και η συμπεριφορά των παιδιων μου στο σχολείο είχε αλλάξει ( τώρα έφτιαξε). Θέλω να πιστεύω ότι όλα κάποια στιγμή θα εξαφανιστούν αρκει να γνωρίσουμε τον εαυτό μας καλύτερα και να τον αγαπήσουμε πραγματικά! Απο χθες είμαι με κρίση....... πήγα όμως στην δουλειά ( είμαι ταχυδρόμος) παρόλο που τα πόδια μου ήταν αδύναμα! Προσπαθώ να συνεχίζω την ζωή μου όπως πριν........ δεν έιναι πάντα το ίδιο, άλλες φορές πέφτω και άλλες φορε΄ς νοιώθω πολύ δυνατή. Η αίσθηση του πλακώματος εδω μπροστα στο στήθος και η αίσθηση της δύσπνοιας ακομα δεν με έχει αφήσει τελείως( εδω και 2 μηνες) ίσως και να είναι κατάλιπο του αλεργικού σοκ. Τι να πω ...... κοιτάζω τις 2 μικρες μου κόρες και παίρνω δύναμη. Ευτυχώς έχω ένα θαυμάσιο άντρα που στέκεται δίπλα μου και με στηρίζει! Υπομονη και επιμονη σε όλους................... Αντώνη κάνεις θαυμάσια δουλεια και σε ευχαριστώ απο τα βάθυ της καρδιάς μου! Τώρα κανενας δεν είναι μονος του... ήμαστε όλοι ΜΑΖΙ!!
από Αντώνης WolfBack | Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010 10:24 μμ
@Ioanna: Φίλη Ιωάννα, η θεωρία απέχει πολύ απ'την πράξη, αλλά, απ'την άλλη, δεν είναι και ένα χάσμα αγεφύρωτο. Το πιο δύσκολο δεν είναι να ξεφύγεις απ'τις κρίσεις πανικού, αλλά το να γλυτώσεις απ'τις εμμονές που αφήνουν πίσω τους. Σ'αυτό παίρνει θέση ο ψυχολόγος που θα σου μάθει πως να αποφεύγεις τον φόβο του φόβου που νιώθεις. Οι τρεμούλες στα άκρα είναι αποτελέσματα της ταραχής που νιώθεις και του τρόμου για κάποια επερχόμενη κρίση. Με τον καιρό και με υπομονή θα μάθεις να διαχειρίζεσαι καλύτερα αυτή την προσμονή των συμπτωμάτων. Θα μάθεις πως είναι πιο εύκολο να τις προκαλείς παρά να τις αποφεύγεις και όταν γίνει αυτό τότε θα καταλάβεις πως πλησιάζεις στην λύση του προβλήματος.
από ioanna | Κυριακή, 31 Οκτωβρίου 2010 11:42 μμ
antwnh se euxaristw polu pragmatika gia thn apanthsh sou kai tis sumboules. sugxarhthria gia thn prospatheia sou auth na bohthas tous anthrwpous pou exoun h eixan kapoia stigmh krish panikou na blepoun thn katastash k apo mia allh optikh. thewrw oti auto to site bohthaei poly kosmo, enhmerwnei k sthn telikh dinei kai mia aisiodoxh pleura autou tou thematos me tois kriseis panikou. mprabo sou kai pali!
από ανώνυμος | Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010 2:17 μμ
Ευχαριστώ Αντώνη για αυτό το μπλογκ και ευχαριστώ όλους όσοι μοιράζονται τις ιστορίες τους. Είναι τόσο παρηγορητικό να ξέρεις ότι δεν είσαι μόνη, ότι δίπλα μας υπάρχουν τόσα άτομα που μέσα τους υποφέρουν κι όμως δεν το βάζουν κάτω.
Είμαι 28 ετών και η πρώτη κρίση πανικού ήρθε στα 17 μου. Βέβαια τότε δεν κατάλαβα τι ήταν και πέρασαν 4 χρόνια ώσπου να έρθει η δεύτερη κρίση και να ψάξω το θέμα. Τότε, και ενώ ημουν δευτεροετής στο Πανεπιστήμιο, πέρασα την πιο τραυματική περίοδο της ζωής μου. Δεν έβγαινα από το σπίτι, δεν περιποιόμουν τον εαυτό μου, έπεσα σε κατάθλιψη. Το χειρότερο που συνεχίζεται ακόμα είναι ο φόβος ότι θα λιποθυμήσω. Ώσπου αποφάσισα να επισκεφθώ μια ψυχίατρο. Ήταν η καλύτερη κίνηση. Με την κουβέντα κατάλαβα τι ήταν αυτό που με ενοχλούσε (συμπεριφορά γονέων) και με τα σεροξάτ που μου χορηγήθηκαν ένιωσα καλύτερα. Παράλληλα κουβαλούσα παντού μαζί μου τα ζάναξ, τα οποία σχεδόν ποτέ δεν χρησιμοποίησα, αλλά ήταν πάντα ένα αποκούμπι για μένα.
Πέρασαν έτσι τα χρόνια, πήρα πτυχίο, έπιασα δουλειά, σύναψα σχέσεις, απέκτησα δίπλωμα οδήγησης, ζούσα μια φυσιολογική ζωή. Φυσικά ομολογώ ότι πάντα στο βάθος του μυαλού μου υπήρχε ο φόβος μια επερχόμενης κρίσης, τον οποίο φρόντιζα να πολεμώ πριν εμφανιστεί.
Πριν μισό μήνα έπαθα πάλι μια κρίση πανικού. Την αιτία δεν την ξέρω ακόμα. Η αφορμή όμως ήταν ότι ενώ ακολουθούσα μια δίαιτα για να ξεφορτωθώ τα τελευταία 5 περιττά κιλά μου, ένιωσα ένα αίσθημα αδυναμίας, σαν επερχόμενη λιποθυμία. Αυτό πυροδότησε το άγχος και τώρα μου έγινε εμμονή. Συνεχίζω να πηγαίνω στη δουλειά, να βγαίνω, να οδηγώ, όμως τώρα πια ο φόβος υπερτερεί. Νιώθω να πισογυρίζω στα παλιά. Δεν θα το αφήσω όμως με τίποτα. Είμαι αποφασισμένη να παλέψω με νύχια και δόντια για να μην επιτρέψω στον πανικό να κυριαρχήσει πάλι στη ζωή μου, έστω και αν τώρα φαντάζει δύσκολο.
Εύχομαι σε όλους να βρουν το κουράγιο και τη δύναμη μέσα τους να ξεπεράσουν τις κρίσεις πανικού.
από Αντώνης WolfBack | Κυριακή, 7 Νοεμβρίου 2010 3:32 πμ
@ανώνυμη: Kι εγώ σ'ευχαριστώ για το σχόλιο σου και την επισκεψή σου στο blog μου. Βλέπω πως το έχεις αντιμετωπίσει αρκετές φορές στη ζωή σου το θέμα με τις κρίσεις πανικού. Και αυτό δείχνει πως έχεις την δύναμη και το σθένος να φτιάχνεις τον δικό σου δρόμο μακριά απ'αυτές, Η αυστηρή δίαιτα και το άγχος του να χάσεις τα περισσευούμενα κιλά σου δημιούργησαν αυτές τις δυσφορίες που νιώθεις. Ο φόβος που αισθάνεσαι υπερτερεί γιατί του δίνεις εσύ το δικαίωμα να το κάνει. Τα πισωγυρίσματα στα παλιά δεν ευσταθούν, μιας και η ψυχολογία σου έχει φτιάξει νέους δρόμους από τις πρώτες κρίσεις πανικού που ένιωθες. Τώρα πια γνωρίζεις από τι υποφέρεις, γνωρίζεις τα μέσα που μπορείς να αδράξεις για να τις αποφύγεις και το ποιες σκέψεις πρέπει να κάνεις. Δύσκολο δεν είναι να αποτρέψεις τις κρίσεις πανικού... Δύσκολο είναι να μάθεις στον εαυτό σου να χειριστεί έναν νέο τρόπο σκέψης. Και αυτό θα το μάθεις με τον καιρό και με την πείρα που διαθέτεις.
από ανώνυμος | Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010 10:46 μμ
καλησπερα.... ειμαι 16 χρονων τον τελευταιο ενα χρονο με πιανουν πολυ συχνα κρισεις πανικου!!!δηλαδη δισπνοια στα ξαφνικα,αγχος χωρις λογο,νιωθω οτι πνιγομαι και φοβαμαι μην πεθανω...τι μορω να κανω για να το ξεπερασω...αν γινεται καποια λυση!!!
από 22dimitris | Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010 3:24 πμ
kalispera me lene dhmhtrh kai eimai 24 xronwn, pasxw apo kriseis edw kai peripou 6 xronia! kapou kapou me afine teleios kai kapou kapou den mporousa oute stin douleia mou na paw !! kapote pira xapia gia tis kriseis panikou alla ayto htan ena hmimetro! einai kati prosorino kai emeis theloume na diwxoume ton paniko mia gia panta! ayto pou kanw edw kai peripou 2 mines einai oti exw episkeytei mia psyxologo kanoume gnwsiakh therapia xwris tin voitheia farmakwn(den thewritai anagea)! den exw teleiwsei th therapia alla vadizw polu kala eimai aisiodoxos oti sigoura o panikos tha exafanisthei kai to kalo einai oti emeis oi idioi den tha tou epitrepsoume pote na xanaerhtei giati tha xeroume pws na ton polemame! min xanetai allo xrono h kathimerinotita mas einai polutimi kai prepei na tin diekdikhsoume! protrepw osous exoun paromoio provlima na kanoun to idio!
από ILeKtRa | Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010 11:59 πμ
Καλημέρα πάσχω και εγώ από κρίσεις πανικού εδώ και 5 μήνες! Γενικά έχω ένα κακό δε δείχνω το άγχος μου και αυτό συνήθως με πνίγει. Ειδικά στη δουλειά που είναι πολύ πιεστικά τα πράγματα ξεκινάω καλά και στο τέλος της μέρας έχω μουδιάσματα ειδικά στα χέρια, νομίζω ότι δεν μπορώ να αναπνεύσω και με πιάνει απότομα άγχος και φόβος χωρίς λόγο όπου με ρωτάνε τι έχω και δεν ξέρω τι να τους πω!! Έχω πάρει δύο φορές κάποια ηρεμιστικά χάπια μετα από επίσκεψη σε γιατρό αλλά από ότι φαίνεται δεν ήταν και η καλύτερη επιλογή. Με συμβούλευσε να πάω σε ψυχολόγο - έχω πάει δύο φορές και δεν ανοίχτηκα καθόλου. Δεν ξέρω τι να κάνω πλέον, ακόμα και στη διασκέδαση έχω πρόβλημα ούτε για καφέ δεν μπορώ να πάω πια, βγαίνω από το σπίτι και νιώθω ότι θα πέσω κάτω και δεν θα έρθει κανείς να με μαζέψει- μερικές φορές το σκέφτομαι και γελάω αλλά σιγά σιγά αυτές οι στιγμές λιγοστεύουν.
από Αντώνης WolfBack | Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010 1:21 μμ
@IleKtRa: Καλησπέρα Ηλέκτρα. Πριν ξανασκεφτείς να ακολουθήσεις μια θεραπεία (είτε με φάρμακα, είτε με τη βοήθεια κάποιου ψυχολόγου) θα πρέπει να συλλογιστείς και να αλλάξεις μερικά πράγματα στη συμπεριφορά σου (όσο αναφορά την επικοινωνία σου προς τους άλλους). Η καταπίεση του άγχους σου και το ότι αποφεύγεις να ανοιχτείς στους άλλους σίγουρα δεν θα σε οδηγήσει στα αποτελέσματα που περιμένεις και ίσως χειροτερέψουν την κατάσταση σου. Δεν έχεις κάτι που θα πρέπει να ντρέπεσαι ή να σε κάνει να νιώθεις μειονεκτικά απέναντι στους άλλους. Αν δεχθείς μερικά ερεθίσματα ως φυσιολογικά και θα αποκτήσεις την δύναμη να μην αγχώνεσαι ώστε να τα κρύβεις, τότε θα είσαι πιο δεκτική σε όποια μέθοδο θεραπείας επιλέξεις. Πρέπει οπωσδήποτε να βγάλεις μερικά πράγματα από μέσα σου, τα οποία όσο τα κρατάς σε πνίγουν όλο και περισσότερο...
από Αντώνης WolfBack | Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010 1:26 μμ
@22dimitris: Καλησπέρα, Δημήτρη. Είναι πολύ ευχάριστο το γεγονός του ότι επέλεξες την συγκεκριμένη θεραπεία, χωρίς να νιώσεις την ανάγκη να ακολουθήσεις την γρήγορη και άμεση θεραπεία με φάρμακα. Η αισιοδοξία είναι ο καλύτερος οδηγός για να ακολουθήσεις ώστε να γλυτώσεις σύντομα απ'τις κρίσεις πανικού και η γνωσιακή θεραπεία θα σου μάθει το πως θα το καταφέρεις. Συνέχισε έτσι και θα δεις πως όλη η ζωή σου θα αλλάξει προς το καλύτερο....
από Αντώνης WolfBack | Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010 1:30 μμ
@ανώνυμος: Δεν χρειάζεται να απελπίζεσαι. Λύσεις για το πρόβλημα σου υπάρχουν και δεν είναι και λίγες. Βρίσκεσαι σε μια ηλικία που είσαι πιο δεκτικός, τόσο στα θετικά όσο στα αρνητικά ερεθίσματα. Ακολούθησε μερικές λύσεις αντιμετώπισης που αναγράφονται στο blog. Αν αυτές δεν μπορέσουν να σε βοηθήσουν, ή για κάποιον λόγο δεν μπορείς να τις ακολουθήσεις, τότε θα πρέπει να επισκευθείς κάποιον ειδικό. Ένας ψυχολόγος θα μπορέσει να σου πει τι ακριβώς θα πρέπει να κάνεις και το πως θα πρέπει να ξεκινήσεις για την θεραπεία των κρίσεων πανικού, στην περίπτωση σου.
από ioanna | Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010 1:37 πμ
geia se olous! exw xanagrapsei sto blog tou antwnh palaiotera gt k egw pasxw apo kriseis panikou. se mia apo tis teleutaies episkepseis mou sthn psyxologo mou synhdeitopoihsa kati pou me ekane na skeftw ta pragmata diaforetika,apo mia allh optikh gwnia kai tha hthela na to moirastw mazi sas( isws na bohthhsei kapoious na doun mia aisiodoxh nota stis kriseis panikou). auto pou katalaba meta apo1.5 xrono psyxotherapeias( eimai 20 xronwn) einai oti oloi emeis pou exoume kriseis panikou dn exoume na ntrepomaste gia tipota. dn eimaste arrwstoi, adunamoi h otidhpote allo. exoume euaisthisies, aisthimata pou isws na htan toso kairo katapiesmena, anagkes pou den akougontai. polles fores to sumptwma na xerete emfanizetai ston ygih! oi kriseis panikou hrthan gia na mas deixoun oti den akougame ton eauto mas, auta pou pithanws xronia na mas elege k emeis ton agnoousame. synaisthimata pou pote den ekfrazame kai thabame sto bathos ths psyxhs mas. mhpws hrthe h wra na mas mathoume kalutera? na kanoume kati gia emas? sigoura o tropos pou emfanizetai h krish panikou dn einai katholou wraios omws gia skefthte oti emeis katw apo toso dyskoles synthikes ( zalh, tremoulo, duskolia anapnohs,k.a) katafernoume na antapexelthoume kai na synexisoume! auto gia mena deixnei oti eimaste polu dunatoi kai oxi ermaia ths krishs! mporoume na katanohsoume thn krish kai na thn antimetopisoume. oplo sas exete ta oneira sas kai stoxos sas na einai auto pou thelete eseis na eiste k oxi opws sas orizoun alloi. egw toulaxiston auto kanw kai einai mia synexhs prospatheia. proswpika dn phra farmaka gt eniwtha pws dn ta xreiazomai, auto dn shmainei oti einai kako na parei kapoios. o kathenas mas tha brei th dikh tou lush. mhn stekeste ametoxoi mprosta se mia krish panikou. dn einai tipota allo para mia ptyxh tou eaytou mas pou thelei na akoustei. as skeftoume pws oi kriseis panikou mono gia kalo hrthan! kalh synexeia na eyxhthw pragmatika se olous mas sth psropatheia ayth!
από Αντώνης WolfBack | Κυριακή, 5 Δεκεμβρίου 2010 1:51 μμ
@ioanna: Καλησπέρα, Ιωάννα. Εδώ και χρόνια προσπαθώ να μην αναφερθώ στις κρίσεις πανικού ως πάθηση. Δεν μπορώ να θεωρήσω πάθηση (ή, έστω, ψυχική δυσλειτουργία) τις κρίσεις / διαταραχές πανικού. Είναι πολύ σωστά αυτά που αναφέρεις και με την ευκαιρία αυτή, ξανααναφέρω πως οι κρίσεις πανικού έχουν τους δικούς τους λόγους εμφάνισης. Όταν δεν υπάρχει ο αναγκαίος έλεγχος του άγχους, των προβλημάτων και των δυσάρεστων ερεθισμάτων, τότε οι κρίσεις χτυπάνε τον συναγερμό και ζητούν από εμάς να δώσουμε την πρέπουσα προσοχή για να μην καταλήξουμε έρμαια κάποιας άλλης ψυχολογικής πάθησης (όπως είναι η κατάθλιψη π.χ.). Οι περισσότεροι, πριν τις κρίσεις πανικού, επικέντρωσαν όλη την προσοχή και το μέλημα τους σε εξωτερικά συναισθήματα και αφορμές που αφορούσαν συνήθως πράγματα του περιβάλλοντος. Οι κρίσεις πανικού οδηγούν τον άτομο να αλλάξει τρόπο συμπεριφοράς και να ασχοληθεί πια με την εαυτό του και μόνο μ'αυτόν. Τα κρυμμένα συναισθήματα θα πρέπει να εκφράζονται. Το άτομο θα πρέπει να βρει νέες διεξόδους απ'τα προβλήματα του και να αποβάλλει όλο το συσσωρευμένο άγχος του με τον τρόπο που επιλέγει αυτός ως τον πιο κατάλληλο. Η λήψη φαρμάκων δεν είναι διόλου κακή και δεν χαρακτηρίζεται ως λύση μόνο για τις ευπαθείς ή ευαίσθητες ομάδες. Αν κάποιος αρχίσει μια φαρμακοθεραπεία, δεν σημαίνει πως είναι αδύναμος σαν χαρακτήρας, ή το ότι δεν έχει την πρέπουσα δύναμη να αντιμετωπίσει τα προβλήματα του. Απλώς, δεν γνωρίζει τον τρόπο για να πετύχει τους στόχους του. Εσύ, ευτυχώς, βρήκες τον δρόμο σου χωρίς την χρήση βοηθημάτων και αυτό, από μόνο του, σε κάνει να νιώθεις όλο και πιο δυνατή. Συνέχισε αυτή την αισιόδοξη πορεία που έχεις πάρει και σύντομα θα αποβάλλεις από πάνω σου όλα τα δυσάρεστα συναισθήματα των κρίσεων πανικού. Να'σαι πάντα καλά Ιωάννα.
από eleonora | Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010 2:02 πμ
geia sas, sigxaritiria gia to blog sas. i8ela mono na rwtisw, kapoios pou pasxei apo kriseis panikou anaptissei pio entoni epi8imia gia sex? i simvainei to anti8eto?
από DIMITRIOS | Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010 4:55 μμ
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ.ΟΝΟΜΑΖΟΜΑΙ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΙ ΠΡΙΝ 2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ Η ΚΡΙΣΗ ΠΑΝΙΚΟΥ ΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΤΗΚΕ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΠΕΡΙΠΟΥ 1,5 ΧΡΟΝΟ.ΞΕΡΕΤΕ......ΤΑ ΙΔΙΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. ΖΑΛΑΔΑ,ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΘΑ ΠΕΣΩ ΚΑΤΩ,ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΥΝΑΜΗ ΚΤΛ. ΠΟΤΕ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΠΕΣΑ ΚΑΤΩ!!!ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ,ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΛΗΨΗ ΦΑΡΜΑΚΩΝ. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ΜΑΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΝΙΩΘΟΥΝ ΠΩΣ ΠΕΡΝΑΜΕ.ΑΣ ΕΙΝΑΙ...ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΜΕ.ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΝ ΤΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΤΕ, ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΥ ΝΙΚΑΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΠΑΝΙΚΟΥ.ΑΡΑ Η ΔΥΝΑΜΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΤΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ.ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΕΡΘΕΙ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΟΤΙ ΕΓΩ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΝΙΚΗΤΗΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ.
από Αντώνης WolfBack | Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010 9:28 μμ
@eleonora: Καλησπέρα, Ελεονόρα. Πολύ εύστοχη η απορία σου. Οι διαταραχές πανικού, στα περισσότερα άτομα, μεταβάλλουν την σεξουαλική τους ζωή, αλλά όχι προς το καλύτερο. Συνήθως η σεξουαλική επιθυμία μειώνεται και γι'αυτό υπάρχουν πολλές και διάφορες αιτίες, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αφορούν την σχέση τους με το αντίθετο φύλο, ή με τον/την σύντροφό τους. Στα άτομα που πάσχουν από διαταραχές πανικού, η κάθε δραστηριότητα κρύβει, ας πούμε: αόρατους κινδύνους. Μερικοί φοβούνται πως θα πάθουν κάποια κρίση επάνω στην σεξουαλική πράξη, ενώ άλλοι είναι ολότελα απασχολημένοι απ'το πρόβλημα τους και το άγχος που αυτό δημιουργεί, ώστε δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν όσο θέλουν σ'αυτό το ζήτημα. Τα πράγματα περιπλέκονται περισσότερο αν συνυπολογίσουμε και την κατάθλιψη, που, σε αρκετές περιπτώσεις, συνοδεύει τις κρίσεις πανικού.
από Αντώνης WolfBack | Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010 9:42 μμ
@Dimitrios: Είναι πολύ σωστά αυτά που γράφεις και με βρίσκεις απολύτως σύμφωνο. Οι κρίσεις πανικού πάντοτε κρύβουν κάποια δύναμη και πάντοτε έχουν κάποιο σκοπό που εμφανίζονται. Οι περισσότεροι μας ζούμε μέσα σε μια συναισθηματική καταπίεση, είτε από ευγένεια σε τρίτους, είτε από ανάγκη. Όπως και να'χει, έχεις απόλυτο δίκιο σ'αυτό που γράφεις: Εμείς βγαίνουμε νικητές στο τέλος!
από sia1987 | Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010 5:20 μμ
ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ.ΒΙΩΝΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΕΔΩ ΚΑΙ 8 ΜΗΝΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ 3 ΜΗΝΕΣ ΝΑ ΜΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.ΕΠΑΘΑ ΚΡΙΣΗ ΠΑΝΙΚΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΤΟΝΟ ΑΓΧΟΣ 2ΧΡΟΝΩΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ.ΕΝΙΩΘΑ ΝΑ ΠΝΙΓΟΜΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ Κ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΣΑΝ ΤΡΕΛΗ.ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΓΙΝΟΜΟΥΝ ΠΙΟ ΧΑΛΙΑ.2 ΚΑΙ 3 ΚΑΙ 5 ΚΡΙΣΕΙΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ.ΜΕ ΒΟΗΘΕΙΑ ΦΙΛΩΝ Κ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΕΛΛΑΤΩΘΗΚΑΝ ΟΛΑ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ.ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΟΜΩΣ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ.ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ?ΜΑΚΡΥΝΕΣ Κ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΚΟΝΤΙΝΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΜΕ ΠΝΙΓΟΥΝ.ΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΜΟΥ ΓΙΝΕΤΕ ΚΟΜΠΟΣ,ΕΠΑΘΑ Κ ΝΕΥΡΩΣΗ,ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΥΤΟ.ΑΠΟΦΕΥΓΩ ΒΟΛΤΕΣ ΠΟΥ ΗΜΑΡΤΟΝ...ΠΡΙΝ ΕΚΑΝΑ ΚΑΙ 2 ΩΡΕΣ ΒΟΛΤΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ.ΤΩΡΑ ΜΕ ΠΝΙΓΕΙ Η ΚΙΝΗΣΗ,ΤΑ ΦΑΝΑΡΙΑ...ΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ? ΥΠΟΦΕΡΩ ΜΕ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΥΝ.
από DIMITRIOS | Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010 5:25 μμ
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΙΑ.ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ, ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΠΛΗΣΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.ΑΣΦΑΛΩΣ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ, ΣΤΟ ΛΕΩ ΕΓΩ ΠΟΥ ΕΠΑΘΑ ΑΚΤΙΒΩΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΑΓΜΑ ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΠΩΛΗΣΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΟΔΗΓΩ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΑΡΚΕΤΑ.ΤΟ ΕΠΑΘΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΠΕΡΙΠΟΥ.ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΑΦΗΣΩ, ΘΑ ΤΟ ΠΟΛΕΜΗΣΩ. ΜΗΝ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΣΑΙ, ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΗ ΣΟΥ!!!! ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΘΕΙΣ ΠΟΤΕ ΤΙΠΟΤΑ.ΔΕΝ ΠΝΙΓΕΣΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΑΠΛΑ ΕΤΣΙ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ. ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΘΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ.
από sia1987 | Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010 5:44 μμ
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΟΥ.ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ,ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ ΠΟΛΥ ΜΕ ΟΛΟ ΑΥΤΟ.ΑΥΤΗ Η ΠΙΕΣΗ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΣΥΝΕΧΩΣ Κ ΤΟ ΣΦΙΞΙΜΟ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΜΕ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΑΛΥΣΕΙ.ΠΑΘΑΙΝΩ ΕΜΜΟΝΕΣ ΠΩΣ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ...23ΧΡΟΝΩΝ!ΖΩ ΜΕ ΤΙΣ ΦΟΒΙΕΣ ΜΟΥ Κ ΕΧΩ ΠΕΡΙΟΡΙΣΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ.
από DIMITRIOS | Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010 8:33 μμ
ΟΛΟΙ ΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ΦΟΒΙΕΣ ΜΑΣ, ΑΠΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΟΥΜΕ.ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΨΑΞΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ.ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΝΗ.
από ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ | Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010 3:22 μμ
Πολλα συγχαρητηρια για την ιστοσελιδα αντωνη!Πραγματικα νιωθεις λιγοτερη μοναξια ξεροντας οτι δεν εισαι το μονο ατομο που δεν μπορει να διαχειριστει το αγχος του. Ειμαι 29 ετων. Από τα 26 μου εχω πάθει 4 φορές κριση πανικού και εκτος από τα αγχολυτικά χάπια κατάλαβα ότι απλώς δε χρειάζεται να κρυβουμε τα συναισθηματά μας!Έδειχνα πάντα συγκαταβαση και υπομονη σε ολες τις παράλογες απαιτήσεις των γυρω μου: του εργοδότη μου, του συντρόφου μου, των φίλων και γνωστών ακομη και των γονιών μου...αυτό έπρεπε να αλλαξει!τωρα κάθε φορά που νιώθω οτι πνίγομαι απλώς το δείχνω!Ο θυμός είναι ανθρώπινο συναίσθημα και δυστυχώς ζούμε σε μια κοινωνία που μας έχει μάθει να μη μιλάμε, να φροντίζουμε να "ειναι καλοί οι φίλοι και οι λογαριασμοί για να μη χρειαστεί να τα σκαλισουμε" που λεει και το τραγουδι...Το μόνο που καταφέρνουμε όμως είναι απλως να δηλητηριάζουμε τον εαυτό μας. Και δυστυχώς αργούμε να καταλάβουμε ότι πρωτα και κύρια σε αυτόν χρωστάμε!
από Αντώνης WolfBack | Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010 3:42 μμ
@sia1987: Καλησπέρα, Σία. Η φοβία με το αυτοκίνητο που έχεις βασίζεται στο αίσθημα παγίδευσης που αισθάνεσαι μέσα σ'αυτό. Όσο αφήνεις την φοβία αυτή να ενδυναμώνει, τόσο εκείνη πυροδοτεί άλλες φοβίες, όπως είναι ο φόβος του ότι θα αναγκαστείς κάπου να σταματήσεις το αμάξι σου και δεν θα μπορείς να το γυρίσεις πίσω στο σπίτι σου, το ότι αν σου συμβεί κάτι στον δρόμο δεν θα μπορέσει κάποιος να σε βοηθήσει να γυρίσεις πίσω και, γενικά, ο τρόμος και η αγωνία να φτάσεις έγκαιρα και δίχως περιπέτειες στον προορισμό σου. Όλα αυτά, όμως, μπορούν να λυθούν. Αρχικά θα πρέπει να κάνεις μικρά και χωρίς λόγο και προορισμό, δρομολόγια. Έτσι, δεν θα αναγκάσεις τον εαυτό σου να αγχωθεί για να φτάσει κάπου και κάποια συγκεκριμένη ώρα. Επέλεξε αυτό το δρομολόγιο να το κάνεις με κάποιον φίλο, γνωστό ή συγγενή σου που του έχεις αμέριστη εμπιστοσύνη και που γνωρίζει από οδήγηση. Αυτό θα σε κάνει να αποφύγεις το άγχος της επιστροφής, αν κάτι δεν πάει καλά. Όσο πιο σίγουρη είσαι για το περιβάλλον μέσα στο αμάξι, τόσο πιο σίγουρη θα νιώσεις και κατά την οδήγηση. Μικρά δρομολόγια για αρχή, απλά για μια μικρή βόλτα χωρίς πίεση και με την βοήθεια κάποιου ατόμου... Αν δεν τα καταφέρεις με την πρώτη φορά, μη το βάλεις κάτω. Σίγα σιγά θα εξοικειωθείς και θα αρχίσεις να βγαίνεις και μόνη σου σιγά σιγά. Όσο νιώθεις χαλαρωμένη μπροστά στο τιμόνι σου, τόσο θα ανεβαίνει και η αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία σου.
από Αντώνης WolfBack | Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010 3:59 μμ
@ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ: Καλησπέρα, Μαργαρίτα. Έχεις κάνει διάνα και έχεις βρει την πραγματική ρίζα του προβλήματος. Προσπαθώ και μαζεύω και αναλύω όλες τις αιτίες που πυροδοτούν τις κρίσεις πανικού, για το νέο μου άρθρο, και μια βασική αιτία είναι και αυτή που περιγράφεις. Τα καταπιεσμένα συναισθήματα είναι ο χειρότερος τρόπος για όσους προσπαθούν να αποτρέψουν τις κρίσεις πανικού. Όλος αυτός ο συσσωρευμένος θυμός, ο πόνος και η φαινομενική ψευτοσυγκατάβαση δημιουργούν περισσότερα προβλήματα... και όχι μόνο ψυχολογικά. Ποτέ δεν θα μπορέσουμε να είμαστε ίδιοι με κάποιους άλλους και ποτέ δεν θα μπορέσουμε να έχουμε ένα κοινό μήκος κύματος στον τρόπο σκέψης και πράξης. Η συγκατάβαση σκοτώνει την πρωτοβουλία, κι αυτή με την σειρά της, σκοτώνει την αυτοπεποίθηση. Στην αρχή νομίζεις πως γίνεσαι σκουπίδι στα μάτια των άλλων και έπειτα ολοκληρώνεις και πιστεύεις πως είσαι, σίγουρα, σκουπίδι, χωρίς θέληση, πρωτοβουλία, αίσθημα ευθύνης και αυτό μεγαλώνει την αίσθηση κατωτερότητας. Και τότε χτυπάει ο συναγερμός! Ο παραμελημένος εαυτός μας προσπαθεί, με κάθε τρόπο (όσο επώδυνος κι αν είναι αυτός) να μας δείξει πως έχουμε πάρει τον λάθος δρόμο στην συμπεριφορά και στις εκτιμήσεις μας. Σ'αυτά προσπαθώ να ρίξω φως για το επόμενο άρθρο μου.
από sia1987 | Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010 5:17 μμ
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΑΝΤΩΝΗ ΜΟΥ.ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΟΔΗΓΟΣ.ΕΙΜΑΙ ΔΗΛΑΔΗ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΠΑΙΡΝΩ ΕΓΩ Τ ΑΜΑΞΙ.ΟΣΑ ΑΝΑΦΕΡΩ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΣΥΝΟΔΗΓΟΣ.ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΛΕΣ...ΑΛΛΑ ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΘΩ ΚΑΤΙ Κ ΑΣ ΠΝΙΓΟΜΑΙ?ΕΙΝΑΙ ΑΓΧΟΣ Κ ΦΟΒΟΣ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΘΩ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ?
από Αντώνης WolfBack | Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010 8:56 μμ
@sia1987. Καλησπέρα, Σία. Το ότι δεν οδηγείς εσύ, αυτό είναι και ένας λόγος περισσότερος για να πετύχεις τους στόχους σου. Αρκεί να ξεκινήσεις τις ασκήσεις που έγραψα προηγούμενα με το κατάλληλο και έμπιστο άνθρωπο. Και κάθε φορά που θα νιώθεις κάπως άσχημα, εκείνος να μπορεί να σταματήσει και να κάνετε ένα διάλειμμα προτού συνεχίσετε και πάλι την πορεία σας. Τι εννοείς να πάθεις τίποτε απ'αυτό; Εννοείς να λιποθυμήσεις (γιατί κι αυτός, σίγουρα, είναι ένας απ'τους φόβους σου), να τρελαθείς, ή να πάθεις κάτι πολύ χειρότερο; Λοιπόν, τα καλά νέα είναι πως δεν θα πάθεις τίποτε απ'αυτά, όσο κι αν τα προκαλείς με τους φόβους και την ευαίσθητη άμυνα σου. Δυστυχώς θα σε ταλαιπωρήσουν, όπως συνηθίζουν να κάνουν, αλλά δεν θα σου προκαλέσουν κάτι που δεν έχεις ήδη πάθει! Γι'αυτό να'σαι σίγουρη. Και αυτό μας κάνει να νιώθουμε πιο δυνατοί. Γιατί πάντοτε τα συμπτώματα φεύγουν και νικητές μένουμε εμείς οι ίδιοι.
από ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ | Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010 8:10 μμ
Μια φραση σου τα λεει ολα:αισθημα κατωτεροτητας...Και ακομη αναρωτιεμαι γιατι το νιωθουμε...Και το χειροτερο:γιατι επιτρεπουμε στους αλλους να μας κανουν να το νιωθουμε...?Θυμαμαι τον Λαζοπουλο στους "ΔΕΚΑ ΜΙΚΡΟΥΣ ΜΗΤΣΟΥΣ" οταν υποδυοτανε τον δημοσιο υπαλληλο και προσπαθουσε να υψωσει την αδυναμη φωνουλα του σε οποιον τον καταπιεζε: "Αϊ χάσου μυρμηγκάκι!"Κάθε φορά που πάει πλέον η συγκαταβαση και ο φοβος να με πνιξει,αυτη η φραση κουδουνιζει στα αυτια μου.Και οσο πιο συχνα καταφερνω να την πω τοσο συνειδητοποιω οτι όσους θεωρώ "λιοντάρια" μπροστα μου, μόλις σταθω και τους αντιμετωπισω, γινονται αμεσως μυρμηγκακια.Και ω!τι μαγεια! Το καρδιοχτυπι, η αισθηση οτι παραλυουν τα ακρα, ο φοβος και η απελπισία χάνονται μαζι με το "μυρμηγκακι".
από sia1987 | Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010 6:48 μμ
Να σε ρωτησω κατι αντωνη,θελω να λυσω το προβλημα μου και να συμβουλευτω ειδικο.Ομως....ποιον?Ψυχολογο η ψυχιατρο?Αρχικα ψυχολογο κ αν δεν με βοηθησει η συζητησει να παω στα φαρμακα?Τι βοηθαει τις κρισεις πανικου,διαταραχη κ νευρωση στομαχου?
από Αντώνης WolfBack | Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010 2:26 μμ
@sia1987: Καλησπέρα, Σία. Και οι δυο γιατροί είναι αναγκαίοι και απαραίτητοι για τις διαταραχές πανικού. Αυτό που αλλάζει είναι η αρχή που θα κάνεις και με ποιον απ'τους δυο, το οποίο, είναι καθαρά προσωπικό σου θέμα. Αν όλα αυτά που αντιμετωπίζεις τώρα μπορείς να τα αντέξεις για λίγο καιρό ακόμη, μέχρι να δεις το τι μπορεί να σου προσφέρει ο ψυχολόγος, τότε αυτός θα είναι η πρώτη σου επιλογή. Αν, απ'την άλλη, θέλεις έναν άμεσο τρόπο για να μπορέσεις να στυλωθείς στα πόδια σου και να μπορέσεις να παρακολουθήσεις πιο άνετα και πιο ψύχραιμα τις συμβουλές του ψυχολόγου, τότε ο ψυχίατρος θα είναι η πρώτη σου επιλογή. Στην δεύτερη περίπτωση θα σου συνιστούσα αναγκαία την επίσκεψη σου και στους δυο γιατρούς και ο λόγος είναι ότι, απλά, οι περισσότεροι νιώθουν αρκετά καλά με τα φάρμακα, ώστε να λησμονούν την αναγκαιότητα του ψυχολόγου.
από ioanna | Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010 1:22 πμ
paidia molis gurisa apo to nosokomeio pou eixame paei ton adelfo mou gia mia flegmonh sto xeri apo dagkwma tou skylou mas. para thn kourash sas grafw auto pou biwsa shmera k eida me ta matia mou kai me tarakounhse toso poly pou lew : ok exw kriseis panikou, e kai? genika eida th fash alliws! akouste loipon! oso perimena na bgei o aderfos mou apo to dwmatio pou ton exetaze o giatros tsoup na th h taxypalmia, h efidrwsh sta xeria kai h arxh mias krishs panikou(opws kai na to kanoume h anamonh 3 wres sto periballon tou nosokomeiou den einai kai to kalytero mou!). egw me to pou arxizoun ta sumptwmata na prospathw na efarmosw ''antepithesh'', ela omws pou prin prolabw akoume oloi osoi eimastan ekei fwnes kai klammata! gyrizw to kefali mou kai antikrizw 5 anthrwpous na tremoun pragmatika kai na klaine xwris stamathmo gt molis enas giatros tous anakoinwse pws o anthrwpos tous apebiwse... meta apo auth thn eikona oxi mono dn xreiasthke na kanw ''antepithesh'' gt h krish panikou eixe apla fygei apo monh ths, alla kathisa kai skefthka oti koita ti ginetai ston kosmo, poso poly sobarotera problhmata yparxoun, posoi anthrwpoi xanoun dikous tous kai omws synexizoun kai den to bazoun katw! gia mena to apopsino peristatiko einai mathima zwhs. exw kriseis panikou, siga to problhma! eimai gerh, dynath, exw anthrwpous dipla mou na me agapoun kai tha palepsw ta panta! paidia, auto hthela na to moirastw mazi sas gai na katalaboume oloi oti h zwh einai mikrh kai sigoura den pernaei an stenoxwriomaste gia tis kriseis panikou. exoume kriseis panikou, opws exoume kai filous, opws exoume kai skulo, gata, opws exoume kai xares , lupes ta panta. as mhn bazoume tampeles kai as mhn xaliomaste gia tetoia themata. ygieis na eimaste mono kai ola kala tha pane! na eiste oloi kala kai gematoi oneira! gia mena eiste oloi ''filarakia''. einai san na sas xerw. kalh synexeia sthn prospatheia sas ayth!
από Kατερίνα | Παρασκευή, 7 Ιανουαρίου 2011 3:25 πμ
Καλησπέρα σας! Ανακάλυψα το blog πριν λίγες ώρες και το ξεζούμισα! Πρώτα απ'όλα ένιωσα ανακούφιση για το γεγονός ότι υπάρχουν πολλοί με τα ίδια βιώματα! Η δικιά μου ιστορία ξεκίνησε πριν 4 χρόνια στην 3η λυκείου. Από μικρή ήμουν αγχώδης τύπος και τελειομανής οπότε εκείνη τη χρονιά τα είδα όλα από άποψη φόρτου εργασίας και άγχους. Δεν έτρωγα σωστά και κοιμόμουν ελάχιστες ώρες..με λιγα λόγια είχα φτάσει στα όρια μου και σωματικά και ψυχικά. Ένα βράδυ εκεί που δεν μπορούσα να ξαπλώσω καν από το άγχος ένιωσα κάτι πολύ άσχημο, ένιωσα ότι δεν μπορούσα να ελέγξω τις σκέψεις μου, με έπιασε απίστευτη ταχυπαλμία, μούδιασμα σε όλο το σώμα και μια απελπισία γιατί αισθανόμουν να χάνω τα λογικά μου. Αφού το ψάξαμε παθολογικά και εγώ συνέχιζα να παθαίνω κρίσεις οι οποίες δεν κρατούσαν πολύ αλλά ήταν συχνές, κατέληξα σε ψυχίατρο και σε θεραπεία με zanax k cipralex για ένα διάστημα και μετά σταδιακή μείωση. Όταν άρχισαν να με πιάνουν κανονικά τα φάρμακα είχα το άγχος αλλά ήμουν καλά και αφού τα έκοψα ήμουν για ένα χρόνο χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα στ 1ο έτος..Μετά ακολούθησε μέγαλος φόρτος εργασίας, τρέξιμο, καταπίεση, προβλήματα που μου προκαλούσαν και μου προκαλούν μεγάλη συναισθηματική φόρτιση και άρχισα να νιώθω παγιδευμένη σε καταστάσεις, να ζαλίζομαι, να νιώθω το στομάχι μου ότι θα εκραγεί απ'το σφύξιμο, να γίνομαι κλειστοφοβική, να μην μπορώ τον πολύ κόσμο και ν ψάχνω μια διέξοδο..Δοκίμασα την ομοιπαθητική αλλά δεν με βοήθησε και έπειτα όποια κατάσταση μου προκαλούσε δικαιολογημένο και αδικαιολόγητο άγχος( σχεδόν όλη μου η καθημερινότητα δηλαδη) φρόντισα να την αντιμετωπίσω και να μην την αποφεύγω. Όταν το τολμάω αυτό κάποιες φορές είμαι οκ κάποιες όμως νιώθω για κάποια λεπτά έντονο μούδιασμα σ όλο τ σώμα και φοβάμαι πως θα λυποθυμίσω που είναι και ο κυριότερος φόβος μου. Το παλεύω μόνη μου εδώ και 2 χρόνια απλά με έχει κουράσει πολύ η όλη κατάσταση. Το μόνο που μ έμεινε απτς τρόπους αντιμετώπισης είναι να επισκεφτώ ψυχολόγο, θέλω να βρω ένα τρόπο να διαχειρίζομαι το άγχος και να ζω όπως πριν ,που η αλήθεια είναι πως δεν θυμάμαι πώς ήταν! ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΕΙΡΑ για το χρόνο σας!
από Όλγα | Παρασκευή, 7 Ιανουαρίου 2011 4:04 μμ
Καλησπέρα!! Συγχαρητήρια σε όλους εσάς που καθημερινά παλεύετε για να ζήσετε ευτυχισμένοι.. Συγχαρητήρια και ένα μεγάλο μπράβο στον Αντώνη που δίνει τόση σημασία και ασχολείται έντονα και με αγάπη με αυτό που αποφάσισε... Να ξέρεις ο Θεός θα σε ανταμείψει.. Λοιπόν, εγώ δεν γράφω για μένα! Στέλνω θέλοντας να μου πείτε αν πρέπει να κάνω κάτι συγκεκριμένο για να βοηθήσω τον άνθρωπό μου ο οποίος έχει περάσει κρίσεις πανικού και διάφορες φοβίες.. Επισκεφθήκαμε προχθές τον ψυχίατρο ο οποιος του χορήγησε σεροξατ... Καταρχήν ήθελα να μου πείτε αν γνωρίζετε για το φάρμακο.. Η έννοια μου είναι όταν σταματήσει να τα παίρνει (μετά από 6 μηνες) αν θα νιώθει ξανά όπωσ παλιά (καλά με τον εαυτό του).. Πέρασα κι εγώ παλαιότερα μια άσχημη φοβία μήπως πεθάνω αλλά ευτυχώς το πάλεψα και τώρα πια όταν το σκέφτομαι δεν με λυγίζει!! Ξέρω πωσ ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και θέλει διαφορετικό χειρισμό.. Του δίνω όλη μου την αγάπη καθημερινά, χωρίς να φαίνεται φυσικά ότι τον λυπάμαι ή ότι τον μεταχειρίζομαι διαφορετικά τώρα που υπάρχει το πρόβλημα (αφολυ δεν το κάνω άλλωστε, είμαι η ίδια μαζί του για να μην τον κάνω να νιώσει περίεργα).. Προσπαθώ να τον γεμίζω με θετική ενέργεια, αισιοδοξία και δύναμη... Θέλω σας παρακαλώ την γνώμη σας, τις συμβουλές σας.. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων και εύχομαι σε όλους σας ο Θεός να σας φυλάει και να σας δίνει δύναμη.
από Αντώνης WolfBack | Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011 2:16 μμ
@Κατερίνα: Καλησπέρα, Κατερίνα. Απ'ότι φαίνεται, τα φάρμακα σε ανακούφισαν περιστασιακά απ'τις αγχώδες διαταραχές σου, αλλά από μόνο του αυτό δεν είναι αρκετό. Η ίδια περιγράφεις πως ακόμη και με την φαρμακοθεραπεία ένιωθες ακόμη αγχωμένη, αλλά, ευτυχώς, δεν είχες δυσάρεστα συμπτώματα. Το άγχος μας πνίγει, ακόμη κι όταν δεν νιώθουμε αγχωμένοι για κάτι συγκεκριμένο. Δυστυχώς είναι κι αυτό κάτι που βιώνει μέσα μας και δεν μπορούμε να το αποβάλουμε απ'την μια στιγμή στην άλλη. Το μοναδικό που μας μένει είναι να το ελέγξουμε και να το διαχειριζόμαστε ανάλογα, τροφοδοτώντας συχνά το μυαλό μας με θετικές σκέψεις. Ο ψυχολόγος θα σου μάθει τους τρόπους και τα τεχνάσματα που θα σε βοηθήσουν να καταφέρεις κάτι σαν κι αυτό, μέσω διαφόρων ασκήσεων και αλλαγής στους τρόπους σκέψης.
από Αντώνης WolfBack | Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011 2:49 μμ
@Όλγα: Αρχικά, θέλω να σε ευχαριστήσω θερμά για τα καλά σου λόγια. Πήρα και παίρνω το μάθημα μου απ'όλα όσα αναγράφω σ'αυτό το blog και μου είναι, πραγματικά, ανακούφιση να τα μοιράζομαι μαζί σας. Τα συγχαρητήρια αξίζουν για σένα που προσπαθείς να βοηθήσεις τον σύντροφο σου, το ότι ψάχνεις για να μάθεις τους τρόπους και ότι έχεις την θέληση να μάθεις και να κατανοήσεις το πρόβλημα του. Τις απαντήσεις που γυρεύεις τις έχω γράψει σε κάποιο παλιότερο άρθρο μου: "Ο φίλος και σύντροφος ως θεραπευτής". Εκεί αναγράφω αρκετούς απ'τους τρόπους που μπορείς να ακολουθήσεις για να βοηθήσεις τον συνάνθρωπο σου. Διάβασε το και για ότι συμπληρωματική βοήθεια χρειαστείς μη διστάσεις να αφήσεις το σχόλιο σου. Το seroxat είναι ένα αντικαταθλιπτικό το οποίο ανήκει στην κατηγορία των επιλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRI). Θα τον βοηθήσει αρκετά στην περίπτωση του και δεν προκαλεί κάποιου είδους εξάρτηση (τουλάχιστον έτσι αναγράφει η GlaxoSmithKline που τα κατασκευάζει). Είναι αρκετά γνωστό φάρμακο που χορηγείται σε αγχώδες διαταραχές και διαταραχές πανικού. Θα τον κάνει να νιώσει καλύτερα όσο τα λαμβάνει, αλλά έπειτα απ'την απόσυρσή τους θα πρέπει να του δωθεί η κατάλληλη προσοχή. Θα πρέπει να τον βοηθήσεις να αλλάξει την ποιότητα της ζωής του, να του δίνεις κουράγιο και αγάπη, ώστε να αποκλείσετε οποιαδήποτε περίπτωση να ξαναγυρίσει στα ίδια συμπτώματα. Σίγουρα θα ξαναγίνει ο παλιός του εαυτός, αρκεί να τον κάνεις να πιστέψει πως τίποτε δεν έχει αλλάξει και ούτε πρόκειται να αλλάξει.
από ανώνυμος | Τετάρτη, 12 Ιανουαρίου 2011 10:43 πμ
Την πρώτη φορά που έπαθα αγχώδη διαταραχή ήταν με αφορμή την αγορά ενός σπιτιού!! Μου πήρε 3 μήνες να καταλάβω τι έχω και άλλους 3 μηνες με φαρμακευτική υποστηριξη να το ξεπεράσω. Και εκεί που νόμιζα ότι το ξεπέρασα να που το ξαναβρίσκω μπροστά μου με αφορμή το σπάσιμο του χεριού της καταθλιπτικής μάνας μου!! 4 εβδομάδες που έμεινε μαζί μας ήταν αρκετές για εμένα παρόλο που είχα την προηγούμενη εμπειρία. Άρνηση και φόβος να ξαναδώ τη μάνα μου και συνεχή ψυχοσωματικά που σε μένα εντοπίζονται σαν πόνοι στο στήθος και εσωτερικό τρέμουλο. Άριστες οι υπόλοιπες εξετάσεις μου, ξανά σε ειδικό και δε λέω να συνέλθω εδώ και 2 1/2 μήνες. Πώς να ξαναβρείς την ισορροπία σου όταν η αφορμή που πυροδότησε όλα αυτά είναι η ίδια η μάνα μου που έχει γενικευμένη κατάθλιψη;Πως να πιστέψεις ότι το μαρτύριο σου θα τελειώσει κάποια στιγμή; Ωραία, προσπαθείς να το αποδεχτείς το παίρνεις μαζί σου βόλτα το άγχος, κάνεις υπομονή, ΟΚ. αλλά για πόσο; Κάθε μέρα σου αφαιρεί ένα κομμάτι των δυνάμεων σου
από Αντώνης WolfBack | Τετάρτη, 12 Ιανουαρίου 2011 2:22 μμ
@Παναγιώτης: Καλησπέρα, φίλε Παναγιώτη. Με ποιον ακριβώς τρόπο σε επηρεάζει η κατάσταση της μητέρας σου και για ποιον λόγο να σου δημιουργεί τόσο περίσσιο άγχος; Όπως έχω αναφέρει αρκετές φορές, είναι πολύ δύσκολο (μπορεί και αδύνατο, στις περισσότερες των περιπτώσεων) να αποβάλεις το άγχος που νιώθεις. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να το διαχειριστείς κατάλληλα. Να δεχθείς το άγχος σου σαν ένα κομμάτι του εαυτού και του χαρακτήρα σου. Να λογικέψεις μερικά συναισθήματα και να τα δεχθείς σαν δεδομένα. Εξάλλου το άγχος δεν είναι μια προσωρινή κατάσταση που εντοπίστηκε τώρα. Αν καταφέρεις να αποβάλεις το ένα άγχος, τότε σίγουρα θα γεννηθεί κάποιο άλλο. Αγχωμένοι θα είμαστε πάντοτε. Μόνο η κατάλληλη διαχείριση και η θετική σκέψη θα σε κάνουν να νιώσεις καλύτερα. Η κατάθλιψη της μητέρας σου δεν μπορεί να σε ρίξει και σένα ψυχολογικά, εκτός κι αν αφήνεις αυτό το συναίσθημα, υποσυνείδητα, να σε ελέγχει. Μ'αυτόν τον τρόπο, όμως, δεν βοηθάς ούτε εκείνη, αλλά ούτε και τον ίδιο σου τον εαυτό.
από Πσναγιώτης | Τετάρτη, 12 Ιανουαρίου 2011 10:14 μμ
Κατ' αρχήν να σου ζητήσω συγγνώμη γισ την παράλειψη μου να σε συγχαρώ για την τεράστια δουλειά που έχεις φέρει σε πέρσς. Η μητέρα μου είναι 81 χρονών και ζει εκτός Αθηνών. Χρόνια προσπαθούσσ νσ κάνω το σπίτι πιο ασφαλές γι' αυτήν. Όταν λοιπόν κάνοντας ταρζανιές έσπασε τον καρπό της θύμωσα; απογοητεύτικα; στεναχωρήθηκσ; ούτε και εγώ δεν έχω καταλάβει. Νοσοκομείο, εγχείρηση, αποθεραπεία, συνεχές κλάμα, δεν θέλει και πολύ για να δημιουργήσει υπερβολικό άγχος σε ένα αγχωτικό άτομο. Ξέρω ότι ήταν απλώς μία αφορμή και κακή διαχείριση εκ μέρους μου. Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι ενώ έχω ξαναπεράσει κάτι τέτοιο δεν μπορώ να το διαχειριστώ σωστά αγνοώντας τα συμπτώματα. Δεν μπορώ να κατσλάβω πως μπορεις να ξυπνάς κσι να κοιμάσαι με άγχος. Υπομονή και αποδοχή αυτού που είσαι ακούγονται εύκολα σλλά είναι δύσκολα. Στην περίπτωση μου, αυτό που δεν μπορώ προς το πσρόν να πετύχω είναι μια ισορροπια, πσρά την ψυχοθεραπεία και τα φάρμακα.
από Αντώνης WolfBack | Σάββατο, 15 Ιανουαρίου 2011 8:22 μμ
@Παναγιώτης: Καλησπέρα φίλε Παναγιώτη. Δεν θα σου πει κανείς πως το να διαχειριστείς το άγχος σου είναι κάτι εύκολο και ότι μπορείς να το πετύχεις απ'την μια στιγμή στην άλλη. Όποιος σου δηλώσει κάτι σαν κι αυτό, τότε δεν θα χρειαστεί καν να ακολουθήσεις τις συμβουλές του. Είναι ένας αρκετά δύσκολος δρόμος, όπως δύσκολες είναι και η στιγμές που σε καταβάλλει η διαταραχή άγχους. Χρειάζεται μέγιστη υπομονή, αλλά η επιμονή είναι η καλύτερη προσέγγιση. Βάζεις τα προσωπικά σου προβλήματα και το αυξημένο άγχος πάνω απ'την ψυχική σου υγεία και παραμελείς τον ίδιο σου τον εαυτό. Στην τελική, ακόμη κι αν αφήσεις το άγχος να σε κυριεύσει, τα προβλήματα δεν θα λυθούν πιο εύκολα και πιο απλά. Ίσα ίσα που θα δημιουργείς κι άλλα, πολύ μεγαλύτερα. Συνέχισε να ζητάς τις συμβουλές της ψυχιάτρου σου. Τα αγχολυτικά δεν είναι και η καλύτερη λύση (αλλά σε μερικές περιπτώσεις είναι και ο μοναδικός δρόμος για να μπορέσει ένα άτομο να ενταχθεί και να τιθασεύσει μερικά λανθασμένα συναισθήματα που έχει δημιουργήσει). Η λήψη τους δεν είναι μακροχρόνια. (και δεν συνιστάται -σε καμία περίπτωση- η κατάχρηση τους.) Πιστεύω πως η ποιότητα της ζωής είναι το σημαντικότερο όλων. Είναι το πρώτο και κύριο πράγμα που πρέπει να αλλάξει κάποιος στο περιβάλλον του για να μπορέσει να γίνει πιο δεκτικός σε οποιαδήποτε τρόπο θεραπείας. Σ'ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.
από ανώνυμος | Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011 9:06 πμ
Αντώνη καλημέρα, Χρόνια πολλά & καλά με υγεία & ευτυχία! Έχω γράψει μια δυο φορές στο blog σου , θα ήθελα άλλη μια φορά την γνώμη σου σε παρακαλώ. Ανακάλυψα πριν 3 χρόνια τις κρίσεις πανικού , πηγαίνω καλύτερα σε σχέση με τον πρώτο καιρό αλλά αυτό που δεν μπορώ να αποβάλλω είναι το εξής. Σκέφτομαι συνέχεια ότι θα τρελαθώ, φιλτράρω τις σκέψεις μου για να δω αν είναι λογικό κάτι που λέω ή κάνω. Εννοείτε ότι η λογική μου με..βάζει στην θέση μου πάντα, αλλά με στεναχωρεί το γεγονός που συνεχίζω και νιώθω έτσι. Ο μόνιμος φόβος μου είναι μήπως ο πανικός φέρει κάτι χειρότερο, δηλαδή μια άλλη σοβαρή ψυχική ασθένεια. Το έχω συζητήσει με τον γιατρό μου και μου έχει πει ότι δεν έχω κάτι άλλο και ότι κάποια στιγμή θα φύγει και αυτό...Δεν σου κρύβω ότι θα ήθελα να είχα ένα μαγικό ραβδάκι να τα εξαφανίσω όλα αυτά -ίσως το ότι θέλω να τα ξεπεράσω γρήγορα με αγχώνει περισσότερο.(ΑΝΝΑ)
από ανώνυμος | Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011 12:28 πμ
anna gia na mhn niwtheis monh sou prepei na sou pw oti k egw sthn arxh eixa akribws ayth thn xazh idea. nomiza oti den eimai sta kala mou, oti exw trelathei kai oti ki an ekana h elege meta skeftomoun an htan logiko h mhpws oxi. einai faulos kuklos! nomiza oti ( akribws opws k esy) oi kriseis panikou tha mou efernan kai kapoia sobarh astheneia, opwws: sxizofreneia, trela, mania k egw den xerw ti allo. empaina sto onternet gia na diabasw ta symptwmata olwn autwn twn astheneiwn kai otan eblepa oti oudemia sxesh exoun me auta pou biwnw egw kapws hremousa. wstoso rwtaga kai t psuxologo mou pou m elege oti den upartxei periptwsh na pathw kati allo, kapoia apo tis astheneies autes. malista mou eipe oti oi kriseis panikou eidika emfanizontai se anthrwpous pou einai nohmones, syneidhtopoihmenoi kai isa isa oxi den einai treloi alla exoun thn tash na skeftontai poly se sxesh me allous! kai kati akoma! mou eipe oti atoma pou exoun kriseis panikou exoun poly ligoteres pithanothtes na ''trelathoun'' apo olous tous upoloipous pou fainomenika einai mia xara gt h idia h fysh ths krisis panikou einai entelws antitheth me oles autes tis astheneies pou anefera pio panw. den uparxei periptwsh na trelathoume anna mou. to xeirotero pou mporei na mas kanoun oi kriseis panikou einai na lipothymisoyme... e kai? siga!
hthela na ta moirastw mazi sou
auta gt molis diabasa to sxolio sou eida ton eauto mou prin arketo
kairo. xegnoiase apo ayth thn idea! eisai polu logikh kai ta
skeftesai ola isws ligo perissotero apo oti prepei! mallon auto
einai to thema mas! euxomai na eisai panta kala!
από ανώνυμος | Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011 2:42 μμ
ανώνυμος: Χίλια ευχαριστώ για τα σχόλια σου, δάκρυσα...Είναι η πρώτη φορά που βρίσκω άλλο ένα άτομο με ακριβώς τα ίδια συμπτώματα... Μου έδωσες μεγάλη ανακούφιση...Να είσαι πάντα καλά απο τα βάθη της καρδιάς μου!!!! ΑΝΝΑ.
από ανώνυμος | Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011 6:25 μμ
xairomai pou bohthisa sto na anakoufisteis anna mou. na thymasai oti oi kriseis panikou den einai pio dynates apo emas! kalh synexeia sthn prospatheia sou ayth. na eisai panta ygeihs kai dynath, pragmatika!
από evaggelin | Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011 8:21 μμ
Γεια σου Αντωνη,γεια κ σε ολους τους παρεβρισκομενους μεσα στο μπλοκ,θα ηθελα μια βοηθεια για ενα γιατρο βρε παιδια,γιατι αυτος που πηγαινα ειναι ακριβος και δυστηχως εχω χασει την δουλεια μου κ δεν μπορω να ανταπεξελθω πια...Βρισκομαι σε πολυ δυσαρεστη κατασταση με συνεχεις πανικους κ ολα τα παρελκομενα..γι αυτο εαν ξερετε εναν καλο γιατρο που σας εχει βοηθησει κ τον εμπιστευστε κ δεν ειναι ακριβος σας παρακαλω αν σας ειναι ευκολο στειλτε μου στο μαιλ μου litsabill@hotmail.com η εδω οτι σας ειναι ευκολο.Ξεχασα να σας πω οτι μενω Πειραια. Ευχαριστω εκ των προτερων
από Αντώνης WolfBack | Τετάρτη, 19 Ιανουαρίου 2011 12:52 πμ
@Άννα: Καλημέρα Άννα. Σε ευχαριστώ για τις ευχές σου. Να είσαι πάντα καλά... Δεν έχω να προσθέσω κάτι περισσότερο σε όσα, πολύ λογικά, σου απάντησαν. Μακάρι να είχαμε όλοι μας ένα μαγικό ραβδάκι και να εξαφανίζαμε όλα τα προβλήματα απ'τη ζωή μας. Αλλά, απ'την άλλη, αν μπορούσαμε να τα εξαφανίζουμε με τόσο απλό τρόπο, δεν θα μαθαίναμε ποτέ τις πραγματικές δυνάμεις μας και το πόσο ικανοί είμαστε εμείς οι ίδιοι να διαχειριζόμαστε τον ίδιο μας τον εαυτό. Όσο για τους πανικούς, όπως έχω γράψει και σε παλιότερο άρθρο μου, δεν πρόκειται να σου κάνει απολύτως τίποτε. Δεν πρόκειται να τρελαθείς απ'τις κρίσεις πανικού, όσο κι αν φοβάσαι πως θα πάθεις κάτι σαν κι αυτό. Είναι γεγονός πως επάνω στον τρόμο των κρίσεων πανικού, το μυαλό μας δουλεύει πολύ περισσότερο και προσπαθεί να φιλτράρει όλα τα συναισθήματα μας. Δυστυχώς όλες οι σκέψεις αυτές δεν είναι θετικές, όπως θα έπρεπε να είναι. Είναι τόσο δυσάρεστες και έντονες οι κρίσεις που αδικαιολογήτως είμαστε σίγουροι πως θα μας αφήσουν κάτι πίσω τους. Ορισμένοι φοβούνται τον αφανισμό και άλλοι ότι κινδυνεύουν να χάσουν τα λογικά τους. Δεν μπορεί να δημιουργηθεί κάποια ψυχική ασθένεια από κάτι που δεν θεωρείται ψυχική ασθένεια, όπως είναι οι κρίσεις πανικού. Ο φόβος του ότι κάτι θα πάθω δημιουργεί περισσότερο άγχος και έτσι πυροδοτούνται νέες κρίσεις πανικού. Και όσο περισσότερο φοβόμαστε, τόσο περισσότερο μπλέκουμε σ'αυτόν τον φαύλο κύκλο... Σε γενικές γραμμές, όλα αυτά που συμβαίνουν μπορούν να οδηγήσουν ένα άτομο σε μικρά καταθλιπτικά επεισόδια, αλλά όχι να τον τρελάνουν ή να χάσει τα λογικά του. Άκουσε τον γιατρό σου και προσπάθησε να πείσεις τον εαυτό σου πως δεν πάσχεις από μια ψυχική ασθένεια (και ούτε θα πάθεις κάτι σαν αυτό). Απλώς, αγχώνεσαι λιγάκι περισσότερο από κάποια άλλα άτομα και ερμηνεύεις λανθασμένα τους φόβους σου. Θα περάσουν όλα και θα μάθεις να διαχειρίζεσαι τα συναισθήματα σου και θα δεις πως οι εμμονές αυτές, όντως, ήταν μάταιες και δίχως σημασία.
από Αντώνης WolfBack | Τετάρτη, 19 Ιανουαρίου 2011 12:59 πμ
@evaggelin: Καλησπέρα, evaggelin. Δυστυχώς, για την ώρα, δεν γνωρίζω κάποιον οικονομικό γιατρό. (ψάχνεις για ψυχολόγο ή ψυχίατρο);. Η αλήθεια είναι πως οι επισκέψεις σε γιατρούς αυτού του κλάδου είναι λιγάκι ακριβές. Θα σου γράψω αν μάθω κάτι. Αν κάποιος επισκέπτης του blog έχει κάτι υπ'όψιν του, ελπίζω να επικοινωνήσει μαζί σου το συντομότερο δυνατό. Θα κάνω μια έρευνα και θα σου απαντήσω το συντομότερο δυνατόν. Να είσαι καλά!
από ανώνυμος | Πέμπτη, 20 Ιανουαρίου 2011 1:24 πμ
gnomi mou einai oti i giatroi aytou tou kladou einai panakrivi kai i (therapeia)pithanotata na xreiastoun arketes episkepseis gia na arxisoume na niothoume kalytera giayto to logo ego tha proteina opoios antimetopizi oikonomika provlimata na milisi kai me alla atoma edo mesa na episkefthoun ton idio giatro eite omadika eite atomika gia therapeia aplos na zitisoun ekptosi apo to giatro gia to group pou tha analavei.
από axelina | Πέμπτη, 20 Ιανουαρίου 2011 1:26 μμ
Καλημέρα σε ολους. Ανακάλυψα το blog σήμερα.Πολλα πολλα συγχαρητήρια στον δημιουργο αυτης της σελιδας.θελω και'γω να πω με την σειρα μου οτι πασχω απο κρισεις πανικου εδω και 7 χρονια περιπου μετα απο πολλα οικογενειακα προβληματα υγειας.Αυτο που ενοχλει και μου κοστιζει ψυχικα παρα πολυ ειναι οτι νιωθω οτι ο συντροφος μου δεν καταλαβαινει τι μου συμβαινει.Μου λεει οτι ειμαι σε λαθος δρομο, οτι ειμαι παραλογη και τετοιες κουβεντες που με κανουν να νιωθω ακομα χειροτερα.Με αγαπαει ειναι κοντα μου αλλα ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ.Δεν μπορω να κατανοησω πως ο ανθρωπος μου δεν μπορει να καταλαβει τι περναω? Ψυχικα ειμαι μονη μου.Ολο αυτο το περναω μονη μου με τις δικες μου προσπαθειες να το ξεπερασω χωρις να μπορω να μιλησω σε κανεναν γιατι απλα δεν υπαρχει κατανοηση.Δεν εχω παει ποτε σε γιατρο δεν εχω παρει ποτε φαρμακα.Ολοι μου οι φιλοι και συγγενεις δεν εχουν ιδεα τι μου συμβαινει.Πολλες φορες με χαρακτηριζουν ως αναισθητη γιατι δεν μπορω να συμμετεχω σε διαφορα πραγματα.Δεν μπορω αλλο κουραστηκα πια.Πολλες φορες θελω να φυγω να εξαφανιστω για να τελειωσουν τα βασανα μου.Κουραγιο σε ολους.Θετικη σκεψη οσο μπορειτε.Ευχαριστω για την φιλοξενια.
από Αντώνης WolfBack | Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου 2011 9:57 μμ
@axelina. Καλησπέρα axelina. Αρχικά θέλω να σε ευχαριστήσω για τα καλά σου λόγια για το blog! Να είσαι καλά! Το σίγουρο είναι πως δεν είσαι η μόνη που βρίσκεσαι σ'αυτή την κατάσταση... Δυστυχώς το θέμα με τις διαταραχές πανικού είναι ένα πολύ λεπτό νήμα. Πολύς κόσμος μπορεί να κάτσει να ακούσει τι σου συμβαίνει, αλλά είναι δύσκολο να το καταλάβει αν δεν το έχει περάσει και ο ίδιος. Γνωρίζοντας ότι είναι κάτι ψυχολογικό και ότι οφείλεται στο άγχος η μόνη απάντηση που μπορούν να δώσουν είναι: Ξεπέρασε το!. Και, βέβαια, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο τα βλέπουν οι τρίτοι.. Σίγουρα δεν είσαι η μόνη που νιώθει τόσο απόμακρη και εγκαταλελειμμένη και μη ρίχνεις ευθύνες στον σύντροφο σου. Πιστεύω πως δεν είναι πως δεν ΘΕΛΕΙ να σε καταλάβει, αλλά δεν ΜΠΟΡΕΙ. Δέξου το σαν μια φυσιολογική αντίδραση από κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε από κρίσεις πανικού και την καθημερινή αγωνία που έχεις για να μην πάθεις μια νέα κρίση. Όσο σκέφτεσαι πως είσαι ψυχικά μόνη σου θα δυσχεραίνεις τα πράγματα αντί να τα καλυτερέψεις. Μπορείς να αφήσεις για λίγο τους άλλους και να κοιτάξεις τον εαυτό σου; Ο καλύτερος τρόπος είναι να μιλήσεις για το πρόβλημα σου σε κάποιον που μπορεί να σε καταλάβει. Και αυτός θα είναι ο θεραπευτής σου. Βρες κάποιον ψυχολόγο και κάνε μερικές συνεδρίες μαζί του. Η Γνωσιακή Συμπεριφοριστική θεραπεία θα σε βοηθήσει να ξαναπάρεις την ζωή στα χέρια σου. Σου εύχομαι να πάνε όλα καλά στη ζωή σου.
από axelina | Δευτέρα, 24 Ιανουαρίου 2011 4:12 μμ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ.ΚΑΙ'ΓΩ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΠΡΟΣ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ.ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΠΟΥ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΞΗΣ.ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΜΑΙ ΠΟΛΥ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΩ-ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΩ ΣΕ ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ.ΟΤΑΝ ΚΑΤΙ ΜΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΟΥ ΕΠΙΔΡΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΜΟΥ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΣΥΝΗΘΙΣΩ ΤΗΝ ΝΕΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ
από evaggelin | Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011 8:27 μμ
Ψυχολογο ψαχνω Αντωνη,για ψυχοθεραπεια,σ ευχαριστω για το ενδιαφερον ψαχνω κ εγω ,που θα παει κατι θα βρω που θα ικανοποιει τα δεδομενα μου.Εντομεταξυ τις τελευταιες 10 μερες εχω παρουσιασει αρυθμιες εντονες αλλα πριν 3 μηνες ειχα κανει καρδιογραφημα κ μου ειπαν οτι ειναι καλο.Καθε φορα που κοβω τα σεροξατ ακολουθωντας τις οδηγιες του γιατρου,μετα απο 20 μερες υποτροπιαζω και οι κρισεις ερχονται απανωτες ,ασε που βγαινουν κ ψυχοσωματικα διαφορα....Φαυλος κυκλος η ιστορια.. ΑXELINA σε καταλαβαινω απολυτα,και μενα το ιδιο μου συμβαινει τις αλλαγες τις φοβαμαι ειτε καλες ειτε κακες,και η προσαρμογη μου σε αυτες ειναι ενα πισωγυρισμα καθε φορα,μας συμβαινει δεδομενου τις ανασφαλειας που μας διακατεχει,ειναι ολα μερος αυτου του πακετου που λεγονται,κρισεις πανικου...Τουλαχιστον ευτυχως που δεν ειμαστε μονοι και μπορουμε και μοιραζομαστε τις σκεψεις μας και τους φοβους μας σε ετουτο εδω το μπλοκ που δημιουργησε ο φιλος Αντωνης(δεν θα παψω ποτε να λεω οτι με την ανιδιοτελεια του ειναι ενα φωτεινο παραδειγμα για ολους μας) και μπορουμε τουλαχιστον μεσα απο εδω να διακρινουμε εστω και λιγο με την θολη μας οραση,το φως μες το σκοταδι......
από evaggelin | Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011 9:57 μμ
Που πηγε το σχολιο μου κ δεν μπορω να το βρω??
από sia1987 | Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011 10:25 μμ
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ,ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΤΩΡΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΜΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΟ.ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΛΗΨΗ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΟΥ.ΕΧΩ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΤΟΤΕ,ΟΜΩΣ ΣΥΧΝΑ ΚΑΝΩ ΠΑΡΑΛΟΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ.ΟΤΙ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΩ.ΟΤΙ ΚΟΥΡΑΖΟΜΑΙ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΩ.ΑΥΤΑ ΟΤΑΝΜΕ ΠΙΑΝΕΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΜΟΥ Κ ΟΤΑΝΜΕ ΠΙΕΖΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΥ ΜΕ ΤΡΟΜΑΖΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΠΑΘΩ ΑΜΝΗΣΙΑ.ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ?
από sia1987 | Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011 10:52 μμ
ΕΙΧΑ ΕΔΩ Κ 8 ΜΗΝΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ!ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΥΠΕΡΒΟΛΗ,ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΑ,ΜΠΟΡΩ ΚΑΙ ΒΓΑΙΝΩ ΕΝΩ ΠΡΙΝ ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ,ΚΥΚΛΟΦΟΡΩ ΜΕ Τ ΑΜΑΞΙ ΕΝΩ ΠΡΙΝ ΕΤΡΕΜΑ...ΓΕΝΙΚΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΤΑ ΠΑΩ ΚΑΛΑ.ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ ΔΙΑΡΚΩΣ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ,ΤΩΡΑ ΜΕΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΥ ΜΠΟΡΩ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΕΜΑΩ.ΟΜΩΣ ΤΙΣ ΕΜΜΟΝΕΣ ΠΩΣ ΘΑ ΤΙΣ ΑΦΗΣΩ ΠΙΣΩ?ΔΙΑΒΑΣΑ ΟΤΙ ΛΟΓΩ ΣΤΡΕΣ ΚΑΠΟΙΑ ΚΥΤΑΡΑ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΑΔΥΝΑΜΟΥΝ,ΙΣΧΥΕΙ?ΠΩΣ ΝΑ ΝΙΚΗΣΩ ΤΙΣ ΕΜΜΟΝΕΣ ΟΤΙ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΩ Η ΟΤΙ ΘΑ ΠΑΘΩ ΑΜΝΗΣΙΑ?ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΑΘΕΛΑΜΟΥ ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΝΟΜΑΙ Σ ΑΥΤΑ ΠΡΟΚΑΛΩ ΚΡΙΣΕΙΣ.ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ ΑΚΟΜΗ.. ΑΡΡΩΣΤΟΦΟΒΙΑ ΘΑ ΤΟ ΕΛΕΓΑ,ΠΟΝΑΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΥ Κ ΛΕΩ ΟΤΙ ΠΑΡΑΛΥΟΥΝ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ..ΚΟΜΠΟΣ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΜΕ ΔΥΣΠΝΟΙΑ Κ ΑΜΕΣΩΣ ΘΑ ΚΟΥΡΑΣΤΩ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΩ...ΠΑΡΑΛΟΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ,ΑΡΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΟΔΗΓΟΥΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΤΡΕΛΑ??
από Αντώνης WolfBack | Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011 7:47 μμ
@alexina: Δεν χρειάζεται να σ'ενοχλεί αυτό το πράγμα.. Όσοι πάσχουμε από διαταραχές πανικού έχουμε αποκτήσει, δυστυχώς, το συνήθειο να επεξεργαζόμαστε τόσο τα σωματικά συμπτώματα και τις σκέψεις μας, όσο και τις αλλαγές στο περιβάλλον και στον τρόπο ζωής μας. Κάθε νέα αλλαγή στον τρόπο ζωής μας, είτε καλή είτε δυσάρεστη, εμείς είμαστε αναγκασμένοι να το αναλύσουμε και, αν μη τι άλλο, να προσπαθήσουμε να προσαρμόσουμε τα νέα δεδομένα με την παρούσα κατάσταση που βρισκόμαστε. Κάθε αρχή και δύσκολη... Αποδέξου αυτές τις αλλαγές δίχως να περιορίζεσαι σε αυτές τις διαδικασίες προσαρμογής.
από Αντώνης WolfBack | Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011 8:23 μμ
@sia1987: Καλησπέρα, Σία. Αρχικά θα πρέπει να συνειδητοποιήσεις πως δεν πρόκειται να πάθεις τίποτε απ'τις κρίσεις πανικού. Αυτό είναι το βασικό βήμα για να μπορέσεις να δυναμώσεις την άμυνα σου απέναντι τους. Δεν πρόκειται ούτε να τρελαθείς, ούτε ότι θα χάσεις την μνήμη σου. Όπως το αναφέρεις κι εσύ πολύ σωστά, είσαι αρρωστοφοβική, και όπως έχω γράψει και σε άρθρο μου, προσωπικά πιστεύω πως είναι μια απ'τις χειρότερες φοβίες του ανθρώπου. Έχεις μάθει να επεξεργάζεσαι όλες τις λειτουργίες του οργανισμού σου, ακόμη κι αυτές που γίνονται αυτόματα και δίχως την επέμβαση ή την προσπάθεια σου (όπως είναι η αναπνοή.). Ο φόβος και το άγχος παρουσιάζονται με πολλά πρόσωπα, όπως την δύσπνοια και τον κόμπο στο στομάχι. Συνειδητά το γνωρίζεις, αλλά υποσυνείδητα ξεκινάς έναν φαύλο κύκλο και στο τέλος γίνεσαι το θύμα στους φόβους σου. Χάνεις τον έλεγχο και αρχίζεις να φοβάσαι τον ίδιο σου τον εαυτό. Ο ψυχολόγος σου, σίγουρα θα σου έχει πει πολλά περισσότερα πάνω σ'αυτό το θέμα. Δεν έχεις κρίσεις πανικού κάθε μέρα. Απλώς, σου έχουν αφήσει εμμονές οι οποίες δεν μπορούν να φύγουν και σε συνοδεύουν σε κάθε σου βήμα ή δραστηριότητα. Είναι πιο εύκολο να αποδράσεις απ'τις κρίσεις πανικού, παρά απ'τις εμμονές που αφήνουν πίσω τους. Έχω επικεντρωθεί κι εγώ σ'αυτές τις εμμονές, μέχρι να γράψω το επόμενο άρθρο μου. Ξεκίνησε μερικές δραστηριότητες που σε γεμίζουν και σε κάνουν να ξεχνιέσαι. Άκουσε μουσική και κάνε μερικές ασκήσεις αναπνοών, γεμίζοντας το μυαλό σου μόνο με θετικές σκέψεις. Όσο για τα κύτταρα που αδυναμούν στον εγκέφαλο... αυτό δεν καταλαβαίνω από που βγήκε. Απλώς, όλος αυτός ο φόβος και ο πανικός επιδρούν ανασταλτικά στον έλεγχο της σεροτονίνης, αλλά αυτό δεν καταστρέφει την πνευματική υγεία μας. Η σεροτονίνη είναι υπεύθυνη για την καλή διάθεση και βοηθάει στο να ηρεμήσουμε έπειτα από κάποιον φόβο ή κίνδυνο. Μερικοί προσπαθούν να ελέγξουν την σεροτονίνη τους με αντικαταθλιπτικά της οικογένειας SSRI's. (αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης.). Συνέχισε τον πόλεμο ενάντια στις κρίσεις πανικού, αλλά με τα κατάλληλα όπλα αυτή την φορά!
από sia1987 | Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011 11:02 μμ
Σε ευχαριστω παρα πολυ Αντωνη,ειλικρινα σε θαυμαζω...Αυτες τις εμμονες θα προσπαθησω να αφησω,εμμονες που με κανουν να γυρναω στις κρισεις.Θα σου ξαναγραψω..σε ευχαριστω!!!!!!Πριν δεν με ενοιαζε ενας πονοκεφαλος κ τωρα με φοβιζει...οτι θα παθω εγκεφαλικο...ειναι ασχημο...
από axelina | Τετάρτη, 9 Φεβρουαρίου 2011 2:43 μμ
Αντώνη θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για τις πολύτιμες συμβουλές που μας δίνεις.Θα προσπαθήσω πάρα πολύ να το δουλέψω με τον ευατό μου και δεν θα το αφήσω να με ταλαιπωρεί αλλο αυτή η κατάσταση. Ολοι εχουμε πολύ δυναμή μεσα μας και μπορούμε να κάνουμε τα πάντα. ΕVAGGELIN σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.Οτι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς.Θετικη σκέψη οσο μπορουμε.Και οταν ερχεται η κρίση πατε μια βολτα εξω.Εγω πλεον αυτο κανω.Δεν καθομαι μεσα στο σπιτι.Και ας νιωθω ασχημα και ας εχω τρεμουλο.Μετα απο λιγο νιωθω καλυτερα.Νιωθω θυμο και λεω οχι δεν το βαζω κατω και θα το νικησω.
από evaggelin | Τετάρτη, 9 Φεβρουαρίου 2011 7:50 μμ
ΑΝΤΩΝΗ να σου κανω μια ερωτηση? Παιρνω γυρω στα 7 χρονια seroxat οπου μια τα κοβω μια τα ξαναρχιζω..τωρα επειδη θελω να κανω ενα παιδακι η γιατρος μου ειπε οτι το πρωτο τριμηνο δεν πρεπει να τα παιρνω καθολου.Πριν δυο μηνες τα ξαναεκοψα αλλα μολις περασε ενα ς μηνας επαθα ντελιριο και τα ξαναρχισα.Η γιατρος μου ειπε οτι επειδη τα παιρνω πολλα χρονια ειναι δυσκολο να κοπουν και οι κρισεις θα επανερχονται επ απειρον...Εγω φυσικα εχω πελαγωσει γιατι ο χρονος περναει και δεν εχω πλεον αλλα περιθωρια.Ρωταω λοιπον ειναι δυνατον να εχω κρισεις επ απειρον? και...κατι αλλο..οι σκεψεις μου ερχονται με χρονοκαθυστερηση,ειναι αυτο παρενεργεια χαπιων ? Ειχα κανει προπερσυ μαγνητικη αλλα δεν εδειξε τιποτα...Σ ευχαριστω εκ των προτερων και θα επαναλαβω οτι αυτο το σαιτ με παρηγορει αφανταστα,οπως και ολους πιστευω.
από efithes | Τετάρτη, 9 Φεβρουαρίου 2011 10:58 μμ
Χαίρεται και πάλι!! Είμαι η efithes . Είχα ξαναγράψει πριν από δύο μήνεσ όταν μετά απο πολλά χρόνια ήπιων κρίσεων πανικού αυτες υποτροπίασαν και βρέθηκα μεταξύ κατάθλιψης και κρισεων .Έτσι ξαναρχισα αγωγή. Είμαι πολυ καλύτερα και βλέπω τα πραγματα αισιοδοξα. Σε αυτό με βοήθησε και το σαιτ. Αντωνη πολλά συγχαρητήρια και πάλι. Δεν φανταζόμουν πόσοι άνθρωποι βιώνουν την ίδια κατασταση. Πλέον όταν πάω να πάθω κρίση της "λέω" έλα τι θα μου κάνει και τη βιώνω στο (σε πολύ ηπια κατασταση βέβαια λόγω των φαρμάκων ) αλλά με περισσότερη λογική. Εvaggelin μου σε καταλαβαίνω γιατί και εγώ αυτό το διάστημα σκέφτομαι πωσ θα μετριάσουμε ή κόψουμε τα φάρμακα σε περίπτωση εγγυμοσύνησ. Μακάρι να μας απαντήσει κάποιοσ σε αυτό. Καλη δύναμη σε όλουσ παιδιά και πάντα αιδιοδοξία. Πρίν από δυο μήνες ουτέ καν θα μιλούσα για αισιοδοξία. Να είμαστε γεροί να να αντεχουμε τισ κρίσει
από ανώνυμος | Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011 1:24 μμ
geia sas! bre paidia mporw na rwthsw kati? kapoios pou exei kriseis panikou(epibebaiomeno apo psuxologo) mporei na exei kai psyxwsh? h mporei na exei kapoia psyxikh astheneia, genikotera? euxaristw ek twn proterwn gia thn apanthsh.
από Αντώνης WolfBack | Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011 10:57 μμ
@evaggelin: Καλησπέρα, evaggelin! Πραγματικά, παίρνεις πολύ καιρό τα συγκεκριμένα φάρμακα και, παρόλο που δεν είναι βαριά, ίσως να σου έχουν δημιουργήσει ένα είδος εξάρτησης και γι'αυτό επιστρέφεις πάλι σ'αυτά με το που νιώθεις τα ίδια συμπτώματα όπως του πανικού. Παρόλο που οι εκλεκτοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRI's) -όπως είναι το seroxat- αναγράφουν πως δεν προκαλούν κάποια εξάρτηση ακόμη και έπειτα απ'την απόσυρση τους, εσύ θα πρέπει να αρχίσεις να το κόβεις σταδιακά, μειώνοντας την δόση στη μισή κάθε 1 εβομάδα, μέχρι να τα αποσύρεις λόγω της εγκυμοσύνης. Οι κρίσεις δεν θα έρχονται επ'άπειρον, αν και δεν καταλαβαίνω που μπορεί να στηριχθεί κάτι τέτοιο. Δεν είναι ένα βίωμα που θα πρέπει να σε συνοδεύει -ντε και καλά!- σε όλη σου τη ζωή. Απλώς, αυτόν τον καιρό που θα ξεκινήσεις την απόσυρση των φαρμάκων ίσως θα πρέπει να ξεκινήσεις παράλληλα και μερικές συνεδρίες με κάποιον ψυχολόγο ώστε να μπορέσεις να διαχειριστείς τόσο το άγχος σου όσο και τις κρίσεις. Η χρονοκαθυστέρηση που αναφέρεις μπορεί να οφείλεται σε πολλούς παράγοντες, αλλά σίγουρα όχι αναγκαία σε κάτι που πρέπει να σε ανησυχήσει. Απ'την μία μπορεί να φταίει και η ηρεμιστική δράση του αντικαταθλιπτικού που λαμβάνεις -ή πιο βασική αιτία-. Απ'την άλλη, ίσως να νομίζεις πως κάτι τέτοιο συμβαίνει για τον απλούστατο λόγο του ότι έχεις πολλά στο μυαλό σου ή σε εμποδίζουν να προσαρμοστείς άμεσα οι εμμονές που ίσως σε βασανίζουν και αφορούν πάντοτε τις κρίσεις πανικού. Ο φόβος για μια επερχόμενη κρίση -ή ο συνεχής έλεγχος που κάνουμε στον εαυτό μας για να διαπιστώσουμε ότι είμαστε καλά και δεν έχουμε κάποια δυσφορία ή ενόχληση- σίγουρα δεν σ'αφήνουν να συγκεντρωθείς στους σκοπούς σου και γι'αυτό να νιώθεις αυτή την χρονοκαθυστέριση. Εφόσον η μαγνητική δεν έδειξε κάποιο πρόβλημα, δεν βλέπω κάποιον λόγο ανησυχίας. Να είσαι καλά!!!
από Αντώνης WolfBack | Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011 11:09 μμ
@efithes: Καλησπέρα, efithes! Όποιος νιώθεις κρίσεις πανικού, είναι σίγουρα και ομολογουμένως ένα αισιόδοξο άτομο. Ειδικά όταν μαθαίνεις στο υποσυνείδητο σου να καταλαβαίνει πως όλα όσα συμβαίνουν είναι κάτι περαστικό και θα τελειώσει κάποια στιγμή. Μαθαίνεις με τον καιρό πως δεν σε σκοτώνει, γιατί θα το είχε κάνει ως τώρα. Σε κάνει να νιώθεις άσχημα, μειονεκτικά και αποκομμένη απ'τον υπόλοιπο κόσμο, αλλά στην τελική βλέπεις πως όλα πηγάζουν από έναν αόρατο και αδικαιολόγητο τρόμο. Φοβόμαστε για την ζωή μας και γι'αυτό νιώθουμε τόσο άσχημα κάθε φορά που μας πιάνει μια κρίση. Όποια θεραπεία επιλέγει κάποιος δεν δηλώνει αδυναμία, αλλά έναν προορισμό προς την σωστή κατεύθυνση. Όσο προκαλείς τις κρίσεις σου, τόσο εκείνες θα κρύβονται και θα φοβούνται να δηλώσουν την παρουσία τους. Θες να ακούσεις και έναν καλό τρόπο -αν και αστείο- για να μπορέσεις να διαχειρίζεσαι τις κρίσεις; Δώσε τους ένα όνομα και παίξε μαζί τους όταν τις νιώθεις. Καλωσόρισε τες όταν δεις ότι έρχονται πάλι. Η, απλώς, κουβέντιασε νοερά μαζί τους σαν να μιλάς σε κάποιον γνωστό σου. Όσο αστείο κι αν ακούγεται... πολλές φορές πετυχαίνει. Δεν χάνεις τίποτε να δοκιμάσεις....
από Αντώνης WolfBack | Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011 11:14 μμ
@ανώνυμος: Καλησπέρα, ανώνυμε. Η ψύχωση και οι κρίσεις πανικού είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Μπορεί, βέβαια, να συνυπάρξουν, αλλά δεν νομίζω πως το ένα μπορεί να προκαλέσει το άλλο. Μπορεί και οι δύο ασθένειες να βασίζονται στην ανησυχία του ατόμου, αλλά διαφέρουν σε πολλά σημεία. Ανησυχείς για κάτι που σου συμβαίνει και νιώθεις, ή απλώς ανησυχείς αν οι κρίσεις πανικού θα μπορέσουν να σε οδηγήσουν σε κάτι χειρότερο; Όσο για το δεύτερο, το σίγουρο είναι πως δεν έχεις κάποιον φόβο...
από Αντώνης WolfBack | Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011 11:19 μμ
@Sia1987: Οι εμμονές είναι ότι χειρότερο αφήνουν πίσω τους οι αλλεπάλληλες διαταραχές πανικού. Επωφελήσου στο ότι ίσως έχει έρθει η ώρα να αλλάξεις μερικά πράγματα στη ζωή σου. Ειδικά στα προσωπικά σου ενδιαφέροντα. Βρες τι σε κάνει να περνάς καλά και άφησε το να γεμίσει την μέρα σου. Ξεκίνησε τη μέρα σου με ένα χαμόγελο -ας είναι και ψεύτικο- και βρες τρόπους που θα σε κάνουν να ξεχνιέσαι. Βέβαια, οι εμμονές πάντοτε υπάρχουν στο υποσυνείδητο μας -όπως και ο φόβος-, αλλά με λίγη δουλειά και προσπάθεια θα μπορέσεις να το καταφέρεις. Να είσαι καλά και σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
από sotirnes | Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2011 4:28 πμ
καλησπέρα πρι από έξι μήνες είχα την ατυχία να μπω και εγώ στο κλαμπ τον κρίσεων πανικού, ξαφνικά εκεί που καθόμουν στον καναπέ μου μου ήρθε μια ταση λιποθυμιάς δεν μπορούσα να αναπνέω και εστάνθηκα οτι ερχόταν το τέλος μου.Πήγα κατευθείαν στο νοσοκομείο στο οποίο μου εκαναν καρδιογράφημα και με κράτησαν 3 μερες περιτω να σας πω οτι υποβλήθηκα σε ολες τισ εκσετασεις!!!τελικα μου ειπαν οτι εχω λυπος στο συκοτι αλλα δεν γινοταν να εχω αυτα τα συμπτοματα!! Πέρασα ενα τραγικό καλοκαίρι με διάφορα καθημερινά συμπτόματα(θολή όραση-ταχυπαλμίες-νεύρα-φόβους-αμνησίες κλπ)κατά τις αρχές Οκτώβρη πήγα στον παθολόγο μου ο οποιος δεν μου βρήκε τίποτα και μου είπε να πάω σε εναν ψυχίατρο και πράγματι πήγα η αλήθεια ειναι οτι υπήρχαν πολλές αντιδράσεις απο τους δικούς μου, αλλα δεν πτοήθηκα και ετσι πήγα σε εναν ψυχολόγο ο οποίος διέγνωσε ΚΡΙΣΗ ΠΑΝΙΚΟΥ.απο τοτε ειμαι αρκετα καλύτερα γιατί πλέον ξέρω με τι εχω να κάνω,δέν πένω φαρμακευτική αγωγή ακόμα γιατί το παλεύω απο μόνος μου αρκετά!!! έχω φυσικά ακόμα συμπτώματα ΄( πονουσ στον αυχένα, αδυναμία πονοκεφάλους, στεγνό στομα ,ταχυκαρδίες ,θολή όραση,μουδιάσματα,και 2 φορές αίσθημα οτι τρελαίνομαι)πλεον ξέρω ...κάνω τα πάντα και τα αντιμετοπίζω ΣΚΕΨΟΥ ΘΕΤΙΚΑ-ΨΥΧΟΛΟΓΟ.Ελπίζω σε λιγο καιρο να το εχω αντιπετοπισει πληρος και θα το κανω γιατί έχω πιστη στον ευατό μου !!!!λοιπόν παιδιά καλή δύναμη υπομονή να σκεφτείτε θετικά και να το παλέψετε μην τα παρατάτε πατήστε την κάτω!!!!! ευχαριστώ πολύ και καλό κουράγιο σε όλους μας!!!!!!!
από ανώνυμος | Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2011 2:08 μμ
antwnh euxaristw gia thn apanthsh. to mono pou me fobizei ws sumptwma einai oti otan niwthw mia krish panikou oti tha erthei h thn biwnw ekeinh thn wra niwthw kapws san na mhn mporw na antidrasw, h mporei ekeinh thn wra na mhn mporw na sugkentrwthw kai niwthw les k ginetai kati to opoio den mporw na katalabw h na to antimetwpisw. kapws san na ginetai kati ston organismo mou pou den mporw na me bohthhsw. k epeidh diabasa gia thn psyxwsh oti exei ena apo ta symptwmata thn aisthish tou mh pragmatikou exw kapws agxwthei. genika omws fobamai mhpws apo tis kriseis pathw kati xeirotero, kapoia psyxikh pathish. perimenw apanthsh sou kai se euxaristw poly. mprabo gia th douleia pou exeis kanei sto blog.a! na anaferw pws h psuxologos m me exei diabebaiwsei pws den yparxei periptwsh na pathw kati allo. omws gt na to skeftomai synexeia pws mporei oi kriseis panikou na mou feroun alles sobares astheneies?
από evaggelin | Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2011 9:37 μμ
ANTΩΝΗ Σ΄ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ!!
από zazoo1 | Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011 6:34 μμ
Είμαι νέα εδω δεν ξερό πώς να το διαχειριστώ όλο αυτό. Μου συνέβη πρώτη φορά στον ύπνο μου δεν μου έφτανε ο αέρα μετά στην αγορά έχω πάει σε όλους τους γιατρούς ο καρδιολόγος μου δεν με αντέχει άλλο τσιμπήματα παντού στο στήθος στην πλάτη στο στομάχι δεν ξέρω τι να Κάνο μια μέρα στο αυτοκίνητο ξαφνικά μούδιασα ζάλη ο αέρας λίγος ζεσταινόμουν λέω στον άνδρα μου γρήγορα στο νοσοκομείο παθαίνω έμφραγμα πήγαμε και τζίφος εξετάσεις καρδιογραφήματα τίποτα άγχος λέει δεν το αντέχω άλλο τι να Κάνο βοηθείστε με σας παρακαλώ!!!!!!!!!!
από zazoo1 | Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011 6:41 μμ
Είμαι νέα εδω δεν ξερό πώς να το διαχειριστώ όλο αυτό. Μου συνέβη πρώτη φορά στον ύπνο μου δεν μου έφτανε ο αέρα μετά στην αγορά έχω πάει σε όλους τους γιατρούς ο καρδιολόγος μου δεν με αντέχει άλλο τσιμπήματα παντού στο στήθος στην πλάτη στο στομάχι δεν ξέρω τι να Κάνο μια μέρα στο αυτοκίνητο ξαφνικά μούδιασα ζάλη ο αέρας λίγος ζεσταινόμουν λέω στον άνδρα μου γρήγορα στο νοσοκομείο παθαίνω έμφραγμα πήγαμε και τζίφος εξετάσεις καρδιογραφήματα τίποτα άγχος λέει δεν το αντέχω άλλο τι να Κάνο βοηθείστε με σας παρακαλώ!!!!!!!!!!
από evaggelin | Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011 1:48 μμ
ZAZOO κοριτσι μου μην πανικοβαλεσαι..ολοι μας πανω κατω περναμε τα ιδια..νομιζω οτι πρεπει να βρεις ενα ψυχολογο που θα σε βοηθησει να κανεις μια αρχη στο θεμα αντιμετωπισης του πανικου.Δεν ειμαι ειδημων..και εγω πασχω απο κρισεις και παθαινω ολα αυτα που γραφεις στο μην.σου,γι αυτο μην πανικοβαλεσαι ετσι...δεν εισαι ΜΟΝΗ.!!!
από ανώνυμος | Τετάρτη, 16 Φεβρουαρίου 2011 2:49 μμ
Καλησπέρα σε όλους. Κορίτσια, σχετικά με τις ερωτήσεις που κάνετε για την εγκυμοσύνη, υπάρχουν αντικαταθληπτικά που μπορούν να χορηγηθούν κατά τη διάρκεια αυτής. Εγώ παίρνω τα anafranil, 10mg, 2 ημερησίως. Ο γιατρός μου , μου λέει ότι δεν πειράζουν στην εγκυμοσύνη, ο γυναικολόγος μου όμως δεν θέλει να τα παίρνω και αν μπορώ να τα αποφύγω. Είμαι σίγουρη ότι αν χρειαστεί να πάρω θα είναι απο τον φόβο μου και μόνο, ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΠΑΘΩ ΚΑΤΙ., ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΕΡΘΕΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΚΡΙΣΗ. Zazoo1, ανώνυμος :μην πανικοβάλεστε δεν πρόκειτε να πάθετε απολύτως τίποτα. Τρανό παράδειγμα λοιπόν, εγώ που φοβόμουν εδώ και 3 χρόνια ότι θα τρελαθώ, ότι θα κάνω κακό σε κάποιον δικό μου, ότι θα πάθω κάποια άλλη ψυχική ασθένεια....ΔΕΝ ΕΠΑΘΑ ΤΙΠΟΤΕ απο όλα αυτά που φοβόμουν! Θέλει απλά υπομονή και όλα θα γίνουν όπως πρώτα! Βρείτε τί σας κάνει να αγχώνεστε γιατί απο το άγχος ξεκινάνε όλα.Τί σας χαλάει. Μου πήρε 3 χρόνια να αναλύψω τί με έχει φέρει μέχρι εδώ. Ζητήστε βοήθεια απο ειδικό, δεν είναι κακό πιστέψτε με. Διαβάζω ορισμένα μυνήματα και βλέπω τον ευατό μου όπως είμουν στην αρχή που ανακάλυψα τις κρίσεις. Νιώθω πολύ καλύτερα, έχω ακόμα τον φόβο μιας επερχώμενης κρίσης αλλά το αντιμετωπίζω διαφορετικά. Ο χαρακτήρας μας δεν αλλάζει. Μπορούμε όμως να αλλάξουμε το πως αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις και τους ανθρώπους. Δεν το παίζω έξυπνη αλλά πιστέψτε με, με βοήθησε πολύ η θέλησή μου, ο γιατρός μου και αυτό εδώ το block. Δεν σας κρύβω ότι σκέφτομαι αν σταματήσω τα φάρμακα, τί θα γίνει? Μάλλον τίποτα ,αλλά με απασχολεί. Να είσαστε πάντα καλά και να μην ξεχνάτε να πιστεύετε στον ευατό σας και στην δύναμη της ψυχής σας. Το έχω ξαναπεί ,το μόνο καλό μέσα απο τις κρίσεις είναι ότι ανακάλυψα πόσο δυαντή είμαι .Δεν το ήξερα....Πολλά φιλιά σε όλους! ANNA
από evdok34 | Τετάρτη, 16 Φεβρουαρίου 2011 5:54 μμ
Γεια σε όλους! Πραγματικά χαίρομαι γιατί δεν είμαι μόνη.Οι περισσότερες αφηγήσεις μου θυμίζουν το ξεκίνημά μου πριν από 7 χρόνια.Πήγα στονπαθπλόγο
από evdok34 | Τετάρτη, 16 Φεβρουαρίου 2011 6:15 μμ
Κατά λάθος το απέστειλα μισό. Λοιπόν, πήγα στον παθολόγο γιατι αισθανόμουν αδύναμη, είχα εφίδρωση, καμία όρεξη για τίποτα κ.λ.π. Απο κει έφυγα με αντικαταθληπτικά χωρίς να το καταλάβω. Απο τότε έχω κανει και γω ένα σωρό εξετάσεις μέχρι να αντιληφθώ τι ακριβώς μου συμβαίνει. Τώρα είμαι στη φάση να ξεκινήσω ψυχοθεραπεία, να μείνω στο γιατρό μου που είναι ψυχολόγος-ψυχοθεραπευτής ή είναι καλύτερα να πάω σε ψυχολόγο?Εξακολουθώ να είμαι σε αγωγή. Παίρνω τα dumyrox των100. επειδή είδα τα σχόλια και κανείς δεν το ανέφερε, τι ξέρεις γι αυτό το σκεύασμα? Αντώνη επειδή όλο λες οτι δεν είσαι γιατρός, θα μου επιτρέψεις να ρωτήσω από που προέρχονται οι γνώσεις σου για να νιώσω ακόμα πιο ασφαλής από ότι με έχετε κάνει ήδη να αισθάνομαι! Σας ευχαριστώ πραγματικά γιατί θεωρούσα οτι υπήρχαν και άλλοι σαν και μένα αλλά δεν ήξερα που?!!
από SOTIRNES | Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011 2:17 πμ
παιδιά να κάνω μία ερώτηση??? ξέρετε κατά πόσο παίζει ρόλο η χρήση κάνναβις στην κρίση πανικού?? εάν έχεις κρίσεις και συνεχίζεις την χρήση είναι επιβλαβές???την κάνει χειρότερη??ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!
από sheena91 | Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011 0:50 πμ
Γεια σας παιδια,γεια σου Αντωνη με το πολυ βοηθητικο site σου!Καταρχας θα ηθελα να σας πω πως περναω και γω κρισεις πανικου οχι πολυ συχνα σε μεγαλη ενταση αλλα αυτο που με ενοχλει ειναι οτι το σκευτομαι καθε μερα και λεω γιατι ρε γαμωτο γιατι πριν να ημουν τοσο ανεμελη και τωρα ναχω αυτο να με βασανιζει?οσο πιο πολυ το σκευτεσαι ομως τοσο πιο που σου τιτιβιζει το μυαλο και σε πιανουν τα ψυχωσωματικα συμπτωματα...7 μηνες πριν με επιασε η πρωτη κριση πανικου και στην αρχη νομιζα οτι ειχα καποιο παθολογικο προβλημα πηγα εκανα εξετασεις ολα μια χαρα,οποτε εψαξα μονη μου και συνειδητοποιησα οτι αυτο λεγεται κριση πανικου!Με ενοχλουν αρκετα αυτα τα συμπτωματα (τα ιπια συχνα-πυκνα και τα εντονα καποιες φορες) αλλα δεν με εχει παρει καθολου μα καθολου απο κατω..Και συνεχεια βγαινω και σε μεσα μπαινω και ταξιδια κανω και δραστηριοτητες πολλες και οοτι εκανα πριν!Και η απαντηση που δινω εγω στο γιατι σε μενα/εμας ειναι γιατι εμεις ειμαστε πιο δυνατοι απο αλλους ωστε να το αντεξουμε..Ειμαι 19 χρονων και ειλικρινα δει θα αφησω αυτη τη χαζομαρα που φτιαχνει το κεφαλι μου να μου περιορισει τη ιδια τη ζωη..Στις μερες μας που τα πραγματα ειναι πολυ δυσκολα πρεπει να παλεψουμε και να το νικησουμε ωστε να ειμαστε δυνατοι να παλεψουμε και για ολα αυτα που μας αξηζουν..Δεν εχω παει σε ψυχολογο ποτε ,εχω τους δικους μου ανθρωπους που οταν τους χρειαζομαι ειναι διπλα μου αυτο μου φτανει,οχι οτι δεν θα πηγαινα ποτε ουτε οτι τους σνομπαρω απλα πρωτα και κυρια πρεπει να το παλευουμε εμεις μεσα μας.Εγω γενικα δεν συμφωνω με τα φαρμακα,οχι οτι ειμαι προκατειλημενη απλα πιστευω οτι δεν σου αυξανουν την φυσικη δυναμη αλλα αντιθετως σε κανουν περισσοτερο ευαλωτο σε αλλα πραγματα..Και τονιζω πως στην εποχη μας πρεπει να ειμαστε ολοι φυσικα δυνατοι να αντιμετωπισουμε ολα οσα μας περιμενουν στη γωνια,για τις δυσκολιες της καθημερινοτητας και που αυτα μας εχουν φερει σε αυτο το σημειο(δουλεια,εξετασεις,εντατικοποιησεις για το οφελος αλλων κλπ)Παιδια περνετε δυναμη απο αυτο το site εγω εχω παρει μπολικη και πιστεψτε πως αυτο που νιωθουμε δεν ειναι τιποτα τρομερο ουτε αφυσικο,ειναι παραπανω αγχος και πιεση και αυτο μας εχει οδηγησει εδω..Ουτε ψυχωση θα παθετε,ουτε τιποτα στην υγεια σας!Πιστεψτε στον εαυτο σας βγειτε βολτες εξω,γνωριστε κοσμο,φλερταρετε, το να καθεστε κλεισμενοι σπιτι δεν βοηθαει απολυτως σε τιποτα!Δεν ειμαι ειδικος απλα ειδα τι δουλευει με μενα.Sotirnes η καναβη γενικα νομιζω πως εχει να κανει με το ειδος της...Πχ η κανναβη που σε χαλαρωνει η σε φερνει σε ευθυμη κατασταση ειναι καπως κομπλε υπαρχει ομως και κανναβη που μπορει να σε ριξει πχ σκανκ και δεν νομιζω οτι ειναι και τοσο καλο,επισεις εχει να κανει και με τ πως κειτουργει στο καθε ατομο.Εμενα πχ οσες φορες ειχα κανει με χαλουσε και την τελευταια φοα που εκανα επειδη ζαλιστικα αγχωθηκα και με επιασε κριση
ναι για γελια ημουνα!επισης θα ηθελα να ρωτησω,οι
αρρυθμιες και τα κενα στο στηθος ειναι μεσα στο consept??
αυτα τα
λιγα..και παλιευχαριστω που θαπρχει αυτο το site!ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΠΑΙΔΙΑ
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ!
από evaggelin | Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011 7:30 μμ
ΑΝΝΑ πολυ με εμψυχωσες κοριτσι μου,αυτη η εγκυμοσυνη και η ληψη χαπιων μου εχει γινει εφιαλτης..ολα καλα θα πανε..δεν ειμαστε μονοι.Να σαι καλα γλυκια μου!
από Αντώνης WolfBack | Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011 2:08 πμ
@sotirnes: Καλησπέρα, φίλε μου! Είμαι απόλυτα σίγουρος πως θα καταφέρεις σύντομα να το διαχειριστείς καλύτερα και να ξεφύγεις απ'τις κρίσεις πανικού. Κι αυτό βασίζεται και στη δική σου δύναμη, αλλά και στο γεγονός του ότι δεν το άφησες για καιρό μέχρι να σου γίνει ένα τεράστιο και ασήκωτο βάρος που δεν θα ξεκολλά από πάνω σου. Η σωστή διαχείριση των συμπτωμάτων είναι το κλειδί που θα σε κάνει να διώξεις τις φοβίες και τα ψυχοσωματικά συμπτώματα από πάνω σου. Δεν χρειάζεται να βασίζεσαι στις αντιδράσεις των τρίτων. Όσοι δεν έχουν περάσει τα ίδια προβλήματα σαν τα δικά σου έχουν την τάση να νομίζουν πως μπορούν να λυθούν δίχως την παρέμβαση του ψυχολόγου ή του ψυχίατρου. Βασικά, η ουσία είναι αυτή, αλλά δεν είναι ποτέ ένας απαράβατος κανόνας (ανάλογα βέβαια με τις περιστάσεις και τις καταστάσεις!) Να είσαι καλά! Σου εύχομαι να είσαι πάντα δυνατός!
από Αντώνης WolfBack | Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011 2:23 πμ
@ανώνυμος: Φυσικά θα πρέπει να ακούσεις αυτά που σου λέει η ψυχολόγος σου. Δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να σου επιφέρουν κάποια ψυχική ασθένεια οι κρίσεις πανικού (εκτός, βέβαια, απ'την αγοραφοβία -για την οποία έχω γράψει κάποιο άρθρο στο παρελθόν). Το ότι αισθάνεσαι ότι δεν μπορείς να ελέγξεις τον εαυτό σου και δεν μπορείς να αντιδράσεις την στιγμή που νιώθεις μια κρίση πανικού είναι κάτι που συμβαίνει σε όλους μας. Όλα έχουν σαν βάση τον ίδιο μας τον φόβο. Από εκεί πηγάζουν όλα. Όταν νιώθεις τον φόβο να σε πλημυρίζει, και το μυαλό σου αρχίζει να τριγυρίζει σε όλα τα αρνητικά συναισθήματα όπως ενός επικείμενου θανάτου ή τρέλας, είναι πολύ δύσκολο να καταφέρεις να βάλεις τα πράγματα σε μια σειρά. Ο φόβος έχει την τάση να σε αποπροσανατολίζει και να νιώθεις πως χάνεις τον έλεγχο του ίδιου σου του εαυτού. Πιστεύεις πως έχεις να κάνεις με κάτι που είναι ανώτερο απ'τις δυνάμεις σου και το μόνο που μπορείς να σκεφτείς εκείνη την ώρα είναι ο μεγάλος σου πόθος για να φύγει γρήγορα και να επιστρέψει η ζωή σου στα ίδια φυσιολογικά επίπεδα που ήταν πριν πάθεις την κρίση πανικού. Αλλά όσο περισσότερο προσπαθείς να το διώξεις, άλλο τόσο κολλάει επάνω σου. Αυτή η αδυναμία αυτοσυγκέντρωσης και απώλειας ελέγχου δεν θα σε κάνει να πάθεις κάποια ψυχική ασθένεια. Και όσο περισσότερο το φοβάσαι, τόσο πιο δυνατές θα είναι οι κρίσεις που αισθάνεσαι κατά καιρούς. Βέβαια, οι δυσάρεστες σκέψεις και οι εμμονές είναι πολύ δύσκολα να βγουν απ'το υποσυνείδητο σου, αλλά με την κατάλληλη διαχείριση θα μπορέσεις να καταφέρεις να ελέγχεις τις εκρήξεις φόβου και τρόμου που νιώθεις. Εμπιστεύσου τα λεγόμενα της ψυχολόγου σου και προσπάθησε να μην κολλάς σε κάτι ακίνδυνο όπως είναι αυτές οι εκρήξεις. Αν με τον καιρό συνειδητοποιήσεις πως δεν μπορούν να σου κάνουν κακό, τότε θα κερδίζεις συνεχώς έδαφος και θα τις νιώθεις πιο σποραδικά και πιο ανώδυνα. Ο φόβος υπάρχει για να μας προστατεύσει από κινδύνους (άσχετα αν είναι αόρατοι, όπως οι κρίσεις πανικού). Δεν υπάρχει με σκοπό να μας σκοτώσει ή να μας τρελάνει...
από Αντώνης WolfBack | Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011 2:33 πμ
@zazoo1: Καλησπέρα, zazoo1. Όπως πολύ σωστά ανέφερε και η φίλη evaggelin, δεν είσαι μόνη σου! Θα εκπλαγείς πραγματικά αν μάθεις το πόσοι άλλοι αισθάνονται τα ίδια συμπτώματα με τα δικά σου. Το μόνο που διαφέρει είναι ο τρόπος που θα πρέπει να βρεις για να μπορέσεις να τα ξεπεράσεις. Και τρόποι υπάρχουν πολλοί, όπως ίσως διάβασες και στα άρθρα μου. Αρχικά θα πρέπει να σταματήσεις να σε πιάνει πανικός απ'τον ίδιο τον πανικό (είτε στην ιδέα αυτού). Ξεκίνησε να το βλέπεις σαν κάποια φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού σου, που για κάποιον λόγο τον τσίτωσες λιγάκι περισσότερο απ'όσο θα έπρεπε. Δεν χρειάζεται να ψάξεις για τα αίτια που περνάς όλα αυτά που περνάς αυτή την στιγμή. Αυτό που προέχει είναι να βρεις τον τρόπο να μπορέσεις να τα διαχειριστείς κατάλληλα, χωρίς να μπεις στην διαδικασία και στον φαύλο κύκλο των εμμονών και των φόβων σου. Κάνε μερικές συνεδρίες με κάποιον ψυχολόγο και μίλησε μαζί του. Μ'αυτόν τον τρόπο θα μάθεις πολλά περισσότερα γι'αυτά που σου συμβαίνουν και θα καταλάβεις την φυσιολογία του προβλήματος. Η απελπισία δεν θα σε βοηθήσει πουθενά. Ηρέμησε και δώσε λιγάκι χρόνο στον εαυτό σου μέχρι να δεχθεί τα νέα δεδομένα. Σου εύχομαι να είσαι πάντα καλά!
από Αντώνης WolfBack | Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011 2:41 πμ
@SOTIRNES: ...για να συμπληρώσω και στο επόμενο σχόλιο σου: Η χρήση κάνναβις σίγουρα παίζει ρόλο στις κρίσεις πανικού. Όπως και το αλκοόλ επίσης. Γενικώς, ότι μπορεί να δημιουργήσει ένα στερητικό σύνδρομο στον οργανισμό, μπορεί να μιμηθεί όλα τα ψυχωσωματικά συμπτώματα μιας κρίσης πανικού. Όσες μαρτυρίες έχω με παρόμοια συμπτώματα (από ανθρώπους που προτίμησαν να συνεχίσουν την χρήση κάνναβις για να μπορέσουν να αποδράσουν απ'τις κρίσεις πανικού), στην τελική τις ένοιωθαν πιο έντονες και πιο συχνές. Και, δυστυχώς, είναι κι αυτή μια ενέργεια (ή συνήθειο) το οποίο μειώνει την φυσική ενέργεια και έλεγχο για να μπορέσει κάποιος να αποδράσει απ'τις κρίσεις.
από Αντώνης WolfBack | Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011 2:54 πμ
@evdok34: Καλησπέρα, evdok34. Δυστυχώς, δεν γνωρίζω πολλά για το συγκεκριμένο φάρμακο. Βέβαια είναι παλιάς γενιάς φάρμακο, ίσως απ'τα πρώτα SSRI's που κυκλοφόρησαν. Παρόλ'αυτά, οι εκλεκτοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης ενδείκνυνται για τις διαταραχές πανικού και της αγοραφοβίας. Είναι ένα ευρέως αντικαταθλιπτικό, δίχως σημαντικές παρενέργειες ή κάποιο πρόβλημα στην απόσυρση του. Όσο για την ερώτηση σου, όντως δεν είμαι γιατρός και το τονίζω σχετικά συχνά σε άρθρα μου στο blog. Είμαι και ο ίδιος παθώντας επί πολλά χρόνια και ο σκοπός που ξεκίνησα να γράφω σ'αυτό το blog είναι καθαρά ενημερωτικός. Είχα ξεκινήσει πριν χρόνια να ψάχνω γι'αυτό το θέμα, μελετώντας, ψάχνοντας και ρωτόντας. Δοκίμασα πολλούς τρόπους αντιμετώπισης (ίσως και περισσότερους απ'όσους έχω αναγράψει σ'αυτό το blog. Παρόλ'αυτά, προσπάθησα να μαζέψω όλες μου τις γνώσεις, ώστε να τις έχω συγκεντρωμένες σ'αυτό το blog και να είναι προσιτές τόσο από μένα, αλλά και σε όλους όσους ενδιαφέρονται να μάθουν κάποια πράγματα για τις διαταραχές πανικού και στο πως θα μπορέσουν να διαχειριστούν το πρόβλημα τους. Ο σημαντικότερος λόγος ύπαρξης αυτού του blog είναι το ότι ποτέ μου δεν μπόρεσα να βρω αυτές τις πληροφορίες που γράφω εκείνον τον καιρό που πραγματικά τις χρειαζόμουν. Οπότε... ότι δεν μπορείς να βρεις... το φτιάχνεις μόνος σου...
από Αντώνης WolfBack | Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011 2:56 πμ
@sheena91: Αγαπητή, sheena91, θα απαντήσω το συντομότερο δυνατό στο σχόλιο σου. Δεν το έχω προσπεράσει. Λίγο υπομονή μόνο.
από Αντώνης WolfBack | Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011 3:05 μμ
@sheena91: Καλησπέρα, sheena91. Και φυσικά οι αρρυθμίες και το κενό στο στήθος είναι καθαρά συμπτώματα μιας αγχώδες διαταραχής. Μια ξαφνική ένταση ή ένας στιγμιαίος και αδικαιολόγητος τρόμος μπορεί να διαταράξει την καρδιακή συχνότητα και εμεις να την διακρίνουμε σαν αρρυθμία, ή έκτακτη συστολή. Όπως ανέφερες κι εσύ, φταίει το άγχος και ότι είμαστε λιγάκι τσιτωμένοι τον τελευταίο καιρό. Όσο για τα φάρμακα, προσωπικά, δεν θα σου τα συνιστούσα κι εγώ και ο λόγος είναι το νεώτερο της ηλικίας σου. Έχεις μπει για τα καλά στην εφηβεία και σίγουρα θα ανακαλύπτεις συνεχώς διάφορες αλλαγές στην προσωπική και κοινωνική σου ζωή και, ίσως, να μην είναι όλες τόσο ευχάριστες όσο θα ήθελες να είναι. Τα συμπτώματα ξεκίνησαν νωρίς σε σένα, αλλά ευτυχώς γρήγορα κατάλαβες με τι έχεις να κάνεις και έχεις τα κατάλληλα όπλα και την δύναμη/κουράγιο για να το παλέψεις. Η βοήθεια των δικών σου ανθρώπων είναι απολύτως απαραίτητη, αλλά ακόμη κι αν βρεθείς στα δύσκολα και δεν μπορέσεις να διαχειριστείς τις εμμονές και τις αρνητικές σκέψεις που αφήνουν οι διαταραχές άγχους και πανικού, θα μπορούσες κάλλιστα να ζητήσεις επιπρόσθετα και μια βοήθεια από κάποιον ψυχολόγο. Ο ψυχολόγος, όπως ίσως γνωρίζεις, δεν συνταγογραφεί φάρμακα, αλλά μπορεί να σε μάθει διάφορους τρόπους για να διαχειρίζεσαι καλύτερα το άγχος σου και τις καθημερινές εμμονές/φοβίες σου για μια μελλοντική κρίση πανικού. Συνέχισε έτσι δυνατά. Το να σκέφτεσαι γιατί σε μένα; θα σου δημιουργήσει έναν φαύλο κύκλο σκέψεων και θα νιώθεις περισσότερο μπερδεμένη παρά ανακουφισμένη. Μην ψάξεις τους λόγους εμφάνισης τους, αλλά τους τρόπους ανακούφισης απ'αυτές. Να είσαι πάντα καλά!
από sheena91 | Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011 2:18 πμ
Το πιο μεγαλο μου θεμα δεν ειναι τα συμπτωματα που ισως να με ενοχλουνε αλλα το οτι μετα την κριση δεν ειμαι τοσο θαρραλεα οσο ημουν πριν.Πριν την κριση ηθελα να ταξιδέψω παντου να παω για μεταπτυχιακα εξω και διαφορα τετοια τωρα ενω τα θελω οσο τιποτα σκευτομαι και αν με πιασει μια κριση σε ενα αγνωστο μερος και ειμαι μονη μου τι θα κανω και αλλα τετοια.Και ειλικρινα αυτο για μενα ειναι το χειροτερο γιατι θελω η ζωη μου να ειναι γεματη!Ευτυχως σπουδαζω σε μια αλλη πολη και μενω μονη μου και αυτο ισως να με βοηθαει να ξεπερασω τον φοβο!επισης επειδη εχω προβλημα με θυροειδη,παιζει ρολο και αυτος στα συμπτωματα ετσι?Ευχαριστω πολυ!Και συ να εισαι καλα!
από Αντώνης WolfBack | Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011 2:49 μμ
@sheena91: Καλησπέρα, Sheena91. Οι κρίσεις πανικού μπορεί να γίνουν αποδεκτές, όσο επώδυνες κι αν είναι, αλλά το χειρότερο είναι αυτό που αφήνουν πίσω τους. Ένας διαρκής φόβος του φόβου και η ανάγκη μας να προσαρμόσουμε τη ζωή μας ανάλογα μ'αυτές. Μας αναγκάζουν να ζυγίζουμε τα πράγματα και τις δραστηριότητες μας και σε οτιδήποτε σκεφτούμε να κάνουμε, ακόμη κι αν είναι κάτι που μας ευχαριστεί, θα πρέπει πάντοτε να υπολογίσουμε και τις κρίσεις πανικού. Αυτές είναι οι εμμονές που πάντοτε αναφέρω, και θα γίνονται χειρότερες όσο περισσότερο τις σκέφτεσαι και τις φοβάσαι. Σκοπός σου είναι να καταλάβεις τι είναι οι κρίσεις πανικού. Και όχι μόνο να τις καταλάβεις, όσο περισσότερο να τις δεχθείς εφόσον δεν μπορείς να τις διώξεις. Ξέρω πως είναι δύσκολο να μην τις σκέφτεσαι και ότι ακόμη κι αν θέλεις να μην τις σκεφτείς, εκείνες έρχονται και στοιχειώνουν τις σκέψεις σου. Απλώς δέξου τες. Αν καταλάβεις και πιστέψεις πως είναι ένα δυσάρεστο συναίσθημα που θα κάνει τον κύκλο του και θα περάσει, δίχως να σου δημιουργήσει κάποιο σωματικό η ψυχολογικό πρόβλημα, τότε θα μπορέσεις να νικήσεις και τους φόβους και ανασφάλειες που έχεις και να συνεχίσεις τη ζωή που έκανες πριν λίγους μήνες. Τα συμπτώματα που εμφανίζονται σε όσα άτομα έχουν πρόβλημα με τον θυρεοειδή τους μιμούνται τα ίδια συμπτώματα των κρίσεων πανικού. Εφίδρωση, κόπωση, ταχυκαρδίες, ζαλάδες κ.λ.π. Αν τον ρυθμίζεις με κάποια φαρμακευτική αγωγή τότε όλα πάνε καλά. Αν όχι, τότε θα σου συνιστούσα να ακολουθήσεις μια θεραπεία.
από sia1987 | Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011 11:10 μμ
Καλησπερα και παλι Αντωνη μου,νικαω τις κρισεις σιγα σιγα,οχι παντα...ομως βρε Αντωνη...υποφερω απ το στομαχι μου...τι μπορω να κανω?Εκανα γαστροσκοπηση,ολα καλα.Ο γιατρος μου πενευρωση στομαχου.Τι να κανω με αυτο το πραγμα?Νιωθω δυσφορια..σφιξιμο,πνιξιμο...σχεδον τα τρια τεταρτα της καθε μερας...ελεος.Με πιανουν κρισεις λογω στομαχιου...πιεζεταιτοσο πολυ,που τρελαινομαι.Δεν μπορω να κουνηθω...αντε κατι θα παθω τωρα...τωρα..και να κ η κριση παρεα.Τι μπορω νακανω?Κανω κ ψυχοθεραπεια..το στομαχι πετρα ομως.Ρεψιμο,σπασμους..φουσκωση..συνεχως,μια κολαση.
από Αντώνης WolfBack | Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011 1:45 μμ
@sia1987: Καλησπέρα, Σία. Όπως σίγουρα θα σου είπε και ο γιατρός που σου έκανε την γαστροσκόπηση, η νεύρωση στομάχου δεν είναι κάποια ανησυχητική ασθένεια και ούτε μπορεί να σου δημιουργήσει κάποιο πρόβλημα στο μέλλον. Βέβαια, είναι ένα επώδυνο συναίσθημα, και σε συνδυασμό με το άγχος, μπορεί να γίνει αβάστακτο. Αρχικά θα πρέπει να αλλάξεις μερικές διατροφικές συνήθειες. Ελάττωσε την καφείνη, το τσιγάρο (αν καπνίζεις) και το οινόπνευμα. Ένας διατροφολόγος θα μπορούσε να σου δώσει μια ήπια διατροφή, ώστε να αποφύγεις εκείνες τις τροφές που κάνουν τα συμπτώματα πιο έντονα (διάφορα πικάντικα φαγητά, τηγανιτά κ.λ.π θα πρέπει να αποφεύγονται). Και το τελικό βήμα είναι ο έλεγχος του άγχους (μιας και αυτό ευθύνεται σε μεγαλύτερο ποσοστό στις νευρώσεις στομάχου). Την ψυχοθεραπεία θα πρέπει να την συνεχίσεις μέχρι να δεις ότι έχεις κάποια αποτελέσματα και σταματήσεις να συνδέεις την νεύρωση στομάχου με τις διαταραχές πανικού. Θα πρέπει να σπάσεις την αλυσίδα: άγχος νεύρωση στομάχου άγχος κρίση πανικού. Θα πρέπει να δέχεσαι αυτές τις νευρώσεις δίχως να σε οδηγούν -αναγκαστικά- σε μια νέα κρίση πανικού. Στην τελική, αν καταφέρεις να διαχειριστείς το άγχος σου, σίγουρα θα καταφέρεις να απαλλαγείς και απ'τα δύο αυτά συμπτώματα.
από sotirnes | Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011 5:26 πμ
καλησπέρα πήρα το θάρρος να ξαναγράψω γιατί μου έδωσαν αφορμή καποια ενοχληματα τις κρισης πανικου.Ειχε σχεδον 14 μερες να με πιασει καποιο βαρυ ενοχλητικο συμπτωμα και εκανε την παρουσια του σημερα δυνατα!!!Με χτυπησε ανελεητα και προσπαθησα να το νικισω ξανα αλα καπου στην μεση με λυγισε,να αυτος ο φοβος βλεπεις....και με εχει παρει απο κατω!!!!προσπαθω ρε γαμωτο αλα καποιες στιγμες με κερδιζει υπουλα!!!Το κακο για μενα ειναι οτι ειμαι και ανεργος και δεν εχω καποιες ωρες απασχολησης βλεπεις για να ξεφευγω..Το τελευτεο υπουλο χτυπημα τις ειναι η αυπνια,υποφερο εδω και καναν μηνα απο αυτο.εαν η ωρα δεν παει 7-8 το πρωι δεν μπορω να κοιμηθω με τιποτα.Τι κιαν χασμουριεμαι τι κιαν ξαπλωνω τιποτα δεν κλεινουν τα ματια για κανενα λογο.Τι να κανω ρε παιδια ειναι καποια πραγματα που δεν τα παλευω!!!!ευχαριστω παρα πολυ για τον χρονο σας και για ολλες τισ συμβουλες σασ ο πλεον φιλος σας Σωτηρης!!!
από sotirnes | Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011 6:05 πμ
Υ.Γ Παω σε ψυχολογο εδω και 4 μηνες εχω δει διαφορα επισεις δεν περνω φαρμακα ακομα.απο οτι βλεπω ομως δεν τα γλυτωνω!!!
από Αντώνης WolfBack | Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011 1:24 μμ
@sotirnes: Καλησπέρα, φίλε Σωτήρη. Σίγουρα, αυτός ο νέος τρόπος ζωής σου, όπως η ανεργία, το άγχος, η περιορισμένες δραστηριότητες σου και οι αυπνίες, δυσχεραίνουν την κατάσταση σου. Παρόλ'αυτά, κάτι τέτοιο δεν σημαίνει πως θα πρέπει να μάθεις να ζεις με τις κρίσεις πανικού και τις αυπνίες, οι οποίες είναι απακόλουθο είτε από υπερένταση, είτε απ'το ίδιο το άγχος. Ένας ψυχίατρος θα μπορούσε να σου συνταγογραφήσει μερικά φάρμακα τα οποία θα βοηθούσαν τον φυσιολογικό ύπνο (φάρμακα δίχως σοβαρές παρενέργειες ή διαφόρων τύπων εξάρτησης όπως τα ηρεμιστικά.). Όμως, πριν φτάσει μέχρι εκεί, καλό θα ήταν να αρχίζεις να δοκιμάσεις διάφορες τεχνικές που θα σε βοηθήσουν να ηρεμήσεις και να χαρείς τον ύπνο σου. Αρχικά θα πρέπει να σταματήσεις την κατανάλωση καφείνης (μια κούπα καφέ ή τσάι την ημέρα, στις πρωινές ώρες). Αν καπνίζεις, καλό θα ήταν να το ελαττώσεις, τουλάχιστον τις βραδυνές ώρες. (το κάπνισμα πριν την κατάκλιση δεν ηρεμεί, αλλά δουλεύει ανασταλτικά και δημιουργεί υπερένταση). Ένα χαμομήλι ή ζεστό γάλα (ή ένα ποτήρι κόκκινο κρασί) έχει την ιδιότητα να σε ηρεμεί και να σε χαλαρώσει και ποτέ μην φας κάτι, τουλάχιστον 3 ώρες πριν την ώρα που έχεις προγραμματίσει να πέσεις για ύπνο. Οι μέθοδοι αναπνοών που έχω γράψει στο blog ίσως καταφέρουν να σε ηρεμήσουν. Επιπρόσθετα θα μπορούσες να δοκιμάσεις και μερικά φυτικά φάρμακα, όπως η βαλεριάνα. (θα τα βρεις σε όλα τα φαρμακεία.). 2 χάπια το βράδυ είναι αρκετά (ανάλογα με τις εσώκλειστες οδηγίες λήψης τους). Ακόμη και όλα αυτά να ακολουθήσεις, ίσως να μην δεις αποτελέσματα απ'τις πρώτες ημέρες. Συνέχισε μ'αυτόν τον τρόπο ώστε να προσαρμόσεις τον οργανισμό σου στα νέα δεδομένα. Αν η ψυχοθεραπεία δεν σε βοήθησε εδώ και 4 μήνες, ίσως θα έπρεπε να αλλάξεις τρόπο προσέγγισης. Είτε να αλλάξεις ψυχολόγο (ώστε να βρεις κάποιον που θα έχετε καλύτερη επικοινωνία), ή να επισκευθείς κάποιον ψυχίατρο. (ο τελευταίος σαν έσχατη λύση, αν κρίνεις απαραίτητο ότι θα σε βοηθήσει μια φαρμακευτική αγωγή και ότι όλα τα άλλα αποτυγχάνουν.). Σου εύχομαι να είσαι πάντα καλά και να το ξεπεράσεις σύντομα.
από sotirnes | Σάββατο, 26 Φεβρουαρίου 2011 5:50 πμ
Ευχαριστώ πάρα πολύ για τις συμβουλές Αντώνη θα προσπαθήσω να τις ακολουθήσω!!Στο θέμα του ψυχολόγου πιστευω οτι έχουμε καλή επικοινωνία και ότι με έχει βοηθήσει αρκετά.ΔΕΝ το βάζω κάτω και συνεχίζω να πολεμάω!!!!
από anonymos31 | Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011 8:48 πμ
χαιρεται ειμαι 31 ετων αντρας(καπνιστης).ειμαι και εγω ενα θυμα των κρισεων πανικου,για την ακριβεια συμφωνα με τον ψυχολογο πασχω απο νευρωση.τα πρωτα μου συμπτωματα εμφανιστηκαν πριν 1 χρονο(ζαλαδες,πονο στο στηθος,θολη οραση,φοβος για επερχομενο θανατο,τασεις για λυποθυμια,συχνοι πονοκεφαλοι) ειδικα τον πονο στο στηθος τον αισθανομουν τα 2/3 της ημερας!!!επισκεφτηκα απο οφθαλμιατρο μεχρι καρδιολογο και εκανα γενικες εξετασεις τεστ κοποσεως υπερηχους καρδιας,συκωτιου,παγρεατος και δεν ξερω και εγω τι αλλο.το μονο που μου βρηκε ο καρδιολογος ειναι μια ταση για πιεση την
οποια εκρινε φυσιολογικη λογω του οτι ειμαι υπερβαρος και οτι εχω κληρονομικο ιστορικο με υπερταση.μου συνεστησε διατροφη και γυμναστικη κατι το οποιο ξεκινησα αμεσως.το καλοκαιρι μετα απο συνταγη του νευρολογου ξεκινησα το φαρμακο deanxit με το οποιο ξεπερασα τις ζαλαδες τελειως.πριν ενα μηνα επισκεφτηκα ψυχιατρο ο οποιος μου ειπε να περνω το deanxit σε συνδιασμο με το cibralex.μπορω να πω οτι ολα τα συμπτωματα που ειχα τα ξεπερασα πλην το αισθημα πονου στο στηθος και τον φοβο για θανατο καθως φοβος για καρκινο.οταν εχω αυτο το αισθημα πραγματικα ειμαι διαλυμενος.θελω να κανω ξανα και ξανα τεστ κοποσεως και γενικες αιματος. μονο οταν ειμαι με τους αγαπημενους μου φιλους τα ξεπερνω ολα και ζω λιγες ωρες φυσιολογικα!τι να κανω???ειχε κανενας απο σας πονο στο στηθος τοσους πολλους μηνες??
Ευχαριστω που με ακουσετε
από αλεξκ | Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011 4:41 μμ
καλημερα παιδια...θελω και εγω να μοιραστω την εμπειρια μου μαζι σας.....βασικα εχω υποτροπη σε διαταραχη πανικου (πριν 3 χρονια την ειχα ξεπερασει με αρκετη κουβεντα με τον γιατρο μου και τους δικους μου συν ενα seroxat 20mg ημερησίως). Με αφορμή μαλλον ένα δυσαρεστο γεγονος με την εγκυμοσυνη της γυναικας μου εμφανιστηκε αρχικα (2 εβδομαδες μετα το γεγονός)διαταραχη στον υπνο (ξυπνημα στις 4-5 το πρωι) το οποίο επιδεινώθηκε με αποκορύφωμα πριν 4 ημέρες οπου κοιμηθηκα μονο 1 ώρα.....επισης βασανίζομαι απο αρνητικές σκέψεις (έχω κάτι οργανικό??) με κυριότερο το οτι δεν μπορω να κοιμηθώ γιατί με καταλαμβανει η ιδεα του οτι δεν θα μπορεσω να κοιμηθώ κλπ.... ο γιατρός μου συνέστησε εδω και 6 μέρες αγωγη με μισό seropram καθε μερα και τις 2 τελευταιες ημερες και 0,5 mg xanax το βραδυ για τον υπνο... θα ηθελα πολυ την συμβουλη σας.....
από ανώνυμος | Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011 7:32 μμ
ειλικρινή ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ για το blog.. είμαι κι εγώ πάσχουσα και συγκεκριμένα η πρώτη (και μοναδική έως σήμερα και γενικότερα εύχομαι) κρίση πανικού μου έκανε την επίσκεψή της πριν 4 μέρες με υπερβολικά, νομίζω, έντονα συμπτώματα.. και αυτές τις 4 μέρες δεν έχει φύγει ούτε στιγμή από το μυαλό μου ο φόβος πιθανής επόμενης κρίσης.. το πόσο δυσάρεστη εμπειρία είναι δεν μπορεί κανένας να το κατανοήσει.. μόνο όσοι το έχουν βιώσει..
θεώρησα υποχρέωσή μου να μοιραστώ μαζί σας μία συγκεκριμένη παρατήρηση που έκανα κατά την διάρκεια της κρίσης.. κατ' αρχάς, καθ όλη τη διάρκεια, παρ όλο που το μυαλό μου έπαιζε μεταξύ λογικής και παραλογισμού, δεν έπαψα να το παλεύω με σύμμαχο την λογική.. προσπαθούσα να εκλογικεύσω αυτό που μου συνέβαινε και να το καταπολεμήσω, παρ όλο που ήμουν σίγουρη πως ήταν οργανικό (άλλωστε κατέληξα, με δική μου πρωτοβουλία, στα επείγοντα του νοσοσκομείου)..
κάποια στιγμή, ενώ ήμουν στο ταξί (με πορεία προς το νοσοσκομείο) εκνευρίστηκα τόσο πολύ που είπα ''θα το σταματήσω''.. και το σταμάτησα.. για 3-4 δευτερόλεπτα ήμουν ΑΠΟΛΥΤΑ καλά.. μπορεί να ακούγεται περίεργο αυτό που σας περιγράφω αλλά είναι αλήθεια.. συνήλθα πλήρως για μερικά δευτερόλεπτα.. και μετά αφέθηκα πάλι και επανήλθε η κρίση όπως πριν..
το ίδιο ακριβώς έγινε και κατα την διάρκεια που ήμουν στο νοσοκομείο.. και για το ίδιο ακριβώς χρονικό διάστημα..
η κρίση πανικού είναι σίγουρα μία μάχη του εαυτού μας μ' εμάς τους ίδιους.. νομίζω, πως αν την συγκεκριμένη στιγμή καταφέρουμε να υπερισχύσουμε του εαυτού μας, μπορούμε και να το νικήσουμε.. τουλάχιστον εγώ έτσι σκοπεύω, πρωτίστως, να το αντιμετωπίσω σε ενδεχόμενη επόμενη κρίση..
νά στε όλοι καλά και μην το βάζετε κάτω.. άλλωστε, μας δίνεται η ευκαιρία να αποδείξουμε πως είμαστε πιο δυνατοί απ ο,τιδήποτε κρύβεται μέσα μας..
από anna | Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011 7:37 μμ
@ (από ανώνυμος | Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011 7:32 μμ)
ξέχασα να γράψω τ όνομά μου..
από Αντώνης WolfBack | Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2011 2:04 μμ
@ανώνυμος31: Καλησπέρα, ανώνυμε31. Απ'όσα διαβάζω στο μήνυμα σου, κι εσύ ο ίδιος γνωρίζεις από τι πάσχεις. Οπότε, το να επαναλαμβάνεις τις ίδιες και τις ίδιες εξετάσεις δεν θα σε βγάλει πουθενά, ούτε και θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα. Όσες εξετάσεις κι αν κάνεις το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο: Μήπως έχω κάτι που δεν το είδαμε στις εξετάσεις;, Μήπως είναι κάτι που δεν μπορεί να διαγνωστεί; και άλλες τόσες σκέψεις που το μόνο που θα καταφέρουν να κάνουν είναι να σε ρίξουν σε έναν φαύλο κύκλο που θα σου είναι αδύνατο να δραπετεύσεις. Το μόνο που θα πρέπει να δώσεις την πρέπουσα προσοχή είναι το θέμα της υπέρτασης, δίχως να καταναλώνεσαι με φόβους για καρκίνο. Αρχικά θα πρέπει να αφήσεις το cipralex να δράσει. Ο πρώτος μήνας με τα φάρμακα ίσως να είναι δύσκολος, αλλά όσο περνάει ο καιρός εκείνα θα σε κάνουν να απαλλαγείς από τα συμπτώματα, αλλά όχι απ'το ίδιο το άγχος. Απ'όσα καταλαβαίνω, ο υποχονδρισμός και ο φόβος επικείμενου θανάτου είναι δύσκολο να καταπολεμηθεί, ακόμη και με φαρμακευτική αγωγή. Σου δημιουργεί περισσότερο άγχος και αυτό με τη σειρά του ίσως να επιμένει να σου σωματοποιεί μερικά συμπτώματα, όπως είναι ο πόνος στο στήθος. Την διατροφή και την γυμναστική να την συνεχίσεις. Αν μπορέσεις να χάσεις και μερικά κιλά θα ήταν καλό, τόσο για την σωματική σου υγεία, όσο και για την τόνωση της αυτοπεποίθησης σου (κάτι που θα σε βοηθήσει αρκετά ώστε να ξεφύγεις από αρκετές φοβίες). Θα σου πρότεινα, μαζί με την φαρμακευτική αγωγή να ακολουθήσεις και μερικές συνεδρίες με κάποιον ψυχολόγο. Η καλή ψυχολογία θα σε βοηθήσει να αποφύγεις την υπέρταση. Σου εύχομαι να πάνε όλα καλά. Αντιμετώπισε το με λιγότερο άγχος και περισσότερο όρεξη για ζωή.
από Αντώνης WolfBack | Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2011 2:34 μμ
@αλεξκ: Καλημέρα φίλε μου. Μιας και έχεις ήδη μια πρέπουσα εμπειρία με διαταραχές πανικού στο παρελθόν, τότε καταλαβαίνεις πως η έντονη φόρτιση και το άγχος που τράβηξες με την εγκυμοσύνη της γυναίκας σου πυροδότησε πάλι αυτές τις διαταραχές. Όσο λιγότερες είναι οι ώρες που αφιερώνεις στον ύπνο, τόσο χειρότερα γίνονται τα συμπτώματα. Ο φόβος του ότι πάσχεις από κάτι οργανικό και η ένταση και η αγωνία σου για το αν θα μπορέσεις να κοιμηθείς, σίγουρα δεν θα σε βοηθήσουν πουθενά και θα σε κάνουν χειρότερα. (μέσα στο blog αναγράφω μερικές τεχνικές χαλάρωσης και μερικά πράγματα για τον ύπνο. Αν δεν σου κάνει κόπο διάβασε τα.). Όσο για τα φάρμακα, βλέπω πως τα ξεκίνησες πρόσφατα. Το seropram (σαν αντικαταθλιπτικό) θα σου φτιάξει λιγάκι την ψυχολογία σου) και το xanax θα σε βοηθήσει να ηρεμήσεις και να χαρείς τον ύπνο σου. Αλλά θα πρέπει να δείξεις την πρέπουσα υπομονή μέχρι να δράσουν. Ίσως οι πρώτες 1-2 εβδομάδες με τα φάρμακα να μην φέρουν τα αποτελέσματα που περιμένεις (και ίσως να σε κάνουν να νιώσεις λιγάκι χειρότερα απ'όσο ένιωθες), αλλά μετά από λίγες ημέρες (και με την προσπάθεια την δική σου, βέβαια) θα καταφέρουν να σε κάνουν να ηρεμήσεις και να βάλεις τα πράγματα στη θέση τους. Όταν θα φτάσει ο καιρός για να διακόψεις τα φάρμακα θα πρέπει να ακολουθήσεις τις συμβουλές του γιατρού σου (και να μην πάρεις αυθαίρετες αποφάσεις). Πριν την διακοπή τους, ίσως να έκανες και μια επίσκεψη σε κάποιον ψυχολόγο (άσχετα αν νιώθεις ήδη καλά ή όχι). Ίσως αυτό να σε βοηθήσει για να μην έχεις κάποια υποτροπή μετά την απόσυρση των φαρμάκων. Σου εύχομαι να είσαι καλά!
από sia1987 | Σάββατο, 5 Μαρτίου 2011 8:12 μμ
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΑΝΤΩΝΗ,ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΡΩΤΗΣΩ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ.ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΟΜΑΙ Κ ΨΥΧΟΛΟΓΟ ΟΠΩΣ ΣΟΥ ΕΧΩ ΞΑΝΑΠΕΙ,ΟΜΩΣ Η ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΙΣ ΦΟΒΙΕΣ Κ ΣΤΙΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΜΟΥ?
από ΜΑΡΙΑ | Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2011 4:08 μμ
Γεια σας και από μένα, μου έχει συμβεί και σ'εμένα κάτι, δεν ξέρω βέβαια αν ήταν κρίση πανικού ενώ βρισκόμουν στο μετρό ένιωσα ότι έχασα τον έλεγχο και άρχισα να κλαίω χωρίς κανέναν λόγο, είχα έντονο άγχος και ταχυπαλμία. Επίσης είχα γίνει επιθετική και απόμακρη. Τι μου συνέβη; Από τότε δεν μου έχει συμβεί κάτι παρόμοιο και εύχομαι να μην μου ξανασυμβεί.
από raniaz | Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011 12:27 πμ
προσπαθω ν'αφησω το σχολιο μου και δεν μπορω. Τι γινεται τι πρεπει να κανω
από sia1987 | Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011 5:48 μμ
Αντωνη,περιμενω την απαντηση σου για την ομοιοπαθητικη...
από ravel1 | Κυριακή, 3 Απριλίου 2011 9:25 μμ
perasa ta idia me olous prin 10xr meta apo erwtiki apogoiteusi arxisan oi kriseis panikou...me xapia ta kseperasa ala eixan meinei kapoies fobies,diladi den ekana kapoia pragmata me anesi.twra meta apo kapoia xronia mou ksekinisan pali,pisteuw kathara oti exei na kanei me to agxos.bebaia egw den exw kati sigkekrimeno na me agxwnei alla distixws merikes fores mou ksekinaei apo katapiesi h anoia,eimai ligo iperboliki alla merikes fores otan bariemai na paw gia douleia ksekinaw kai niwthw katapiesi,kokkinizw,ponokefalous kai taseis fugeis kai ola ta upoloipa...otan me pianei dunata pairnw agxolitika kai mono me tin idea mesa se 2 lepta mou pernane ta simptomata ara leitourgoun san placebo kai katalabaineis apo ola auta oti sto mualo einai ola..afou to xapi den prolabainei na leitourgisei egw niothw kala.i omoiopathitiki den me boithise oute ta futika xapia...distixws kai oi kriseis einai enas tropos na ektonothoume,oti bgainei apo mesa mas einai gia kalo.arkei na akoume to swma mas kai tha mathoume polla...
από Katerina InWonderland | Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011 4:21 μμ
pasxw apo katathlipsh kai apo kriseis panikou den mporw na milhsw se kanenan dioti den me katalavenei kaneis k den me pisteoun. oute kan oi goneis m pisteoun oti exw auto to problima kai ta antimetopizw ola monh mou....eimai dunatos xaraktiras alla den ftanei mono auto gt polles fores ligizw kai den antexw olh authn thn katastash kai thelw na dwsw telos sthn zwh mou ,to skeftome olo kai pio suxna kai polu fobame oti mia mera tha to kanw ...h alhtheia einai oti den mporw na paw se psixologo dioti dne douleuw...
από ioanna | Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011 6:55 μμ
katerina inwonderland dn eisai monh sou se auto! polloi anthrwpoi pernoun ta idia me sena. sigoura h katastash auth pou biwneis einai polu psuxofthora omws dn axizei na kaneis tetoies skepseis! ola exoun mia lysh, apla twra pou to zeis k monh sou sou fainetai adiexodo. den einai etsi omws! uparxoun k dhmosia kentra ugeias pou oikonomika sumferoun. psaxto k episkepsou kapoion psyxologo. mn afhnesai ! eisai dynath! to eipes k monh sou! h zwh sou axizei polla, mhn to bazeis katw! kalh dynamh!
από katerinainwonderland | Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011 10:19 μμ
to thema einai oti apo tote pou thimame ton eauto mou olo kati paei straba san na exei sinomotisei to sumpan enantion mou den me katalabainei kaneis k den exw kanenan anthropo pou mporw na empisteuw apoluta.apla exoun mazeutei polla mesa sto mualo mou olo provlimata den antexw allo omws.kai exw ftasei se ena shmeio na mhn vlepw kamia lush pleon den kserw ti allo na kanw...
από ioanna | Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011 11:23 μμ
sigoura exoun mazeutei polla sto myalo sou k einai logiko na se katabalei auto. apla skepsou pws thes na eisai. sigoura dn thes na eisai me problhmata synexeia opws les kai me arnhtikes skepseis! ara kane kati pros aythn thn kateythynsh! bres pragmata pou se euxaristoun na kaneis, isws an milouses se kapoio atomo ths empistosynhs sou na aisthanosoun kalytera kai sigoura enas eidikos tha se xemplokarei! ola antimetwpizontai! thelhsh na uparxei! mhn ta paratas! to gegonos kai mono oti ta pernas ola auta monh sou k antepexerxesai katw apo toso dyskoles synthikes deixnei th dynamh pou exeis mesa s!
από ανώνυμος | Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011 0:21 πμ
Katerina inwonderland: Προσπάθησε να διώξεις κάθε αρνητική σκέψη που σε φέρνει σε αδιέξοδο. Όπως είπε και η Ιωάννα υπάρχουν σε κάθε πόλη δημόσια κέντρα ψυχικής υγείας όπου μπορείς να απευθυνθείς, να βρεις εκεί έναν ψυχολόγο να ανοίξεις την καρδιά σου. Θα σε βοηθήσει πάρα πολύ, πίστεψέ με. Δεν είσαι μόνη σου, ο καθένας μας για τους δικούς του λόγους βρίσκεται στην ίδια θέση με εσένα. Δυστηχώς οι κρίσεις πανικού δεν κάνουν διακρίσεις. Δες το λίγο εγωιστικά , και πάλεψέ το, είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρεις και θα νιώσεις πολύ καλύτερα. Όταν ο γιατρός μου διέγνωσε "Κρίσεις πανικού και άγχους" το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν γιατί σε εμένα?...Στεναχωρήθηκα,΄έπεσα ψυχολογικά, αλλά μετά το πάλεψα και ακόμα το παλεύω . Είπα δεν θα με κάνει αυτό ότι θέλει, εγώ θα το κάνω και όπως ήρθε θα φύγει. Θα αργήσει πιθανότατα, αλλά που θα πάει? Κανένας και τίποτα δεν είναι ικανός να σε ρίξει. Και αν πέσεις, να ξανασηκωθείς. Και ξανά και ξανά...όσο χρειαστεί για να ανακαλύψεις πόσο ΔΥΝΑΤΗ είσαι. Θα δεις πόσο δυνατή θα βγεις μέσα απο όλο αυτό... Και άκου την Ιωάννα, τα λόγια της με έχουν βοηθήσει πάρα πολύ. (Ιωάννα μου γλυκειά εύχομαι να είσαι καλά. Εγώ μια καλά, μια down, μέχρι να με βαρεθούν οι βρωμοκρίσεις να πάνε απο κει που ήρθαν! Καιρός να με φοβηθούν αυτές...Πολλά φιλιά)

από ανώνυμος | Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011 0:22 πμ
Ξέχασα το όνομά μου ....Άννα .
από ioanna | Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011 1:44 μμ
geia sou annoula m! arrwsth me iwsh eimai 2 meres twra alla thn paleuw! se akouw apofasismenh apo auta pou egrapses kai poly xairomai! na sai kala kai kalh anastash na xeis! polla filakia!
από katerinainwonderland | Τρίτη, 26 Απριλίου 2011 4:49 πμ
olaa kala an apexoume apo to provlima ta leme wraia!!!1egw eimai se mia fash pou den exw mia pou den mporw na vrw douleia den exw spiti den exw tipota sthn mana m den thelw na girisw dioti o patrios m mia zwh m fertyhike asxima apo ta 16 menw monh m ta pernaw monh m k ponaw !!!vrika ena skuli xthes k to prosexw thelw na tou brw ena spiti mia oikogeneia dioti to latreuw alla uprxoun atoma pou lene psemata gia mena k den antexw k kserw tha vrethw sto dromo opote tha paw na pethanw ayrio na isixasw k egw apo ta provlimata!!
από ioanna | Τρίτη, 26 Απριλίου 2011 1:02 μμ
katerina kaneis dn einai ektos apo ta problhmata. o kathenas pernaei ta dika tou basana. to na fygeis etsi apo th zwh den apotelei lysh sto problhma sou! pisteuw pws k esy xereis oti auth dn einai h lysh. eisai se mia fash pou biwneis entona psyxologika themata, alla pistepse me lyseis uparxoun! pws epilegeis na pethaneis loipon th stigmh pou dn exeis dokimasei tis alles lyseis? krima den einai? bohthhse ton eauto sou pragmatika! phgaine se ena kentro dhmosias psyxikhs ygeias, milhse anoixta gia ta pragmata pou se apasxoloun. ekei sigoura tha se bohthhsoun. epishs apo auta pou egrapses blepw oti exeis kai oikonomika probnlhmata kai themeta oikogeneiaka, katoikias, klp. sta kentra auta yparxoun eidikoi pou mporei na erthoun se epafh me armodia atoma na se bohthhsoun akoma kai gia auta ta zhthmata! mhn to bazeis katw! oloi pername duskola! eisai dynath! alla kinhtopoihsou kai kane kati gia na bohthitheis! h zwh osa empodia kai duskolies k an exei , einai omorfh. kai edw eimaste oloi mia parea gia na milame, na bohthame o enas ton allon.dn se xerw proswpika omws noiazomai gia sena, einai krima na skeftesai tetoia pragmata! skepsou to k oti thes edw eimaste oloi.
από Αντώνης WolfBack | Τετάρτη, 4 Μαΐου 2011 10:21 μμ
@katerinainwonderland: Καλησπέρα, Κατερίνα. ΠΟΤΕ, μα ΠΟΤΕ η αυτοκτονία δεν είναι επιλογή, όσα προβλήματα και αν διατρέχουμε. Αρχικά θα πρέπει να βρεις τις ισορροπίες και θα οδηγηθείς από μόνη σου στο να βρεις την άκρη του νήματος. Πρέπει να πιστέψεις στον εαυτό σου και στο ότι δεν είσαι η μόνη που περνά δύσκολες ώρες και στιγμές. Οι περισσότεροι που γράφουν εδώ μέσα περνάνε πολύ δύσκολα και προσπαθούν καθημερινά να τα βγάλουν πέρα με νύχια και με δόντια. Το ίδιο θέλω να κάνεις κι εσύ. Την ζωή μας δεν την καταστρέφει κανείς, αλλά μόνοι μας την καταστρέφουμε υπολογίζοντας σε λάθος κριτήρια και στηριζόμενοι σε λάθος ώμους. Λένε ψέματα για σένα; Τότε δεν αξίζουν να αναπνέουν τον ίδιο αέρα με εσένα, οπότε μπορείς κάλλιστα να τους απορρίψεις και να μην ξανασχοληθείς μαζί τους. Ο πατριός σου δεν σου φέρθηκε καλά απ'τα 16; Τότε ξέρεις πως δεν είναι ικανός να σε βοηθήσει κι εσύ δεν έχεις την ανάγκη του! Τα οικονομικά προβλήματα υπάρχουν πάντα, ειδικά τον τελευταίο καιρό, αλλά κι αυτά λύνονται. Αν χαλαρώσεις και σκεφτείς τις διεξόδους που έχεις και αποκτήσεις την αυτοεκτίμηση που σου λείπει θα φτιάξει η ζωή σου τόσο γρήγορα, όσο είχε χαλάσει στο παρελθόν. Έχεις την δύναμη μέσα σου και ίσως να μην είσαι μακριά απ'το κουμπί που θα πατήσεις για να την πυροδοτήσεις. Περιμένω να μάθω νέα σου. Σου εύχομαι να είσαι καλά.
από ανώνυμος | Κυριακή, 8 Μαΐου 2011 4:54 μμ
Υποφέρω κι εγώ από κρίσεις πανικού τον τελευταίο 1μιση χρόνο.. Νομίζω πως έχω κάνει τα πάντα και αποτέλεσμα δεν εχω δει... Ίσα- ίσα που όσο περνάει ο καιρός νιώθω και χειρότερα. Φρικάρω με το παραμικρό και το χειρότερο είναι ότι πια δεν αντέχω να είμαι χωρίς κάποιον δικό μου. Πουθενά! Δεν θα αναφερθώ στα συμπτώματα μιας και από ότι βλέπω λίγο- πολύ είναι σε όλους κοινά. Θα πώ μόνο πώς ύστερα από πολλές συνεδρίες με ψυχολόγους, από 6 μήνες ομοιοπαθητικής, επισκέψεις σε παθολόγους, εξετάσεις, μια επίσκεψη σε ψυχίατρο και τους τελευταίους 4 μήνες θεραπεία με ανθοϊάματα συνεχίζω να νίωθω χάλια. Να πώ μόνο ότι είμαι άτομο που γενικότερα αποφεύγει τα φάρμακα, οπότε δεν μπήκα στη διαδικασία να πάρω φαρμακευτική αγωγή από την αρχή. Μόνο κάποια xanax μετά από παρότρυνση της μητέρας μου και αυτά σε πάρα πολύ άσχημες κρίσεις που έχω πάθει. Ομολογώ πως η ψυχοθεραπέια αν και με βοήθησε ουσιαστικά να καταλάβω σε ποιές καταστάσεις οφείλονται όλα αυτά (όχι πως δεν τις φανταζόμουν) δεν έκανε απολύτως τίποτα άλλο. Το κύριο πρόβλημά μου αυτή τη στιγμή είναι ότι είμαι άνεργη (έφυγα από τη δουλειά μου γιατι πραγματικά οι συνθήκες ήταν απαράδεκτες και στην ουσία από εκέι άρχισαν όλα, εκεί "τα έπαιξα") δεν μπορώ να κάνω καμία κίνηση για να δουλέψω ξανά. Δεν πιστεύω οτι θα τα καταφέρω σε έναν καινούργιο χώρο εργασίας να ανταπεξέλθω στο άγχος του πρώτου καιρου, στις πιθανές υποχρεώσεις και το σημαντικότερο στο που θα στραφώ τις ώρες που με πιάνουν οι κρίσεις.. Ας μη κοροϊδευόμαστε, ποιος εργοδότης θα καταλάβει οταν του πώ "συγνώμη λίγο, εγώ ζαλίζομαι μπορω να καθίσω λίγο να ηρεμήσω??" πράγμα που είμαι σίγουρη οτι θα συμβεί από την πρώτη μέρα. Ή έστω και είμαι τυχερή και δεν με πιάσει.. δεν θέλω να σκέφτομαι τι θα γίνει την ώρα που θα έχω κάτι σημαντικό να κάνω και πάλι θα πρέπει να πω το ίδιο.. Την πόρτα θα μου δείξουν και δεν θα έχουν άδικο. Και για να μην παραξηγηθώ, δεν είμαι καταστροφολόγος που με λενε οι γύρω μου. Μιλάω έτσι γιατί είναι κάτι που το παθαίνω στο σπίτι που κάθομαι, στο περίπτερο που παίρνω τσιγάρα δεν θα το πάθω στην καινούργια μου δουλεια??? Άλλο θέμα μου επίσης είναι η οδήγηση.. ΤΡΕΜΩ.. Και σας μιλάω με μετριοπάθεια, οι φίλοι μου με φωνάζαν Σουμάχερ κάποτε... και τώρα δεν μπορώ καν να διανοηθώ ότι θα πρέπει να οδηγήσω μόνη μου... Τώρα όσον αφορά το θέμα μου με τα χάπια, όσο κι αν προσπαθώ να το δω αλλιώς τόσο βλέπω μπροστά μου τον κόσμο να ουρλιάζει ότι απλά πνίγουν το πρόβλημα και αυτό αργά ή γρήγορα επιστρέφει.. Είμαι 27 χρονών.. Δεν μπορώ να με φανταστώ να πάιρνω χάπια για όλη μου τη ζωή. Και άσχετα με αυτό, είμαι ένας άνθρωπος που μου αρέσει να βγαίνω έξω με φίλους συχνά, και όταν βγάινω θέλω να είμαι ελεύθερη να πιώ τα ποτά μου και όχι να παραγγέλνω perrier !!!!! Δεν έχω ιδιαίτερο θέμα με το ποτό αλλά είναι από τα λίγα πράγματα που μου έμειναν να κάνω και αρνούμαι να μου απαγορεύεται να πιώ ένα ποτό στη βόλτα μου και χωρίς κανείς να μου εγγυηθεί για πόσο θα πρέπει να το κάνω αυτό. Πολλά είπα... Συγνώμη! Αν κάποιος έχει να πεί κάτι πάνω σε όλα αυτά, οτιδήποτε, θα χαρώ να δω κάποιο σχόλιο.. Αλήθεια δεν την παλεύω και δεν ξέρω τι (άλλο) να κάνω!!!!!
από ανώνυμος | Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011 9:03 μμ
Το βασικό είναι είναι να απδεχτείς ότι έχεις πρόβλημα , είναι το πρώτο μεγάλο βήμα απο κει και πέρα απομόνωσε πράγματα που σε ευχαριστούν και προσπάθησε να τα πραγματοποιείς. Προσπάθησε να κάνεις πράγματα ακόμη και με συμπτώμτα θα σε δυναμώσουν και θα σε βοηθήσουν να ξεπεράσεις τις φοβίες σου. Και κάτι τελευταίο όταν έχυς πυρετό αντιπυρετικά παίρνεις ? φυσικά , μη φοβάσαι να πάρεις χάπια για κάποιο διάστημα της ζωής σου. Τελος θα βγείς απο αυτή την εμπειρία πιο δυνατή και θα γνωρίσεις καλύτερα τον ευατό σου. ( πίστεψε τα πέρασα όλα αυτά τα τελευταί τέσσερα χρόνια της ζωής μου με πραγματικά δυνατά προβλήματα και κάποιες φορές συνεχίζω να τα περνάω ακόμα , thats me..
από ανώνυμος | Τρίτη, 10 Μαΐου 2011 4:22 μμ
Ανώνυμος : Σωστή φαρμακευτική αγωγή ΜΑΖΙ με κουβέντα σε ψυχίατρο ή ψυχολόγο. Δεν κάνουν όλα τα φάρμακα για όλους...Και όπως λέει και ο / η ανώνυμος παραπάνω πολεμάμε τις κρίσεις κατα μέτωπο. Φοβάσαι να οδηγήσεις? Μπες στο αυτοκίνητο και οδήγα. Θα καταλάβεις αμέσως πόσο δυνατή είσαι. Ή μάλλον ποσο ποιο δυνατή είσαι απο τον ίδιο σου τον φόβο. Δώσε χρόνο στον ευατό σου να το ξεπεράσεις. Με το χέρι στην καρδιά & μετά απο 3,5 χρόνια παρέα με τις κρίσεις εγώ προσωπικά τώρα μπορώ να πω ότι το χειρίζομαι καλύτερα. Οι κρίσεις έρχονται αλλά τις αντιμετωπίζω διαφορετικά...κρατάνε λιγότερο. Ευελπιστώ ότι θα σταματήσουν εντελώς κάποια στιγμή. Μέχρι τότε θα προσπαθώ όπως έκανα απο την αρχή...Κάνε το ίδιο κι εσύ! Στην ουσία φοβόμαστε τον ίδιο μας το φόβο. Αυτό είναι όλο! Δώσε χρόνο στον ευατό σου...Και το ποτό σου θα πιείς και σουμάχερ θα ξαναγίνεις! Απλά έχε υπομονή , επιμονή & βουρ τρέχα μπροστά. Η ζωή μας ανήκει.....
Άννα
από sotiris | Τρίτη, 10 Μαΐου 2011 9:05 μμ
eimai 17 etwn kai ola exoun alaksei sthn zwi mou apo tote pou arxisan oi kriseis panikou,me kanoun oti theloun elegxoun thn zwh mou,exw kourastei na zw me fobo, exasa thn sxoliki xronia logo apousiwn,exw priksei ton kolito mou me tis fobies mou oi o poies einai para polles kai den thelw na tis anaferw gia na mhn epireasw kapoion,exw kourasei kai exw stenaxwrisei tous goneis mou,milaw se psixologo mia fora thn ebdomada kai pairno kai seropram alla 3 mhnes exoun perasei kai den blepw kamia allagi apo tote pou arxisa na ta painro....otan milaw gia tis fobies mou sthn giatro pou mou ta egrapse tou tupou(an kai an,kai mhpws auto mhpws ekeino)mou leei oti prepei na katalabw oti olo auto einai ena paixnidi kai na psaksw na brw thn pragmatiki aitia pou aisthanome etsi,kathe fora pou paw ekei,thelw na malwsw mazi ths, exw kourastei parapolu apo authn thn katastasi,oloi na me rwtane {ti exeis se blepw down}kai egw na tous lew{tipota eimai mia xara}kai i psixologos kai i giatros kai oi goneis mou me lene na mhn sizitw gi'auto to thema giati me kanei xeirotera,den mporoun omws na katalaboun otan eimai se mia katastasi pou baraw sunagermo thelw na milisw me kapoion gia auto to thema,gia na mou dwsei dunami,apo oti exw katalabei oi giatroi kai oi psixologoi den mporoun na se kanoun tipota,prepei na kaneis esu kati,auto pou mporoun na sou kanoun einai na se dwsoun ta xapia ws boithima kai na sou baloun thn skepsi se pio swsti seira,apo ekei kai pera mono esu eisai autos pou mporei na se kanei kala,to thema einai oti egw den exw thn dinami na kanw kati tetoio,telos panton,egw apla thelw pisw thn palia mou zwh etsi opws htan prin tis kriseis panikou........
από ανώνυμος | Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011 1:19 μμ
"από ανώνυμος | Κυριακή, 8 Μαΐου 2011 4:54 μμ" Ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας, ανώνυμε και Άννα.. Η αλήθεια είναι ότι προσπαθώ πολύ τις τελευταίες μέρες. Οδηγώ, βγαίνω μόνη μου, μένω μόνη μου στο σπίτι κλπ.. Νομίζω ότι τα πάω καλά. Το πρόβλημά μου μέχρι στιγμής είναι το ότι δεν βλέπω προοδευτική βελτίωση τόσο καιρό.. Απλώς περνάω περιόδους που το χειρίζομαι καλύτερα και άλλες που δεν μπορώ να το χειριστώ και με παίρνει από κάτω. Για παράδειγμα οδηγώ μια-δυο φορές και όλα πάνε καλά και τις επόμενες 2 δεν καταφέρνω να το αντιμετωπίσω. Θέλω να πω με αυτό ότι πολλές φορές λέω "μπράβο" στον εαυτό μου αλλά έρχονται άλλες τόσες που λέω "ναι οκ, πάλι βασανίζεσαι!". Όσον αφορά τη φαρμακοθεραπεία, ναι όταν έχω πυρετό παίρνω αντιπυρετικό αλλά ξέρω ότι στην περίπτωσή μου το θέμα είναι πιό πολύπλοκο. Το χειρότερο είναι όλες αυτές οι παρενέργειες, η αμφίβολη διάρκεια θεραπέιας και η αμφίβολη αποκατάσταση. Δεν θέλω να πω κάτι για όσους τα παίρνουν απλά λέω ότι δεν είναι για μένα. Έχω φίλη που παίρνει την αγωγή της κανονικά, δεν την κρίνω. Για μένα το διαφορετικό των τελευταίων ημερών είναι οτι διαβάζοντας μια σελίδα που βρήκα εδώ πραγματικά με έκανε να αισθανθώ καλύτερα.. Είναι σαν να με καθοδηγεί πλέον στο πως να σκέφτομαι όταν παθαίνω τις κρίσεις και όχι πως να μην τις παθαίνω.. http://www.panicend.com/indexgk Η σελίδα είναι αυτή για όποιον δεν την έχει δει ήδη.. Εννοείται πως δεν σταματάω να προσπαθώ.. Τρέχω, παλεύω, ψάχνομαι.. Τώρα τι θα βρω παρακάτω αυτό είναι άλλη υπόθεση.. Το μόνο που εύχομαι είναι να βρω ΕΜΕΝΑ...
από ioanna | Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011 6:59 μμ
anwnyme pragmatika polu bohthhtiko kai xrhsimo to site pou mas edeixes! einai mia diaforetikh proseggish! euxomai na synexiseis na prospatheis kai na lytrwtheis apo tis krisoules! filia!
από stathis84 | Σάββατο, 21 Μαΐου 2011 9:52 μμ
to oti nomizw pws tha alaksw sunitheies kai oti trogome me ta rouxa mou kai den kserw ti thelw ofeilete stis kriseis panikou???an ginaite as m'apantisei kapoios.....
από evaggelin | Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011 11:30 πμ
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ...εχω γραψει κατα καιρους και διαβαζω παντα ολες τις εμπειριες των συμμετεχοντων σε αυτο το μπλοκ. θα ηθελα να ρωτησω την αποψη σου Αντωνη...λοιπον εχω ξαναναφερει οτι παιρνω πολλα χρονια σεροξατ,αποφασισα να τα κοψω,με τη συμβολη ψυχιατρου .δεν τα καταφερα,και καθε φορα υποτροπιαζω..μου συνεστησε λοιπον ψυχολογο και ψυχοθεραπεια,οποτε και χτες εκανα την πρωτη μου επισκεψη.Για να σε βαλω,να σας βαλω στο κλιμα,θα αναφερω πως πριν 11 χρονια εχασα την οικογενεια μου σε αυτ/κο δυστυχημα..συζυγο..μανα..πατερα,και εμεινα εντελως μονη.Εκτοτε εχω κονομησει μια ισχυρη φοβια για τον θανατο,αρρωστοφοβια..πανικους κτλ κτλ.Βεβαια η ζωη εφτιαξε,ειμαι παντεμενη με αξιολογο ανθρωπο,η καθημερινοτητα μου ειναι φυσιολογικη ως προς τα εξωτερικα ερεθισματα..αλλα...δεν εχω καταφερει να ξεριζωσω ολες τις παραπανω ΄΄ασθενειες΄΄.Ο ψυχολογος χτες μου ειπε οτι αργησα να κανω ψυχοθεραπεια,και ειναι δυσκολο αλλα οχι ακατορθωτο να επιτυχουμε πραγματα.Αλλα,δεν με απασχολει αυτο..Αυτο που με τρομαξε και μου εχει δημιουργησει ενταση,αγωνια,και φοβο,νιωθωντας οτι κοντευει να μου πυροδοτησει πανικο..ειναι πως μου προτεινε την ψυχοθεραπεια,λεγοντας μου οτι θα δημιουργηθουν εντασεις και προφανως αρκετη πιεση... Βγαινοντας απο το ιατρειο,μπηκα στο τρυπ.οτι με τη διαδικασια αυτη,της ψυχοθεραπειας, θα μου στριψει και θα καταληξω σε κανενα ψυχιατρειο.Αισθανομαι την αγωνια μου απο χτες να μεταμορφωνεται λεπτο προς λεπτο σε φοβο και πανικο....Ραντεβου εχω την αλλη τεταρτη,και ξερω οτι ολες αυτες τις μερες θα υποφερω με αυτη τη σκεψη..Αν ειναι ευκολο και οσοι εχετε αυτη την εμπειρια της ψυχοθεραπειας..σας παρακαλω πειτεμου την αποψη σας,θα με βοηθησετε παρα πολυ.....ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ....ευη!!!
από Αντώνης WolfBack | Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011 9:05 μμ
@evaggelin: Καλησπέρα, Εύη. Βρίσκεσαι πια σε καλό δρόμο και επιτέλους κάνεις κάτι σωστό για τον εαυτό σου. Τα seroxat δεν ήταν για πάντα (όπως κανένα φάρμακο για καμία ασθένεια). Από εδώ και πέρα, θα μπεις σε ένα λιγάκι πιο δύσκολο δρόμο δίχως εξωγενή υποκατάστατα που θα ξεγελούν τα όσα νιώθεις και αισθάνεσαι. Δεν θέλω να σου χαϊδέψω τα αυτιά, λέγοντας σου ότι από εδώ και πέρα τα πράγματα θα είναι εύκολα και απλά. Αυτό θα πρέπει να το κατανοήσεις και μόνη σου, αλλά δεν πρέπει να σε ανησυχήσει, μιας και οι δυσκολίες που θα συναντήσεις θα σε ανταμοίψουν ανάλογα με τα αποτελέσματα τους. Είναι ο καιρός που η ψυχή σου θα ξεγυμνώσει τον εσωτερικό σου πόνο με σκοπό να νικήσει τις όποιες αναστολές έχεις δημιουργήσει, άθελα σου, όλα αυτά τα χρόνια. Το άγχος, οι φοβίες και οι κρίσεις πανικού, όπως γνωρίζεις, οφείλονται σε κάποια μετατραυματική εμπειρία. Η δουλειά του ψυχολόγου είναι να σε κάνει να την ξεπεράσεις. Η πιο βασική μέθοδος του είναι να ξεγυμνώσει αυτή την εμπειρία και να σε κάνει να την ξαναζήσεις (άσχετα αν σου δημιουργήσουν ή όχι ενοχλητικά συναισθήματα ή κρίσεις πανικού.). Αυτή η μέθοδος θα σε σου δώσει να καταλάβεις τι ακριβώς φοβάσαι και, βλέποντας τον φόβο αυτό, να μπορέσεις να τον νικήσεις με την δική σου, πια, δύναμη. Μη σε τρομάζουν όλα αυτά. Θα χρειαστεί να κάνεις ακόμη λίγη υπομονή και κουράγιο. Με την δική σου προσπάθεια θα μάθεις να χειρίζεσαι τόσο τις κρίσεις πανικού, όσο και τις φοβίες σου, όταν πια καταλάβεις το ότι πια δεν θα μπορούν να χαλάσουν την καθημερινότητα σου με σκέψεις φαντάσματα. Αρχικά, σταμάτησε να αγχώνεσαι για τις μελλοντικές επισκέψεις στον ψυχολόγο. Μπορεί η αρχή να είναι δύσκολη, αλλά θα μάθεις και θα αποζητάς την βοήθεια του. Για κανένα απολύτως λόγο ΔΕΝ πρέπει να νιώσεις τόσο αδύναμη ώστε να σταματήσεις τις συνεδρίες. Μη μπεις στον φαύλο κύκλο που ίσως δεν σταματήσει ποτέ. Βρίσκεσαι στο τελικό στάδιο και απ'αυτό θα κριθεί η ποιότητα της ζωής σου η οποία τώρα χαραμίζεται ελέγχοντας και επανελέγχοντας λανθασμένα συναισθήματα. Για να πετύχει η ψυχοθεραπεία θα χρειαστεί η μέγιστη προσπάθεια από μέρους σου. Δεν είναι εύκολο αυτό, και το γνωρίζω, αλλά είναι αναγκαίο. Πίστεψέ με: Αν ήταν εύκολο, τότε κάτι δεν θα πήγαινε καλά με την θεραπεία και τότε θα έπρεπε να ανησυχείς. Τόσο καιρό ζούσες με κρίσεις πανικού και τα κατάφερες να φτάσεις ως εδώ. Υπάρχει κάποιος σημαντικός λόγος να ανησυχείς τώρα που προσπαθείς να τις αποδιώξεις; Θα χαρώ να μάθω σύντομα νέα σου.
από ΗΛΙΑΣ | Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011 6:17 πμ
gia sas paidia eimai 20 eton epatha tin proti krisi panikou prin 6 mines akolouthisan ales 3hs alla oi gonis mou me proseksan me pigan se psixologo kai psixiatro pira parosat kai lexotanil gia na iremiso to hfestio pou eipirxe mesa mou ....kai pou lete krisi panikou den mou ksanairthe alla iparxoun diafores xazofovies opos an den boreso na kimitho tha pethano kai alla teettiaa kai genika me tiranah enas fovos mesa mou pou einai pseftikos vevea to ksero alla kseree kai eseis oti einai adinato na to vgalo apo mesa mou afto ....tora ipa me tous gonis mou na kano kai psixotherapia gia tis fovies mou gia na teliosoume olo afto ....apo tote pou mou emfanistike afto to prama stin zwh mou eimai poli xalia re paidia omos kai me stenaxori afto vevea afto olo poksenithike malon epeidi eimai omofilofilos kai me stenaxori afto olo to prama kai epeidi to kratousa mesa mou kai den to paradexomouna malon me xttipise ekei olo afto ....andio kai kouragio efxomai se olous sas re paidia
από hlias | Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011 6:34 πμ
paidia tha grapso liga akoma dioti tora mou irthan kai xeromai kai parapoli pou ipaarxi afto to site dioti peira ligaki dinami mesa apo edo........afto pou ithela na po kiolas einai oti arxisa na ginomai kai pio prokatilimenos apo tin stigmi pou epatha olo afto to skiniko........borei na to kseperasa opos sas eipa kai sto epano to kimenaki genika to thema ton kriseon alla opos sas eipa emeinan diafores fovies na min boro na pao taksidia na min boro na figo apo tin poli mo me tous filous mou...genika h spoudes mou tis psiloparatisa kai polla alla kai exo kai aftin tin trelh fovia pou pao na kimitho kai petieme ston ipno mou apo to poli streesss ...veevea kseroume oloi pio einai to logiko to sosto alla den ksero pio o logos den boroume na stathoume sta podia mas ..,,,, kai merikes fores niotho sfiksimo sto kefgali kai nomizo tha ksefigo tha xaso ton elenxo alla paramono tiranieme apo tis skepsis dioti den ginete tpt ......tha ithela poli na mou apantisete kapioi pou na travate h na travousate to idio louki me emena ....efxaristo
από ioanna | Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011 12:31 πμ
hlia kalhmera! exw kai egw kriseis panikou edw kai 3 xronia. phgainw se psyxologo k me exei bohthhsei para poly. auto pou thelw na s pw einai oti ta pragmata pou mas katapiezoun, h pou ta katapiezoume emeis oi idioi einai dystyxws ayta ta opoia an dn ta antimetwpisoume sta isia tha mas apasxoloun kai tha mas tribelizoun to mualo kai thn psuxh panta. to gegonos oti pleon anagnwrises tis pragmatikes sou epithymies se kanei apo mono tou polu dynato. thelei kouragio k dynamh na anagnwriseis esy o idios to poios eisai kai ti thes pragmatika, eidika oson afora sthn sexoualikh protimhsh. na sthrixeis tis epiloges sou, me axioprepeia kai na agaphseis ton eauto sou. etsi tha se agaphsei kai tha se sebastei o kathenas. einai polu shmantiko pou exeis tous goneis sou sto pleuro sou. nomizw oti oi synedries me ton psuxologo tha se ofelhsoun idiaiterws! oi kriseis panikou tha fygoun molis agaphsoume k emeis ton eauto mas, ton apodextoume kai oti den mas aresei to allazoume. eyxomai na sai kala kai na xereis pws o kathenas mas pou antimetwpizei kriseis panikou exei mia xexwristh aitia, alla auto einai pou mas talaipwrei k mas xexwrizei parallhla. ola tha pane kala. filia
από evaggelin | Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011 7:29 μμ
ΑΝΤΩΝΗ...να σου πω ευχαριστω? νομιζω οτι ειναι τοσο χιλιοειπωμενο πλεον, απο βαθη καρδιας ομως θα σου πω οτι την βοηθεια που προσφερεις θα την εισπραξεις πολλαπλασια καποια στιγμη..ειναι το δωρο στην προσφορα σου...Οι ανθρωποι ειμαστε χαμενοι μεσα στη μιζερια ,και ο καθενας με την προσωπικη του ιστορια,φοβος ,πονος και αρνητικες καταστασεις,και καπου στην ακρη μια ελπιδα ξεπηδα απο το πουθενα..και αυτο συναντω εδω μεσα...Διαβαζω και ξαναδιαβαζω το μηνυμα σου,και πιστεψεμε γινεσαι σκαλοπατι,για ενα βημα ακομη παραπανω..να σαι καλα και να χεις παντα γαληνη στην ψυχη σου..αυτο σου ευχομαι εγω . Θα τα ξαναπουμε συντομα και ευελπιστω με πολυ καλυτερα νεα. ευη!
από akaki11 | Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011 8:16 μμ
gia sas eimai a akis pasxw apo krisis panikou edw kai 4 mines.ola arxisan apo tin imera pou piga sto giatro kai mou eipe oti prepei na kanw xirourgio ston auxena..ekini tin wra to pira pollh xalara meta apo mia eudomada arxisan ta simtomata.entoni taxikardia fovies etc.piga ekana e3etaseis se ena nosokomio kardiografima kai aimatos ola htan ok.meta apo mia eudomada mpika xirourgio 4 wres htan kai prin mpw fisika ekana geniko check up ola fisiologika giati an den htan den monizw na me evezan xirourgio....meta to xirourgio foraga ena kolaro 24 wres to ikostetraoro gia enan mina,perasa megalh friki olo ton kero mexri pou ir8e h mera kai to eugala..htan les kai efige ena varos apo tin psixi mou pragmatika mera tin hmera imoun kai kalitera mexri tin teleutea eudomada ola arxisan apo tin arxh zalades anxos iligous kai pali auth h atimh h arostofovia den mporw na xwnepsw oti den exw tipota...prospa8w alla einai arketa diskolo exw arxisei edw kai 2 mines omiopa8itiki me voi8ise sigoura alla exw auta ta skabanevasmata o giatros etsi ta leei tonizontas mou oti prepei na ta peraseis gia na ka8arisei h psixi sou kai oti eimai arnikws arketa akoma tin deutera 3ekinaw reiki lene oti sou ko8odigei to mialo kai diwxneis tis arnitikes skepseis.elipizw na pane ola kala.exei kaneis kanei reiki;ton exei voi8isei se auton ton tomea;
από ηλιας | Σάββατο, 4 Ιουνίου 2011 6:45 πμ
file akaki min anisixis genika den einai tpt tha mino se afto pou sou eipai o giatros sou oti tha perasis apo kapia skaboanevasmata gia na katharisi h psixi sou dioti kai ego eixa pathi krisi panikou tin kseperasa alla eixa trelh arostofovia kai exo akoma merika themata oxi oti patheno krisis panikou alla einai aftin h thlipsi kai pollaa alla sinesthimata pou pername ...min anisixix kai apo tin stigmi pou borei kai kanis kai tin parakato therapia pou aneferes bravo sou ola afta para mono kalo tha sou kanoune ........ego na fandastis nomiza oti den tha kimitho pote kai oti tha pethano veva panta kimomoun alla ksipnousa me afto to anxos pali dld arostofovia pou stin ousia einai plasmatiki alla me ton kairo otan pao gia ipno leo afto einai pseftiko kai den tha me nikisis alla tha se nikiso kai se merikse periptosis otan den boro na kimitho perno lexotanil miso vevea alla poli spannia....tha sou po tria pramata me liga logakia ,pistepse ston eafto sou ....asxolisou me kati....kai min akous genika tous girous sou gt se aftin tin fash eimastai ligo efkolopisti oli mas me afto to provlima afta kali epitixia file
από ΗΛΙΑΣ | Σάββατο, 4 Ιουνίου 2011 6:59 πμ
ioanna mou se efxaristo gia tin apantisi sou alla vleepeis to oti den fenomai omofilofilos kai oloi lene apo to oikogeniako perivalon ante tha pantrepsoume kai ton hlia tha vri ena kalo koritsi etsi katapiezomai gt den kseroun stin ousia oi gonis mou oti eimai omofilofilos malon aftin einai h etha pou pathena tis krisis panikou kai tora exo genikaa thlipsi se efxaristo pantos gia ta thetika sxolia sou
από sabinakii | Σάββατο, 4 Ιουνίου 2011 4:54 μμ
γεια σας.ειμαι μολις 17 ετων και απο το Σεπτεμβριο,οταν ξεκινησα τη 2α λυκειου επαθα εντελως ξαφνικα κριση πανικου.γενικα επειδη ειχα περασει πολλα με την οικογενεια μου και η σχεση μου ηταν χαλια,ξεσπασε ετσι ο εαυτος μου.ειχα παει σε ψυχολογο εντελως προληπτικα 3 μηνες πριν την πρωτη μου κριση.εκεινος με βρηκε μια χαρα.το Σεπτεμβριο ομως η ζωη μου αλλαξε.χωρισα ευτυχως μετα απο μια μακροχρονια σχεση και δικη μου επιλογη και τωρα ολα δουλευουν τελεια στη ζωη μου!εχω εναν πααααρα πολυ καλο συντροφο που με αγαπαει,με κατανοει και ειναι στο πλευρο μου.οι κρισεις μειωθηκαν και το 2011 εχω παθει μονο 2 φορες.οταν το ειχα παθει πρωτη φορα,δεν ετρωγα,δεν κοιμομουν,νομιζα οτι θα πεθαινα,δεν μπορουσα να κουνηθω.παρολο που ολα ειναι καλα τωρα με την οικογενεια μου και με το συντροφο μου,αποφευγω τα τρενα,το μετρο,καμια φορα και το αυτοκινητο με το φοβο οτι θα το ξαναπαθω.οταν ομως ειναι γνωστοι μου διπλα μου,τοτε ολα ειναι καλα επειδη ξεχνιεμαι.με το Λυκειο θα παμε στο Λονδινο για 5 μερες και ΔΕ ΘΕΛΩ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΧΑΣΩ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΤΑΞΙΔΙ.το προβλημα ειναι οτι δεν εχω ξαναμπει σε αεροπλανο και τρεμω μονο στην ιδεα οτι θα παθω κατι εκει πανω και θα ειμαι 3,5 με 4 ωρες στον ιδιο χωρο.νιωθω απλα αβοηθητη!Σας ευχαριστω εκ των προτερων!
από alexandro.. | Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011 0:20 πμ
geia xara se oloys filoi m...ayto poy me apasxolei edw kai xronia me tin krisi panikoy einai oti moy dimioyrgithike prin 5 xronia perasa poli diskola kai me eixe parei apo kato logo to oti exasa polla kila se ena mina mesa kai paroligon na patho neyriki anorexia..eytixos ti glitosa alla to thema m einai oti apo tote exw tis fovies tis anakatosoyras kai tis taseis gia emeto...opote arxizei na me pianei kati tetoio me kovei krios idrotas kai opoy kai na eimai eite sti doyleia eite gia kafe me parea i opoydipote aloy thelo na exafanizome oste na niotho poio asfalis kai poio xalaros oste na moy feygei teleios ayto pou niotho...to thema einai oti to eixa nikisi oso mporoysa diladi alla tora teleytea pao na perasw pali ta idia ..den thelo na katafigo se psixologo dioti pisteyo oti den tha me giatrepsei mono egw o idios mporo alla pera apo ayto pos tha to kano efoson eimai adinatos sinaisthimatika...?exw mathei na dino simboyles se sinathropoys moy thetikes kai geniaka swstes gia ta opoiadipote provlimata toys to thema einai oti tora poy xreiazome ego boitheia den mporo na efarmoso tis simvoyles se mena dioti den me afinei to mialo...den xerw einai fores poy me pianei apognosi kai ta vazo me ton eyato m..den xerw alla ayti i krisi me kanei na aisthanome tin kathe stigmi poy pernao oti kai na einai ayti simantiki..
από THESSALONIKH | Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011 11:10 μμ
file alexandro kseroume oloi oti h parenergies pou afinoun oi krishs panikou einnai diafores fovies opos kai einai kai h dikia sou dioti sttin ousia einai kati pseftiko afto pou niothis alla to pathenis dioti einai mia fovia opos sou eipa o tropos gia na to antimetopisis file mou einai oxi na prospathis na to dioxnis apo to mialo sou alla otan sou erxxete h fovia aftina na ti exeis san filo sou kai na les oti aploustata den se niazi aftos o fovos pou sou erxete dioti einai pseftikos kai oxi me to na piezis ton mialo sou na figi afto to prama kai h skepsi apo pano sou opos sou eipa to kanis xirotera etsi .................px na sou po pos dioxno eggo tin dikia mou fovia ego nomizo oti me tha ksefigo tha patho kati tha trelatho eno stin ousia to kseroume pos olo afto einai plasmatiko e otan mou erxete leo entaksi einai kati pseftiko den tha se diokso ego esei opote thes fige kai etsi meta apo kapia leptakia ipoxori ......kai afto pou eipais peri psixologou na pas dioti tha se vohthish poli se polla themata kai min fovase tpt ola tha pane kala
από alexandro.. | Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011 1:17 πμ
se eyxaristo poli file m.. apla prospatho na simvivasto me ayto kai na min dino kai poli vasi...apla einai fores poy exw xasei megales sigkentroseis poy aforan ti doyleia m opos kai xenixtia me parees kai o logos einai aytos oti exw ti fovia min me piasei kati kai sinexeia leo ston eyato m ..(kai na me poiasei ti egine den me niazei den me apasxoli ti tha poyn i gyro m kai to pos tha me doyn an tha me krinoyn i oxi pragmatika den me apasxoli katholoy)apla merikes fores to xano dioti niotho eglovismenos..pragmatika den exw mpei stin idea oti tha m perasei apla leo oti tha simvivasto me ayto kai apla prospatho na to diaskedazw me ton diko m tropo....asxeta apo to oti apo tote pou mou simvenei ayto niotho oti ta pragmata poy kano einai simantika i kathe stigmi poy pernaei sti zwi moy ti zw den xerw an einai kalo i oxi....pantos xerome poy ta sizitaw dioti oi sinathropoi m den to katalavenoyn den me poianoyn opos akrivos thelo apla toys fenete paraloga ayta poy toys leo...mipos eimai?
από ioanna | Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011 2:11 πμ
alexandro.. se kamia periptwsh dn eisai paralogos h les pragmata paraloga! apla an kapoios dn to exei perasei einai dyskolo na katalabei pws niwthoume. ayto omws dn prepei na se problhmatizei! apo auta pou grafeis blepw oti eisai syneidhtopoihmenos, xereis ti soy symbainei k ti thes! synexise etsi! pisth thelei file kai douleia me ton eayto mas!
από hlias | Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011 3:32 πμ
tha simfoniso me tin ioanna file mou............. kai ego etsi leo ston eafto mou pos den tha perasi pote kai tha eimai distixismenos me afto alla leo kapia stigmh tha figi apo mesa mou afto to prama kai vasika einai kai logiko na to pathenis afto san anthropos einai kati to anthropino dld kai sou sinisto min milas me alous giafto dioti den se katalavenoun an den to pathoun ego epatha krisi panikou ton avgousto pou mas perase kai exei alaksi h zwh mou all to prospatho poli exo diafores fovies kai min nomizis eisai mono s kai aloi poloi anthropoi einai pou exou tetia provlimata ego kathemera sxedon niotho ena sfiksimo sto kefali mou kai nomizo oti tha trelatho alla meta apo ligo pernah gt einai o fovos pou mas kani etsi/////
από Γιώργος | Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011 6:53 μμ
Γεια σας. Διάβασα πολλά από τα παραπάνω σχόλια και σκέφτομαι ότι δεν είμαι ο μοναδικός άνθρωπος που περνάει τη τραγική κατάσταση της Κρίσης Πανικού. Είμαι 34 χρονών και μόλις ένιωσα μια κρίση πανικού την προηγούμενη Παρασκευή. Το θέμα είναι ότι γνωρίζω τι συμβαίνει γιατί το είχα νιώσει πρώτη φορά πριν περίπου 5-6 χρόνια όταν είχα περάσει κάποιες συναισθηματικές καταστάσεις με την υγεία μου και είχα φοβηθεί. Σε εκείνη την περίοδο είχα φαρμακευτική αγωγή 6 μηνών όπου τελικά κατάφερα να ξεπεράσω την αγοραφοβία και άλλες συνέπειες των κρίσεων πανικού. Φυσικά άργησα πάρα πολύ να ξαναμπώ σε Μετρό και Αεροπλάνο και πάλι με βοήθεια χαλαρωτικών χαπιών. Αλλά σιγά σιγά και χαλαρά. Δεν μπορούσα πλέον να κάνω κάτι επικίνδυνο όπως πριν αλλά σιγά σιγά κάτι κατάφερνα. Τελικά και ταξίδεψα αρκετές φορές με αεροπλάνο και άρχισα να κάνω πιο δύσκολα σε επικινδυνότητα πράγματα. Όμως από την πρώτη φορά που ένιωσα την κρίση πανικού, έχω πάντα μαζί μου όπου πάω τα χάπια ΧΑΝΑΧ για να νιώθω λίγο ασφάλεια στο σταμάτημα της κρίσης. Ελάχιστες φορές τα χρησιμοποίησα και πάντα όταν ένιωθα κίνδυνο. Το τελευταίο χρόνο όμως περνάω μια οικογενειακή περιπέτεια υγείας όπου μου έχει δημιουργήσει συναισθηματική και έτσι την προηγούμενη εβδομάδα πέρασα μια κρίση πανικού όπου τελικά πήρα 2-3 XANAX για να ηρεμήσω από την ταχυπαλμία, το τρέμουλο και την φοβία για την ζωή μου. Ξεκίνησα φαρμακευτική αγωγή με XANAX μετά από εντολή του γιατρού μου για 10 μέρες καθώς επίσης και συνεχής χαλάρωση. Σήμερα μετά από 5 μέρες κατάφερα να οδηγήσω μόνος μου, να πάω στη δουλειά μου και να κάνω πράγματα μόνος μου. Ελπίζω να λάβω και μια βοήθεια από Κινητή Μονάδα Ψυχικής Υγείας σύντομα. Θέλω να δώσω κουράγιο σε όλους εσάς που βιώνετε καταστάσεις Κρίσεων Πανικού. Σε οποιονδήποτε μπορεί να συμβεί. Θα τα καταφέρουμε. Κουράγιο και προσπάθεια. Ευχαριστώ.
από evaggelin | Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011 10:19 μμ
Γεια σας με την ζεστη οι κρισεις πανικου αυξανονται? Εμενα αυτες τις μερες με εχουν ταραξει...ολο νομιζω οτι δεν εχω αναπνοη και σκαω,συμβαινει και σε σας αυτο???
από Αντώνης WolfBack | Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011 10:33 μμ
@evaggelin: Πραγματικά, το καλοκαίρι είναι η δυσκολότερη εποχή σε όσους βασανίζονται από κρίσεις/διαταραχές πανικού. Σχετικό άρθρο έχει ανέβει εδώ: http://kriseis-panikou.pblogs.gr/2008/11/363575.html
από HLIAS | Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011 1:05 μμ
tha ithela tin topothetisi sas se afto to erotima pou tha sas theso an boreite na me vohthisete kalos.....ego epasxa apo krisis panikou tis kseperasa vevea den ksanairthan gt den to epetrepa ego aplos olo afto to thema me afisi kapio anxos pou den boro na to prosdioriso akrivos piga se psixiatro kai mou eipa na paro kapia xapakia parosat mou eksigise tous logous kai ta lipa ... alla episkefthika kai enan psixologo pou mou eipai oti tha ta lisoume ola xoris xapia me psixotherapia .....vevea o psixiatros pou mou eipai gia ta xapia mou eipa oti boreis kai an min pernis farmaka alla h psixotherapia tha argisi pio poli eseis ti tha kanate sti thesi mou ......efxaristo
από evaggelin | Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011 7:14 μμ
Nαι το διαβασα.Σ ευχαριστω Αντωνη.!
από cy | Σάββατο, 25 Ιουνίου 2011 11:15 μμ
pasxo apo kriseis edo k 3 xronia peripou... stin arxi araies... eno psoniza se megalokatastima..... sto aeroplano eno tha taksideva.... tous teleytaious 6 mines pio syxnes.... exei katantisei martyrio... giatro den piga para tis parotrinseis tou sizigou mou...... mporei na ksipniso to proi k na eimai kala k meta sti douleia na xo zalades, taxypalmies k to mono pou na thelo einai na fygo na pao spiti.... ekei mono niotho asfaleia.... mou tyxe na min koimamai 2 oloklira meronikta...... prin 2 ores imouna se estiatorio me to sizigo m kai to paidi mas me piase pali.... ithela na fygo... fysika den eipa tipote..... me katalave o sizigos oti kati eixa tou eipa tha perasei einai apo tin kourasi.....prospathei o kaimenos na katalavei ti perno alla ama den to ziseis den ksereis..... me to sizigo mou exoume poly kali sxesi.... agapiomaste poly.....kai theloume poly akoma ena moro.....prin 1 xrono eixa mia apovoli... apo tote agxos...... niotho oti kylaei o kairos k den tha mporeso na kano allo paidi..... den ksero...... niotho xameni.....vrika poly voithitiko to site sas... vrika poly xrisimes plirofories..... na ste kala oloi k elpizo syntoma oloi mas na vroume tin ygeia mas...
από evaggelin | Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2011 11:18 μμ
ANTΩΝΗ πηρε το ματι για μια συναντηση που λεγατε οτι θα κανετε πραγματοποιηθηκε? και αν οχι υπαρχει περιπτωση να γινει καποια στιγμη?
από ioanna | Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2011 11:57 μμ
evaggelin geia s! dn exei ginei akoma h synanthsh, alla m eipe o antwnhs oti tha ginei kapoia stigmh. an dn kanw lathos pio palia eixes grapsei ena comment k eixes dwsei to mail sou. epeidh dn mporousa na afhsw mhnyma tote edw sto blog sou eixa grapsei kati sto mail sou. dn xerw an to xeis dei...
από evaggelin | Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2011 0:26 πμ
Iωαννα μου δεν εχω βρει τιποτα στο μαιλ μου,και για αυτο και δεν σου ειχα απαντησει,αν το εχεις ακομα μπορει να μου στειλεις οτι θελεις,οσο για την συναντηση εννοειται οτι ενδιαφερομαι να τα πουμε απο κοντα. Το μαιλ μου ειναι, litsabill@hotmail.com. οτιδηποτε χρειαστητε!!
από ioanna | Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2011 3:12 μμ
evaggelin sou esteila xana sto mail sou. an mporeis des to mia k pes mou an sou exei erthei auth th fora! filia!
από evaggelin | Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2011 6:47 μμ
ιωαννα μου,βρηκα και τα δυο σου μηνυματα,το πρωτο που το εχεις στειλει εδω και μερες ηταν καπου αναμεσα στα 400 που ειχα τελευταιο,τελευταιο.Τωρα που εκανα εκκαθαριση,το βρηκα.Θελω να σε ευχαριστησω που μπηκες στον κοπο και μου απαντησες και μου εγραψες ολα αυτα,πραγματικα ειναι μεγαλη υποστηριξη!!! Το μειλ μου το ξερεις οτι θελησεις ειναι στη διαθεση σου!! Σε ευχαριστω και παλι,φιλια ευη!
από antigoni | Κυριακή, 10 Ιουλίου 2011 9:23 μμ
antigoni geia sas apo pou na arxiso kai egw edw kai 2 xronia ipoferw apo zalades apoleia akoeis ponokefalo adinamia sta podia exw paei se dieforetikous giatrous ekana oles tis eksetasis ola arnitika mou dwsane psyhofarmaka tipota pali ta idia den kserw ti na kanw auto pou pernaw den perigrafete pios pernaei ta idia
από evaggelin | Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011 11:40 μμ
EΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ,ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΕΤΕ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΛΙΓΟΤΕΡΟΥΣ ΠΑΝΙΚΟΥΣ,ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ..ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΘΟΛΟΥ.ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ!!!!! ΑΝΤΩΝΗ ΜΟΥ ΕΝΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΚΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑ! ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΛΟΙΠΟΝ!!
από ανώνυμος | Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011 1:39 πμ
δεν ξερετε ποσο χαιρομαι που βρηκα ενα στηριγμα αυτη την στιγμη... βλεπω τις μαρτυριες αλλων ανθρωπων και νιωθω οτι ολοι συμπασχουμε.Εγω παθαινα κρισεις πανικου για 2 χρονια βεβαια το καταλαβα μετα απο χιλιαδες εξετασεις που ειχα κανει και μου το ειπε και ψυχιατρο , ο οποιος ήταν αρνητικος να μου δωσει φαρμακα .ετσι εκανα ψυχοθεραπεια οπου μεσα σε 15 συνεδριες ειχα μαθει να μην αφηνω το εαυτο να παθαινει κριση..ποσο ειχα χαρει ελα ομως που παλι μετα απο 1 χρονο εμφανιστηκαν σε συνδιασμο με εντονη αρρωστοφοβια.Φοβαμαι να κανω εξετασεις γιατι το θεωρω δεδομενο οτι θα μου βρει ο γιατρος τα παντα ..απο καρκινο και οτι πιο δυσκολη αρρωστια υπαρχει ..σε ψυχολογο δεν παω γιατι νομιζω οτι ειναι παθολογικο και απο αυτο πασχω οτι θα πεθανω ακαριαια κοκ.ειναι μαρτυριο αυτο που ζω γιατι μαζι μα την κριση μου κανουν παρεα η αγοραφοβια και η ιδεοψυχαναγκαστικη συμπεριφορα μου αρεσει που ηθελα να γινω και μανα ....
από ion | Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011 3:39 μμ
Είναι η πρώτη φορά που γράφω αλλά έχω μπει τόσες και τόσες φορές σε αυτό το blog και νομίζω πως όλοι θα συμφωνήσετε μαζί μου,άλλωστε κατά καιρούς όλοι το έχετε πει,πως η βοήθεια και η στήριξη που μας δίνεται απλά δεν υπάρχει!!Βλέποντας αυτήν την προσπάθεια του Αντώνη και το πόσο μας έχει κάνει καλό, νομίζω πως έχω ανάγκη να μοιραστώ κι εγώ μαζί σας κάποια πράγματα.Πρν μερικούς μήνες διάβαζα αυτό το blog απελπισμένη,φοβισμένη,απογοητευμένη και όλα τα αισιόδοξα μηνύματα που έπαιρνα όπως ότι ο πανικός είναι κάτι που μπορεί κανείς να ξεπεράσει αν προσπαθήσει μου φαινόντουσαν απλά λόγια παρηγοριάς χωρίς κανένα αντίκτυπο στην πραγματικότητα,έτσι το ένιωθα.Ξεκίνησα να πηγαίνω σε ψυχίατρο και σιγά σιγά όσο απίστευτο κι αν μου φαινόταν στο παρελθόν ή μπορεί να φαίνεται σε μερικούς από εσάς,οι κρίσεις υποχώρησαν και πλέον δεν έρχονται!Δεν έχουν λόγο να έρθουν!Η αλήθεια είναι πως ακόμη έχω δουλειά να κάνω γιατί το άγχος είναι και λιγάκι ύπουλο αλλά αυτό που εγώ είδα είναι ότι οι κρίσεις πανικού είναι μια φούσκα.Κάτι στο μυαλό μας που έχει μπλοκάρει ή έχουμε σχηματίσει λάθος αντίληψη.Αν βρεις τι είναι αυτό ο πανικός θα φύγει από μόνος του! Επίσης, ανώνυμε νομίζω πως αξίζει να πας σε ψυχολόγο.Μπορείς να του πεις το ιστορικό σου,εννοώ που πριν δυο χρόνια είχες εμφανίσει κρίσεις πανκού, να το συζητήσεις,να πεις ακόμα και το ότι φοβάσαι πως είναι παθολογικό και εκείνος θα σε κατευθύνει.Και εγώ πολλές φορές είπα στον ψυχίατρο πως νομίζω ότι συμπτώματα που έχω είναι παθλογικά,είναι φυσιολογικός αυτός ο φόβος.Αλλά νομίζω πως καλό θα ήταν να προσπαθήσεις να σταματήσεις να ασχολείσαι με τα συμπτώματα γιατί τελειωμό δεν έχουν και σχηματίζουν ένα φαύλο κύκλο.Ψάξε να βρεις το γιατί νιώθεις έτσι με οδηγό τα συναισθήματά σου και ειλικρινά θα δεις ότι τα συμτώματα θα φύγουν μόνα τους. Ελπίζω να μη σας κούρασα,θα τα πούμε σύντομα ξανά!
από lidia__ | Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011 1:31 μμ
Geia sas. Eimai 26 etwn kai apo ta 22 mou pathena kriseis panikou.Eite hmoun mesa sto spiti eite ekso se kosmo. Piga se psixologo, se psixiatro, pira gia merikous mines antikatathliptika kai ustera oi kriseis elatothikan mexri pou eksafanistikan.O giatros mou eixe pei oti to 80% einai diki mou prospatheia na to kseperaso kai 20% me boithaei to farmako. Edo kai 2 xronia pou exo kopsei to farmako exo pathei mono mia krisi panikou (ki auti polu xalari). Ki auto sumbainei oxi giati me exoun boithisei ta farmaka alla giati "tin exo dei allios"!!! Kathe fora pou agxonomai oti pao na patho krisi panikou leo : " ok as tin patho na teleionoume, exoume kai douleies" h se alli periptosi pou niotho oti pao na lipothimiso leo :" e ma pia as lipothimiso!!!siga to pragma!!!". Me to pou skeftomai auta... feugoun ola apo to mualo mou os dia mageias!!!!Einai pragmatika polu entiposiako!!!Pleon den me ptoei tpt!Zo ti zoi mou fusiologika, ki oti einai grafto na patho....tha to patho oso ki an agxotho ego!Sugnomi an sas kourasa...euxomai na sas boithaei i istoria mou kai na sas dinei dunami!
από grooveisintheheart | Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011 1:46 μμ
Έχω κρίσεις πανικού;
Εδώ και 2 ημέρες ξυπνάω ξαφνικά το βράδυ με έντονη δύσπνοια και σφίξιμο στο στήθος. Αντιλαμβάνομαι εκείνη τη στιγμή πως δεν πάσχω από κάτι οργανικό έχω όμως μία έντονη αίσθηση ματαιότητας. Παίρνω κανά δυο βαθιές αναπνοές και μέσα σε 5 λεπτά είμαι εντάξει. Πριν από το 2ο συμβάν, γυρνώντας στο σπίτι αισθάνθηκα το πρόσωπό μου να μουδιάζει και το απέδωσα στον πολύ κλιματισμό
. Έχω κρίσεις
πανικού;
από Αντώνης WolfBack | Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011 1:43 μμ
@grooveisintheheart. Πόσο αγχώδης άνθρωπος είσαι; Απ'τα αναγραφόμενα πιστεύω πως τα όσα νιώθεις οφείλονται σε αγχώδες διαταραχές. Αν καταφέρεις να ελέγξεις το άγχος σου, το πιθανότερο είναι να νιώσεις πολύ καλύτερα και, επιπλέον, να αποφύγεις όλα εκείνα τα συναισθήματα που θα μπορούσαν να σε οδηγήσουν σε διαταραχές πανικού.
από Αντώνης WolfBack | Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011 1:45 μμ
@lidia Σ'ευχαρισούμε πολύ lidia για την ιστορία σου. Είναι ευχάριστο το γεγονός που βλέπω πως αναγράφονται ιστορίες από ανθρώπους που κατάφεραν να ξεπεράσουν τα προβλήματα τους και να προσπαθούν να δώσουν κουράγιο στους υπόλοιπους συνανθρώπους τους που νιώθουν ακόμη προβληματισμένοι. Να είσαι καλά!
από Αντώνης WolfBack | Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011 1:54 μμ
@ion. Καλησπέρα, ion! Πάντοτε θα υπάρχει κάποια στήριξη για τα όποια προβλήματα αντιμετωπίζουμε. Το να δημιουργήσω αυτό το blog το θεωρούσα άκρως αναγκαίο, αλλά εσείς είστε που δίνεται καρπούς σ'αυτή μου τη προσπάθεια. Και αυτό που προσπαθώ να περάσω εδώ μέσα είναι το γεγονός του ότι οι κρίσεις πανικού μπορούν να ξεπεραστούν και να διαπιστωθεί μια και καλή πως όλα αυτά είναι μια φούσκα (όπως πολύ καλά το γράφεις στο σχόλιο σου.). Αν δεν έχουμε τα διαθέσιμα όπλα για να πολεμίσουμε τις ίδιες τις κρίσεις πανικού, τότε ίσως έχουμε τα κατάλληλα όπλα για να ξεριζώσουμε τις ρίζες του προβλήματος, όπως είναι το άγχος που τις δημιουργεί. Η θετική σκέψη και η συλλογική προσπάθεια είναι πλέον ο κατάλληλος τρόπος για να αποδράσει κανείς απ'τα προβλήματα που τον βασανίζουν. Σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
από Αντώνης WolfBack | Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011 2:08 μμ
@ανώνυμος. Καλησπέρα, ανώνυμη. Τίποτε δεν σε εμποδίζει ώστε να γίνεις μάνα. Αυτού του είδους η ματαιοδοξία δεν θα οδηγήσει πουθενά και το γνωρίζεις πολύ καλά αυτό. (δεν χρειάζονται, πλέον, περαιτέρω υποδείξεις.). Γράφοντας αυτό το σχόλιο σου, από μόνη σου, καταλαβαίνεις από τι ακριβώς πάσχεις, αλλά ακόμη δεν μπορείς να χωνέψεις ότι είναι κάτι ψυχολογικό. Γνωρίζω πολύ καλά το ότι η αρρωστοφοβία είναι η χειρότερη όλων και είναι δύσκολο να γιατρευτεί, ειδικά αν δεν κάνεις τίποτε και απλώς κάθεσαι να μαραζώνεις. Αλλά ως εδώ! Βάλε ένα τέλος σ'αυτό και προσπάθησε να απαλλαγείς απ'τις δυσάρεστες και αυτοκαταστροφικές σκέψεις που το μόνο που θα σου προσφέρουν είναι να σε κάνουν να νιώθεις καταθλιπτικά και άσχημα. Ακόμη κι αν γνωρίζεις από τι βασανίζεσαι, ξεκίνησε τις εξετάσεις. Κάνε τα πάντα. Πήγαινε σε όποιον γιατρό επιθυμείς ακόμη κι αν αυτό είναι μια ταλαιπωρία για σένα. Όταν κλείσεις τον κύκλο των επισκέψεων και προτού γυρίσεις πάλι απ'την αρχή (στις συνηθισμένες σκέψεις του τύπου: Μήπως κάτι μας ξέφυγε; ), τότε επισκέψου έναν ψυχίατρο για μια φαρμακευτική αγωγή. Σε συνδυασμό με μια ψυχολογική βοήθεια θα σε κάνει να αποδράσεις απ'την αγοραφοβία και την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Είναι κρίμα να βασανίζεσαι, ειδικά όταν υπάρχει λύση στο πρόβλημα σου. Τέλος, η άρνηση του ψυχιάτρου στο να σου δώσει φάρμακα δεν μου φαίνεται και τόσο λογική. Ίσως μια φαρμακευτική αγωγή θα σε βοηθούσε αρκετά ώστε να στυλωθείς πάλι στα πόδια σου. Μετά την φαρμακευτική αγωγή θα μπορέσεις να βάλεις πλώρη για κάποιο μωρό (παρόλο που δεν είμαι ούτε ψυχολόγος ούτε ψυχίατρος, δεν θα συνιστούσα κύηση και φάρμακα μαζί...) Σου εύχομαι να πάνε όλα καλά!
από grooveisintheheart | Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2011 0:40 πμ
Ευχαριστώ για την απάντηση. Θα προσπαθήσω να το ελέγξω
από ανώνυμος | Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2011 2:40 πμ
Καλησπέρα σας λέγομαι Μαρία και είμαι από την Κατερίνη , έχω μέρες που βρήκα το sites σας (αν το γράφω και σωστά) ..και δεν προλαβαίνω να διαβάζω τα άρθρα σας.Παθαίνω κρίσεις πανικού τα τελευταία 3-3,5 χρόνια με τα γνωστά συμπτώματα με πιο έντονο το αίσθημα του σεισμού σε όλο το κορμί μου.Ο παθολόγος μου είπε ότι είναι διαταραχή άγχους -πανικού ...θα πάω σε ψυχίατρο αύριο κιόλας γιατί μόλις τώρα μου ήρθε μία κρίση και πάλι αλλά με διαφορετικό σύμπτωμα ενώ ήμουν ξαπλωμένη στον καναπέ και μου έκανε χαλαρωτικό μασάζ ο άνδρας μου ξαφνικά δεν αναγνώριζα το δωμάτιο που ήμουν ούτε τον άνδρα μου φοβήθηκα πιο πολύ από τις άλλες φορές γιατι ενώ μου εξηγούσα που ήμουν εγώ συνέχιζα να φοβάμαι σε ένα μη οικείο χώρο.Τρόμαξα αρκετά , ο άνδρας μου φοβήθηκε ότι τρελλάθηκα από τις κραυγές απελπισίας που έβγαζα.Μου είπε να πάμε στα επείγοντα αλλά δεν δέχτηκα γιατι ντράπηκα επειδή ειμαι συχνή πελάτισσα τους.Απλώς πιστεύω ότι μπορεί να κρύβεται και αλλό ψυχικό νόσημα από πίσω γιατί δεν διάβασα κάποιος αλλος να το έχει πάθει εδώ .Και λέω γιατί σε μένα έχω τον άνθρωπο μου, το παιδάκι μου τους λατρεύω ,οικονομικά είμαι καλά κανένα σοβαρό πρόβλημα .Ψυχοθεραπεια έχω κάνει με μηδέν αποτέλεσμα γιατι πιο πολύ φούντωνε η κρίση και η ψυχολόγος μου έλεγε είμαστε σε καλό δρόμο. Το΄μόνο καλο από την θεραπεία ήταν που έμαθα να αγνωρίζω ποτε ξεκινάει η κρίση .Συγνώμη αν σας κούρασα αλλά τρόμαξα και ζητάω την καθοδήγησή σας
από fears | Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2011 4:09 μμ
Γεια και απο εμενα ειμαι 36 χρονων και εδω και 7 χρονια υποφερω απο φοβιες και καποιες περιστασιακες κρισεις πανικου. Νομιζω το πιο δυσκολο κομματι ειναι να βρεις καποιον θεραπευτη που να εμπιστευτεις.Εδω και 4 χρονια παιρνω το zoloft οπου καποια στιγμη επαψε πια να λειτουργει για μενα. Ο θεραπευτης μου λεει να το αλλαξω με σταδιακη μειωση του.Αισθανομαι απαισια ηδη.Δεν ξερω αλλα εχει αλλαξει καποιος απο εδω χαπια?Νιωθω ανασφαλεια και φοβαμαι,αν θα με πιασουν τα καινουργια χαπια αν θα εχεω υποτροπη τι θα γινει.Σας παρακαλω ας απαντησει αν γνωριζει καποιος
από el | Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2011 5:48 μμ
Γεια σας, πάσχω και γω απο κρίσεις πανικού.... αυτές τις μέρες είναι πολύ έντονες... προσπαθώ να ηρεμήσω.. αλλά δεν μπορώ, ίσως φταίει η ζέστη.... δεν ξέρω..είναι ότι απαίσιο μπορει να συμβεί σε κάποιον....
από alexandra1983 | Σάββατο, 6 Αυγούστου 2011 9:37 πμ
Καλημέρα ! Αισθάνομαι τόσο πολύ καλύτερα που είμαι εδώ και γράφω σε όλους εσάς που σίγουρα με καταλαβαίνετε ! Χωρίς να σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι χαίρομαι που περνούν κι όλοι οι άλλοι αυτά που περνάω εγώ ... Η συμπάθεια όμως είναι τόσο μα τόσο λυτρωτική . Είμαι παντρεμένη με το άγχος από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου και ζω με τις κρίσεις μου εδώ και 8 χρόνια σχεδόν . Ένιωθα ότι χρειαζόμουν βοήθεια , αλλά το έπαιζα δυνατή ,όπως φαντάζομαι κι οι περισσότεροι από σας. Έχω ταλαιπωρήσει τον εαυτό μου τόσο προσπαθώντας να διαχειριστώ ολομόναχη την κατάσταση . Μάλιστα μετά από κάθε κρίση όταν επερχόταν πια η ηρεμία , ένιωθα και περήφανη με τον εαυτό μου που τα είχε καταφέρει και προπάντων που δεν πήρε και κανείς χαμπάρι . Οι δικοί μου άνθρωποι πιστεύουν ότι είμαι ευαίσθητη και ίσως οξύθυμη και κυκλοθυμική , οι ξένοι δε - επειδή κάνω ό, τι μπορώ για να τα κουκουλώσω πιστεύουν ότι είμαι ένα απίστευτα ήρεμο και ψύχραιμο άτομο (ειρωνεία ... ) Λοιπόν , για να μην σας κουράζω , με βαρέθηκα κι αποφάσισα να ζήσω . Σήμερα πήρα απόφαση να βοηθηθώ και να φτάσω ως το τέρμα , γιατί , παιδιά, σε κανέναν δεν αξίζει να καίγεται έτσι μέσα του . Το ότι γράφω εδώ είναι ταυτόχρονα και υπόσχεση στον εαυτό μου να γλιτώνω σιγά σιγά απ ' αυτήν την ιστορία . Ελπίζω όλοι σας να είστε καλά . Αλεξάνδρα
από alexandra1983 | Σάββατο, 6 Αυγούστου 2011 10:16 πμ
Ξέχασα να πω ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στο δημιουργό του blog , πιστεύω ότι η συμμετοχή σε αυτό δίνει τεράστια ανακούφιση . Καλημέρα !
από triantafilos86 | Κυριακή, 7 Αυγούστου 2011 9:54 μμ
file antwni ena megalo bravo gia to blog,ligoi antrwpoi stis meres mas noiazontai gia ton sunanthrwpo tous,bravo file...an katalaba kala apo ta osa diabazw,gia na kseperasoume tous panikous,prepei na bazoume mprosta thn logiki kai na katalabainoume pote to mualo mas exei kollisei se mia fobeia kai na katanooume oti auto einai apotelesma tou agxous mas kai oti den prokite na sumbei tipota swsta?????
από dim | Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2011 5:59 μμ
Γειας σας Αισθάνομαι αρκετά καλά που μοιράζομαι παρομοιες εμπειριες. Εδώ και 1,5 χρόνια παρουσιάζω κρίσεις πανικού και επειτα, όπως όλοι μετά απο πλήθος εξετάσεων καταλήξαμε ότι προκειται για κρίσεις πανικού. Λαμβάνω ως θεραπέια το Cybalta και πολύ σπάνια κανένα XANAX . Τι εμπειρίες υπάρχουν σχετικά με το εν λόγω φάρμακο?
από χρυσσα | Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2011 10:56 μμ
Κλεινω τα 50 και ειναι η δευτερη φορα που επαθα κριση πανικου μεσα στο μετρο. Σ εμενα οι κρισεις πανικου εκδηλωνωνται με ναυτια ιλιγγο και προσπαθεια για εμετο που ομως τελικα δεν κανω...Σ επισκεψεις οπου μαζευεται πολυς κοσμος σε θεατρο κινηματογραφο κλπ υποφερω.Καταντησα να εχω μια τσαντα γεματη βενταλιες και σακουλες...Αφου διαπιστωσα οτι τιποτα οργανικο δεν εχω και αφου επισκεφτηκα ολα τα νοσοκομεια και ψυχιατρεια πηρα λαντοζ και ζαναξ και την κουμανταρω την κατασταση.Μου εδωσε και εφεξορ να παρω η ψυχιατρος αλλα διαβασα τις αντενδειξεις και εφριξα και απεφυγα να το παρω. Παντως νομιζω οτι ο καλυτερος τροπος για να θεραπευτει κανεις ειναι να απομυθοποιησει την κατασταση υποκυπτωντας σε αυτην...πχ οταν σουρχεται λυποθυμια να αφηνεις το κορμι σου να πεσει κατω .Οταν σου ερχεται εμετος να το αφησεις να συμβει.Εγω οσες φορες το αφησα να συμβει δεν εκανα τιποτα και διαπιστωσα ετσι οτι ολο αυτο που νιωθω δεν ειναι οργανικο αλλα μια φουσκα...
από Αντώνης WolfBack | Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2011 11:55 μμ
@Alexandra1983: Καλησπέρα Αλεξάνδρα. Όλοι μας έχουμε δικαίωμα στη ζωή, απλώς το δυσκολότερο απ'όλα είναι να το καταλάβουμε ή να φτάσουμε στα όρια μας και να διαπιστώσουμε ότι ο μοναδικός δρόμος είναι προς τα μπροστά. Συνήθως είμαστε κυκλοθυμικοί και έχουμε τη τάση να γυρνάμε προς τα πίσω. Συνήθως συγκρίνοντας τις κρίσεις μας και προσπαθόντας να δούμε μέσα σε ένα θολό τοπίο αν όντως έχουν αρχίσει να μειώνονται ή να αυξάνονται με την πάροδο του καιρού. Η όλη σωστή απόφαση είναι να κάνουμε το μεγάλο μας βήμα προς την λύση του προβλήματος και να αδράξουμε τη ζωή απ'τα μαλλιά. Πήρες την καλύτερη απόφαση και το δυσκολότερο (αλλά όχι απίθανο) είναι να την διατηρήσεις. Συνέχισε έτσι. Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.
από Αντώνης WolfBack | Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011 1:53 πμ
@triantafilos86: Ακριβώς έτσι είναι φίλε μου. Η καθαρή λογική είναι το παν στο να σε βοηθήσει να ξεπεράσεις τις φοβίες σου. Μη ξεχνάς πως οι φοβίες είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν τις έχει. Και αν δεν υπήρχαν αυτές δεν θα υπήρχε και ζωή στον πλανήτη. Το μόνο ελάττωμα με τις φοβίες είναι όταν εκείνες προσπαθούν να αλλάξουν τον τρόπο ζωής μας. Οι φοβίες διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο, αλλά το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο. Οι φοβίες υπάρχουν για να μας προστατεύουν από κάθε επικείμενο κίνδυνο. Όχι για να μας αφεντεύουν. Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
από Αντώνης WolfBack | Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011 1:57 πμ
@dim: Κάθε φάρμακο δουλεύει διαφορετικά από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ο συνδυασμός αυτών των δύο φαρμάκων είναι αρκετά καλός για να σε βοηθήσει να ξεπεράσεις τις κρίσεις πανικού. Το μόνο που πρέπει να προσέξεις είναι ο εθισμός που δημιουργείται απ'τα xanax. Ακολούθησε τις οδηγίες του γιατρού σου, τόσο για την κατάλληλη χορήγηση, όσο και για την διακοπή τους στο εύλογο χρόνο που σου έχει δώσει.
από Αντώνης WolfBack | Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011 2:09 πμ
@χρυσσα: Και βέβαια είναι μια φούσκα το όλο θέμα. Δίνουμε μεγάλη σημασία σε κάτι που δεν έχει καμία οργανική οντότητα και καταλήγουμε να νομίζουμε τους εαυτούς μας πνευματικά ή ψυχικά άρρωστους.. Και στην τελική, τίποτε απ'τα δύο δεν συμβαίνει. Η αντεπίθεση είναι η καλύτερη άμυνα. Ήδη έχω γράψει σχετικό άρθρο γι'αυτό. Μερικά πράγματα, όσο τα φοβάται κανείς, τόσο περισσότερο τα προκαλεί και στην τελική πέφτει στη δύνη τους. Τα φάρμακα δεν είναι μαγικά χάπια ούτε και μια ευχή που λύνει τα μάγια. Απλώς, ενεργούν ανασταλτικά, ώστε να δώσουν στον εαυτό σου εκείνο το διάλειμμα που χρειάζεται ώστε να καταλάβει με ποιον έχει να κάνει. Και όταν βλέπεις πως ο εχθρός σου είναι καποιος ασήμαντος, τότε βρίσκεις και την κατάλληλη δύναμη ώστε να τον βάλεις στη θέση του. Συνέχισε τα ladose και τα xanax (με μέτρο, βέβαια) και έπειτα με την καθοδήγηση του γιατρού σου προχώρησε στην απόσυρση τους. Συνέχισε στην αντεπίθεση. Αυτό και μόνο θα σε κάνει πιο δυνατή (και δίχως να χρειάζεται να κουβαλάς σακούλες για αναπνοές και βεντάλιες μαζί σου).
από giannisr | Σάββατο, 20 Αυγούστου 2011 4:34 μμ
καλημερα σε ολουσ σασ. με λενε Γιαννη ειμαι 36 ετων και εδω και 3 μηνεσ ειμαι με κρισεισ πανικου. την πρωτη φορα ειχα εντονη δυσπνοια, ταχυκαρδια, ζαλαδα και μουδιασμα στα χερια και στο στομα μου. φοβηθκα παρα πολυ μιασ και εχω υπερταση και πηγα στα επειγοντα με την γυναικα μου. ηταν πεμπτη και ωσ την δευτερα ειχα πάει αλλεσ τρεισ φορεσ σε εφημερευοντα με τα παραπανω συμπτωματα. δεν μου εβρισκαν τιποτε αλλα εγω ημουν σιγουροσ οτι κατι εχω. την δευτερα λοιπον πηγα στον καρδιολογο μου και εκανα γενικεσ εξετασεισ και δεν βρηκαν τιποτα. εδω και 1 μηνα παω σε ψυχολογο και νομιζω οτι με βοηθα. εχω ακομα κρισεισ αλλα οχι οπωσ στισ αρχεσ περισσοτερο νοιωθω ατονια και ζαλαδα. θα μου φυγει ποτε? εχω παρει αποφαση να φυγω απο την αθηνα και να παω να ζησω στην επαρχια πιστευω οτι αυτο που μου τα δημιουργησε ολα ειναι το αγχοσ στη δουλεια μου.
από ανώνυμος | Σάββατο, 20 Αυγούστου 2011 11:59 μμ
antwni,kala ta elega sto minima pou esteila, alla xthes pou katebhka sto kentro gia psonia kai me xtupise o hlios epatha ena tarakoulo.......den mporousa na sinelthw,h mia skepsi eferne thn alli,den mporousa na balw mprosta thn logikh ekeinh thn stigmh,eixa peripou 6 mhnes na niwsw etsi apo tote pou arxisa ta xapia,panta eixa panikous akomh kai me ta xapia apla elatothikan ligo,den htan toso entwnoi kai tous ksepernousa eukola...telos panton tha sunexizw na prospathw,den mporei kapoia stigmh tha stamatisoun oristika oi panikoi......
από triantafilos86 | Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011 0:06 πμ
o anwnimos panw eimai egw
από xarav | Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2011 12:36 πμ
Γεια σας και από μένα& δυστυχώς το τελευταίο διάστημα οι κρίσεις πανικού με επισκέπτονται όλο και πιο συχνά. Ιδιαίτερα όταν είμαι εκτός σπιτιού πχ διακοπές, ταξίδι με λεωφορείο (ΚΤΕΛ) και γενικά σε μέρη που δε μπορώ να φύγω εύκολα. Η ζωή μου έχει αλλάξει αρκετά και αυτό δε μου αρέσει όμως υπερισχύει ο φόβος πως αν αφεθώ θα πάθω πάλι και θα γίνω ρεζίλι στον κόσμο. Κάθε μέρα έχω παλινδρομήσεις και τάση για εμετό και δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω. Το αστείο είναι πως ποτέ δεν κάνω εμετό απλά βγάζω γαστρικά υγρά, κοκκινίζω από την πίεση και τον πανικό, τρέμω και έχω ταχυπαλμίες. Το τελευταίο διάστημα δε νιώθω χαρούμενη και όλα τα βλέπω μαύρα. Ξέρω πως δεν θα πεθάνω αλλά μερικές φορές νιώθω πως θα είμαι καταδικασμένη να ζω έτσι και στο τέλος θα πάθω κάτι σοβαρό πχ καρκίνο και τέλος. Θα βρω λύση και θα τα καταφέρω. Το μόνο που δεν αντέχω είναι τη ναυτία. Θέλω να πάω πχ οδοντίατρο και δε μπορώ γιατί έχω ναυτίες και με πιάνει κρίση. Υπάρχει κάποια μέθοδο αντιμετώπισης; (Έχωμ πάει σε γαστρεντερολόγο και μου είπε πως δεν έχω κάτι αλλά είναι άγχος)
από liakos | Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2011 9:22 μμ
antoni tha ithela na mou dosis kapies simvoules pano se kapia erotimata pou thelo ...eimai ena paidi20 eton kai sta 19 mou epatha tis protes krisis panikou akolouthisan polles eksetasis gt anevaza piesi kai vevea den mou vrikan tpt meta o kardiologos mou eipai na pao se ennan psixiatro piga se enan poli kalo anthropo pou me vohthise poli me farmaka gia 4 mines ta stamatisa ta farmaka edo kai 6 mines tora pao se psixologo ......krisis panikou vevea den exo ksanapathi pote alla eimai me ena sinesthima pou me kani na niotho poli xalia kai nomizo oti den tha figi pote kapies stigmes mou fevgi alla genika apo tin ora pou ksipniso mexri to apogevmataki to exo sinexos gia pes mou kai esei re antoni einai ligiko afto to prama na to niotho ???apo tin stigmh pou den patheno krisis panikou gt na niotho etsi ean boreis apantise mou .......se efxaristoooooo
από Αντώνης WolfBack | Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011 10:53 μμ
@liakos: Κοίτα να δεις φίλε μου: Όπως έχω γράψει και στο παρελθόν, οι κρίσεις πανικού δεν είναι τόσο δυσάρεστες, όσο δυσάρεστα είναι τα συναισθήματα που αφήνουν πίσω τους. Οι εμμονές και οι φόβοι είναι πολύ πιο δύσκολο να εξαλειφθούν απ'όσο να γλυτώσεις κάποιος απ'τις ίδιες τις κρίσεις. Όσο ραγδαία άλλαξε η ζωή σου προς το χειρότερο με τις πρώτες κρίσεις πανικού, τόσο πιο δύσκολο είναι να επαναφέρεις την ζωή σου στα λογικά πλαίσια και δίχως να δώσεις σημασία σε ένα τόσο άσχημο παρελθόν που σημάδεψε την ψυχολογία σου. Απλώς, το μοναδικό που πρέπει να κάνεις εδώ είναι να συνεχίσεις την ψυχοθεραπεία και να προσπαθείς να κάνεις την κάθε μέρα σου ένα βήμα προς τα μπρος. Το ότι νιώθεις αυτή την στιγμή είναι πολύ λογικό και δεν πρέπει να σε τρομάζει. Θα νιώθεις για λίγο καιρό χάλια και θα έχεις τις φοβίες σου. Μιας και δεν έχεις κρίσεις πανικού, ο οργανισμός και οι σκέψεις σου θα καταλαγιάσουν μιας και θα διαπιστώσεις (υποσυνείδητα πια) πως οι φόβοι σου δεν έχουν πια αντίκρισμα. Ατομική προσπάθεια και υπομονή χρειάζεται από εδώ και πέρα.
από Αντώνης WolfBack | Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011 10:59 μμ
@ανώμυμος: Μη το βάζεις κάτω (για να μη σε βάλει εκείνο.). Εξάλλου, και εντελώς υγιείς να ήμασταν, σίγουρα θα είχαμε και τις άσχημες μέρες μας. Το σκόπιμο είναι να γίνουμε καλά και όχι να γίνουμε αναίσθητοι ώστε να μην έχουμε και μερικές στιγμές αδυναμίας. Συνέχισε δυνατά και μη σε τρομάζουν μερικές συγκυρίες.
από Αντώνης WolfBack | Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011 11:05 μμ
@xarav: Καταλαβαίνεις και μόνη σου πως το άγχος σου δημιουργεί αυτά τα φαινόμενα. Όπως και οι ταχυκαρδίες, έτσι και το σφίξιμο στο στομάχι σε οδηγεί σε στομαχικούς ιλίγγους. Μέθοδοι αντιμετώπισης υπάρχουν αρκετοί (όπως ίσως να διάβασες σε μερικά απ'τα άρθρα που έχω αναρτήσει στο blog.) Όμως, η πιο σωστή αντιμετώπιση τους είναι να επιλύσεις το ίδιο το πρόβλημα και όχι να κουκουλώσεις αυτά τα συμπτώματα. Έχεις μιλήσει με κάποιον ψυχολόγο για τα όσα νιώθεις; Σε βασανίζει κάτι το τελευταίο διάστημα; Είναι μερικά πράγματα που πρέπει να αλλάξεις ή βρίσκεσαι σε κάποια μεγάλη αλλαγή στη ζωή σου; Μια σωστή διαχείριση σ'αυτά που βασανίζουν την καθημερινότητα σου ίσως να λύσουν τον κόμπο που νιώθεις στο στομάχι σου. Ρίξε μια ματιά στις τεχνικές χαλάρωσης που βρίσκονται στο blog. Ίσως σε βοηθήσουν κάπως.
από elcy | Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2011 8:26 μμ
γεια σας, ειμαι κ γω μια συμπάσχουσα... τον τελευταίο καιρό πολύ λίγες μέρες είμαι καλά.... λόγω κάποιων προβλημάτων στην οικογένεια έχω επηρεαστεί κ είμαι χάλια, από ζαλάδες, αδυναμία, πόνος στο στήθος, πρήξιμο στην κοιλιά.... επιπλέον έχω και αγοραφοβία αν και προσπαθώ να την ελέγξω... δεν τα βάζω κάτω... απλά είναι μέρες που νιώθω τόσο άδεια, τόσο μίζερη....έχασα κάθε ενδιαφέρον από τη ζωή μου... μακάρι να γινόμουν όπως πρώτα.. μακάρι... γίνεται??
από Αντώνης WolfBack | Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011 1:30 μμ
Το παρακάτω σχόλιο είναι της φίλης Μαίρης που ήθελε να δημοσιευτεί στο blog. Την ευχαριστώ για την συμμετοχή της. * Καλησπέρα θα ήθελα να μοιραστώ με τη σειρά μου τη μεγάλη εμπειρία που έχω πάνω στις κρίσεις πανικού μου, ελπίζοντας να βοηθήσω κάποιον που θα διαβάσει αυτές τις γραμμές.. Είχα την πρώτη κρίση πανικού στα 19 μου, ένα βράδυ έξω από ένα μπαρ, εκεί στα καλά του καθουμένου. Τι ένοιωσα πάνω κάτω είναι τα ίδια σε όλους μας. Το διαφορετικό που μπορώ να επισημάνω είναι πως νόμιζα ότι τρελάθηκα κ ότι κάτι ‘ψυχικά μη φυσιολογικό’ μου συνέβη. Δεν ήξερα όμως. Την επόμενη ημέρα κιόλας, αφού ενημέρωσα τους γονείς μου, με πήγαν σε ένα ψυχολόγο και αυτός μου είπε για τις κρίσεις. Ξεκίνησα θεραπείες, αλλά εννοείται πως ο οργανισμός και ο εγκέφαλος ήταν σε τέτοια σύγχυση που δε μπορούσα καν να πιστέψω πως ήταν κάτι απλό που περνάει κ ότι πάνω από όλα ΔΕΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΩ από αυτό. Μετά από 3 μήνες δεν είχα κανένα αποτέλεσμα, καθώς είχα κλειστεί σπίτι και μετά βίας τελείωσα τη σχολή μου! Μια ημέρα ξύπνησα και έτσι απλά αποφάσισα να ακολουθήσω κατά γράμμα τα λόγια του ψυχολόγου. Από τότε, όχι ότι οι φόβοι εξαφανίστηκαν αλλά άρχισα να καταλαβαίνω τι είναι ο πανικός, γιατί συνέβη και πως λειτουργεί τη στιγμή εκείνη. Μετά από 1 χρόνο μπορώ να πω ΄΄ότι είχε φύγει εντελώς από τη ζωή μου, ενώ συνέχισα για άλλα 2 χρόνια ψυχοθεραπεία για άλλους προσωπικούς λόγους. Πέρασαν 7 χρόνια χωρίς κανένα πρόβλημα, όμως στα 29 μου μετά από ένα καλοκαίρι με πολύ αλκοόλ ( έχει σημασία αυτό) και έπειτα από ένα συμβάν που με σόκαρε ήρθε πάλι το γνωστό απαίσιο συναίσθημα. Ξανά πάλι στον ψυχολόγο. Έχουν περάσει 3 χρόνια περίπου και ακόμα παλεύω αυτή τη φορά, με ένα λίγο πιο εναλλακτικό τρόπο και όχι την κλασική ψυχοθεραπεία! Μέσα λοιπόν από την εμπειρία μου που μόλις σας είπα και ελπίζω να μη σας κούρασα αυτά που έχω καταλάβει και έχω μάθει είναι πως, οι πανικοί εμφανίζονται όταν ο οργανισμός είναι σε μη καλή λειτουργία. Θέλω να πω πως το αλκοόλ και γενικώς οι καταχρήσεις το χειροτερεύουν, καθώς επίσης και το άγχος. Αλλά αυτό το αφήνω στους ειδικούς που γνωρίζουν καλύτερα! Επίσης, συμφωνώ ότι μετά από καιρό εμείς προκαλούμε τον πανικό μέσα του φόβου που δικαιολογημένα νοιώθουμε. Η καλύτερη λύση που έχω βρει εγώ και με βοηθάει είναι, όταν πάει να με πιάσει ( γιατί πάντα γνωρίζουμε ότι έρχεται), να βάλω τη λογική ( όση υπάρχει εκείνη τη στιγμή) και να πω ΄ ξέρω τι είναι, θα περάσει ΄ και παίρνω αργές αναπνοές. Συνήθως μένω στο μούδιασμα!! J Επίσης βρίσκω να ασχολούμαι με πολλά για να μην ‘έχω χρόνο να σκέφτομαι και στα τσακίρ κέφια δεν κάνω τη χάρη στους φόβους μου και τους προσπερνάω! Εμπειρικά λοιπόν θα σας πω, ότι τα φάρμακα είναι καταστολή και όχι η θεραπεία. Είναι ένας μακρύς δρόμος που θέλοντας ή όχι πρέπει να διαβούμε και θα σας βάλω σε μία σκέψη και θα κλείσω&&. Περπατώντας αυτό το δύσκολο μονοπάτι, χαμένοι στα γιατί, δεν έχετε ψάξει περισσότερο τον εσωτερικό σας εαυτό; Δεν έχετε ανακαλύψει πράγματα για τον εαυτό σας που αν δεν είχε έρθει ο πανικός δεν θα είχατε μπει ποτέ στη διαδικασία να σκεφτείτε; Να και κάτι καλό.
Σας ευχαριστώ!! Μαίρη.
από triantafilos86 | Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011 1:14 πμ
Καλησπερα σε ολους,γεια σου Αντωνη,εχω σχηματισει μια γνωμη οσων αφορα τα χαπια αν ειναι λανθασμενη διορθωστεμε,τα χαπια μας βοηθανε στο να μπορουμε να πηγαινουμε στην δουλεια μας και να ημαστε ενταξει στις υποχρωσεις μας,επισης μας κανουν να εχουμε διαθεση.....στην ουσια ομως καλυπτουν το προβλημα,το σκεπαζουν,αρα για να γινουμε εντελως καλα πρεπει να λυσουμε τα θεματα μας,σωστα???????ενα αυτο και δευτερο:εχω την εντυπωση οτι τα αντικαταθλιπτηκα με κανουν αντιδραστικο,ισχυει κατι τετοιο η ειναι μεσα στο μυαλο μου??????
από antwnhs | Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2011 4:32 πμ
kalispera me lene antwnh kai eimai 23. katarxin thelw na euxaristisw ton anthropo tou blog aftou pragmatika mou alakse tin zwh, tha sas pw tin istoria mou!eimai sigouros oti tha parete dunamh kai tha deite oti den einai tipota olo afto!oi kriseis panikou ksekinisan to kalokairi pou mas perase nomizw 3 i 4 eixa, nomiza oti arxizw kai trelenomai kai sinexws imoun se mia katastash tou na apodeiksw ston eafto mou kai stous allous oti eimai kala!otan piga stin polh pou spoudazw prin enamish mina ta pragmata eginan polu xeirotera idika meta apo mia mera pou ws foitites kai emeis kaname ena tsigaro, nomiza oti eixa trelathei teleios perasa tin krish apistefta vanafsa ekeinh tin mera,eixa sfiksimo sto stithos kai i kardia mou konteve na spasei den mporousa na parw to mualo mou me tipota apo ekei, den ithela na milisw se kanenan, piga sto krevati mou kai ekana oti koimomoun ,apo ekeinh tin mera mpainw sto blog kai piga stis texnikes antimetwpishs me anapnoh me ti mia, oi opoies de me voithisan na to kseperasw apla xalarwna ekeinh tin stigmh giati dn eixa katanoisei to provlima mou akoma, liges meres meta pigame gia poto se ena magazi kai me epiase ekei to idio nomiza oti me antimetopizoun os trelo kai me koroidevoun kai efuga kai mia mera meta mpika se leoforeio kai gia liga deuterolepta skeftika pragmatika na pw ston odhgo na stamatisei na katevw giati eniwtha oti pnigomoun, stin diadromh arxisa na pernw vatheies anases mexri pou iremisa alla i skepsh afth me akolouthouse sinexeia, prospathousa SEINIDITA(kai to tonizw SEINIDITA) na apodeiksw stous guro mou kai ton eafto mou oti den exei alaksei tipota kai prspathousa na exw tin idia simperifora pou eixa prin, kai to kataferna mia xara! mexri pou mia mera eipa ws edw, tha zisw tin zwh mou,eixa kourastei akoma k otan den eixa krish na to skeftomai sinexeia,olh mera eixa afto to varos panw mou, tipota allo... arxisa na to psaxnw polu kai afto me voithise, to na katanoisw plirws ti einai afto pou mes ¨¨¨¨fovize¨¨¨ einai pragmatika iamatiko, xwris voitheia tou antwnh kai aftou tou site de tha eixa kataferei tipota.... http://www.panicend.com/indexgk ksekinisa arxika na prospathw na to prokalesw kai pragmatika eida oti einai asteio olo afto pou mas fovizei toso, den uparxei kati pou prepei na antimetopisoume,arxika skeftika na paw se psixologo i psixiatro alla telika apofasisa na to antimetwpisw monos mou, apla to dextika, eipa ok me pianoun kriseis panikou, oute trelos eimai apla uparxei mia skepsh sto mualo mou pou den feugei, kai siga siga arxisa na to dexomai, mexri pou efuge teleios, den mporousa na pistepsw poso aplo einai na to kseperasw, mou fainotan oti tha zousa me afto olh mou tin zwh, oti i kathe mou melontikh kinish tha episkiazotan apo mia skepsh pou den feugei me tipota apo to kefali mou, kai omws papala, eksafanistike, siniditopoihsa oti den upirxe kati na fovithw, egw to dimiourgousa olo afto,otan stamatisa na fovamai tis fovies mou ekeines eksafanistikan, oso tis agnoousa kai tis apefeuga me stoixionan olh mera, apla vrika tin dunamh....den eimaste treloi, oi treloi den to kseroun, den to psaxnoun apla einai treloi,de tha pethanoume apo kati pou den uparxei oute apo tous fovous mas, i zwh mas perimenei na tin zisoume kai einai mikrh, den xorane parapanisies skepseis, oute mporei na epireasei i fovia mas tis apofaseis mas gia mia zwh!!!euxaristw kai pali antwnh, xrwstaw polla k se esena kai sto site p exw valei apo panw!den eimai giatros, oute thelw na poulisw eksupnada, apla parethesa tin empeiria mou edw pera giati vlepw oti kapoioi vasanizontai xronia apo tis kriseis kai ithela na moirastw mazi sas tin empeiria mou opws k eseis moirazeste tis dikes sas istories pou pragmatika me voithisan sto oti den eimai monos mou etsi nomiza stin arxh, oti afto to pernaw monos mou den kserei kaneis ti einai!!!!
από Kostas | Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2011 3:14 πμ
Καλησπέρα είμαι 23 χρονών.Νοιώθω ανασφάλεια ακόμα και να περιγράψω τι είναι αυτό που περνάω αυτό τον καιρό. Θέλω πολύ να το ξεπεράσω αλλά υπάρχει φόβος. Δεν ξέρω καν αν είναι κρίσεις πανικού. Απλώς το υποθέτω από τα συμπτώματα, τα οποία είναι ολόιδια με όσα λέει το Blog, και από την μητέρα μου η οποία ισχυρίζεται ότι τα έχει περάσει αυτά που περνάω και η ίδια. Δεν ξέρω όμως σίγουρα αν είναι το ίδιο. Αυτό που μου συνέβη πριν λίγο καιρό πιθανότατα ξύπνησε μέσα μου μία κρίση πανικού, δηλαδή τι μου συνέβη: καθώς πήγαινα στο σπίτι ενός φίλου μου με το αυτοκίνητο ο οποίος την ίδια μέρα έχασε τον πατέρα του από καρδιά, με έπιασε ταχυπαλμία και μούδιασμα στον λαιμό και τον ουρανίσκο, και τα πόδια μου ‘κόπηκαν’. Ένοιωθα τόση συγκίνηση και θλίψη για το φίλο μου, και ξαφνικά όλο αυτό μετατράπηκε σε φοβία τόσο δυνατή για τον εαυτό μου που ήμουν σίγουρος ότι πεθαίνω. Δεν είχα ιδέα τι είναι η κρίση πανικού. Πάντα ζούσα μέσα στο άγχος και δεν ήξερα ως πιο σημείο μπορεί να φτάσει. Με αυτή την κρίση/διαταραχή μπερδεύομαι στο να συνδέσω τα ψυχολοφικά αίτια με τα σωματικά συμπτώματα, δεν μπορώ να πιστέψω ότι η ψυχολογική κατάσταση δημιουργεί τόσο φοβιστικούς πόνους. Τρόμαξα τόσο που σταμάτησα το αμάξι όπως-όπως και είπα στην κοπέλα μου ότι «αυτό ήταν» και να καλέσει ασθενοφόρο. Δεν ήξερα αν θα προλάβω να πάρω ανάσα έξω από το αμάξι. Πήγα στην πρώτη πολυκατοικία και χτύπησα όλα τα κουδούνια να ζητήσω βοήθεια. Κατέβηκε ένα κύριος- και να ‘ναι καλά γιατί κανείς άλλος δεν απάνταγε και μου είπε να ηρεμήσω. Αφού ηρέμησα μετά από κανα 20λεπτο μπήκα στο αμάξι να συνεχίσω στον προορισμό μου όμως δεν πέρασαν 10 λεπτά και να πάλι που ένοιωσα ένα βάρος στους πνεύμονες και στο στήθος και μου κόπηκαν πάλι τα πόδια. Αισθανόμουν ότι θα καταρρεύσω και σταμάτησα 2η φορά το αμάξι, πάλι πήγαινα και χτύπαγα τα κουδούνια να μου ανοίξουν. Φώναζα μέχρι και «ΒΟΗΘΕΙΑ» γιατί δεν άνοιγε κανείς. Δεν ήξερα τι είχα και πήγα στο δρόμο και περίμενα να περάσει κάποιος να βοηθήσει. Η κοπέλα μου άρχισε να κλαίει και να ζητά βοήθεια. Ήμασταν τυχεροί διότι ένα ζευγάρι μεσήλικων πέρασε και κάναμε μια κλήση στο νοσοκομείο. Με ρώτησαν αν έχω προβλήματα καρδιάς και τους είπα πως δεν ήξερα. Στο τηλέφωνο περιέγραψα όλη την κατάσταση και μου είπαν να μην οδηγήσω σε καμία περίπτωση, και να πάω την επόμενη μέρα σε καρδιολόγο και ψυχολόγο. Το ζευγάρι που μας έδωσε το τηλέφωνο του, προθυμοποιήθηκε να μας βοηθήσει, και ο άντρας οδήγησε αυτός μέχρι το σπίτι του φίλου μου που απείχε το πολύ 500 μέτρα από το σημείο που τους συνάντησα. Όταν έφτασα στο σπίτι του φίλου μου, κατάλαβα ότι δεν θα μπορούσα να μείνω εκεί να του συμπαρασταθώ και κάλεσα τους γονείς μου να έρθουν να με πάρουν. Οδήγησαν μια ώρα και εφτασαν. Μόλις έφτασα σπίτι μου πάλι, η μητέρα μου με καθησύχασε αρκετά και επιπλέον μπήκα στο blog αυτό. Μπορώ να πω πως το blog αυτό με βοηθάει αρκετά-και σε ευχαριστώ πολύ αντώνη! Αλλά πάλι κατρακύλησα και σήμερα στο σινεμά με έπιασε πάλι κάτι σαν κρίση πανικού με ταχυπαλμία σφίξιμο στο στήθος και φόβος μην όλο αυτό το άγχος μου φέρει σωματικές συνέπειες. Ακόμα και αν είναι κρίση πανικού, αυτό δεν μπορεί να οδηγήσει σε συνέπειες σωματικές; Αυτό πάντως που αισθάνθηκα σήμερα ήταν σίγουρα πιο ελεγχόμενο από την πρώτη εκείνη μερά που το έπαθα πρώτη φορά. Φοβάμαι για το πόσο θα συνεχίσει να μου συμβαίνει. Και δε ξέρω αν πρέπει να πάω σε ψυχολόγο ή να το πολεμήσω μόνος. Αν είναι κρίσεις και διαταραχές πανικού. Δεν ξέρω πάλι αν πρέπει να πάω σε καρδιολόγο (πριν 2-3 χρόνια μάλιστα με είχε εξετάσει ένας καρδιολόγος με ακουστικά και είπε όλα οκ. Χρειάζεται περαιτέρω εξέταση
. Πάντα είχα φοβίες για
την υγεία μου και αρρώστιες, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου.
Αλλά αυτή την φορά αυτό που βιώνω είναι διαφορετικό, καθώς
αισθάνομαι ότι παρεμβαίνει στο σώμα μου, δεν είναι απλώς ένας φόβος
που μένει στο μυαλό. Ευχαριστώ που διάβασες/-σατε. Θέλω να πάνε όλα
καλά όπως και σε όσους διαβάζω ότι το έχουν ξεπεράσει. Παιδιά
βαστάτε γερά, αν αυτά που περναώ είναι κρίσεις πανικού, θέλω να
ξέρετε ότι τα μηνύματα σας είναι βοηθητικά και θέλω να ξέρετε ότι
μπορεί να είναι δύσκολο, αλλά είμαστε μαζί σε αυτό και θα βγούμε
μαζί από αυτό. Όλο αυτό λειτουργεί ως ένα ξύπνημα, και ο εαυτός μας
ειδοποιεί για την ζωή. Μάλλον πρέπει να ταρακουνηθούμε για να
αντικρίσουμε την ζωή που μας κρύβουν όλα όσα μας βασαζίνουν και
είναι αυτά που πιθανότατα οδήγησαν στην κρίση αυτή. Κάποιος μου
έστειλε αυτό και μου έδωσε θάρρος: «το σώμα και η ψυχή αντέχουν
πολύ περισσότερο από όσο μπορείς να φανταστείς& γι’ αυτό χαλάρωσε
και άσε την φαντασία σου ελεύθερη». Ακόμα παλεύω
από ilias | Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011 6:09 μμ
file kosta apo oti katalava kai apo afta pou eipais maloon pathenis krisis panikous dioti ola afta ta simtomata me parapempoun se krisis ....den xriazete na fovase tis eksetasis pane kane eksetasis na deis an exeis kati pathologiko pou den nomizo oti exeis kati tetio vevea kai meta pane se psixologo na to antimetopisis den einai kati to tromero re kosta kai ego pou sou grafo aftin tin stigmh prin 1misi xrono pernousa ta idia pramata pou perases esei siga siga omos ola efigan me vohthia psixologou kai ton gonion mouu ...kai apo afta pou eipais parapano ego katalava oti eixais mia prodiathesi ston fovo afou apo mikros eipais oti eixais foviess kai giafto epathes kai krisis panikou...........pantos min fovase tpt gt proton den boreis na pathis tpt apo tis krisis panikou paramono na tiranas ton eafto sou kai defteron den einai tpt paramono ipervoliko anxos pou aplos vgeni prostaekso etsi ...ego sou efxomai kali sinexia kai min fovase tpt kosta ola tha pane kala
από ioanna | Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011 6:29 μμ
sumfwnw me ton ilia file kosta. oloi kapws etsi tis biwsame tis prwtes kriseis panikou. kalo tha htan na sumbouleuteis kapoion eidiko. profanws exoun mazeutei pragmatakia mesa sou ta opoia dn exoun douleuftei k twra bgainoun m auto ton tropo. pisteuw pws einai ligo duskolo oi kriseis na fugoun apo mones tous, opote kalo tha htan oso pio nwris se eidiko toso to kalutero. oso gia tis exetaseis pou les kalo tha htan na tis kaneis prokeimenou na apokleiseis opoiodhpote endexomeno organikhs aitias. na xereis pws dn eisai monos sou se auto. polloi to exoume perasei , alloi to pernane akoma. pantws na xereis pws sigoura hrthan gia na sou poun kati k molis tis akouseis tha fygoun! kalh synexeia apo mena k thetikh skepsh mono! filia!
από malamatenia | Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011 8:42 μμ
καλησπερα και απο μενα....αχ ποσο σας καταλαβαινω ολους........εδω και 8 μηνες πασχω και εγω απο αυτες τισ παλιο κρισεις και θα ηθελα την γνωμη σας...ολα αρχισαν νομιζωντασ οτι εχω ενα προβλημα υγειας που τελικα δεν ειχα(υπαρχει ενα ενδοκρινολογικο θεματακι αλλα καταλαβα οτι δεν ειναι κατι σοβαρο)απο τοτε εχει αρχισει το μαρτυριο..ζαλαδες,ταχυκαρδιες,εμετους μουδιασματα στο προσωπο και ολα αυτα τα γνωστα...ενω βαζοντασ την λογικη μου ξερω οτι δεν ειναι τιποτα ομωσ καποιεσ φορες(αρκετες)με ριχνει...πηγαινω σε ψυχολογο με εχει βοηθησει αλλα οχι οσο θα ηθελα..τι να κανω??σας παρακαλω συμβουλευστε με παρακαλω...
από ANDREAS | Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011 5:05 πμ
Καλησπερα σε ολους εδω στο site! Ειμαι 34 ετων και αντιμετωπιζω ενα κινητικο προβλημα το οποιο περσυ επιδεινωθηκε τοσο πολυ που πλεον χρειαζομουνα καροτσακι για να βγω εξω απο το σπιτι!Επειδη ομως δε το ειχα δεχτει ακομα αποφασισα να μη ξαναβγω ποτε εξω! Το αποτελεσμα ηταν να ξυπνησω ενα πρωι με μια πολυ εντονη δυσπνοια και σφιξιμο στο διαφραγμα.Επειδη η παθηση μου ειναι μυικη αδυναμια σκεφτηκα οτι αυτο ειναι αποτελεσμα της παθησης και επισης σκεφτηκα οτι σε λιγο καιρο μπορει να μη μπορω να αναπνευσω καθολου!!! Τοτε ειχα τη πρωτη κριση πανικου!Για 7 μηνες ενα ΜΟΝΙΜΟ σχεδον σφιξιμο στο διαφραγμα μαζι με βαρος και εντονες ταχυπαλμιες οταν ετρωγα εστω και ελαχιστα!Ο εφιαλτης ειχε ξεκινησει.Βεβαια ειχα ξαναπερασει κρισεις πανικου στα 15 μου για μερικους μηνες και αν και τα συμπτωματα ηταν ολοιδια επειδη τωρα εχω και οργανικη παθηση δεν ημουν σιγουρος τι απο τα 2 ειναι.
Τελικα πηγα σε καρδιολογο και μολις υπεγραψε οτι ειναι ολλα οκ ως δια μαγειας εξαφανιστηκαν οι ταχυπαλμιες που με βασανιζαν ιδιως με τα πρωινα ξυπνηματα.Το σφιξιμο στο διαφραγμα ειχε ελαττωθει παρα πολυ μολις πηρα αμαξιδιο και εβγαινα βολτες.Πριν βγω εξω απο το σπιτι (ειχα να βγω εξω 9 μηνες πριν παρω το αμαξιδιο!πως να μη παθω κρισεις!!) ειχα διαφορα ψυχωσωματικα:ξυπναγα με αισθημα εντονου παλμου,ανησυχιες ,ταχυπαλμιες οταν ετρωγα,εβλεπα θριλερ και κατι αρκετα περιεργο,παντα μα παντα -για λιγους μηνες- μολις ξαπλωνα σε κρεβατι εστω και για δευτερολεπτα ειχα εντονο αισθημα παλμου! Πλεον σημερα τα εχω ξεπερασει ολα αυτα αν και ειχα 2 ελαφριες υποτροπες οι οποιες συνεβησαν μετα την επισκεψη μου σε μια υγειονομικη επιτροπη του ικα τη μια και στη γιατρο μου για να εγκρινει το αμαξιδιο τη δευτερη.Προφανως εχω αναπτυξει μια φοβια με τα νοσοκομεια τους γιατρους κτλ. Τωρα αντιμετωπιζω μονο εντονες κυκλοθυμιες καποια εντονα αλλα παροδικα ψυχωπλακωματα αλλα οι σωματοποιησεις εχουν κατα 95% εκλειψει.Πριν μερικες μερες μονο ειχα ενα πολυ εντονο βουισμα στα αυτια και μαλιστα 2 φορες ξυπνησα με αυτο τρομαγμενος οχι τοσο απο το ιδιο οσο απο την ιδεα οτι μπορει να το ακουω συνεχεια για ολη μου τη ζωη και αλλες τετοιες παρανοικες σκεψεις αλλα τελικα το ξεπερασα και αυτο.
Οι εξετασεις που εκανα μεχρι στιγμης - καρδια, γενικες, θυροειδης- ειναι ολλες οκ.Καμια φορα ου περναει η ιδεα οτι μπορει το ταδε συμπτωμα που θα εμφανιστει να μην ειναι ψυχολογικο η κριση πανικου αλλα απο την παθηση μου ομως μετα σκεφτομαι αυτα που μου εχουν πει οι γιατροι κανω καποιες θετικες σκεψεις ,βαζω μια ηρεμη μουσικη η παιρνω καποιον φιλο μου τηλεφωνο (αν και δεν μου εχουν μεινει και πολλοι) και το ξεπερναω.Απο φαρμακα μονο βουσπιρονη ειχα δοκιμασει τις πρωτες μερες των εντονων κρισεων και τωρα απλα υπαρχει διπλα στο κρεβατι μου πιο πολυ για ψυχολογικους λογους.
Ευχομαι καλη δυναμη σε οσους ταλαιπωρουνται απο κρισεις αγχους-πανικου και πιστευω να βοηθησα και γω εστω και λιγο με την δημοσιευση και τις δικης μου εμπειριας οπως εχω και γω βοηθηθει αλλωστε μεσα απο την αναγνωση των εμπειριων των αλλων συμπασχοντων του site.
από tsomlele | Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011 4:48 πμ
paidia geia sas...eimai ali mia pou upoferei apo kriseis panikou....allote zalada kai kommeni anapnoi..allote moudiasmata sta xeria kai sta podia (suni8ws apo ti mia pleura)allote sfi3imo sto kefali pou les twra to pa8ainw to egefaliko allote pernas emfragma...ti na sas pw..ola ta exw pa8ei edw kai 6 xronia. i lisi einai i apodoxi!! wstoso exw kanei mia megali blakeia...otan proto3ekinisan oi kriseis bre8ika me parea kai den tin paleua ka8olou! kanenas den katalabaine to problima mou..apla me koitousan oloi agxwmenoi les kai pe8ainw! auto katanoeite oti ekane polu xeirotera ta pragmata..enas filos tote mono mou eipe na piw kati na iremisw....kai mou efere ouiski....paidia me to pou to ipia iremisa kat eu8eian!!!!!! (distuxws) distuxws giati enw na tonisw oti misousa kai misw to alcool to eixa sundiasei san leitrwsi gia tis kriseis...opote ais8anomoun oti 8a me piasei epina kai pernage....den uparxei xeiroteri outopoiia!!! glutwneis apo to ena mplekeis sto allo!!!ki enw telika mporei kai na min pa8aina krisi panikou i8ela na exw mazi mou panta kati se alcool min tuxon kai sumbei! kai otan den eixa apo anasfaleia kai mono pa8aina kriseis logw tis elleipsis! paidia mpros gremos kai pisw rema...agxw8ika trela oti 8a katali3w alcooliki...mia mera eipa telos kai oti ginei...i mia krisi meta tin alli...duskoli fasi...3erete!milaga polu ston eauto mou omws kata ti diarkeia..episeis boi8aei polu to na parete tilefwno kapou i na prospoi8eite oti den trexei kati..-3erw poso duskolo einai alla leitourgei i apospasi tis prosoxis mas estw kai upokritika! kapoia stigmi eipa omws oti auto eimai egw! prepei na to agapisw-na me agapisw kai 8a perasei!ektote opote pa8aina krisi elega apo mesa mou oti euxaristw pou ir8es na me proeidopoiiseis gia kati...euxaristw pou yparxeis gia na ginomai kaluteros an8rwpos kai na me boi8as na agapaw ton eauto mou!diakomodiste to! alloi trelainontaii stis skepseis kai dustuxws pa8ainoun pragmatikes swmatikes zimies, kai alloi apla frikaroume gia ligo alla katalabainoume oti kati xreiazetai allagi amesa (pou sini8ws oloi 3eroume ti einai!)kai pa8ainoume fantastika nosimata! TO 8EMA EINAI OTI PREPEI NA AGAPAME AUTO POU EIMASTE!!!! oi kriseis einai kati san proeidopoiisi gia mena ki exei leitourgisei..exw na pa8w 8 mines....alcool den pinw kai eimai perifani gia mena! i8ela na ekmistireutw auti tin emepeiria mou kyriws gia na proeidopoiisw atoma pou katafeugoun sto alcool meta apo kriseis panikou kai na pw oti an diale3oume tin eukoli lusi tou kai ti me8i 8a diaiwnizoume to kako gia mia zwi! episeis na pw oti enw exw episkeutei psuxologo den empe3a pote me farmakeutiki agwgi!!! paidia einai ola sto blammeno myalo mas!!!!!! i krisi erxetai opote tin afinoume! emeis tin orizoume ki emeis prepei na tin kanoume fili otan den katafernoume na tin apotrepsoume! MPOROUME NA KANOUME TA PANTA!!!!
από tsomlele | Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011 5:05 πμ
ypomoni kai kouragio se olous!!!
από ilias | Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011 8:31 μμ
gia sas paidia eimai edo gia na sas doso kouragio kai dinami olous sas eimai ena paidi pou perasa kai ego krisis panikou me olo to paketomin sas fovizi tpt ...tora tha lete ti sas leo kai ego afou kai ego to idio tha elegaaa...ego vgika apo olo afto paidia me psixanalisi...mou emathan tropous na antimetopizo tis fovies mou tis skepsis mou kai ola afta einai enas kalos tropos na pate brosta h psixanalisiii...kai kati telefteo IPOMONH afto ekana kai perasan ola IPOMONH sas to ipografo ego den tha eistai gia olh tin zwh sas etsi ena provlima mikro einai... pou ta provlimata einai gia tous anthropous .....kales giortes sas efxomai kai kali sinexia
από pepsicat | Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012 10:53 πμ
kalimera se olous!eimai 29 xronwn k apo ta 20 moy pasxw apo kriseis panikoy k genikeymeno agxos, exw paei se dyo psixiatroys alla opws katalavainetai den kanan k polla pragmata, kanw ola ayta ta xronia therapeia me antikatathliptika.xwris ayta niwthw anasfaleia.ola ayta ta xronia exw xasei polles xares tis zwis,diakopes den mporw na paw,na odigisw makrines apostaseis den mporw..den mporw na kanw parea me oloys toys anthrwpos para mono me aytoys poy aisthanomai oti an pathw mia krish panikoy tha me katalavoyn.exw perioristei poly sthn zwi moy.exw koyrastei para poly.eixa mia sxesh 4 xronia xwrisa prin ena xrono peripoy k twra fovamai na kanw kainoyrgio ksekinima giati skeftomai poios tha me anteksei me to provlima poy exw.ayth tin periodo psaxnw na vrw enan kalo psixiatro poy na exei eidikeysh se diataraxes agxoys k panikoys..i zwi einai wraia k dipsaw na thn apolaysw k oli ayth i istoria me krataei makria!sas eyxaristw oloys k sena antwni moy poy me akoysate(diavasate).an kapoios exei na moy systhsei enan kalo giatro to email moy einai:aga_paki@hotmail.com.
από ioanna | Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012 3:34 μμ
xairetw ton antwnh kai olh thn parea! exw grapsei thn istoria mou me tis kriseis edw kai polu kairo prin. exw kairo na mpw na grapsw kai o logos einai oti hthela na apotrabhxtw ligo na dwsw mia pistwsh xronou ston eauto mou. o logos pou grafw twra einai giati exoun allaxei polla pragmata. brethhka sth thesh sas prin apo 3 xronia peripou. eixa ola ta swmatika sumptwmata twn krisewn panikou k ta psuxologika, fobies, agwnies,klp.sunithws sto blog mpainoume k grafoume tis anushxies mas gyrw apo tis kriseis panikou, elaxistoi omws mpainoun na grapsoun thn empeiria tous meta tis kriseis panikou, afou exoun bgei apo to louki auto. egw ,loipon, thelw na sas metaferw thn proswpikh mou empeiria meta tis kriseis. axizei na deite oti oi kriseis panikou den einai akatamaxhtes. exontas talaipwrhthei apo kriseis panikou ta teleutaia 3 xronia pernaw pleon se mia fash ths zwhs mou makria apo ola auta. an pisteuete oti h allagh hrthe xafnika sth zwh mou, oti xupnhsa mia mera k den eixa kriseis panikou tote kanete lathos. prwta ap' ola na pw pws phga kai phgainw se psuxologo, h opoia me bohthse na dw kathara poia eimai, ti zhtaw, poia einai h aitia twn krisewn panikou kai pws na thn antimetwpisw. mesa se auta ta 3 xronia loipon doulepsa polu me ton eauto mou, allote epefta, panta shkwnomoun omws, frontisa na kanw pragmata pou me euxaristousan, ebala kai kapoious sth thesh tous pou me epnigan kai genika ethesa oria. olh auth h prospatheia fainetai na apedwsekathws edw k polu kairo niwthw hremh. oson afora tis kriseis panikou enw exoun kairo na me episkeftoun wstoso dn mporw na pw oti tis xeperasa gt polu apla isws na me xanaepiskeftoun an kati den to paw kala sthn poreia. to pio shmantiko omws einai oti pleon zw kai eimai auth pou thelw na eimai! oi kriseis panikou den einai to teras ths zwhs mas k an to deite etsi xasate to paixnidi. deite to san eukairia na allaxete. akouste tis anagkes sas kai kante tes files sas. hrhan gia na sas xtuphsoun to kampanaki, oti kapou to xasate, kapou papsate na akoute ton eauto sas. mn tis polemate, apla afhste tes na sas deixoun to dromo pros thn atomikh eleutheria sas. kai na thumaste oti h zwh einai mia k thelei tharros kai prospatheia. tpt dn einai eukolo alla tha to xareitai polu perissotero otan peite << epitelous, eimai eleutheros kai galhnios>>. auta apo mena! elpizw na mhn sas kourasa kai na phrate estw k ligo dunamh na synexisete ton agwna sas pros thn isorropia. euxomai kalh douleia me thn psuxh sas...
από anastasiami | Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2012 1:06 πμ
Geia sas! Meta apo poli kairo apofasisa na sas grapsw . Eimai i anastasia kai eimai25 xronwn .O arravvniastikos mou edw kai 2 xronia palevei me mia astheneia kai ola pane kala eftixvs. Persi , meta apo mia poli diskoli periodo kai enw eixa vgei eksw gia pswnia kai genika imoun poli xaroummeni , ksafnika zalistika kai den mporousa na perpatisw . Me pigan sto nosokomeio , mou ekanan eksetaseis kai mou ipan na figw. Apo kei kai epeita arxise mia poli diskoli periodos gia mena . Piga se kardiologo kai se diaforous allous giatrous oi opoioi me simvoulefsan na apefthinthw se psixiatro opws kai ekana. Stin arxi ola itan poli diskola , pigaina sti douleia me to zori ,zalizomoun sinexeia kai stekomoun monimws dipla apo to parathiro giati eniwtha pos den mou eftanne o aeras.Ennoeitai pos ekeini tin wra pisteva oti pethainw . Meta apo kapoio diastima kai apo sinexeis epivevaiwseis oti den exw tipota arxisa na to sinithizw kai na to antimetwpizw , mxri kai na gelaw me afto kai na kanw asteia tou typou <<irthe i zalada mou pali>> . Prin kapoies meres omw enw imoun eksw zalistika , moudiase to kefali mou kai kathisa kapou . Dipla mou itan mia kopela kai mou ipe oti mia fili tis exei epilipsia. Apo ekeini ti stigmi kathe mera exw zalades , tremoulo sta podia kai asximi diathesi. Episis sinexeia nomizw oti tha mou girisei i glwssa kai paei na mou karfwthei kai i idea oti prepei na kanw egkefalografima giati den exw kanei . Stenaxwriemai poli giati eixa arxisei na to sinithizw kai na to antimetwpizw kai xreiastikan 2 lepta sinomilias me mia agnwsti gia na mou ta allaksei ola.. Ektos kai an ontws exw epilipsia kai den to exw psaksei.. Den kserw.... Sas efxaristw poli kai sme sigxwreite an sas kourasa.....
από Αντώνης WolfBack | Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012 1:58 μμ
@anastasiami: Καλησπέρα Αναστασία. Η απόφαση που πήρες για να ψάξεις για το πρόβλημα σου δεν είναι άσχημη επιλογή. Αν αυτό θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα και να σιγουρευτείς για μερικά πράγματα, συνέχισε και κάνε το εγκεφαλογράφημα. Εξάλλου, αν πρόκειται όντως για κρίσεις/διαταραχή πανικού, τα πρώτα βήματα που κάνει κάποιος είναι να κάνει όλες τις απαραίτητες παθολογικές εξετάσεις. Όλοι περάσαμε απ'αυτές τις διαδικασίες προτού βρούμε την κατάλληλη φόρμουλα για να λύσουμε τα προβλήματα μας, ή έστω να σιγουρευτούμε για το τι ακριβώς μας απασχολεί και νιώθουμε τόσο χάλια. Ένα άσχημο και σημαντικό πρόβλημα με τις διαταραχές πανικού/άγχους είναι πως το άτομο γίνεται επιρρεπής με το περιβάλλον του και μερικά πράγματα που ακούει ή βλέπει γύρω του μπορούν να λειτουργήσουν αρνητικά και, ίσως, να τον κάνουν να νιώσει και χειρότερα. Όταν ψάχνεις να βάλεις μια ταμπέλα σ'αυτό που νιώθεις, σχεδόν όλες οι παθήσεις σου φαίνονται οι πιο κατάλληλες για την περίπτωση σου. Σκέφτεσαι συνήθως όλες τις περίεργες ασθένειες και οι καταραμένες οι κρίσεις καταφέρνουν πάντα να μιμούνται τέλεια τους φόβους σου. Δεν θα σου κάνει κακό να ψάξεις για την περίπτωση επιληψίας, αν και προσωπικά το βλέπω λιγάκι αδύνατο, μιας και η ίδια καταλαβαίνεις το πόσο συμπτωματικό είναι να ξεκινούν όλα έπειτα από μερικά προβλήματα του περιβάλλοντος σου που σε οδήγησαν σε μια ψυχολογική αστάθεια ή που σε άγχωσαν αρκετά. Σου εύχομαι να πάνε όλα καλά.
από Αντώνης WolfBack | Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012 2:20 μμ
@ioanna: Καλησπέρα φίλη Ιωάννα. Είναι πολύ σωστά τα όσα γράφεις. Αυτό που συμβαίνει με τις κρίσεις πανικού είναι πως είτε τις έχεις, είτε δεν τις έχεις. Είτε θα τις δεν θα τις νιώσεις ποτέ στη ζωή σου, είτε θα πρέπει να προσαρμοστείς στον νέο τρόπο ζωής. Χρειάζονται να θυσιαστούν αρκετά πράγματα και καταστάσεις για να βγει κάποιος απ'αυτό το λούκι και το σίγουρο είναι πως τα μισά απ'αυτά τα πράγματα θα έπρεπε να είχα θυσιαστεί πολύ καιρό πριν, ακόμα και πρίν καταλήξει κάποιος σ'αυτή την δυσάρεστη κατάσταση. Οι διαταραχές δεν ξεχνιούνται τόσο απλά, ίσως θα περάσουν χρόνια για να ξεχαστούν παντελώς, αλλά στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν ξεχνιούνται ποτέ. Φυσικά ΔΕΝ μας σημαδεύουν τη ζωή μας, απλώς γυρνάμε προς τα πίσω, εντελώς ασυνείδητα, όταν ζορίζουν τα πράγματα ή περνάμε μια κατάσταση έντονου στρες ή άγχους. Δεν φεύγουμε απ'τα προβλήματα τόσο απλά, αλλά μπορούμε να μάθουμε τον τρόπο αντίδρασης μας όταν μας επισκέπτονται όλες αυτές οι δυσάρεστες και έντρομες σκέψεις μια επερχόμενης κρίσης πανικού. Η αποδοχή είναι το πρώτο βήμα για να λύσουμε τα προβλήματα μας. Η αντεπίθεση το δεύτερο και η θεμιτή συμβίωση το τρίτο και τελευταίο. Δεν μπορείς να διώξεις κάτι που γεννήθηκε μέσα σου τόσο απλά. Η μόνη λύση είναι να το δεχθείς και να έχεις τα αυτιά της ψυχής σου ανοικτά για να ακούσεις καθαρά αυτά που θέλει να σου πει. Και συνήθως δεν είναι τόσο άσχετα, δυσάρεστα ή λανθασμένα, όσο νομίζουμε μερικοί.
από minouko25 | Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012 0:31 πμ
....Θα ξεκινήσω λέγοντας το κλασικό...ολα ειναι στο μυαλό μας....Μυαλό.Ζωτικό μας όργανο.Και ομως εχω μια απορία.Πως γίνετε κάτι τόσο δικό μας,να γίνετε τοσο εχθρικό κάποιες φορές?Πως γίνετε,κάτι που έχουμε μέσα μας..να μας καθορίζει τόσο? Ή μάλλον να κάνω την εξής ερώτηση,έκεινο μας καθορίζει ή εμείς? και αν το καθορίζουμε εμείς..γιατί μπαίνουμε σε μια τέτοια διαδικασία του να σκεφτόμαστε τόσο δυσάρεστα πράγματα?Μας αρέσει να ταλαιπωρούμαστε...ή ίσως ειναι ενας ψυχοσωματικός τρόπος να τραβηξουμε την προσοχή που....ποτέ δεν είχαμε...Ταλαιπορούμαι και εγω απο κρίσεις πανικού και ειμαι μόνο 26 χρονών.Είναι ενα θέμα που...έφτασε ως εδω λόγο καθαρής αμέλειάς μου,γιατί είχα κάποια σημάδια πολυ πιο νωρίς κ δεν είχα παει σε κάποιον ειδικό...ΛΑΘΟΣ. Οποιος πιστέυει οτι είναι κάτι που μπορεί να ξεπεραστεί χωρίς ειδικο ή όποιος το παρατείνει θα ταλαιπωρηθεί άδικα.Ο ψυχικός μας κόσμος.. είναι πολύ λεπτός..όσα και αν πιστέυουμε οτι μπορούμε να σηκώσουμε.Είναι σαν ενα σπασμένο πόδι που αν δεν μπεί σωστα σε γύψο θα κολλήσει στραβά...Όταν με πιάνουν κρίσεις πανικού πάντα μα πάντα σκέφτομαι τα ίδια άσχημα πράγματα.Πάντα νιώθω να μην έχω οξυγώνο μα πάντα αναπνεω.Πάντα έχω τρεμούλες....πάντα έχω αναγούλες μα ποτέ δεν κάνω εμετό...και άλλα πολλά...Κάνω χιλιόμετρα πάνω κάτω στο σπίτι απο την υπερένταση...Είναι δύσκολο κομμάτι....Το χειρότερό μου ηταν όταν με είχε πιάσει κρίση πανικού μεσα στο λεοφοριο που ταξίδευα και είχα ακόμα 3 ώρες ταξίδι.Πήρα αμέσως τον γιατρό μου και με καθησύχασε...Μην ζητήσετε απο άτομα που δεν το εχουν πάθει ποτε να σας κατανοήσουν....δεν γίνετε γτ δεν ξέρουν πως να το κάνουν...Πλέον στις μέρες μας ειναι της μόδας δυστυχώς.Το σίγουρο είναι οτι δεν είμαι μόνη μου ...Επίσεις...κάτι που θα πρέπει να προσέξουμε στην θεραπέία μας ειναι να μην την σταματήσουμε μόνοι μας..ο γιατρός μας ξέρει καλύτερα γιαυτο και έχει την ευκαιρία να βρίσκετε σε αυτήν την επαγγελματική θέση.Σας φιλώ και καλή δύναμη....Ασημίνα
από ilias | Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012 4:42 πμ
gia sas paidia exw ksanagrapsh sto parelthon eimai ena atomo pou pasxw apo krisis panikou kai aplos thelo na mirasto afto pou tha sas pw mazi sas....mesa stin evdomada egine kati oikogeniako pou me anxose kai ksanaepestrepse olo afto to stress h fovies k.t.l.....to thema einai oti eno to eixa eksalipsi telios ksanaepestrepse kai tiranieme isos kai pio polh apo tin proth fora ......kai to thema einai oti h kainourgia fovia pou exo einai poli psixofthora den leo fovia einai kati to pseftiko pou to ksero akoma kai ego o idios to thema einai pos to eksalifoume eimai edo kai ena 24wrw se fovo anxos ktl....prospatho na kano afto pou mou leei o giatros mou dld na eimai epikentromenos kapou gia na min skeftomai aftin tin xazofovia alla matea me rixni polh aftin h katastash ....an kapios bori paidia na me vohthisi me ton logo tou tha tou imoun ipoxreos ....efxaristw elpizw na perasi aftin h apliokatastashhhh
από ILIAS | Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012 6:22 πμ
gia sas paidia tha ithela na sas po gia tin fovia mou gia na kselafroso ligaki kai na mou pite kai eseis kapia pramata kai tha ithela sigekrimena apo esena antonh ean boris vevea.....genika afton ton kairo ebena se site kai diavaza gia tis psixikes arosties otan diavasa gia tin sxizofrenia kai oti aftoi oi antrhropoi vlepoun paresthisis kai tettia me epiase ena megalos tromos min do ston epomeno lepto kati tetio idrotas kai lipa .....kai pernao kati xirotero aftes tis meres oti skepsis kai an kano leo ston eafto mou les na einai paresthisis kai na min einai skepsis kai px tha sas fero ena diko mou paradigma px bori na fero sto mialo mou mia sinomilia pou eixa me enan fillo mou sto panepistimio kai olo afto na me fovisi kai na me kani na nomizo oti einai paresthisi olo afto kai oti trelathika kai alla tetia ....kai kati allo otan fovame dino prosoxi parapoli sto ti skeftomai kai afto me kani xalia gt meta nomizo pali ta idia opos sas eipa oti bori na exo paresthisis.......ston psixologo mou piga ton episkefthika kai mou eipai gia akomh mia fora tin patises me paniko katharo anxos den exeis sxizofrenia kai h paresthisis den einai etsi apla ego fovame kai me ton mialo mou to eksigo etsi kai dimiourgisa mia fovia....antoni tha ithela poli tin gnomh sou pano sto thema....sas efxaristw
από ILIAS | Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012 6:25 πμ
a sorry ksexasa na sas po kai oti mou eipai oti olo afto ginete logo afthipovolis
από eleni | Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012 8:07 μμ
pros ilia.ilia swsta sou eipe o psixologos.auti einai mia fovia pou tin prokalei i diataraxi panikou.den exeis sxizofrenia oute tha trelatheis.ta exo perasei kai ego auta.exo kanei polles wres psixotherapia kai to exo psaxei polu to thema.hremise kai pise ton eauto sou oti den tha patheis tipota!
από Αντώνης WolfBack | Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012 2:03 μμ
@ilias: Ηλία μου, όπως σου είπε και η Ελένη, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να πάσχεις από κάτι περισσότερο από διαταραχές πανικού. Η σχιζοφρένεια είναι ο αντίποδας μια ψυχικής αναστάτωσης και δεν περιορίζεται μόνο σε παραισθήσεις. Αυτό που πιστεύω είναι πως βιάζεσαι να βάλεις ταμπέλες στις φοβίες σου και το άγχος σου σε κάνει να ανησυχείς για τα πάντα. Όσοι πάσχουν από διαταραχές πανικού έχουν την τάση να φιλτράρουν τα πάντα στη ζωή τους. Τίποτε δεν τους περνά τυχαίο, δίχως να ελέγξουν αν τα συμπτώματα τους αφορούν ή όχι. Και στην περισσότερες των περιπτώσεων, ναι, τους αφορούν. Γιατί έτσι θέλουν, γιατί έτσι πρέπει, γιατί μόνο έτσι θα μπορέσουν να διαγνώσουν αυτό που τους φοβίζει. Παράδειγμα; Οι μισοί απ'αυτούς θέλουν να πιστεύουν πως πάσχουν απ'την καρδιά τους, άσχετα αν έχουν υποβληθεί σε εξονυχιστικές εξετάσεις δίχως κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Γιατί; Γιατί διάβασαν κάπου για τα συμπτώματα και αυτόματα ένταξαν, ή να το πω πιο απλά: έμαθαν τον εαυτό τους να δημιουργήσει αυτά τα συμπτώματα και να ταυτίσουν τον εαυτό τους σε μια κατηγορία που δεν τους αφορά. Αυτό κάνουν οι φοβίες και το υπέρμετρο άγχος. Έχω αναφέρει πως όσοι πάσχουν από κρίσεις πανικού είναι πιο ευαίσθητοι με την υγεία τους και δουλεύουν το μυαλό τους λιγάκι περισσότερο από άλλους. Και ειδικότερα από άτομα που πάσχουν από σχιζοφρένεια. Οι φοβίες μπορεί να σου δημιουργήσουν κάποιον αποπροσανατολισμό, ή κάποια αίσθηση ότι χάνεις τον έλεγχο του μυαλού σου... αλλά μέχρι εκεί. Καλό θα ήταν να μην αφομοιώνεις αυτά που διαβάζεις και να μην αφήνεις τις ανησυχίες σου να σου παίζουν τόσο άσχημα παιχνίδια.
από britnyfox | Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012 8:30 μμ
αντωνη καλησπερα,εγω εχω το προβλημα ενα μηνα τωρα.Δε με αγχωεμει οτι εχω ξατι στην υγεια μου βεβαια πτε δε ξερεις αλλα ευχομαι να μην εχω ,αυτο που με αγψχωει ειναι η κριση πανικου σαν κατασταση.Ολο αυτο σκεφτομαι οτι και να κανω οπου και να παω.Μεσα σε ενα μηνα επαθα 3 φορες κριση πανικου και συνεχως εχω αγχος....Δεν αντεχεται
από evangelia17 | Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012 2:15 μμ
δε μπορεσα να διαβασω ολα τα σχολια σας αλλα θελω να σας πω την προσωπικη μου εμπειρια. ολες οι περιεργες αντιδρασεις του οργανισμου μου ξεκινησαν πριν 4 περιπου χρονια (στην αρχη της φοιτητικης μου ζωης) επειτα απο μια ερωτικη απογοητευση και συναμα αποτυχια/απογοητευση με τη σχολη που ειχα περασει.ενιωθα τοσο χαλια κ οι απογοητευσεις συνεχιστηκαν με τις επιλογες μου σε ατομα ειτε του ιδιου φυλου(φιλες) ειτε του αντιθετου- να μην σας τα πολυλογω ολο αυτο το αγχος που περνουσα με οδηγησε να παω σε ψυχοθεραπευτρια που τελικα δε συνεχισα γιατι η συγκεκρ τουλαχιστον δε με βοηθησε ουσιαστικα- ειχα παει και σε πνευματικο για εξομολογηση για 1η φορα στη ζωη μου και τοτε πραγματικα ενιωθα να φευγει το βαρος απο μεσα μου! αρχισα να ψαχνω περισσοτερο για την πιστη μας (ορθοδοξια) και ειδα οτι εκει πραγματικα ειναι η αληθεια και ο δρομος για να τα αντιμετωπισουμε ολα στη ζωη μας! προσευχηθηκα επιμονα να μου παρει ο Κυριος τις κρισεις πανικου (μου χε πει κ ο πνευματικος μου να παω σε ψυχολογο αν θελω αλλα εγω πιστευα οτι δε θα με βοηθησει αυτο και ετσι το αφησα) αρχισα να οργανωνω τη ζωη μου συμφωνα με τα κομπλεξ μου (να μην περιμενω καπου μονη-ιδιως σε μεγαλους δρομους-πλατειες) ειχα προβλημα στο αμφιθεατρο με πολυ κοσμο και πηγαινα στα μαθηματα που χαμε μονο στις μικρες αιθουσες κλπ κλπ (παρενθετικα να αναφερω οτι η κακη ψυχολογια ειχε επηρεασει και την υγεια μου-ολο ετρεχα σε γιατρους ως φετος) και αυτο ολο καπως εξαφανιστηκε (ως εκ θαυματος περσι για 3 μηνες περιπου) πραγματικα ζουσα πολυ καλυτερα και οταν με επιανε αυτο το αφηνα δεν του εδινα σημασια και ημουν καλυτερα- το θεμα ειναι οτι μετα απο 3 μηνες αρχισα παλι να εχω ανασφαλειες (ενω στη σχολη μου περασα και αρκετα μαθηματα και χαιρομουν) και σιγα σιγα απ το καλοκαιρι κ επειτα αρχιζα να βιωνω τα συναισθηματα που ειχα και παλιοτερα (πανικο) και αυτο αρχισε να με ανησυχει περισσοτερο- ξανασυζητησα με το πνευματικο μου και του ειπα οτι αισθανομαι ολο αυτο ως δοκιμασια και τοσο κλαμα που ριχνω καθημερινα με κανει να συναισθανομαι ποσο πολυ εχω αναγκη την αγαπη του Χριστου! (ο Χριστος κ η Παναγια εχουν βοηθησει την οικογενεια μου-ειχε αρρωστησει κ μια ξαδερφη μ απο λευχαιμια ξαφνικα και τωρα ειναι καλα!) το περιβαλλον οπου ζω δε με βοηθα ιδιαιτερα (μονη μου σε φοιτητικη εστια) αλλα απ την αλλη δεν εχω αλλη επιλογη-καπως πρεπει να επιβιωσω.. σκεφτηκα σοβαρα να παω σε ψυχολογο η και ψυχιατρο αλλα δεν το αντεχω απο οικονομικης πλευρας. νιωθω οτι περναω μια Μεγαλη Εβδομαδα και επειδη ο,τι κ αν κανω δε με βοηθα αλλα με μπερδευει- λεω απλως να προσευχομαι και να περιμενω την Ανασταση! (το βιωσα ηδη περσι εστω γαι λιγο και πιστευω οτι θα ξαναρθει οποτε το επιτρεψει ο καλος Θεος που ξερει καλυτερα τι μας χρειαζεται). αυτα...!
από Ζωη | Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012 8:29 μμ
Καλησπερα σε ολους
ειμαι 15 χρονων και εδω και ενα χρονο και
κατι εχω αυτες τισ κρισεις πανικου...Εχω περασει απο ολα τα
σταδια..Ταχυκαρδια, αισθηση σφυξιματος, δυσκολια στην ανπνοη,
τρεμουλο, μουδιασμα σε ολο το σωμα, ζαλαδες, αισθηση οτι θα πεσω
κατω, ενα αλλο που νομιζα πως δεν αναγνωριζω τους γονεις μου και το
σπιτι μου(ηξερα που ειμαι και καταλαβαινα τα παντα) πολλες φορες
ενιωθα οτι θα παθω εγκεφαλικο εμφραγμα και γενικα τα παντα!
Δυστηχως την φετινη χρονια δυσκολευομαι να μπω στην ταξη παρα πολυ.
με το που μπινω νιωθω να με καταβαλει ολο αυτο και με πιανει
πανικος και σφιξιμο και χρειαζεται να βγανω εξω σχεδον
συνεχεια...καποιες μερες ημουν αρκετα καλα στο σχολειο αλλα συνηθως
ειναι πολυ χαλια... για πολυ καιρο δεν εμπαινα ουτε καν στο
λεωφορειο επειδη ειχαι μια πολυ κακη εμπειρια και φοβομουν..Η
αληθεια ειναι πως καμια φορα αυτο με φερνει στεναχωρια και
απαισιοδοξια πως δεν θα γινω οπως παλια. να μπορω να παω με τοις
φιλες μου για σινεμα, καφε, βολτες και τετοια. Πλεον δεν μπορω
καθολου σε μεροι με πολυ κοσμο και φωτα γιατι με πιανει πανικος και
γενικα ταραζομαι...Σε ψυχολογο πηγα λιγο καιρο αλλα δεν ενιωθα να μ
βοηθαει ...Ευτυχως οι φιλες μου με βοηθαν πολυ και μπορω ετσι να το
αντιμετοπιζω...δυστηχως ομως κανω κακο και στην οικογενεια μου και
νιωθω τυψεις.. Για παραδειγμα πριν λιγες μερες πηγαμε για
καρναβαλια στην κοζανη και με το που πηαγα στο φανο με επιασε τοσο
πολυ που δεν μπορουσα να ηρεμισω με τιποτα γιατι ηταν ενας πανικος
που δεν με ειχε ξαναπιασει και φοβηθηκα απιστευτα πολυ...Τωρα οι
γονεις μου σκεφτονται να μου παρουν και ενα σκυλακι για να με
βοηθησει μιας που καθ φορα που πηγαιναμε βολτα και εβλεπα σκυλια ως
δια μαγεις με περνουσαν ολα....Για τωρα σκεφτομαι να παω και σε
εναν πνευματικο να με ευλογησει γιατι πιστευω στο Θεο και τη δυναμη
του και θα δουμε πως θα παει...Τι να πω ευχμαι μεσα απο την καρδια
μου σε ολους μαςνεπειδη το περναω και ξερω ποσο τρομαχτικο και
δυσκολο φαινεται να καταφερουμε να κανουμε οτι καναμε και προ
κρισεων και ακομη περισσοτεραα!
από frosilasmile | Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2012 4:25 μμ
καλησπερα, το ονομα μου ειναι φροσω που χαμογελαει γιατι μετα απο 4 χρονια κρισεων πανικου μπορω και αναπνεω, δεν μπορω να πω βεβαια οτι δεν εχω και στιγμες που ξαναζωντανευουν, απλα εχουν μικροτερη διαρκεια και με λιγοτερα συμπτωματα. Μετα απο τοσο καιρο καταλαβα οτι η φυση μου ειναι τετοια που αγχωνομαι για το παραμικρο , μια σκεψη μου απλη την κανω τεραστια και πλεον ξερω οτι εαν δεν σταματησω να το κανω δεν θα σταματησουν και τα συμπτωματα που εχω κατα διαστηματα.Εγω το αποκαλω το κουσουρακι μου και αντι να ερχομαι αντιμετωπη και να λεω συνεχεια γιατι και γιατι σε εμενα προσπαθω να το κατανοησω και να το αγαπησω για να το αντιμετωπισω, ξερω οτι ολα αυτα σας φανταζουν χαζα αλλα θα σας ελεγα οτι η καλυτερη λυση ειναι να πατε σε εναν ομοιπαθητικο και ψυχολογο μαζι ετσι ωστε να σας καθοδηγησει σωστα, εγω αυτο εκανα και να ειναι καλα αυτη η γυναικα, της χρωσταω πολλα...Επισης ενα λαθος που εκανα ηταν ποτε να μην λεω το προβλημα μου, εχω παθει απειρες κρισεισ πανικου στην δουλεια στο δρομο με παρεα και ποτε δεν εχω πει τιποτα σε κανεναν, απο τοτε που αρχισα να το λεω νιωθω πολυ καλυτερα.Καμια φορα αγχωνομαι γιατι θελω να κανω παιδακι και σκεφτομαι μηπως αυτη η αδυναμια μου δεν μου επιτρεψει να κανω ολα αυτα που χρειαζονται...μετα ομως σκεφτομαι οτι εχω να προσφερω τοσα πολλα σε ενα παιδι που καποιες γυναικες χωρις το δικο μου κουσουρακι δεν μπορεσαν να δωσουν ουτε τα μισα...Ν ξερετε οτι αγχος εχουν κυριως οι ανθρωποι που ειναι εξαιρετικα ευαισθητοι...
από mythospheric thess | Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012 0:58 πμ
ekei pou les oti thes na kaneis paidaki k se anxwnei ksereis poses fores to exw skeftei ,, k ksereis twra ama emeis katsoume k skeftoume gmst,,, kalytera na mn skeftomaste merika pragmata apla na ta kanoume xwris polla polla.... lew , k an me piasei kamia krish panikou k pathei tpt to mwro k dn tha moorw na parw k hremhstika k an ap;to anxos m pathei pali kati to mwro,,,, profanws megalopoioume to provlhma alla k pali pote dn kseroume,,,
από giota | Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012 1:54 πμ
exo dei oti kanete kapoies sunantiseis tha ithela na ertho k ego.elpizo na kanete kapoia suntoma.
από frosilasmile | Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012 3:54 μμ
καλα απο σκεψεις....ουου...μονο σκεψεις και το τοσο γινεται τοοοοσοοοοο...πολλες φορες λεω στον εαυτο μου.μωρε θα το κανεις και θα πεις και ενα τραγουδι,οτι και να ειναι αυτο η γυμναστηριο η να παω καπου εξω και ας παθω οτι παθω.οσο αφορα το παιδι επειδη το θελω πολυ ευχομαι να νικησει το αρνητικο συναισθημα που τωρα ερχεται οποτε θελει.υπομονη....
από antwnia.pero | Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012 8:37 μμ
Γεια σε ολους, ειναι ομορφη και ανακουφιστικη η υπαρξη αυτου του τοπου,,ειναι ουσιαστικη βοηθεια. . Οι δικια μου ιστορια των πανικων ξεκινησε σαν ιδεες οτι εχω προκαλεσει με καποιον τροπο κακο στον εαυτο μου και οτι εχω μια σοβαρη παθηση. Μετα τα επειγονατα νοσοκομειων και την απελπισια του να σου συμβαινει κατι που δεν μπορεις να ελεγξεις, τουλαχιστον για την ωρα, καταλαβα οτι δεν συμβαινει στο σωμα μου ολη η ιστορια, οσο ειναι αυτο δυνατο, αλλα κατι εχει παει στραβα στον τροπο που σκεφτομαι και λειτουργω στη ζωη μου. Αφου ξεχασα τα συμπτωματα μενοντας σε μια πολυ επιφανειακη εξηγηση για το τι συνεβη και γιατι, και ηρθε μια περιοδος ηρεμιας και χαρας με εναν ανθρωπο που μου προκαλει ομορφα συναισθηματα, οι μεγαλες κακες στιγμες επεστρεψαν. Καθολου συμπτωματικα οταν εφυγε ο ανθρωπος αυτος. Γυρνωντας στο σπιτι και νιωθωνας οτι και να πανικοβληθω δεν πρεπει να φανει, ετρεφα τον φοβο και το αγχος μου. προσπαθησα με επιτυχια για καποιες μερες να το παρω βημα βημα και να αναλυσω τις σκεψεις που μου προκαλουν πανικο. κατεληξα στο συμπερασμα πως για πρωτη φορα εμεινα εγω και εαυτος μου. χωρις εξωτερικα αγχη να με κινητοποιουν. Αφαιρωντας την πιεση απο πανω μου, ανακαλυψα πολλα και στεναχωρηθηκα, θυμωσα και στη συνεχεια πηρα την αποφαση να αλλαξω σταση και να περιμενω πλεον τα ομορφα. ωστοσο χθες ακομη και ο καιρος που ηταν χαλια φαινοταν σαν εχθρος. και να το βραδυ η απελπισια και η αισθηση οτι ολα τα αρνητικα συναισθηματα ειναι περα απο τα ορια μου. Δεν μπορω να ανεχτω μια μερα που ειναι κακος ο καιρος, μια μερα που δεν πανε ολα οπως θα ηθελα. Θετω τον πηχη τοσο ψηλα και το καταλαβαινω. Καταλαβα πως τα συμπτωματα κρυβουν τον συμβολισμο τους. Οφειλουμε να τα αποκωδικοποιησουμε με ολη τη βοηθεια που χρειαζομαστε. και ενα ακομη πολυ σημαντικο, να μαθουμε να ζηταμε βοηθεια. αν δεν ζηταμε βοηθεια σε αυτη τη τοσο δυσκολη φαση παει να πει πως εχουμε μαθει να τα απαιτουμε ολα εδω και τωρα και απο τους εαυτους μας μονο. Μου φαινεται πως η χαλαρωση ειναι πολυτιμο αγαθο και δεν ειχα αντιληφθει μεχρι τωρα οτι δεν εχω μαθει να χαλαρωνω. ευχομαι σε ολους μας χαλαρωση και υγεια. Και χαρα. Και χαλαρωση και παλι!!!!
από k.michalis | Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012 3:01 μμ
ΓΕΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ .ΟΝΟΜΑΖΟΜΑΙ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΡΙΣΗ ΠΑΝΙΚΟΥ ΠΡΙΝ ΕΝΑΜΙΣΗ ΧΡΟΝΟ.ΕΝΑ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΕΣΘΑΝΘΙΚΑ ΔΥΣΠΝΟΙΑ ΤΑΧΥΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΠΟΝΟ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ.ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΛΛΑ ΣΤΑ 300 ΜΕΤΡΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ ΓΙΑΤΙ ΕΝΙΩΘΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΩ.ΠΗΡΑ ΤΗΛ.ΕΝΑ ΦΙΛΟ ΚΑΙ ΜΕ ΠΗΓΕ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΜΕ ΕΞΕΤΑΣΑΝ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ Κ.Τ.Λ.ΑΛΛΑ ΟΤΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΕΙΧΑ ΠΑΘΕΙ ΚΡΙΣΗ ΠΑΝΙΚΟΥ.ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΑΡΧΙΣΑΝ ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΔΟΥΛΕΙ ΜΟΥ ΕΙΧΑ ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ ΑΠΛΗΡΩΤΟΣ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΑ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΜΕ ΑΠΕΛΥΣΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΝΑ ΜΕ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΟΥ ΔΩΣΕΙΣ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ.ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΙΔΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣΑΓΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΤΑ ΕΔΩΣΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΟΤΙ ΕΜΑΘΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΕΦΥΓΑΝ ΕΠΤΑ ΑΟΤΜΑ ΑΚΜΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΔΩΣΕ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΧΡΩΣΤΑΓΕ.ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ ΕΝΟΙΩΣΑ ΠΑΛΙ ΣΕΝ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΝΑΣΑΝΩ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΩ ΠΟΝΟ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΠΗΓΑ ΣΕ ΚΡΔΙΟΛΟΓΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΒΡΕΙΚΕ ΤΙΠΟΤΑ ΜΟΝΟ ΑΓΧΟΣ ΜΕΤΑ ΠΗΓΑ ΝΑ ΠΝΙΓΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΑΛΙΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΗΓΑ ΣΕ ΠΑΘΟΛΟΓΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΕΠΑΘΑ ΠΑΛΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗ ΙΣΟΦΑΓΟΥ ΚΑΙ ΟΤΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΟΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΑΓΧΟΣ.ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ PARIET KΑΙ ΜΟΥ ΕΓΡΑΨΕ ΚΑΙ CENTRAC 10mg ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΑΝ ΜΠΡΟΡΟ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΠΑΡΩ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΓΡΑΨΕΙ.ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΕΧΩ ΠΑΡΕΙ ΠΕΡΙΠΟΥ 7 ΧΑΠΙΑ 1/4 ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΟΣΟ ΜΠΟΡΟ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΠΑΙΡΝΩ.ΣΗΜΕΡΑ ΜΕ ΕΠΙΑΣΕ ΠΑΛΙ ΚΑΙ ΕΤΣΙΜΠΗΚΑ ΣΤΟ INTERNET ΝΑ ΔΩ ΤΗ ΠΕΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΒΡΗΚΑ ΤΟ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΩ BLOG ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΓΡΨΩ ΤΗΝ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΕΜΠΕΕΡΙΑ.ΕΓΩ ΟΣΟ ΜΠΟΡΟ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΩ ΣΕ ΨΥΧΙΑΤΡΟ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ ΝΑ ΛΥΣΩ ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΟΥ.ΟΣΟΙ ΩΡΑ ΓΡΑΦΩ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΣΘΑΝΩΜΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΙ ΚΑΛΑ ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΒΓΑΛΑ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΜΟΥ.ΣΥΓΧΑΡΙΤΙΡΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟ BLOG ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ. ΔΥΝΑΤΑ ΟΛΟΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΑ ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΚΑ ΜΟΥ ΛΑΘΗ
από Αντώνης WolfBack | Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012 8:01 μμ
@giota: Καλησπέρα, Γιώτα. Συναντήσεις κάνουμε κατά καιρούς. Η επόμενη ίσως να γίνει μέσα στον Απρίλη. Η ανακοίνωση θα αναρτηθεί στην κεντρική σελίδα του blog. Να είσαι καλά.
από Αντώνης WolfBack | Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012 8:12 μμ
@antwnia.pero: Καλησπέρα Αντωνία. Η χαλάρωση είναι ένα βασικό αγαθό για την περίπτωση μας. Η αλήθεια είναι πως ελάχιστοι από εμάς γνωρίζουμε τον τρόπο να χαλαρώνουμε, ή πιστεύουμε πως χαλαρώνουμε με λανθασμένους τρόπους. Η ψυχολογία μας είναι ένα βιβλίο που ποτέ μας δεν θα μπορέσουμε να το διαβάσουμε όλο. Υπάρχουν στιγμές που η ψυχολογία μας θα μας προδώσει, όπως θα υπάρξουν και στιγμές που θα νιώθουμε δυνατοί και αήττητοι μέσα στο περιβάλλον μας. Αρνητικά συναισθήματα θα λαμβάνουμε από πολλές πηγές, είτε αν ο καιρός είναι χάλια, είτε αν νιώθουμε μοναξιά και απομόνωση. Δυστυχώς δεν μπορούμε να ξεφύγουμε απ'αυτά τα συναισθήματα είτε γιατί δεν μας το επιτρέπει ο χαρακτήρας μας, είτε γιατί είναι απολύτως φυσιολογικά και υγιή συναισθήματα. Μαθαίνουμε απ'αυτά, όπως μαθαίνουμε να ζούμε μαζί μ'αυτά.
από Αντώνης WolfBack | Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012 8:19 μμ
@ k.michalis: Καλησπέρα φίλε Μιχάλη. Είναι βασικό το ότι θέλεις να το παλέψεις μόνος σου. Αυτή η δύναμη που νιώθουμε στο να εναντιωθούμε στις κρίσεις είναι ο βασικός κρίκος που θα μας οδηγήσει στον σωστό δρόμο της πρόληψης και θεραπείας του. Ακόμη κι αν αποτύχεις σ'αυτό το εγχείρημα, δεν θα πρέπει να σε πάρει από κάτω. Η αποτυχία δεν είναι ήττα στον πόλεμο που έχει ανοίξει. Είναι ο τρόπος που μαθαίνουμε να έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και στις δυνάμεις μας, ώστε ακόμη κι αν χρειαστεί να λάβουμε κάποια ψυχολογική υποστήριξη, θα είμαστε πιο δεκτικοί στην θεραπεία των διαταραχών αυτών. Συνέχισε με το ίδιο κουράγιο και την ίδια δύναμη και περιμένουμε να μαθαίνουμε νέα σου. Σ'ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια για το blog μου. Να είσαι πάντα καλά.
από Kostas | Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2012 1:13 πμ
exoun perasei 4 mines apo tote poy epatha krisi panikou kai apo tote olo afto to kairo imoun ipoxondrios. Fovomoun ta panta. Xalarwsa arketa me askiseis san aftes poy proteinontai sto blog kai kyriws xalarwsa kai endinamosa ton eafto mou kanontas ΘΕΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ. Filoi mou nomizo afto pws einai afto pou prosopika xreiazomai. Esto kai anagkastika kano thetikes skepseis leo thetika logia ston eafto mou, san prosefxes. Afto me exei dinamosei poli. Oi arnitikes skepseis me odigisan nomizo stin krisi panikou, ekana polles arnitikes skepseis kai prosegkiza ta panta apaisiodoksa, wspou me tin krisi katalava pws irthe o kairos na allakso. Loipon ksekathara oses fores fovomoun kai oi arnitikes skepseis me kurievan enoiwtha psixosomatika kai ponoys sto soma, akrivos se ekeino to simeio gia to opoio anisixousa. kai molis tin epomeni mera kirievan oi thetikes skepseis ola kilousan teleia. Twra oi thetikes skepseis olo kai einai pio apodektes apo emena, kai afto egine xaris tin douleia sto mualo kai sto tropo simperiforas, Den leo katholou arnitikes lekseis kai prospatho na vlepo ta panta oso pio thetika. Episis graftika se karate to opoio mou dinei aftopepoithisi gia to soma mou. To mono pou me anisixei tora alla pistevo pws kai afto einai psixologiko einai kapoies arithmies pou exo, afta pou lene fterougismata stin kardia. Piga kai se kardiologo kai se pathologo ekana kardiografima kai mou eipan oti eimai apolita igieis. Einai phisiologiko otan anisixeis na se pianei afto pou leo san arithmies? O giatros mou eipe oti einai fisiologiko, pathainei kaneis to idio meta apo tis fovies? Aplos einai to mono poy me anisixei, an kai otan to agnoo einai ola kala,
από mythospheric thess | Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2012 1:24 πμ
ayto me tis arithmies k egw thelw polu na mathw ti sumvainei k an einai fusiologiko gt enw ta perissotera me polu prospatheia ta xw kseperasei ksafnika se diafores stigmes noiwthw thn kardia m na fterougizei opws to eipes k esu k mou to kanei kamia duo fores apanwta k me anxwnei,, einai arage epikyndino gt exw kaneis arketes kardiologikes eksetasei k exoun vgei fysiologikes,,
από britnyfox | Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2012 1:29 πμ
Να μη σε αγχωνει καθολου φιλε μου.Δεν προκειται να σου συμβει τιποτα κακο.Εισαι απολυτα υγιης και με ιατρικη γνωματευση.Πολυ ενθαρρυντικα τα οσα μας λες με τη θετικη σκεψη.Μπραβο σου πραγματικα!Εγω ειμαι στο λουκι εναμιση μηνα και εχω φρικαρει πολυ...Δεν εχω εμμονη οτι εχω κατι στην υγεια μου,απλως με εχει τρομαξει πολυ η εμπειρια της κρισης
από kostas | Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2012 11:27 μμ
mythospheric thess, etsi sunevi kai se mena, eno ta kseperasa ola mou exei meinei mono afto to opoio exo tin entiposi oti kai afto einai psixosomatiko kai efoson to lene kai oi giatroi (kai se mena kai se sena) prepei na einai fisiologiko. Dokimase na dexteis oti einai phisiologiko an aistanesai kamia fora afto to pragma kai otan to aistanesai prospathise na to agnoeis san na min einai tipota, etsi prospatho kai ego na kano kai to exo periorisei kai afto, tin proigoumeni enoiwsa kai 3-4 synexomenes arithmies nomizo, (kai kati enoiwsa tora pou egrafa, isos epeidi to analogistika). Arxisa na to agnoo kai nomizo perioristike. Prepei na einai apo to agxos giati mou exei ksanasimvei kai paliotera alla den anisixousa tote poli kai gia afto den edina simasia. Prospathise na emmeneis stis thetikes skepseis, oso diskolo kai na einai afto nomizo voithaei kai tha noiotheis kalitera olo kai perissotero.
από Kostas | Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2012 11:54 μμ
britnyfox, efxaristo gia ta kala sou logia pragmatika. Prospathise na min se tromazei i krisi. Den mporo na ksero gia pio logo sou sinevei alla to na min apoktiseis emmones gia tin ygeia sou einai polu super. Prospathise na min fovasai gia to an tha sou ksanasimvei kai na skeftesai oti akoma kai na sou simvei tha to antimetopiseis kai tha vgeis pio dinatos. Pantos ego meta tin proti krisi pou me tromakse poli, irthan kai 2 epomenes: tin mia katafera na tin katevnaso kai den me katevale kai ola pigan mia xara, oute kan katalavan oi diplanoi mou oti pige na mou simvei, kai tin teleftea krisi pou mou sinevei itan suntomi dinati me arketa nevra kai afou mou sinevi iremisa apistefta kai xalarosa. Isos oi kriseis na einai ksespasmata pou simainoun kati. se mena pistevo sinevei logw arnitikwn skepsewn kai fovou, gia afto kai emmenw se thetikes skepseis (olo kai perissotero) kai o fovos den mporei na me katavalei opos prin. Kai genika apektisa mia ikanotita na mporo na katalavo pote skeftomai arnitika, giati prin den katalavaina oti to ekana, itan akousio. tora to vlepo kai to diwxnw. elpizo na dinamwnw olo kai perissotero me afto to tropo kai efxomai se olous sas na ferete eirini ston eafto sas kai na vreite to tropo na dinamwsete psixika. Dokimase tin Thetiki Skepsi , emena afto me voithise kai kommatia tou eaftou mou pou itan "thamena" ta efere pali stin epifaneia. Pistepse kai estiase sta thetika, einai kali trofi gia to mualo kai to soma oi thetikes skepseis. Pistepse se oti kalutero gia ton eafto sou, na pisteveis oti eisai afto pou thes na gineis. An thes na eisai kala, na skeftesai oti idi eisai kala.
από britnyfox | Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012 1:08 μμ
Κωστα σε ευχαριστω πολυ.Το παλευω κι εγω ετσι με το να σκεφτομαι θετικα,αλλοτε το καταφερνω κ αλλες οχι.Ειμαι και γενικως πολυ αγχωδης ανθρωπος.,σκεφτομαι πολυ μακροπροθεσμα και ετσι παλι αγχωνομαι πολυ.Το μονο που θελω ειναι να μου φυγει αυτη η φοβια..Φοβαμαι να κυκλοφορησω μονη μου και αυτο με χαλαει πολυ,Οταν το κανω ειμαι στη τσιτα,πολυ χαλια...λεω να τωρα θα ερθει...!ασε!
από mythospheric thess | Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012 1:46 μμ
diavazw auta pou lete k skeftomai oti telika yparxoun anthrwpoi pou katalavainoun akrivws gia to pws noiwthw gt prin arketo kairo k idiws otan to xa protopathei enoiwtha les k hmoun apo allon planhth k tha erthoun ta alien na me paroun,,, k gia tis arrythmies pou lew , to parakseno einai oti tis pathainw enw eimai se hremh katastash h otan ksaplwnw h otan kathomai k spania otan eimai se poio tsita katastash,, epitides to kanei o organismos m gia na mn me afhnei hsuxh,,,, ta xei valei mazi m:p pera ap'thn plaka teleytaia dn dinw shmasia ,to afhnw, dn exw k allh epilogh,,, elpizw pws mia mera tha perasei k ayto ..
από britnyfox | Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012 2:14 μμ
Μα αυτο θελει να μας κανει αυτο το σκατοπραγμα,ναμη μας αφηνει σε ησυχια και να φοβομαστε συνεχως,Πολυ καλα κανεις και δε δινεις σημασια.Οπως λες και εσυ δεν εχεις αλλη επιλογη!Πρεπει να ζησουμε παιδια!!!
από Kostass | Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012 11:12 μμ
Na min dinoume simasia men, alla na antikathistoume tis arnittikes kai tis agxotikes skepseis me thetikes. Oso afto me tis arithmies kai emena otan eimai iremos mou simvainei kamia fora, alla paratirisa oti oso to agnoo kai den fovamai, kai den panikovalomai otan simvenei toso elatwnetai. Aistantika poli kalitera otan evala ena programma kai ekana askiseis sto mualo kai sto soma. Sto mualo idiaitera prospathisa na askoumai kathimerina, proi-vradi, skeftomenos sigkekrimenes fraseis pou imoun διατεθημένος na tis pistepso, me afto to tropo otan erxontai oi arnitikes skepseis eimai pio dinatos na tis diwksw kai na meino psixraimos. Seimioste afto pou thelete na sas simvei, "px. eimai iremos kai apolutws ygeiis, xairo akras ygeias toso somatika oso kai noitika", εσεις ξερετε τι θέλετε και τι είναι αυτο που θα σας ανεβάσει, και να το επαναλαμβάνετε (εγώ 15 φορες) σαν να είναι η αλήθεια. Βρείτε φράσεις,που σας δίνουν τόνωση, και επαναλαμβανετε καθημερινα. Και πανω απο όλα πίστη οτι όλα ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ καλά. Εγώ με αυτο το τρόπο βοηθηθηκα πολύ. Έχω φτιαξει μερικές προτάσεις και τις επαναλαμβάνω, με αυτό το τρόπο αντί να επαναλαμβάνονται μέσα μου αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα, δίνω ώθηση στο να αρχίσει πάλι μέσα μου μια θετική ροή σκέψεων, δηλαδή να συνηθίσω και να δέχομαι πιο έυκολα την θετική οπτική. Φαντάζομαι ακούσια συνηθίσαμε στην αρνητική σκέψη, οπότε μια κίνηση αντίστασης είναι να φέρουμε θετικές σκέψης και να εμμένουμε σε αυτές. Και επίσης υπάρχουν στα βιβλιοπωλεία στο τμήμα "αυτοβελτίωση" βιβλία σχετικά με τέτοιες καταστάσεις, διαβάζοντας θετικά/ενθαρρυντικά πράγματα είναι σαν να "μπαίνεις" στο μυαλό κάποιου που βλέπει με θετική οπτική τα πράγμτα, και επειδή τα βιβλία θέλουν κάποιο χρόνο, είναι και αυτή μια καλή ενασχόληση, που θα έτρεφε το νου. Βεβαια δεν είμαι ειδικος, απο εμπειρία μιλάω και λέω τι με βοήθησε.
από ΚΑΤΕΡΙΝΑ | Τρίτη, 20 Μαρτίου 2012 11:01 μμ
KAΛΗΣΠΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ...ΟΝΟΜΑΖΟΜΑΙ ΚΑΤΕΡΙΝΑ, ΕΙΜΑΙ 28 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ 21 ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑΚΙ... ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΓΙΑΤΙ, ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΝΙΩΣΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΠΑΩ ΣΕ ΨΥΧΟΛΟΓΟ Ή ΚΑΤΙ ΠΑΡΟΜΟΙΟ, ΔΙΟΤΙ ΞΕΡΩ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΓΙΑΤΙ, ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΜΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΟΛΟ ΑΥΤΟ...ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΤΟΥ ΔΙΝΟΥΜΕ ΜΑΛΛΟΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΗΜΑΣΙΑ ΑΠΟ ΟΣΗ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕΙ...ΕΧΩ ΤΡΕΞΕΙ ΟΥΚ ΟΛΙΓΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ...ΕΧΩ ΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ ΞΑΦΝΙΚΑ...ΕΧΩ ΣΗΚΩΣΕΙ 142 ΣΦΥΓΜΟΥΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΑ ΜΙΑ ΩΡΑΙΟΤΑΤΗ ΤΑΙΝΙΑ ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ....ΜΕ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ , ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΛΥ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΚΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΧΤΕΙ ΟΤΙ ΕΓΩ ΚΑΙ ΟΙ ΚΡΙΣΕΙΣ ΜΟΥ ΘΑ ΠΟΡΕΥΟΜΑΣΤΕ ΠΑΡΕΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΩΗ...ΟΠΟΤΕ ΚΑΛΑ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΜΕ ΑΝΕΧΕΤΑΙ , ΟΠΩΣ ΚΙ ΕΓΩ ΑΥΤΗΝ...ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΜΕΣΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ...ΕΜΜΕΣΟΣ ΝΑΙ...ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΑΣ ΥΓΕΙΑ...ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΑΝΤΩΣ ΑΚΡΑΔΑΝΤΑ ΠΩΣ Η ΔΙΟΧΕΤΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΜΑΣ ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΚΑΙ ΩΦΕΛΙΜΗ...ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ...ΚΑΘΟΛΟΥ!! ΑΣ ΠΙΟΥΜΕ ΕΝΑ ΧΑΜΟΜΗΛΙ...ΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙ ΚΡΑΣΙ...ΑΣ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΓΚΑΦΑ ΚΙ ΑΣ ΛΥΘΟΥΜΕ ΣΤΑ ΓΕΛΙΑ....Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΙΚΡΗ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΔΟΣΗ ΧΙΟΥΜΟΡ...ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΕΛΑΧΕ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΠΑΝΙΚΟΥ...ΘΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ ΜΕ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΤΣΑΧΠΙΝΙΑ...ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΩ ΑΛΛΟ ΤΡΟΠΟ ΑΛΛΩΣΤΕ...ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΗΡΕΜΟ ΒΡΑΔΥ! ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
από mythospheric thess | Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2012 0:08 πμ
Κατερινα πολυ ωραια τα λες καπως ετσι το αντιμετωπιζω και εγω χρονια τωρα....ειναι αυτο που λενε να μην σου τυχει αλλα αφου μας ετυχε θα πρεπει να μαθουμε να ζουμε με αυτο οσο κρατησει , αν κ ελπιζω μια μερα θα εξαφανιστει απ΄τη ζωη μου ξαφνικα οπως ηρθε. το ελπιζω.........
από frosilasmile | Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2012 6:16 μμ
εχετε δικιο ρε κοριτσια, ετσι πρεπει να το αντιμετωπιζουμε γιατι αλλιως δεν γινεται, αντι να νευριαζουμε με τον εαυτο μας που μας συμβαινει αυτο πρεπει να το αγαπησουμε και να το κατανοησουμε.παντως εγω σημερα εκανα τον πρωτο βελονισμο μου για το 2012 , εχω ξανακανει βεβαια και ειδα αποτελεσματα για τους εντονους πονοκεφαλους που ειχα απο το αγχος , σας συνηστω να κανετε βελονισμο, ειναι πολυ αποτελεσματικος...και καλο μας κουραγιο
από kathy | Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2012 9:59 πμ
geia sas me lene katerina diabasa kapia apo ta proigoumena keimena kai sugkekrimena tis sunonomatis mou kai sumfwnw apolita me avta pou blepete kai egw pathwn edw kai ena xrono akribws twra apo ta 26 mou pantremeni kai me 2 paidia den exw kapia alli lush!!!blepete kai egw eixa parei kapia agwgi gia peripou ena mina alla dustuxws den eblepa kapia beltiwsei mono proswrinei anakoufisei piga kai se psixologo alla dustuxws den eixa ta xrhmata pou avti zitage!!!!gia avto paidia parte osh dimamei sas exei apomeinei kai sumboulei mou einai kataktiste kai nikiste tous fobous sas pistepste me einai oti kalitero moni mas to nikame avto to pragma egw imoun mia xara olo avto ton kairo ebgaina pigaina me filous exw gia pota kafe ktl..kai twra avtes tis meres pali den niwthw kala alla tha to nikisw opws ekane kai tin proigoumeni fora!!!
από Αντώνης WolfBack | Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012 9:59 μμ
Με μεγάλη μου λύπη βλέπω πως οι γιατροί ακόμη κρατούν ψηλά τον πήχη, ιδιαίτερα στην τιμή των επισκέψεων. Αυτός ο καιρός είναι ύπουλος και δυστυχώς βλέπω πως τα κρούσματα αρχίζουν να αυξάνονται σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας διαφόρων παραγόντων. Οι περισσότεροι αναγκάζονται να γίνουν γιατροί του εαυτού τους, είτε εκ προθέσεως, είτε λόγω οικονομικών προβλημάτων. Στην τελική, ο καλύτερος σύμβουλος μας είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Αυτός και μόνο μπορεί να λύσει μερικά προβλήματα που μας απασχολούν και που ευθύνονται για όσα μύρια τραβάμε τον τελευταίο καιρό. Δεν κάνουμε πια ερωτήσεις, αλλά δίνουμε απαντήσεις στα ήδη υπαρκτά ερωτήματα μας. Θα αναγκαστούμε να αλλάξουμε τρόπο ζωής; Ναι. Επιβάλλεται. Θα αλλάξουμε τον τρόπο σκέψης μας. Οι περισσότεροι το έχουμε ανάγκη και πρέπει να το επισπεύσουμε. Χρειάζεται δύναμη; Ναι. Αυτό το γνωρίζουμε πολύ καλά. Η δύναμη αυτή, όμως, που θα καταβάλουμε για την επίλυση του προβλήματος είναι πολύ πιο μικρή απ'την δύναμη που καταβάλουμε στην καθημερινότητα μας για να στηλωθούμε στα πόδια μας σε μια περίοδο έντονης κρίσης. Κουράγιο και υπομονή χρειάζεται. Τιποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο...
από Αντώνης WolfBack | Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012 10:23 μμ
Ένα αισιόδοξο μήνυμα απ'την φίλη μας, Εβελίνα:
Με λένε Εβελίνα και είμαι 33 χρόνων. Πολεμάω με τις κρίσεις πανικού αλλά και με τον εαυτό μου και το υποσυνείδητό μου για πάνω απο 10 χρόνια.Ο φόβος είχε γίνει ένα με το πετσί μου και οι κρίσεις καθημερινό κομμάτι.Πέθαινα και ανασταινόμουν συνέχεια.Τρελαινόμουν.Φοβόμουν να μιλήσω μην παρεξηγηθώ,φοβόμουν να βγω έξω μην τυχόν και πάθω κάτι,έψαχνα μέρη για διακοπές ξέροντας ότι θα έχει νοσοκομείο.Ζούσα με το πιεσόμετρο στο χέρι γιατί φοβόμουν μην πάθω καρδιά ή εγκεφαλικό,(κάτι που στο οικογενειακό ιστορικό δεν υπάρχει).Άνθρωποι που ήταν δίπλα μου τους είχα κουράσει μετην συμπεριφορά μου και τις συνεχείς ανησυχίες μου ότι κάτι έχω.Ακόμα κι ο άνθρωπος που θα μοιραζόμουν τη ζωή μου έφυγε απο δίπλα μου.(Ίσως για καλό γιατί τελικά δεν άξιζε για μένα).Είχα κουραστεί να νιώθω έτσι και να μην ζω τη ζωή μου.Σκεφτόμουν ότι θα γεράσω και κάνοντας απολογισμό δεν θα είχα κάνει τίποτα για μένα. Τα τελευταία σχεδόν 5 χρόνια κάνω ψυχοθεραπεία με μια ψυχολόγο που μου άλλαξε τη ζωή!!!!Έχει προσωπική εμπειρία όντας κι εκείνη πάσχουσα απο τις κρίσεις και με καταλάβαινε πλήρως.Εδώ και 1 χρόνο και κάτι παίρνω και κάτι φάρμακα,ελαφριά μεν αλλά με βοήθησαν δε.Πλέον μπορώ να πω ότι είμαι σχεδόν καλά.Ζω τη ζωή μου.Έχω φύγει απο Ελλάδα και μένω Σουηδια με τον άνθρωπό μου και μπορώ να πω ότι είμαι ευτυχισμένη.Μπήκα σε αεροπλάνο!Μπήκα σε μετρό!Κάνω μικρά βήματα αλλά προχωράω.Πισωγυρίζω,δεν μπορώ να πω, αλλά και πάλι στρέφω το κεφάλι μου μπροστά! Κρίση κρίση έχει να με πιάσει αρκετά χρόνια.Το κακό είναι ότι οι ανησυχίες δεν έχουν φύγει.Με ταλαιπωρούν ακόμα.Προσπαθώ όμως να μην τις σκέφτομαι. Κακά τα ψέματα.Οι κρίσεις πανικού μπορεί να μην θεραπεύονται πλήρως, αλλά μαθαίνουμε να ζούμε με αυτές χωρίς φόβο.Μαθαίνουμε να τις εκλογικεύουμε και να τις χαληναγωγούμε.Πρέπει να συνειδοποιήσουμε ότι η ζωή είναι στο χέρι μας κι ότι ΠΡΕΠΕΙ να τη ζήσουμε για εμάς πάνω απο όλα!Δεν πρέπει να ντρεπόμαστε να ζητήσουμε βοήθεια. Τέλος, ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΜΠΡΑΒΟ,στον άνθρωπο που επινόησε αυτό το blog!!!! αν μπορώ κι εγώ να βοηθήσω ευχαρίστως!!! Το mail μου είναι mapet78yahoo.gr Αγαπητοί μου, κανείς δεν είναι τελείως μόνος του.Ναι μόνοι μας γεννιόμαστε, μόνοι μας πεθαίνουμε, αλλά στο μέσον της ζωής συναναστρεφόμαστε και με άλλους.Κι αν αυτοί οι άλλοι μπορούν να μας κάνουν να χαμογελάμε τότε αξίζει να προσπαθήσουμε....
από strisco | Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012 2:17 μμ
Συγχαρητήρια πραγματικά για τη δημιουργία αυτής της σελίδας. Δεν έχετε ιδέα πόσο βοηθά τον κόσμο που υποφέρει από κρίσεις πανικού, η ανταλλαγή εμπειριών... Εμένα, με ταλαιπωρεί αυτός ο γολγοθάς κοντά 2 χρόνια τώρα.. Μέχρι να συνηδειτοποιήσω ότι δεν επρόκειτο για κάποια θανατηφόρα ασθένεια που θα με οδηγούσε αργά και βασανιστικά στο θάνατο (έτσι ήμουν πεπεισμένη ) έκανα όλες τις εξετάσεις.. υπερήχους καρδιάς, καρδιογραφήματα, εξετάσεις αίματος.. τα πάντα. Το πρώτο καλοκαίρι που πρωτοεμφανίστηκαν οι κρίσεις, θυμάμαι, δεν μπορούσα καλά καλά να βγω απο το σπίτι... φοβόμουν, ότι θα μου μείνει η καρδιά στα χέρια. Ίσως να έφταιξε μια μεγάλη στενοχώρια που είχα περάσει τότε, η ο αποχωρισμός απο το υπερπροστατευτικό περιβάλλον της οικογένειας μου και ο δρόμος προς τη φοιτητική ζωή... Το μαρτύριο όμως δεν είχε τελειώσει εκέι. Καθώς άρχισα να χρησιμοποιώ ολοένα και περισσότερο τα μέσα μαζικής μεταφοράς (λόγω σχολής) οι κρίσεις γινόντουσαν εντονότερες.. Όσο περισσοτερος κόσμος έμπαινε μέσα στο λεωφορείο, τόσο μου ανεβαίναν οι παλμοί.. ήθελα να βγω απεγνωσμένα έξω... σκεφτόμουν, οτι δεν θα υπάρξει κάποιος δίπλα να με σώσει, ότι θα γελοιοποιηθώ... ο κόσμος γύρω μου, μ' εκνεύριζε.. η ηρεμία τους... ελέγα, δεν μπορεί να είμαι η μόνη που τα νιώθει όλα αυτά... κάτι έχω οπωσδήποτε... και αν όχι σωματικό, τότε έχω αρχίσει και τρελαίνομαι... η αναπνοή μου κοβόταν... αισθανόμουν ένα κόμπο στο λαιμό... τα χέρια ίδρωναν.. τα πόδια έτρεμαν... η ανάσα ολοένα και πιο κοφτή... αφήστε δε οι παλμοί.. πρέπει να 'χαν φτάσει και 170... μούδιασμα και τρέμουλο μια ολόκληρη ώρα μέσα στο λεωφορείο..Όλα τα παραπάνω, μου συνέβαιναν και στο σπίτι (σε ανύποπτο χρόνο, η όταν ήμουν καλά και φοβόμουν μήπως το ξαναπάθω) , η όταν βρισκόμουν μόνη μου... κρίσεις πανικού με αγοραφοβια ταυτόχρονα, πολλές φορές... μόνο κάποιος που το 'χει βιώσει μπορεί να καταλάβει τι περιγράφω.. Εν τέλει, όταν πείστηκα ότι ήταν κάτι ψυχολογικό, πήγα και σε ψυχολόγο.. ο όποιος με βοήθησε αρκετα με συζήτηση και ασκήσεις διαλογισμού, αλλά μάταια... οι κρίσεις πάνε και έρχονται τα τελευταία δυο χρόνια όποτε το αποφασίσουν.. χωρίς αφορμη και προειδοποίηση... υπάρχουν περίοδοι που νιώθω τέλεια, νομίζοντας ότι έχω ξεπεράσει το πρόβλημα μου και έχω πιάσει τον "ταύρο από τα κέρατα" και περίοδοι, που μπορεί να διαρκούν εβδομάδες ολόκληρες που να φοβάμαι τον ίσκιο μου.... μη με ξαναπιάσει... κάνω μακάβριες σκέψεις.. που ντρέπομαι ακόμα και εδώ να τις ξεστομίσω.. νομίζω, κάθε φορά που με ξαναπιάνει, οτι θα 'ναι και η τελευταία μου... και μετα, περνάει... όπως έρχεται.. και ζω με το φόβο του πότε θα μου ξαναχτυπήσει την πόρτα... αυτή τη φορά ομως θα μαι πιο δυνατή, θα 'μαι....
από gina | Τρίτη, 3 Απριλίου 2012 5:14 μμ
ειναι σαν να ακουω τον εαυτο μου και εγω αυτο με το λεωφορειο το χω ,ετσι σκεφτομουν οτι δεν γινεται να το νιωθω μονο εγω ετσι κατι δεν παει καλα μαλλον η τρελλα μου χτυπαει την πορτα ασε δε η ντροπη τωρα θα με πιασει πανικοσ και θα γινω ρεζιλι!!!!!!!και ολο ποιο εντονα τα συμπτωματα τωρα με την φαρμακευτικη αγωγη και την ψυχαναληση μπορω και μπαινω σε λεωφορειο για μια συγκεκριμενη διαδρομη .μονο οταν ειμαι με καποιον που νιωθω ασφαλεια δεν παθαινω τιποτα .και εμενα σχεδον δυο χρονια με ταλαιπωρει με εχει κουραση . καλη δυναμη σε ολουσ που θα παει θα το δαμασουμε το θηριο!!!!!!!!!!!!
από giannis | Τετάρτη, 11 Απριλίου 2012 10:31 πμ
gia sas legwmai giannis kai exw kai egw autes tis krisis panikou pane twra 5 xronia pou eixa simtomata kai exw opos sfiroun ta autia m 24 wres to 24swro ponod stous pontikous auxena omoplates kai plates moudiasma sto kefali kai mia piesi a kai api twte ou irthe kai i alergiki rinitida ekana epirkepsis se pathologous otolaringologous alergiologous se idika mazas fisikotherapia ma tip den katafera teleutea zalistika entona 4 fores kai kapies meres den ithela na kanw tip para mono na exw ta matia mou klista einai anxos telika ?
από gogo | Τετάρτη, 11 Απριλίου 2012 4:18 μμ
Ειμαι η Γεωργια τωρα ειμαι 24 χρονων και απο τα 17 μου ειμαι με φοβιες και κρισεις πανικου!Αισθανομαι οτι θα τρελαθω οτι θα πεθανω..Τα συμπτωματα ειναι δυσκολα!Το μεγαλυτερο προβλημα μου ειναι οτι δεν εχω φιλους τα τελευταια 3 χρονια ειμαι μονιμα σπιτι..Εχω παει σε ψυχολογους αλλα δεν με βοηθησαν!Το εχει ξεπερασει κανεις?Ας επικοινωνησεις καποιος μαζι μου αν θελει να μου πει τις εμπειριες του και αμα θελετε να συναντηθουμε να ανταλαξουμε αποψεις.!Συγχαρητηρια για το blog βοηθαει πολυ!
από frosilasmile | Τετάρτη, 11 Απριλίου 2012 11:37 μμ
γεια σου γεωργια, δεν θα σου πω οτι εχω ξεπερασει τισ κρισεις γιατι που και που ερχονται,παντα βεβαια εχουν τουσ λογους τους δεν ερχονται τυχαια, αλα θα σου πω οτι σιγουρα μπορεις να βοηθησεις τον εαυτο σου.ειναι δυσκολο το ξερω αλλα δεν αξιζει τον κοπο και δεν βοηθαει να εισαι μεσα σε ενα σπιτι, βαλε σιγα σιγα στοχους και θα δεις τι ωραια που θα ειναι οταν θα τα καταφερνεις...εχεις ολη την δυναμη μεσα...
από insane83 | Πέμπτη, 12 Απριλίου 2012 2:23 πμ
simera mou epitethikan pali oloi mazi...(taxikardia,sfiximo,astatheia,idrotas, dyspnoia ktl...)xtipisa to xeri mou ston toixo kai milontas stin serotonini mou ths eipa:oso kai an exeis meiothei simera den tha lygiso..prospathisa kai katafera na skefto kati eyxaristo!!xero oti einai poli diskolo alla afou to ekana ego m...poroun oloi..xero pos kerdisa mia maxi kai oxi ton polemo kai oti etoimazoun tin epomeni tous epithesi alla oses perissoteres maxes kerdisoume toso pio poli tha plisiazoume na rixoume auton ton titana me ta gialina podia..ekpedeuste tous stratiotes mas...:THETIKI SKEPSI,YGIEINI ZOI,APOXI APO ALKOOL,GYMNASTIKI,EPAFI ME TIN FISI,MAKRIA APO KAFEINI,STADIAKI EKTHESI STOU FOBOUS MAS,ERGASIOTHERAPEIA,DIMIOURGIKOTITA,EPITELOUS AGAPI GIA TON EAYTO MAS!!!!!!EMPROS ADERFIA M P O R O U M E!!!!!!!
από alexandra | Πέμπτη, 12 Απριλίου 2012 12:31 πμ
shmera me exoun piasei gia ta kala ta trella mou..den mporw na hremhsw me tipota ..den xerw ti na kanw..niwthw varia k polu kourasmenh ..niwthw oti tha pesw katw.. ti na kanw gia na hremhsw, mporeite na me vohthhsete???????????
από strisco | Πέμπτη, 12 Απριλίου 2012 2:46 μμ
@alexandra Αλεξανδρα, να ξερες ποσες φορες εχω βρεθει στην κατασταση αυτη..Εγω, ειχα (και εχω μερικες φορες -ακομα και τωρα που γραφω-) ακομα υποψιες οτι οτιδηποτε φαω θα μου προκαλεσει αλλεργικο σοκ κλπ κλπ και θα πεθανω κλπ κλπ... Να χαλαρωσεις. Να πεισμωσεις. Να προσπαθησεις να πεισεις τον εαυτο σου οτι ολα αυτα ειναι στο μυαλο και δεν μπορουν να σου κανουν κανενα κακο.. Εχεις τη δυναμη.. Να το λες συνεχεια απο μεσα σου.. Οτι μπορεις να τις διωξεις μακρια... Και αν το καταφερεις μονη σου μια φορα... δεν σημαινει οτι δεν θα ξαναρθουν ποτε... αλλα τοτε θα ξερεις οτι εχεις περισσοτερη δυναμη απο αυτες και οτι μπορεις να τις αντιμετωπισεις και να τις ξαποστειλεις απο και που ρθαν(αφου το εκανες μια φορα, θα μπορεσεις και τις υπολοιπες), οταν θα ξαναρθουν..και με τον καιρο θα γινεται ακομα πιο ευκολο...
από frosilasmile | Πέμπτη, 12 Απριλίου 2012 11:23 μμ
αυτο με το αλλεργικο σοκ πραγματικα δεν πιστευα οτι θα βρω ανθρωπο να το εχει νιωσει οτι θα το παθει , πιστευα οτι μονο εγω το εχω σκεφτει...δυναμη και ηρεμια μας ευχομαι...
από mythospheric thess | Παρασκευή, 13 Απριλίου 2012 1:40 πμ
Καλησπερα παιδια,,, πειτε μου τωρα οτι η αλλεργικη ρινιτιδα σχετιζετε με τις κρισεις πανικου κ ολα τα παρεμφερει... πανε 10 χρονια απ'τις πρωτες μου κρισεις πανικου αλλα αυτο με την μυτη μ που βουλωνει κ τρεχει απο αρχες μαρτιου μεχρι τελη μαιου το χω παθει τα τελευταια 3 χρονια... ε δεν μπορει να ειναι κ αυτο ψυχολογικο???? περνω κατι χαπια γλυκα στη γευση για να μ σταματησει ο βηχας κ γενικα να ελεγχω την αλλεργια,,,, να δω που αλλου θα μας βαρεσει η "βλακεια" (χωρις παρεξηγηση) που εχουμε στο κεφαλι....
από Αντώνης WolfBack | Παρασκευή, 13 Απριλίου 2012 11:42 μμ
Γενικά το άγχος χτυπάει παντού. Το σφύριγμα των αυτιών μπορεί να οφείλεται σε αυχενικό πρόβλημα, αλλά κατά κόρων οφείλεται στο άγχος και μόνο σ'αυτό. Το θέμα είναι πως ακόμη και τις περιόδους δίχως άγχος το σφύριγμα να παραμένει, αλλά δεν είναι τόσο ενοχλητικό. Σφυρίγματα στα αυτιά υπάρχουν πάντα, ακόμη και όταν δεν οφείλονται σε κάποιο οργανικό ή ψυχολογικό πρόβλημα. Απλώς, όταν η ψυχολογία μας είναι φορτισμένη, ίσως να είμαστε πιο ερευνητικοί με τις αισθήσεις μας, με αποτέλεσμα να τις αισθανόμαστε πιο έντονες.
από Αντώνης WolfBack | Παρασκευή, 13 Απριλίου 2012 11:46 μμ
Δεν βρίσκω κάποιον λόγο που η αλλεργική ρινίτιδα να διαφέρει απ'όσα έχω αναγράψει πιο πάνω. Φυσικά, δεν μπορώ να πω με σιγουριά ότι μπορεί να οφείλεται σε κάποιους ψυχολογικούς παράγοντες, αλλά έπειτα από τα τόσα που έχω τραβήξει αρκετά χρόνια πιο πριν, έμαθα να μην αποκλείω κανένα ενδεχόμενο. Αν θα μας βαρέσει πουθενά αλλού; Όσο το αφήνουμε να μεγαλώνει μαζί μας, τόσο του επιτρέπουμε να χτυπάει εκεί που αυτό θέλει...
από Αντώνης WolfBack | Σάββατο, 14 Απριλίου 2012 0:03 πμ
@gogo: Καλησπέρα Γεωργία. Το ότι δεν έχεις φίλους είναι επιλογή δική σου ή οφείλεται στην κακή κριτική του εαυτού σου για τα όσα περνάς; Οι φίλοι είναι ένα απαραίτητο κομμάτι στην ζωή σου και στο μέλλον σου. Βέβαια, ο καλύτερος φίλος σου θα πρέπει να γίνει ο ίδιος σου ο εαυτός. Αν το έχει ξεπεράσει κάποιος; Σε πολύ γενικά στατιστικά μπορώ να σου πω πως ένα πολύ μικρό ποσοστό το έχει ξεπεράσει, αλλά το μεγαλύτερο ποσοστό έχει μάθει να ζει μαζί τους και να τα ελέγχει. Είναι αυτό που λέω συνήθως: Είναι να μη το πάθεις... αλλιώς το παντρεύτηκες... Αλλά αυτό δεν πρέπει να φοβίζει κανέναν μας. Εξάλλου, σε γενικές γραμμές, δεν είναι κάτι που θα μπορέσει να μας κάνει κακό ή να μας χαλάσει την ποιότητα της ζωής μας. Την ποιότητα της ζωής μας την χαλάμε εμείς οι ίδιοι που συνεχίζουμε να υπακούμε σ'αυτά που μας διατάζουν οι κρίσεις πανικού. Μας μαθαίνουν καινούρια κόλπα και τα ακολουθούμε ακόμη κι αν δεν μας αρέσουν ή δεν αρμόζουν στον χαρακτήρα μας. Θέλουμε να πηγαίνουμε με τα νερά τους, για να μην μας χαλάσουν το κέφι και την διάθεση μας. Κλεινόμαστε στο σπίτι και στην τελική τι καταφέρνουμε; Νομίζουμε πως νιώθουμε καλύτερα και πιο ασφαλείς; Αυτή είναι η ψευδαίσθηση που νιώθουμε; Χώνουμε τον εαυτό μας σε ένα κελί νομίζοντας πως αυτό θα μας κάνει να νιώθουμε καλύτερα και στην τελική, με το πέρασμα του καιρού, καταλαβαίνουμε το ότι μόνο καλό δεν έχουμε κάνει στην ψυχολογία μας. Φτιάξε έναν κατάλογο με τα όσα κάνεις αυτή την στιγμή και έναν κατάλογο με τα όσα ΘΕΛΕΙΣ να κάνεις. Ρίξε μια ματιά στις διαφορές.... Μήπως έχεις αφήσει κάποια πράγματα να πάρουν τον δρόμο της μοίρας τους; Μήπως θα πρέπει να επανεξετάσεις μερικά ζητήματα που δεν τους έδωσες την πρέπουσα σημασία; Όσο για την συνάντηση, η προηγούμενη έγινε τον περασμένο Οκτώβρη. Η επόμενη θα κανονιστεί για τον Μάϊο. (πάλι στην Αθήνα, πριν απ'αυτή που θα γίνει στη Θεσσαλονίκη προς τον Σεπτέμβρη.) Ανακοινώσεις θα γίνουν τόσο μέσα σ'αυτό το blog, όσο και στην σελίδα του FaceBook, όπως και στο chat (σε λίγες μέρες από σήμερα). Σου εύχομαι να είσαι καλά.
από gogo | Σάββατο, 14 Απριλίου 2012 11:15 πμ
Ευχαριστω πολυ που απαντησατε συντομα!Να ειστε καλα!Θα ηθελα να κανω μια τελευταια ερωτηση οταν καποιος σε ρωταει γιατι τρεμεις,η γιατι κοκκινισες,η τι επαθες τελοςπαντων εγω τι πρεπει να απαντησω γιατι απογοητευομαι...Ευχαριστω πολυ και παλι!
από k.michalis | Κυριακή, 29 Απριλίου 2012 2:56 μμ
ΚΑΛΣΠΕΡΑ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ.ΤΕΛΙΚΑ Η ΚΡΙΣΗ ΠΑΝΙΚΟΥ ΞΑΝΑΗΡΘΕ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΤΕΤΑΡΤΗ.ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΑ ΙΔΙΑ ΖΑΛΗ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΨΕΙ ΟΞΥΓΟΝΟΥ ΦΟΒΟΣ ΠΟΛΛΕΣ ΒΑΡΙΕΣ ΑΝΑΣΕΣ ΚΑΙ ΠΝΙΓΜΟΣ.ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ ΚΑΛΑ.ΠΗΓΑ ΣΕ ΨΥΧΟΛΟΓΟ ΑΛΛΑ ΤΑ ΒΛΕΠΩ ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΘΑ ΠΑΩ ΚΑΙ ΣΕ ΨΥΧΙΑΤΡΟ ΓΙΑ ΚΑΝΑ ΦΑΡΜΑΚΟ.ΤΩΡΑ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΟ ΕΞΕΙΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΝΟΙΘΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΤΑΠΙΩ ΤΟ ΣΑΛΙΟ Η ΤΗΝ ΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΟΥ ΚΑΘΕΤΑΙ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ ΚΑΙ ΠΙΝΩ ΝΕΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΕΒΕΙ. ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΗ ΝΑ ΚΑΝΩ ΦΟΒΑΜΕ.ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΙ ΗΡΕΜΟΣ ΤΡΩΟ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΟΤΑΝ ΑΓΧΟΝΟΜΑΙ ΜΕ ΠΙΑΝΕΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΦΑΩ ΤΙΠΟΤΑ.ΚΑΘΕ ΒΟΗΘΕΙΑ ΔΕΚΤΗ.ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
από παυλος89 | Τετάρτη, 2 Μαΐου 2012 1:22 πμ
Γεια σου Αντωνη ,γεια σας παιδια,πρωτα απ'ολα μπραβο Αντωνη που διαθετεις χρονο για να βοηθας τους αλλους,εισαι αξιεπαινος γι'αυτο.Με λενε Παυλο και επισκεπτομαι αυτο το blog εδω και παρα πολυ καιρο,η αληθεια ειναι πως ειμαι λιγο ντροπαλος και υποβιβαζω τον ευατο μου(οπως λεει και η γιατρος μου) γι'αυτο δεν εχω γραψει μεχρι τωρα,εχω πανικους εδω και εναμιση χρονο,μερικες μερες ειμαι καλα μερικες μερες δεν ειμαι,με βοηθαει παρα πολυ το να εχω παρεα,ακομη και να φοβαμαι να βγω εξω πιεζω τον εαυτο μου και κανονιζω να βγω εξω με παρεα,και μολις βγαινω εστω και για λιγο ξεχναω τις φοβιες μου,ενα πραγμα που με στεναχωρει παρα πολυ ειναι το οτι ο πατερας δεν μπορει να παρει στα σοβαρα την κατασταση μου νομιζει πως παιζω...τελος παντων,εχω βρει πια ειναι η αιτια που εχω πανικους,εχω ομως 2 προβληματα,1)νομιζω πως δεν αλλαζει το προβλημα μου(η κατασταση δεν ειναι αναστρεψιμη) 2)μου ειναι δυσκολο να μιλησω για το προβλημα μου στην γιατρο μου......αυτα.Α! θα ηθελα να κανω μια ερωτηση:η ζεστη και γενικα η ανοιξη και το καλοκαιρι κατα ποσο επηρεαζει αυτους που πασχουν απο διαταραχη πανικου???
από Giannis | Τετάρτη, 9 Μαΐου 2012 1:09 μμ
Geia sas paidia ,eimai 37 eton kai pasxo apo diataraxi panikou 6 xronia tora ! gia na min polilogo kai ego eksetaseis kai giatrous kai tipota ,psixiatro kai psixologo sto telos !telos panton ekana therapia gia 3 xronia me anafranil kai meta efexor kai agxolitika ......... ola kala allaksa kai merika pragmata stin zoi mou kai ola kala !egine omos kati prin ena xrono stin zoi mou poli sovaro ,oxi igeias kati prosopiko kai ego antedrasa kai arxisa na kovo ta farmaka para poli arga 9-10 mines diakopi! 6 mines meta arxisan na mou ksanaerxontai kriseis panikou -agxous-ideolipsies siga-siga ,molis to ida piga se allo psixiatro giati o allos pou pigena eixe figei kai mou edose zoloft kai stepdon , stin arxi eixa mono kriseis otan efevga ekso apo tin poli mou tora ta farmaka oso kai an ta afksinoume ,1-2 meres kala kai meta xalia sinexia agxos-psixosomatika kriseis panikou pantou kai kathimerina !re paidia ektos apo ta gnosta psixosomatika eixe h exei kanenas moudiasma ston ouranisko ? mia na fevgei se 5 lepta mia na krataei ores?na sas po episeis oti tora apo oti katalavate irthan poli apotoma oi kriseis kai ta stepdon 10mg den me kaliptoun teleios !o giotros mou leei oti tha mou allaksei ta farmaka kai tha doume ! as mou apantisei kapoios parakalo ! eyxaristo na eisaste oloi kala kai min to vazete me tipota kato !
από Giannis | Τετάρτη, 9 Μαΐου 2012 1:14 μμ
paylo89 emena i aniksi kai to kalokairi kai genika i zesti me epireazei para poli,arnitika vevea
από frosilasmile | Τετάρτη, 9 Μαΐου 2012 10:38 μμ
και εμενα η ζεστη δεν μου αρεσει γι αυτο το λογο, ειμαι με την ταση λυποθυμιας παρεα το καλοκαιρι.εμενα εχει τυχει να εχω μουδιασμα στον λαιμο μου, ακου τωρα...οτι θελει κανει αυτο το αγχος...εγω θα ηθελα να ρωτησω...τελικα ο ψυχολογος βοηθαει?οχι ο ψυχιατρος ο ψυχολογος και η γνωσιακη θεραπεια δεν βοηθαει? αν εχει καποιος εμπειρια ασ μου πει.σας φιλω
από Kwtsos | Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012 8:58 μμ
Λοιπόν παιδιά, εχει καιρο που βλέπω το blog. θα σας γράψω και εγω τα δικα μου. πριν περιπου ενα χρονο με ειχε πιασει εντονο αγχος. παθαινα κρισεις αγχους και τελικα καταλαβα οτι το προκαλεσε το χόρτο. Σταματησα λοιπον το χορτο και αλλαξα πολλα πραγματα στη ζωη μου. καθως περνουσε ο καιρος ενιωθα καλυτερα αν και εμεναν καποιες σκεψεις. π.χ οτι εχω διαφορες αρρωστιες. πηγα σε ολους τους γιατρους ωσπου τελικα κατελιξα σε ψυχολογο. πηγα 4-5 συνεδριες και αρχισα και ενιωθα καλυτερα. μετα απο λιγες μερες αρχισε ενα εντονο βουητο στο αυτι μου και αποφασισα να παω σε ωρλ. ο ωρλ δεν μου βρηκε κατι και με εστιλε σε νευρολογο οπου μου εδωσε deanxit. στην αρχη δεν θελησα να τα παρω αλλα μετα ειπα οτι μπορει να βοηθησουν και τα πηρα. τωρα περασε σχεδον ενας χρονος απο το περιστατικο,το αγχος ειναι μηδαμινο σε σχεση με περυσι αλλα καποιες σκεψεις ακομα επιμενουν. το χειροτερο ειναι οτι το deanxit μου ειπε ο γιατρος να το παρω μια βδομαδα. το πηρα και εφυγε και το βουητο και ολα αλλα οταν σταματησα αρχισαν παλι τα προβληματα και ετσι το επερνα πιο συχνά το χαπι,και νιωθω οτι δεν μπορω να το σταματησω. Ξερει κανεις κάτι; αν ειναι εθιστικο γιατι με αγχωνει παρα πολυ η ιδεα το να παιρνω το χαπι μια ζωη. και όταν το σταματω αρχίζουν κατι πονοι στο στηθος ζαλαδες και νιωθω περιεργα.
σας ευχαριστω για τον χρονο σας
Παρακαλώ αφήστε το σχόλιο σας εδώ